Woensdag 14 februari 2007

Soms.......

Soms lijkt mij dit
            alles zo nodeloos,
            waarom is dan de eeuwige vraag.
Soms staat de tijd stil,
            is het nu morgen of vandaag?

Soms weet van geen hout,
            pijlen maken.
Soms kunnen die zelfs het
             het doel niet raken.

Soms een grote chaos,
              heel mijn bestaan.
Soms moet alles terug geordend worden,
              van begin af aan.

Soms past mijn levenspuzzel niet,
               in elkaar.
Enkele stukjes verloren,
               wist ik maar waar.

Pijnig mijn hersenen,
                maar kan ze niet vinden.
De gouden stukjes, liefde,
                gezondheid en vrienden.

Blues.

Geschreven door blues om 18:58 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Woensdag 14 februari 2007

Alles.........

Alles.

's Avonds,
wanneer de lange schaduwen,
grijpen naar morgen,
besef ik,
dat niet alleen je lichaam
is verdwenen.

Jij nam ook,
mijn ziel mee.

Veranderde,
alles
van wit naar zwart,
alles,
van zacht naar hard,
alles,
van genieten naar smart.

Blues.

Geschreven door blues om 18:29 Reageer op dit bericht

Dinsdag 13 februari 2007

Gelezen tijdens autorit.

Op de achterruit van een auto:
" Rij nooit sneller dan uw beschermengel kan vliegen."

Geschreven door blues om 18:15 Reageer op dit bericht

Dinsdag 13 februari 2007

Die vaders toch.

Op de vraag waarom hij zijn zoon op jeugdige leeftijd niet méér had aangemoedigd, had de vader van de dirigent Leonard Bernstein, zijn antwoord klaar:
"Hoe kon ik nou weten dat hij een Leonard Bernstein zou worden."

Geschreven door blues om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 11 februari 2007

Cursus Modeltekenen.

Verleden week zijn mijn vriendin en ik, samen met nog 10 andere mensen een cursus modeltekenen begonnen.
Ik kende wel enkele deelnemers van de ontmoetingen op tentoonstellingen en andere workshops. Waar ik gewoonlijk de enige man ben, bij zo een cursussen zaten er nu ook nog een vijftal andere heren in het gezelschap. En dan is het afwachten hoe gaat het naaktmodel er uit zien, gewoonlijk hebben we liever een iets wat gezette dame, maar nu verscheen hier een donker lief vrouwtje, charmant, en ze wist ook wat poseren was. Ze bleef telkens 10 minuten in steeds een andere pose zitten. De eerste tekeningen trokken op niets, maar na enkele probeersels was het al veel beter. Tijdens de pauze wanneer het model terug haar kamerjas had aangetrokken, deed ik eens de ronde. Sommige waren met houtskool bezig, andere in potlood, weer andere in aquarel, of in pastel.
Eigelijk moet je eerst een cursus anatomie volgen om hier 100 % in te slagen, vind ik toch, maar de meeste afbeeldingen waren toch zeer geslaagd. En toch had ik liever een zwaarder model gehad, ik teken ook liever van die zware boereknollen dan van die jumpingpaarden,
zo afwachten wat devolgende week ons brengt, ik druk de tekeningen wel eens af op mijn blog.

Blues

Geschreven door blues om 21:57 Reageer op dit bericht

Vrijdag 9 februari 2007

Opera en de eeuwigheid??

De eeuwigheid is moeilijk voor te stellen, tenzij je wel eens een opera tot de laatste noot hebt gevolgd.

Geschreven door blues om 14:10 Reageer op dit bericht

Vrijdag 9 februari 2007

Een vriend (eenechte)

Een vriend hoort het lied in mijn hart, en zingt het me voor als mijn geheugen me in de steek laat.

Geschreven door blues om 14:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 7 februari 2007

Je bent.....

