Pluis

Wat bloemetjes misschien wel familie van de ui

Moeder eend met twee kinderen

Even een plekje maken voor m'n torenvalk
Hij zat daar op het hek de schalk
En keek vanuit z'n linkeroog
Of er iemand in de buurt bewoog
Je moet hem rustig benaderen
Want anders beweegt hij z'n aderen
En dan vliegt hij weg
En heb je voor een foto pech
Maar door een tijdje te waken
Heb ik toch de foto kunnen maken

In mijn tuin stond een paardenbloem
Wat moet ik daar nu mee doen?
Ga ik hem eruit trekken
Of de tijd nog een beetje rekken
Ja, ik heb hem even laten staan
Ben toen naar binnen gegaan
En wat kwam er toen van
Dat ik uiteindelijk een foto nam
Dus hij had z'n dienst gedaan
Ik greep hem bij z'n steel, helemaal onderaan
En daarna heb ik hem in de kliko gedaan
Want anders gaat hij later z'n zaadjes verstrooien
En daardoor wordt de tuin niet mooier
Maar nu hij op de foto staat
Doet hij in m'n tuin geen kwaad
En vind ik hem toch aardig om te zien
Dus zo nu en dan kijk ik misschien
Maar nee, hij gaat naar mijn blog
Dan ziet een ander hem ook nog

Soms is het zo stil...
Daar bij het water
En zie ik even later
deze dotterbloemen
Eén knop staat aan de top
De onderste is al geheel open
Even er omheen lopen
Hoe de foto zal worden genomen
Want ik wil met een mooi plaatje thuis komen
Maar wat is nu eigenlijk echt mooi
De één vindt dit en de ander dat
En bij zo'n eenvoudige bloem, kan je later
nog wel een keertje de foto over doen
Dus wel of niet mooi
Ik was even in de natuur buiten m'n kooi
Had daar even fotoplezier
En daarom staan ze nu hier













 

Dit is een merel die ondanks alles nog zingt...
Terwijl deze zich tussen de bloesem bevindt
Het leven heeft de vogel getekend
De vogel was heel lang geketend
Maar door een liedje te zingen,
kan de vogel even alles vergeten
Ook al is er het gevoel van te zijn versleten
Het was een prachtig lied
Soms is dat het enige waar zo'n vogel van geniet
Maar het leven gaat verder
En de vogel ziet er niet lekker uit
Hopelijk knapt het ding snel weer op
Opdat er weer een nieuw liedje wordt geuit

Op een mooie lentedag
Had ik zomaar een fijne fotodag
Hier een vliegende eend en daar een mooie
torenvalk dan uiteindelijk een kwikstaart
En dat ging met veel plezier gepaard
Wat een vlugge vogeltjes
En ze kijken slim met die kleine donkere kogeltjes
Het was een waar genoegen
Te zien hoe hij op een hek ging zwoegen
Van de ene naar de ander kant
En uiteindelijk is hij op een paaltje beland

De bloesem is nu bijna klaar met het bloeien
De peertjes gaan al groter groeien
Maar het sproeien van de regen,
brengt voor de peertjes zegen
Ik bekijk ze telkens weer
Vooral met dit mooie weer
De boom draagt nu veel vrucht
De boom is blij en opgelucht
Zo'n boom heeft het jaren zwaar gehad
Mocht hij nog blijven staan!
Dan moest het wel met vruchten leveren beter gaan
Nu is voor de boom de ergste tijd voorbij
En staat hij daar fris en vrij
En de vogels zijn hiermee erg blij
Ze zingen steeds een mooi lied
Waar de boom ook weer van geniet
Zo is de lente een heerlijke tijd
Want dit is het einde van een jaarlijkse strijd

Een merel met een stukje appel

Als men door pijn je schuld leert ervaren
Dan kan je op een betere wijze
door de levenszee varen
Pijn moet men voelen...
Anders kom je niet tot hogere doelen
De Medicijnmeester is het die de pijn geneest
Daarom is Hij hier op aarde geweest
Maar als je dat niet kan geloven
Dan gaat het hoofd niet naar Boven
Maar dan kijk je in de diepte
En dat is erger dan pijn
Dan kijk je alleen maar in een ravijn
En denk je alles is schijn
Maar aan de andere kant van het ravijn
Is er ook één die je Vader wil zijn
Ik zeg het nu nog omdat ik mee kan voelen
Doe niet zo dom en gooi het roer om naar hogere doelen

