Archief

<<<< klik afb. voor vergroting

 

 

 

 

 

revolverend..

 

 

geen syllabe vervul ik in de wereld

waarin hij z’n hoofdstuk schrijft in

jouw nauwverholen liefdesroman

 

zo jong, blijft hij door de spiegel

nog gespaard; waar ik jou moet

vragen, vraag jij hem

 

telkens opnieuw moet ik delen

rijgen de regels zich aaneen

tot het chapiter zichzelf overleeft

 

maar toch besef ik, mijn liefste

dat daar ook steeds een volgende is

die van jou vervreemdt

 

door je koeler wordende woorden

en waar jij al zijn gepraat

wilt ruilen voor onze stiltes

 

 

 

 

© Eli Stater

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

staand wand


aan beide boorden
donkere duincontouren
koerst moeizaam
de vissersschuit
door rusteloos water
de haven uit
naar witgekuifde koppen

bij 't laatste licht
het routineus gebaren
van maten, al aan de slag
een enkele maal
onder het zwoegen
een verwaaide vloek
een kwinkslag soms

dan wordt het
windgevulde zeil gereefd
in plooien op de ra
tenslotte opgerold
de schipper peilt
een laatste keer

het anker ratelt
een schor duet
met de straffe wind
die door 't staande want
de hoge tonen giert

beschermd
door 't lichtend oog in top
de netten overboord
na even golvend drijven
zinken ze bedaard
naar de plek van overvloed

de nacht vergaan
loopt monter
de buitbeladen schuit
als in triomf
haar haven binnen

 

 

uit "De Zee en Ommelanden"

© Eli Stater

stadsduif


driftig stamp ik
op de tegels
er vandoor zal hij gaan
nee, wendt z'n kop

brutaal-nieuwsgierig
loenst-ie op me neer
weet hoe machteloos
ik sta

uit "Achtertuinen"

© Eli Stater 

percussie

vrucht van balsemien

fel knappend springt ze open

snel roffelt de specht

- haiku -

© Eli Stater

dreigend afscheid

zonder dat ik besefte

was je er al even

gekleed in

veranderende kleuren

grijze gieter

in d' ene koele hand

rukt de andere

bladeren van bomen

je doet de wind

het water kolken

molenaars wieken borgen

twijgen breken af

bloemen laat je sterven

vogels slaan op de vlucht

nieuwe geur, nieuw gezicht

schenk je de natuur

maar ook ruimte

voor nieuw leven

dat tergend lang

op zich zal laten wachten

© Eli Stater 

       dichtwicht

        
        weet zij veel

        wat dichten is

        dat het de lezer

        is die schept..

        herschept wat

        dichters verzinnen

        in gedachten

        of luidop

        als ooit Cees Buddingh'

        nooit versagend

        gaat ze door

        en door

        met penselen van

        haar versjes

        waarvan André Hazes

        post mortem

        een stijve krijgt

  uit "Hekelspel"

       © Eli Stater

         Jacob Taanman
         (1836-1923)
         "Duinlandschap" (1900)

 

mountainbike


helling op
door bonkende gaten
van afmattende
zwartgrauwe paden

door grillige wind
en huiverduinen
bedrog van te wit
voorjaarslicht

helling af
voorover gebogen
flitsend geeuwen
de gaten

opnieuw te hard
in de remmen

uit  "De Zee en Ommelanden"

© Eli Stater