                                           Je bent mijn zonnestraal,
                                            op vleugels van de vreugde.
                                           Je bent helemaal,
                                            waar ik me op verheugde.

                                           Je bent op een zomeravond,
                                           de rode wijn in een karaf.
                                           Je bent een zondvloed,
                                           wil nooit meer van je af.

Het beste van de laatste jaren,
het zilver op mijn grijze haren.
Je bent wat Julia voor Romeo was,
                     Mon moment suprème,
mijn reddingsboei bij een storm in een waterglas.

Blues. ( plaisirs d'amour............)

Geschreven door blues om 19:27 Reageer op dit bericht

Woensdag 7 februari 2007

Menslief ik hou van jou.

Het gezegde, "Menslief ik hou van jou,"
topaffiche van "de bond zonder naam."
Is niet bedoeld als ode aan de vrouw,
maar aan elk van ons tesaam.

Denk eens na wie is er naar of onsympatiek,
je vindt zeker iemand, wit, rood of blauw.
Zou het dan niet fijn zijn, zelfs magnifiek,
als je tegen die kon zeggen, menslief ik hou van jou.

Eigelijk zouden we allemaal polyglot moeten wezen,
reizen van noord naar zuid, van de warmte naar de kou.
Kussend Ottentotten, Hollanders en Chinezen,
luid roepend: " Menslief ik hou van jou ! "

Blues ( speakers corner )

Geschreven door blues om 18:46 Reageer op dit bericht

Woensdag 7 februari 2007

Schilderen met de computer

Ziehier het resultaat van een acrylschilder die probeert met de computer te schilderen.
Wat vinden jullie er van ???

Geschreven door blues om 12:13 Reageer op dit bericht

Dinsdag 6 februari 2007

Hij nam de kleuren mee.

We hadden besloten om tijdens devolgende tentoonstelling enkele schilders op de tentoonstelling zelf aan het werk te zetten, zij schilderden dus tijdens de duur van de expositie.
Op de zondagmorgend, werd een van mijn collegaschilders aan- gesproken door een bewonderaar, "wat een talent, man proficiat!" zei hij tegen de kunstenaar die er bij stond," ik wou dat ik die prachtige kleuren mee naar huis kon nemen."
"Uw wens is al vervuld," zei de schilder." U zit namelijk op mijn palet."

Geschreven door blues om 23:08 Reageer op dit bericht

Dinsdag 6 februari 2007

Figaroooo, figaroooo.......!!!!!!!!!!!

Wij hebben een kater en die noemt Figaro, hij komt altijd ongeveer rond dezelfde tijd 's avonds eten. Als hij wat later is doet mijn vriendin het licht buiten aan, en roept Figaro tot hij komt eten.
Op een dag legde ik een vriend uit waar wij wonen. " Ha dat weet ik ongeveer, is dat in die buurt waar s'avonds een vrouw aan de voordeur opera-aria's staat te zingen?"

Geschreven door blues om 22:55 Reageer op dit bericht

Dinsdag 6 februari 2007

Ellis island.

Ellis Island is opengesteld voor toeristen, en dat betekent dat de plaats waar 12 miljoen buitenlanders met bontmutsen en omslagdoeken eens op de gouden deur van Amerika klopten, nu kan worden bezocht door hun kleinkinderen met gebloemde overhemden aan en camera's om. Het herinnert de amerikanen er aan dat ze allemaal van elders zijn gekomen.

Geschreven door blues om 20:44 Reageer op dit bericht

Dinsdag 6 februari 2007

Een baksteen in de maag.

Sommige huizen worden zo gebouwd, dat het enige wat dertig jaar meegaat,
de hypotheek is.

Geschreven door blues om 19:59 Reageer op dit bericht

Dinsdag 6 februari 2007

Om te groeten groet!!!!!

