Advent

Het is weer voedertijd
Dan raak je veel voer kwijt
Ze eten de oren van je hoofd
En als je naar buiten kijkt
Dan zie je wat het beloofd
Een heel vogeltafereel
Iedere vogel pikt zo z'n deel
De zwakkere moeten soms wat wachten
Dan zie je ook de vogelgedachten
Ze kijken wat angstig naar de sterken
Zo moeten de zwakker vogels wat harder werken
Ze worden steeds opzij geduwd
En ze gaan pas eten als de drukte wat is geluwd
Ook het vogelleven gaat niet altijd over rozen
Maar  ze eten gewoon door terwijl de regen blijft hozen

Het is weer voedertijd voor de vogels...ze vliegen af en aan...

Er was een man die steeds vrouwen wilde verleiden
Maar had niet gedacht dat hij daardoor zou gaan lijden
Mijn ogen zaten echt niet dicht
Ze waren al jaren verlicht en daarna één en al licht
Mijn wedergeboorte ging heel snel
Het was als het ware een bevel
Want vanuit Gods voorzienigheid
Werd dit alles naar een doel geleid
Het kwam door het slangenzaad
Die had het in haar beraad
Om de hele wereld om zeep te helpen met het kwaad
Zij was voor haar zelf een niet zondige vrouw
Maar ze stond al jarenlang in de geestelijke kou
Ze leefde enkel alleen van listen
En daarmee was ze haar tijd aan het verkwisten
Ze had beter niet geboren kunnen worden
Dan had ik al dit vreselijke niet hoeven te verwoorden
Maar niets gebeurt er bij geval
Ook de hoer der hoeren kwam ten val
Nadat ze had gehoereerd met alle kerels
en ook allerlei vrouwen die er waren
Die haar voor zichzelf wilde bewaren
Maar door haar grote domheid
Werd ook zij weer door haar man verleid
En namen ze hier voor mij, gelukkig afscheid
Twee waardeloze figuren
En daar moest ik steeds tegenaan gluren
Ik keek vanuit mijn huis
Op mijn hele grote kruis
Twee moordenaars van mensenzielen
Die niet voor God wilde knielen
Dus wat blijft er dan voor je over
Om steeds door God gesterkt, het bereiden van de vurige oven
Dit gaat voor de meeste mensen hun verstand te boven
En daarom verklaren ze je voor gek
En krijg je klap na klap op je b....
Ik spreek dit woord niet nog een keer plat uit
Want ik heb dat eigenlijk niet
Het was me vaak tot een heel groot verdriet
Want uit mijn mond komt alleen de Waarheid voort
En dat hing al jarenlang aan een gouden koord
Maar het begon al in mijn wieg
Ik leefde in m'n hele leven met veel gelieg en bedrieg
Ik werd door iedereen gepest
Want toen begon voor mij al de levenstest
Ik heb het allemaal als een wonder, wel kunnen doorstaan
Maar als ik terugkijk naar al die jaren van het slijk
Dan kots je van een uitgemergeld wandelend lijk

Klaargliederen 4
Er boven staat: Druk in plaats van heerlijkheid
Openbaring 18
Jesaja 47
Jesaja 33

Een wegvliegende duif vanaf een takje

Jeremia 44
Jeremia 45

Een stukje verder

Zomaar wat in de wei

Soms voel je, je moe, ziek en klein
Dan zou je wel een pluisje willen zijn
Als de wind komt waai je weg
En dan blijft er maar weinig van je over, zeg!
Niets is er dan nog om blij mee te zijn
Maar als de ziekte weer voorbij is gegaan
Dan kan je alles wel weer aan
Soms is het ook goed om je heel klein te voelen
Want al die grote machtigen vinden nooit echt hun doelen
Zij weten met hun studie of eigenwijze energie overal raad mee
En ze zakten nimmer door hun eigen wee
Een mens moet eerst heel klein zijn geweest
Voordat hij eigenlijk begint aan het echte levensfeest
Het feest van een eeuwig vredig bestaan
Om zo met echte vrienden fijn door te kunnen gaan
En wie niet heeft willen horen
Komt daardoor op verkeerde sporen
Dat hebben ze uiteindelijk zelf gedaan
En dit is ook het einde van hun levensbestaan
Ze gaven mij wel van alles de schuld
Maar dat komt allemaal op hun eigen bult
En na vele jaren dragen ze nu hun eigen schuld
Dit allemaal door God's oneindige geduld
Maar omwille van Zijn lieve Zoon
Werpt Hij ze toch allemaal van hun troon
En dat is God's Rijksgeboon

