Rembrand?

Nog een panoramafoto van het stadje.

Van op deze standplaats wordt het zicht wel enigzins belemmerd door de bomen en hun takken, maar ik wou deze toch publiceren.

Het klooster van de Recollectines is een dankbaar onderwerp om te fotograferen en als je dan de torens van het kasteel ook nog in een adem kunt vastleggen op de gevoelige plaat is dit mooi meegenomen.

Wat ben je met een brasserie-restaurant als er geen volk in je zaak zit en ook niet op het terras buiten?

Iemand bezwaar tegen een frietje? 

En ook hier duikt weer de naam "Sanglier" op. Ja natuurlijk, in de Ardennen zitten er toch everzwijnen

Dit blijft een iconisch gebouw dat op menige ansichtkaart van het stadje voorkomt.

In plaats van een foto van de voorkant van het gebouw heb ik nu eens gekozen om vanuit een ander standpunt een foto te maken.

La Canette is een horecazaak in centrum Durbuy. Je kan er zowel binnen als buiten eten en door de aankleding buiten lokt dit vele toeristen.

Patattekop blijkt een artisanaal biertje te zijn of wat dachten jullie?

Een paar dagen geleden postte ik een artikel over het Recollettenklooster, nu eentje van het klooster van de vrouwelijke tegenhangers: de Recollectinen.

De buitenmuur ziet er ouder uit dan het gebouw, maar dat kan natuurlijk een eerste indruk zijn.

Iedereen kent de uitdrukking " je kan op de koppen lopen". Dat betekent dat er veel volk is.

Op de foto hierna kun je ook zeggen je kunt op de koppen lopen, maar het zijn dan kinderkopjes (=kasseitjes). Van veel volk is er absoluut geen sprake.

Het personeel van deze horecazaak (zie foto hierna) was al redelijk vroeg in de weer om de tafeltjes netjes aan te kleden.

De zon was van de partij, misschien stimuleerde hen dat wel?

Goed voor de vertering.

Als je deze pizzeria buiten komt en dan de weg naar boven neemt kan je er van op aan dat de helft van je pizza en je drankjes verteerd zijn tegen dat je aan je wagen bent. Eind de straat kruis je namelijk de Muur van Durbuy en dat is een kuitenbijter.

Als je vanuit het centrum van Durbuy de muur van Durbuy beklimt kom je op je linkerkant dit majestueuze gebouw tegen. Deze imposante villa dateert vanuit de jaren stillekes zoals ze bij ons zeggen, maar mag zeker gezien worden.

Een likje verf zou wel welkom zijn

a

Durbuy "Le Château", dat klinkt nogal chic hé?

Tijdens een recente wandeling, wandelden wij een helling af en opeens kwam door de bomen het kasteel piepen.

Ik natuurlijk blij dat ik dit eens vanuit een ander oogpunt kon vastleggen en het zonnetje deed ook zijn werk. Er hing wel nog een klein beetje mist.

Vanuit een hoger gelegen bosje had ik een mooi zicht op het stadje. In de zomer kun je dit plaatje niet schieten omdat dan bomen en struiken het zicht belemmeren, maar nu kon ik deze foto wel scoren.

Na een uitgestippelde wandeling kwamen wij terug richting stadje en door de bomen zagen wij al de torens van de kerk en het kasteel.

Rechts op de foto ook nog een streepje water van de Ourthe.

Het Recollettenklooster in Durbuy, naast de Sint-Nicolaaskerk, was de thuisbasis van de paters. In het klooster werd onderwijs onderwezen en zieken konden ook bij hen terecht.

Paters zijn er niet meer, dus nu kan je er overnachten (gîtes).

De zusters (Recollectinen) waren dan weer in een ander klooster ondergebracht.

Gisteren heb ik een foto geplaatst met zicht op een aantal middeleeuwse gebouwen. Vandaag ongeveer dezelfde gebouwen maar nu vanaf een ander camerastandpunt.

Bovenaan de foto ook de uitkijktoren Belvédère.

Van de voet van de Omalius rots, zie artikel gisteren, kun je een aantal middeleeuwse gebouwen fotograferen.

Op de foto onder andere het klooster van de Recollecten, de spits van de kerktoren en de torens van het kasteel van de familie d'Ursel.

De Omalius rots of Falize rots is een mastodont van een rotsformatie die zich iets buiten het centrum bevindt, naast de grote parking.

Deze massieve rots wordt ook door menig toerist-fotograaf vastgelegd en vereeuwigd.