steen

Dragen, dragen en verdragen....
Dat is wat men zou moeten doen in deze dagen
In plaats van alles om ver te gooien
Zo blijft men maar wat aanklooien
Zo zal het ijs nooit ontdooien
Ikke, ikke en de rest kan stikken
Dat is wat er vandaag of liever
gezegd al jaren heerst...
Het eigen ik moet altijd eerst...
Is het niet binnen de deur dan wel buiten de deur
Dit geeft het mensdom maar weinig kleur
De echte liefde zoekt de ander
En daarna kan je pas echt aan de wandel
Maar wie niet van deze handel houdt
Die blijft vanbinnen altijd koud
En dan viert het egoïsme hoogtij
En zo wordt er geen mens meer echt blij
Daarom zet ik van verdriet hier maar een mooie bloem
Daar kan ik het vandaag wel weer even mee doen

Elke vogel zingt zijn eigen lied...
wat ik nu schrijf bedoel ik positief

Soms zie ik scheel
van al dat gekrakeel
Waar al niet over wordt gevallen
Het kan toch zo een hele dag verknallen
Al bedoel je alles goed en komt het voort
uit een meevoelend gemoed
Niemand begrijpt tegenwoordig
eenvoudige dingen nog goed
Hoe moeten we dan alles zeggen...
Moeten we nu werkelijk op alle slakjes zout leggen
Niets zeggen is niet goed
Wat zeggen ook niet goed
En dan zitten we weer met een vol gemoed
Dan gooien we de beuk er maar in
En dan is dat ook weer geen goed ding
Als je denkt laat maar waaien
Dan gaat ook alles naar de haaien
Hoe maak je het nu alle mensen naar de zin?
Om met elkaar om niets te strijden
Dat geeft alleen maar innerlijk lijden
Het brengt zo toch ook geen gewin?

Soms ben je groot en ook wel klein
Ineens zit je dan met je hoofd in je schoot
Je weet het even niet meer
Maar een volgende keer...
zeg je dan, hier ben ik weer...
Telkens met jezelf in gesprek zijn
Dat voorkomt latere pijn
Nadenken doet bewust leven
En dan heeft je leven veel te geven
Ga je achter je impulsen aan
Dan heb je geen been op om te staan
Dan zakt alle grond onder je voeten weg
En dan heb je niets meer waar je je hoofd op kan leg'
Dan heb je alles verloren
Om dat je het verkeerde hebt verkoren
Berouw komt dan te laat
Want dan zie je van jezelf, ik was een onverlaat
Je dacht aan een dappere daad
Maar deze bracht over velen en jezelf veel kwaad

Handelingen 28:11-31 in het bijzonder vanaf vers 25

Ik ben blij dat ik een vogel ben
Want dan kan je naar de vrijheid vliegen
Soms kan je ook op een tak wiegen
Maar als je wilt dan kan je weg
Soms ook even in of onder een heg
Een nestje met wat gedroogd gras bouwen
Dat zal je als vogel later niet berouwen
Want dan heb je gezorgd voor nazaten
Zij kunnen dan niet vergeten wat ze bij hun moeder aten
Maar ja, dat komt pas later
En zo voorkom je een kater
Voor je vogeltjes zorgen
dat doe je vandaag en niet morgen

Lucas 2:22-39

Nog wat bloesem

Een bloempje in het gras

Ik vind bloemen altijd om te zoenen
Wat het ook mag zijn
Naar een bloem kijken is fijn
De bloesem is er altijd maar heel kort
Maar om het te fotograferen is het een genot
Ze zijn zo mooi roze van kleur
En dat geeft altijd heel veel lentefleur

Vanmorgen vroeg had ik een droom
Nu later op de dag begrijp ik die droom
Maar op zo'n dag ben ik toch wel helemaal van slag
Dan ben ik emotioneel teveel geladen
En kom ik zo'n dag niet meer tot echte daden
Nu schrijf ik maar even een gedicht
En hoop ik dat mijn emoties wat zijn verlicht
Soms is schrijven heel goed
voor het emotionele gemoed

