Zaterdag ... droefheid en vreugde ...
Deze voormiddag speel ik orgel tijdens de begrafenisdienst van een 22-jarige jongeman... Nog een heel leven voor zich, maar een ongeval besliste er anders over... Woorden schieten weer tekort, maar samen met enkele muziekstukken kunnen ze misschien de pijn van het afscheid een beetje verzachten ...
Daarna is er de jaarvergadering van de vrijwilligers van Child Focus Limburg: we krijgen er steeds een stand van zaken en ... hopen ook op positiever nieuws... toch zullen weer een aantal dossiers nog onopgelost blijken en dat betekent voor familie en vrienden een blijvende onzekerheid...
Een studentengroepje dat aan een eindverhandeling werkt is onze volgende ontmoeting : altijd weer een boeiende uitdaging!
En ... daarna is er uiteraard de wekelijkse zaterdagavondviering en dan is er eindelijk tijd om de mails te beantwoorden van onze groepen in het buitenland: deze keer kwamen ze vanmorgen al aan uit Mali, Nigeria, de Filippijnen en Benin! Er is zelfs een mailtje waarin gevraagd wordt eens een mooie foto van ons dorp "in de sneeuw" op te sturen... Sommigen hebben die nog nooit in hun leven gezien !!! Dat doen we zeker!
Tijd voor de familie is er dus eigenlijk te weinig... dat wordt snel een telefoontje - een bezoekje was er gisteren gelukkig al - ... en op het scherm zijn er altijd de foto's van "kids" en "kleinkids"... en thuis wordt gelukkig "hard" meegeleefd met ons project!
We houden u op de hoogte !!!


1 reactie op dit bericht
wat lijkt me dat een druk leven