Nothing

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Glimlach........

Glimlach, ook al heb je pijn in je hart

Glimlach zelfs, als je hart breekt

Wanneer er wolken in de lucht zijn

Komt je glimlach door

Wanneer je glimlacht

Door je angst en verdriet heen

Glimlach en misschien morgen

Zul je zien dat de zon gaat schijnen

Ook voor jou.

Light-up, uw gezicht met vreugde

Verberg alle sporen van verdriet

Ook al zijn je tranen nog zo dichtbij

Dit is de tijd

Je moet het blijven proberen

Glimlach, wat is het nut van huilen

Je zult zien dat het leven nog steeds de moeite waard is

Als je gewoon maar glimlacht. 

In zo’n korte tijd ,
Waarin ik je leerde kennen.
Ben je zo speciaal voor Mij geworden,
Jij geeft me dat gevoel; waar ik maar niet aan kan wennen.
Dat gevoel waar ik niet meer zonder kan,
Dat gevoel is zo apart.
De hele dag ben je in mijn gedachten,
Jij woont in mijn hart.
En daar hou ik je vast,
sluit ik je op.
Zodat je nooit meer bij me weg kan,
En bij me zult zijn totdat mijn hartje niet meer klopt!

My Dream

Soms zou ik willen dat ik vleugels had
Soms kruist er zoveel mijn levenspad
Soms ben ik voor mijn problemen op de vlucht
Soms kijk ik dan omhoog naar de lucht

Vrij zijn als een vogel
Stralend als een vlinder

Ik droom ervan zo vrij als een vogel te zijn
Wegvliegen van alles lijkt me soms zo fijn
Ik wil zweven op de golven van de wind
Ik wil geloven in sprookjes net als een kind

Ik draai door het verlangen
tel de vele sterren
en staar de zwarte nacht in
slaak een diepe zucht
het heeft allemaal geen zin

Probeer het licht te vangen
schijnend op mij neer
kan de ziel ontbloten
het zal me weer ontglippen
weet het echt niet meer

Ik blijk onzichtbaar te zijn
zou wel kunnen gillen
alleen door de leegte in mij
kan het niet bereiken
staat een schaduw aan mijn zij

Ik wou dat er een sleutel bestond,
een sleutel voor mijn hart.
Zodat ik je op kon sluiten,
voor altijd in mijn hart.

Het moet een mooie sleutel zijn,
mooi van glimmend goud.
Zodat jij dan voor altijd,
voor altijd van mij houdt.

Wie kent mij nou
wie ben ik
zou iemand dat weten
wie ben ik
wil iemand dat weten

niemand kent mij in het echt
ik doe mij anders voor
ik durf mij zelf niet te zijn
bang voor de reacties,van hoe of wat
wat zal ie denken,wat zal hij vinden

achter deze ogen zit veel verdriet,
waar niemand iets van weet
soms ik zelf niet meer
leef in gedachten en alleen gedachten van hoe of wat
wie ben ik,
wat wil ik wie kan ik zijn zonder na te denken

niemand die om mij geeft
niemand die naar me vraagt
niemand die ook maar 1 keer vraagt van hoe is het
nee nooit
nooit zal die dag eens komen

leven met verdriet
leven om alleen te zijn
leven om voor je zelf te zorgen
leven met pijn
leven om je zelf niet te zijn

steeds maar zoeken wie ben ik
steeds maar zoeken van wat wil ik,
steeds maar vallen en weer op staan
eens zal die dag eens komen dat ik val
en dan........? wie help mij dan.......?

In zo’n korte tijd ,
Waarin ik je leerde kennen.
Ben je zo speciaal voor Mij geworden,
Jij geeft me dat gevoel; waar ik maar niet aan kan wennen.
Dat gevoel waar ik niet meer zonder kan,
Dat gevoel is zo apart.
De hele dag ben je in mijn gedachten,
Jij woont in mijn hart.
En daar hou ik je vast,
sluit ik je op.
Zodat je nooit meer bij me weg kan,
En bij me zult zijn totdat mijn hartje niet meer klopt!

Iedereen ziet mij lopen
Niemand weet wat er in mij schuilt
Ze zien mijn lippen lachen
Maar weten niet dat mijn hart huilt

Ze denken dat ze mij kennen
Gezellig, lief, open, spontaan
Van buiten ben ik de vrolijkheid zelf
Van binnen ben ik één grote traan

Ze denken te weten wie ik ben
Maar ze zien mijn 'neppe ik' alleen
Ze kunnen mijn binnenste niet zien
En kijken dwars langs me heen

Iedereen ziet mij rennen
Niemand weet waar ik heen zal gaan
Ze zien mijn voeten bewegen
Maar weten niet dat ik eigenlijk blijf staan

Ze denken dat ze mij kennen
Maar ze zien mijn onzekerheid niet
Ik ben niet wie ik lijk te zijn
Ik ben een groot verdriet

Ze denken te weten wie ik ben
Maar ze zien alleen een nep gezicht
De pijn in mijn ogen is niet te zien
Want ik leef met mijn ogen dicht

Ik dacht mezelf te kennen
Maar ik voelde geen pijn
Ik verdrong de emoties
Durfde niet mezelf te zijn

Ik dacht te weten wie ik was
Maar mijn tranen werden bloed
De angst staat geschreven in mijn huid
Komt het allemaal nog goed?

In mijn hart,
staat een verhaal geschreven,
een verhaal met emoties,
van geluk en van verdriet.
Het verhaal van mijn leven. mooie herinneringen.

pijnlijke dingen,
maar ook
Herinneringen van weleer,
die ik zie als een film
iedere keer weer.
emoties om te vergeten,
dat verhaal heeft ook
herinneringen waarvan,
ik niets meer wil weten.

Ook het geluk,
dat is gebleven,
een deel van het verhaal,
dat kan niet meer stuk,
ook al was het er maar even.
Het is een lang verhaal,
het verhaal van een mens.