Vroeger was het altijd zo
Naar de speciale kamer en dan een foto
Eerst even naar het vogeltje kijken
Later had je dan een foto om te bekijken
Zo is het nu met de digitale camera
Je gaat de vogeltjes achterna
Totdat je het juiste moment weet te vinden
En dan is het klik, klak
En je bekijkt de genomen foto\'s op je gemak
Later ga je de camera met de computer verbinden
De foto\'s komen na downloading daar te staan
Je kan er na bewerking weer mee verder gaan
Op je weblog met een gedichtje plaatsen
En...je hoeft je nooit te haasten
Want je kan er 24 uur per dag terecht
Ben je nu een fotograaf in het echt?
Nee, je blijft maar een doodgewone amateur
Maar wat geeft het, zo doorbreek je de levenssleur

Een mooi poldergezicht
zonder gedicht

Een fuut heeft een mooie kuif
Hij ziet er beslist anders uit dan een duif
Maar is ook een leuk dier
Kijk maar even op de foto...hier
Hij zwom lang onder water
En enkele minuten later..
Kwam hij weer naar boven
Je zou zo'n fuut toch loven
De kunst die hij verstaat
Voordat hij op zoek naar gezelschap gaat
Hij draait een paar keer heen en weer
En toen zag hij helemaal niets meer
Hij was daar in de sloot helemaal alleen
Waar is die andere fuut dan heen?
In het futenleven is het ook niet altijd wat
Toen had hij het weer voor even gehad
Hij zwom nu maar wat op het gemak
Want van al het water zit z'n kuif naar achteren veel te strak

Aankomende bloesem in de perenboom
Is altijd weer opnieuw een droom
Wat zullen de bloemetjes geven
Vruchten geven is het perenboom leven
Soms valt er heel veel af
Dan komt de boom er slecht af
Een goede boom brengt vruchten voort
Zoals het bij een vruchtenboom hoort
Deze keer zie ik heel veel knopjes
Misschien is de boom nu in z\'n nopjes
En geeft hij dit jaar veel peren
Maar de tijd zal het leren...

Mijn blog is nog niet helemaal vol
Dus nu plaats ik een foto voor de lol
Na alle ernstige dingen
Kan ik ook weer eens gewoon zingen
Een liedje voor de foto van de tuintulp
Ze kroop zomaar door de zon wat in haar schulp
Het mooie zonlicht gaf veel vrolijkheid
En zo neem je van een mooie tulp afscheid
Als ik nu naar buiten kijk
Zie ik haar inzakken en is ze niet meer bladrijk
Dus zal ze over een paar dagen wel knakken
En dan is het met deze tulp gedaan
Maar de nieuwe komen er ook weer aan
Dus blijft het nog een poosje lentefeest
Totdat de tulpen er allemaal zijn geweest
Maar volgend jaar geeft elke tulpenbol
vast weer nieuwe lentelol

Een gedicht geshreven in de laatste dagen van 1994

Nu is alles gelukkig voor mijn Jezus voldaan
Ik mag nu weer vrij op Zijn wegen gaan
Nu ben ik van een zware last verlost
Het heeft keer op keer veel tranen gekost

Mijn Zaligmaker is heden in mij geboren
Nu is mij een nieuw lot beschoren
Nu mag ik mijn leven anders in zijn dienst besteden
De hemel is nu weer opnieuw beneden

Zo vangt een nieuwe hemel en aarde aan
De blinkende Morgenster is in mijn hart opgegaan
Nu zal het voor eeuwig heerlijkheid zijn
Nu mag ik leven zonder al de aardse pijn

Weg zijn nu alle benauwdheden
Geen mensen die mij nog zullen vertreden
Nu mag ik mijn Koning en mijn God eeuwig loven
Dit gaat werkelijk één mensenverstand te boven

