Verzet

Onder het motto "Het mag eens iets anders zijn", hierbij twee foto's die ik gemaakt heb twee dagen terug van de zonsondergang.

Beide werden genomen vanuit ons huisje in het kleinste stadje van België.

Foto 1

Foto 2

Ben je je fiets kwijt? 

Niet getreurd, ik hem hem gevonden: kijk maar eens goed naar de foto hierna.

Gerustgesteld?

De Ourthe en het kasteel zijn twee onderwerpen die ik graag vastleg op foto. De zon was ook van de partij, dus meer moet dat niet zijn.

Tijdens de afdaling van een hoger gelegen stuk bos, ontdekte ik plotseling een glimp van het kasteel.

Een geluk dat ik deze wandeling deed in de lente want een goeie maand later kun je het wellicht schudden om zulk een plaatje te schieten door de dichte plantengroei.

En of er volk was vandaag in Durbuy. 

Alle terrasjes zaten vol en ook in de straatjes kon je op de koppen lopen.

De mooie lentezon zal wel de oorzaak zijn vermoed ik.

Ik vraag me af of varkens kunnen lezen. Er staat toch duidelijk aangegeven op de deur "Entrée des cochons"?

Waarom gaat dit varken dan aan het venster plaats vatten? Dom beest!

Dit wapenschild heb ik aangetroffen op een buitenmuur van de horecazaak "La Canette" in centrum Durbuy.

Omdat ik benieuwd was naar de betekenis van deze 4 leeuwen, ging ik te rade bij Dr. Google.

Het blijkt het wapenschild van Tsjechië te zijn dat bestaat uit vier kwartieren, met in elk kwartier het centrale element uit het wapen van een van de drie historische regio's van Tsjechië: Bohemen, Moravië en Silezië (Tsjechisch Silezië).

Vraag me a.u.b. niet waarom nu uitgerekend het wapenschild van Tsjechië er hangt, want dan moet ik jullie het antwoord schuldig blijven. Ter info, het wapenschild van Durbuy vind je links bovenaan mijn blog

Het eerste en het vierde kwartier tonen de leeuw van Bohemen. Het is een zilveren leeuw met een dubbele staart op een rood veld.

Het tweede kwartier toont de adelaar van Moravië. Deze adelaar is in rood-witte kleuren volgens een schaakbordpatroon op een blauw veld.

Het derde kwartier toont de adelaar van (Neder-)Silezië: een zwarte adelaar met op zijn borst een witte halve maan op een geel veld.

Als het zonnetje schijnt en je kan zo kuieren in die pittoreske straatjes van Durbuy dan lacht het leven je toe.

Links op de foto de horecazaak "La Canette" en achteraan zie je de zijgeval van de boetiek "La Renardière".

Schilderij van Rembrand? Nee bijgot, het is een reclamebord van "La Renardière" die de gevel van deze boetiek siert.

Nog een panoramafoto van het stadje.

Van op deze standplaats wordt het zicht wel enigzins belemmerd door de bomen en hun takken, maar ik wou deze toch publiceren.

Het klooster van de Recollectines is een dankbaar onderwerp om te fotograferen en als je dan de torens van het kasteel ook nog in een adem kunt vastleggen op de gevoelige plaat is dit mooi meegenomen.

Wat ben je met een brasserie-restaurant als er geen volk in je zaak zit en ook niet op het terras buiten?

Iemand bezwaar tegen een frietje? 

En ook hier duikt weer de naam "Sanglier" op. Ja natuurlijk, in de Ardennen zitten er toch everzwijnen

Dit blijft een iconisch gebouw dat op menige ansichtkaart van het stadje voorkomt.

In plaats van een foto van de voorkant van het gebouw heb ik nu eens gekozen om vanuit een ander standpunt een foto te maken.

La Canette is een horecazaak in centrum Durbuy. Je kan er zowel binnen als buiten eten en door de aankleding buiten lokt dit vele toeristen.

Patattekop blijkt een artisanaal biertje te zijn of wat dachten jullie?

Een paar dagen geleden postte ik een artikel over het Recollettenklooster, nu eentje van het klooster van de vrouwelijke tegenhangers: de Recollectinen.

De buitenmuur ziet er ouder uit dan het gebouw, maar dat kan natuurlijk een eerste indruk zijn.

Iedereen kent de uitdrukking " je kan op de koppen lopen". Dat betekent dat er veel volk is.

Op de foto hierna kun je ook zeggen je kunt op de koppen lopen, maar het zijn dan kinderkopjes (=kasseitjes). Van veel volk is er absoluut geen sprake.

Het personeel van deze horecazaak (zie foto hierna) was al redelijk vroeg in de weer om de tafeltjes netjes aan te kleden.

De zon was van de partij, misschien stimuleerde hen dat wel?