Van grote angst naar appreciatie .

Van grote angst naar appreciatie .
*Haar verhaal *_____________
Tijdens één van mijn eerste duiken,was nog in opleiding
open water,
Was een rustige duik,vele mooie koralen en vele prachtige
kleurrijke visjes.Tot de hij me bij de hand nam, en we
dichter naar het rif zwommen.
Daar deed ik de schrik van mijn leven op;was ineens oog
in oogmet een enorme mureen,bek ver open,tandjes duidelijk
zichtbaar.
Ben er als de bliksem van weg gedoken,mijn hart klopte in
mijn keel.
Wat was dat voor een monster. 
Terug aan boord lachtte de ervarenduikers met me,natuurlijk,
dat ikzo'n schrik had van die brave dieren,jaja moest het
toch niet weten.
Beter bange ikke,dan dode ikke !
Tijdens mijn verdere duik verlof inEgypte bleven die schatjes
me achtervolgen, wisten precies dat ik schrik van ze had,
ze kwamen zelfuit hun holen,en naast me zwemmen.
(Wist toen niet dat ze bij duikers eten komen zoeken omdat
men ze dat gewoon heeft gemaakt)
Tijdens één van mijn volgende duiken was mijn buddy zelfs
zo vrij, om er 2 grote murenen die naast elkaar in een hol
zaten,over hun kopjes te strelen en die hadden dat precies
nog graag ook ;ik heb me daar niet aan gewaagd.
Ben van mening dat je de dieren best met rust laat ,alhoewel
ik ook al wat vranker ben geworden, toch blijf ik die mening
toegedaan.
Handen thuis !
Ondertussen ben ik een ervaren duikster
met heel wat duikjes op mijn teller.
