Kroon Hem met Gouden Kroon
Het Lam op Zijne troon

Johannes 3 vanaf vers 14 t/m 21
Openbaring 2  vers 18 t/m 29

Hebreeën 3 en 4
Psalm 95
Openbaring 22

Openbaring 21
Het nieuw Jeruzalem

Tevens de laatste bazuin
Hiermee vergelijk ik deze bloem uit de tuin
De kelk ziet er uit als een trompet
Deze geeft nu wat muzikale pret
Aan hen die het vleesgeworden Woord geloofden
Maar wie het destijds niet hebben willen geloven
Die ontvangen nimmer het Licht van Boven
Het zijn de mensen die het bloed hebben vertreden
Zij zijn voor eeuwig afgesneden
Vrede door het offer van het Paaslam
Dat uit liefde naar deze aarde kwam
Om zijn kinderen te zoeken
En dat deed Hij overal en in alle hoeken
Negen had hij er genezen
Maar die zijn weer in geestelijke vrezen
Zij keerden zich van Hem af
En zo liepen zij de berg weer af
Dan is het net of er nooit iets is geweest
Ze gedragen zich als een beest
Maar één ging ervan getuigen
Die wist voor deze grote Koning te buigen
Die zingt nu zijn hemelslied
Deze heeft rijke troost en nooit meer verdriet
Ook al is er eenzaamheid op z'n tijd
Het staat niet in vergelijking met de aardse strijd
Nu is er het geestelijk geluk tot in alle eeuwigheid
Dan is eigen ellende voorbij
De mens is dan geheel vrij
Helemaal van zichzelf verlost
Daarom heeft het Christus zoveel gekost
Hij moest het heel duur betalen
Om mensen uit het aardse vuur te kunnen halen
Met Zijn bloed en leven betaalde Hij
En zo maakte Hij de hemelweg vrij

Hebreeën 12 :18-29
Handelingen 10 vanaf vers 34
Lukas 24 46 en 47

Een gedicht over het verleden en al eerder geschreven

De roos van Saron

Een roos, een roos!
Hij groeiede zachtjes naar zijn top
Hij was prachtig van vorm, die roos
Deze roos was het waar ik voor koos
Hij had ook doornen, maar daar boven!
Een prachtige knop!
Blaadjes, zo mooi groen!
Hij was om te stelen, voor een zoen!

De knop ging zachtjes open
De blaadjes bogen zich naar buiten
Zoals lippen zich voor een zoen tuiten
Zo'n roos opent het menselijk hart
Deze roos zo prachtig rood
Deed mij groeien en maakte mij groot!
Wie en wat is deze roos?
De roos van Saron waar ik voor koos!

Deze was het die in mij zong
Deze roos groeide in de woestijn
Deze roos zou in een ieder mens moeten zijn
Deze roos was doordrenkt van bloed!
Dit is de juiste drank
Drank voor een menselijk gemoed!
En hieruit volgt de menselijke dank
En zo vergaat in een mens de walgelijke stank!

De stank van de zonde en eigengerechtigheid
Deze roos geeft het leven tot in eeuwigheid
En maakt de mens geheel weer nieuw
Deze roos was het waar ik voor viel
Deze roos daar zou een ieder mens voor moeten knielen
Deze roos moest worden geknakt
Ja, het liefst in de pan gehakt
Dan kan de mens verder met het overblijfsel van de doornen
En steeds een ander over zich laten toornen!

O, hoe is de mens tegen zichzelf
Houdt praats voor elf
Vecht tegen goed en bloed
En verlangt nimmer naar een nieuw gemoed!
De roos blijft druipen van verdriet
En er is niemand die het ziet
Ze schuwen allen om het ware te lieven
En leven lekker verder naar eigen believen!

Dit is het toppunt van de zonde!
Die dat nederig hart steeds verwonde!
Het nederig hart van de roos
De roos van Saron waar ik voor koos!

Lucas 10 in het bijzonder vanaf 25 t/m 37
Amos 3