Als kersverse bleus leerden we hoe we officieren van alle strijdkrachten moesten groeten, en kregen we instructies in de onderscheidingstekens van de rangen bij de verschillende onderdelen van de strijdmacht.
Voor mijn eerste verlof verliet ik de kazerne van Turnhout, de plooien scherp in de broek gestreken, de veel te grote kaki muts op mijn hoofd, zo stond ik op het perron op mijn trein te wachten, toen ik plots een officier mijn richting zag uitkomen, ik kon eigelijk niet goed uitmaken van welke krijgsmacht hij was, maar ik bracht het mooiste saluut dat ik in huis had.
De man reageerde met een vriendelijke grijns, ik had gesalueerd voor de stationschef.

Geschreven door blues om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 4 februari 2007

Echt waar.

Kleine dingen maken mijn wereld schoon.

Geschreven door blues om 16:49 Reageer op dit bericht

Zondag 4 februari 2007

Ook nog even lachen.....

"Mijn man is vertegenwoordiger, hij reist in ondergoed." zegt Paula
tegen haar vriendin. "Is dat 's winters niet koud?" wou de andere weten?

Geschreven door blues om 16:44 Reageer op dit bericht

Zondag 4 februari 2007

Eend

Zijn handen, krachtig, sterk
vol leven,

legde hij op't blanke blad,
papier onbeschreven.

De witte eendeveer, scherp aangesneden,
schrijvensklaar,

stak als een speer tussen duim en wijsvinger,
hij keek er naar.

Eens had deze vleugelpen,
een deel van een volmaakt geheel geweest,
door de schepper goed overwogen.

Hoeveel duizenden mijlen,
zou hij wel zijn gevlogen.

Naar warmer oorden, als kopgids,
in een sierlijke veeformatie,

Na uren vliegen, neerstrijkend,
uitglijdend op de Nijl,
in al haar gratie.

Wat slaat mijn rede weer op hol,
ik moet werken, schrijven en
hier niet zitten grienen.

Ik neem de veer, en schrijf het recept,
" eend met appelsienen."

Blues ( het water komt me in de mond )

Geschreven door blues om 16:32 Reageer op dit bericht

Zondag 4 februari 2007

Nadenkertje.

Eens was ze vurig rood, een roos,
een solitair zoals ze dat spellen.

Bruin, verdord, met geheven kop,
staat ze nu de wolken te tellen.

Geschonken als een uiting van liefde,
tranen van geluk mag je daarbij wenen.

Opgepast voor de stengels wie de roos ontvangt,
moet ook de doornen nemen.

Blues ( heb't ge hem???)

Geschreven door blues om 16:12 Reageer op dit bericht

Zaterdag 3 februari 2007

Ter nagedachtenis van een zeer goede vriend.

Een vriend heeft ons verlaten.........

Bij het herlezen van zijn laatste mooie gedicht,
leek mij dit de ultieme boodschap, aan ons zijn vrienden gericht.
Hij gebruikte woorden, als "groot verdriet" en "nabestaan",
dit was zijn afscheid, nu kon hij rustig in Gods armen slapen gaan.

Maar enkele lijnen verder stond dan weer,
                  vriendschap en blijven streven,
dit klonk dan weer als een wijze levensles,
                  voor hen die achterbleven.

Hij gaf ook de raad, " begin de dag met een lach en een lied,"
vervolgde "zoals de vogeltjes fluiten in het riet,"
en verder de woorden "welgezind,"
en " door iedereen bemind."

Wat een troost te weten, dat hij zo kort,
                bij die eeuwigdurende nacht.
toch nog aan ons zijn badmintonvrienden dacht,
en als allerlaatste nota, een A viertje lang,
               " neem a.u.b. mijn taak over", dat maakte mij ook bang.

Bang en toch ergens trots en fier,
                                   met een hart vol pijn,
omdat ik, in deze dwaze wereld,
                                   even zijn VRIEND heb mogen zijn.

Blues.

Geschreven door blues om 10:47 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Dwarsliggers verhalen.