Durbuy - de Ourthe

La Vieille Demeure is een horecazaak in hartje Durbuy dat al menigmaal op de gevoelige plaat is vastgelegd en met reden (zie o.a. foto hierna).

Het is altijd leerzaam en plezant om een foto te nemen van een menu dat wordt uitgestald.

Het zegt namelijk veel over de horecazaak hoe ze de boodschap brengt naar potentiële klanten toe. 

Een simpele plooistoel (zie afbeelding) doet dienst als staander.

Nederlandse vertaling ontbreekt

Op het centrale plein in het stadje vind je de kiosk. Als er iets te doen is in Durbuy gaat dit meestal door in de directe omgeving ervan.

Rechtover deze kiosk start ook de rit met het toeristentreintje.

Achter de kiosk zicht op de Sanglier en La Brusserie.

Bij gebrek aan toeristen geeft de horeca verstek. Dus geen warme wafels of frietjes vandaag.

De boog kan niet altijd gespannen staan

In Bomal, een deelgemeente van Durbuy, vindt er elke zondag een markt plaats waar veel volk op afzakt: zowel plaatselijke bewoners, als toeristen van de nabijgelegen campings en andere. 

Eén van de kramen die altijd veel volk trekt is het kraam met braadkippen.

In volle seizoen is het zelfs lang aanschuiven.

Wie lust er nu geen mals kippetje?

Als iemand het heeft over "Le Sanglier" of "Le Sanglier des Ardennes" dan besef je meteen dat hij het heeft over het stadje Durbuy en het gerenomeerd etablissement.

Om een beetje in die sfeer te blijven heb ik volgende foto een klein beetje bewerkt. Hopelijk bevalt het resultaat jullie.

By the way, in het oude gebouw huist nu "La Brusserie" met chefkok Wout Bru. 

Als je dit verkeersbord mag geloven dat je aantreft bij het binnenrijden van Durbuy via de hoofdweg huizen er konijnen of hazen in Durbuy.

Het zou misschien wel kunnen want ik heb op een menukaart wel al eens "lapin aux prunes" zien staan

La Canette is één van die horecazaken in het oude centrum van Durbuy dat veel klanten trekt en ook een etablissement dat vele amateurfotografen als dankbaar onderwerp gebruiken.

Hierna zien jullie waarom: het houten vakwerk en de rustieke gevel.

De terrassen zijn allemaal leeg, hoe kan dat nu?

Het zonnetje is nochtans van de partij.

Hierna een foto (panoramabeeld) van het kasteel genomen met een sterke telelens.

Om deze te nemen heb ik mij wel even op privé-domein begeven, maar heb geen schade aangebracht aan het onkruid ter plaatse

Hierna, in navolging van mijn artikel gisteren, nog een foto van het kasteel en zijn vestingmuur.

Imposant hé!

Het kleine stadje Durbuy staat vol met middeleeuwse gebouwen. Je moet dus niet ver lopen om er een paar te ontdekken.

Rechts bevindt zich het Recolletten-klooster

Achteraan op de foto: het kasteel

met zijn dikke vestingmuren en de kerk.

Hierna een foto van het Spaans huis in centrum Durbuy waar het museum (DHAM) is in ondergebracht.

DHAM staat voor Durbuy History & Art Museum.

Ja, veel volk loopt er momenteel niet in de straten.

Het meisje rechts in rood badkostuum is een etalagepop.

Dit winkeltje in centrum Durbuy heeft ook een zijbouw (erker) waar spullen staan in opgesteld, vooral veel miniatuurautootjes.

Bij volgend uithangbord stel ik mij toch een paar vragen bij.

"Drinks & More..." 

Wat kun je bij Julia nog verwachten?

Een foto van kasteeltorens in zwartwit, ik waan mij in de Middeleeuwen. Niets is evenwel minderwaar

Deze foto heb ik gelet op het triestige weer vandaag in een zwartwit jasje gestoken.

In de stenen bak voor de pomp hebben ze plantaarde gedaan om er in de zomer planten of bloemen in te zetten. Dit wellicht omdat de gaten in de zijkant van de bak niet toelieten van er water in te bewaren

Mooie zonsondergang van op ons terras.

En nee, we zaten niet op het terras. De temperatuur laat dit nog niet toe

Voor de zoetebekken of zoetekauwen onder ons, in de winter geen ijsje, liever een warme wafel