Johannes 21:15-23
Maleachi   3:13-18
Titus          1: 1-15
Lucas        8:16-18

Wat bloemetjes misschien wel familie van de ui

Moeder eend met twee kinderen

Even een plekje maken voor m'n torenvalk
Hij zat daar op het hek de schalk
En keek vanuit z'n linkeroog
Of er iemand in de buurt bewoog
Je moet hem rustig benaderen
Want anders beweegt hij z'n aderen
En dan vliegt hij weg
En heb je voor een foto pech
Maar door een tijdje te waken
Heb ik toch de foto kunnen maken

In mijn tuin stond een paardenbloem
Wat moet ik daar nu mee doen?
Ga ik hem eruit trekken
Of de tijd nog een beetje rekken
Ja, ik heb hem even laten staan
Ben toen naar binnen gegaan
En wat kwam er toen van
Dat ik uiteindelijk een foto nam
Dus hij had z'n dienst gedaan
Ik greep hem bij z'n steel, helemaal onderaan
En daarna heb ik hem in de kliko gedaan
Want anders gaat hij later z'n zaadjes verstrooien
En daardoor wordt de tuin niet mooier
Maar nu hij op de foto staat
Doet hij in m'n tuin geen kwaad
En vind ik hem toch aardig om te zien
Dus zo nu en dan kijk ik misschien
Maar nee, hij gaat naar mijn blog
Dan ziet een ander hem ook nog

Soms is het zo stil...
Daar bij het water
En zie ik even later
deze dotterbloemen
Eén knop staat aan de top
De onderste is al geheel open
Even er omheen lopen
Hoe de foto zal worden genomen
Want ik wil met een mooi plaatje thuis komen
Maar wat is nu eigenlijk echt mooi
De één vindt dit en de ander dat
En bij zo'n eenvoudige bloem, kan je later
nog wel een keertje de foto over doen
Dus wel of niet mooi
Ik was even in de natuur buiten m'n kooi
Had daar even fotoplezier
En daarom staan ze nu hier













 

Dit is een merel die ondanks alles nog zingt...
Terwijl deze zich tussen de bloesem bevindt
Het leven heeft de vogel getekend
De vogel was heel lang geketend
Maar door een liedje te zingen,
kan de vogel even alles vergeten
Ook al is er het gevoel van te zijn versleten
Het was een prachtig lied
Soms is dat het enige waar zo'n vogel van geniet
Maar het leven gaat verder
En de vogel ziet er niet lekker uit
Hopelijk knapt het ding snel weer op
Opdat er weer een nieuw liedje wordt geuit

Op een mooie lentedag
Had ik zomaar een fijne fotodag
Hier een vliegende eend en daar een mooie
torenvalk dan uiteindelijk een kwikstaart
En dat ging met veel plezier gepaard
Wat een vlugge vogeltjes
En ze kijken slim met die kleine donkere kogeltjes
Het was een waar genoegen
Te zien hoe hij op een hek ging zwoegen
Van de ene naar de ander kant
En uiteindelijk is hij op een paaltje beland

De bloesem is nu bijna klaar met het bloeien
De peertjes gaan al groter groeien
Maar het sproeien van de regen,
brengt voor de peertjes zegen
Ik bekijk ze telkens weer
Vooral met dit mooie weer
De boom draagt nu veel vrucht
De boom is blij en opgelucht
Zo'n boom heeft het jaren zwaar gehad
Mocht hij nog blijven staan!
Dan moest het wel met vruchten leveren beter gaan
Nu is voor de boom de ergste tijd voorbij
En staat hij daar fris en vrij
En de vogels zijn hiermee erg blij
Ze zingen steeds een mooi lied
Waar de boom ook weer van geniet
Zo is de lente een heerlijke tijd
Want dit is het einde van een jaarlijkse strijd