Dit naar aanleiding van een gezicht
Lucas 1:39-56

Gaaf, gaaf zeggen mensen snel
Waarom dan wel?
Nou, het is zo gelegen...
Iedereen denkt dat je hun bezit bent en hun slaaf
Daarom roepen ze gaaf, gaaf...
Omdat alle mensen willen worden verwend
Maar ik ben en wordt nooit verwend
Want iedereen is bezig met z'n eigen tent
Daarbuiten zien ze weinig of niets
Ja, aan de wandel of met het mooie weer lekker op de fiets
En als je niet doet zoals het volgens hen moet
Dan zitten ze je heel gek aan te kijken
Maar over een ander nadenken en de geest emotioneel verrijken
Dat kennen velen niet en weten ook niet wat het is
En zo slaan ze de plank regelmatig mis
Ik moest en moet altijd maar klaar staan voor iedereen
En als ik tegengas geef
Dan schop ik tegen het zere been
Veel mensen zijn stuk voor stuk egoïsten
Jammer, jammer dat ze het nog niet eerder wisten
Want dan hadden we altijd al een paradijs op aard gehad
En had de vorst der duisternis op hen geen vat
Ze denken allemaal dat ik van ijzer ben
Maar dooie honden gedragen zich in mijn
omgeving al jaren als een kreng
Maar ik ben wel goed en niet gek
En als je dat zegt, dan krijg je letterlijk
en figuurlijk een klap op je bek
Ja, dat zeg ik wel een beetje plat
Maar ja, zo is het wel
Daarom is er vaak om mij heen een rel
Niemand wil bij zichzelf naar binnen kijken
Want dan vergaan hun innerlijk opgezette dijken
Dijken rondom het eigen ik
En daarin heeft de egoïst veel schik
En jij als slaaf, je bent in hun ogen niet echt braaf
Je bent vervelend en een lastpak
Met je woorden zijn ze niet meer op hun gemak
En daarom zien ze je liever vandaag dan morgen geknakt
Maar niets is minder waar
En ze worden onhandelbaar
Jij hebt het bij ze gedaan
Omdat je hen wilde verbeteren met liefdevol vermaan
Ze willen je maar laten buigen
en je steeds maar geestelijk aftuigen
Met hun akelige negativiteit
want ze zijn allang de weg kwijt
Jezus kwam om als meerder de mindere te dienen
Zodat de mens meer talenten kon verdienen
Maar Hij kwam niet als slaaf
En daarom was Hij in hun ogen niet braaf
Slaven wonen in Egypte
Die verrijken zich met het vlees
En op die manier blijven ze voor eeuwig wees
Zo komen ze niet bij de Vader
En hun leven wordt steeds kwader
Hij kwam als een Koning
En bereidde bij de Vader voor hen die
leren buigen een vaste woning

Vlindertje klein en wit
Weet je wel waarop je zit?
Op een brandnetelbloem
En daar ben je aan het snuiven
Je bent blij met elke bloem
Waar je even rustig kan vertoeven
En even niet anders te hoeven
Om te genieten van die heerlijke bloemenlucht
En dan ineens een diepe zucht...
Daarna vlieg je weer vrij in de lucht
Om toch weer bij een volgende bloem neer te strijken
Zo laat je je liefde voor bloemen blijken
Je was fotografisch mijn eerste vlinder van dit jaar
Misschien kan ik er dit seizoen nog meer vergaar'

Het leven is zo hard als een straatsteen
Al kan je elke dag overal om ween'
Ieder gaat z'n eigen gang...
Soms ben je dan echt bang
Wie om wie bekommert zich nog?
Vaak voel ik alles om me heen als bedrog
Op wie kan je echt bouwen?
Je kan er maar één vertrouwen en dat is God
Het is een God die niet liegen kan
En daarom is het dat ik vandaag nog leven kan
Maar soms hoeft het van mij niet meer
Niet omdat ik levensmoe ben
Maar ik vind alles om me heen eng
En dat komt door alle omstandigheden...
Van dit vreselijke leven
Mij aangedaan door kerkmensen
Je zou ze toch verwensen
Ze leven lekker door...
Hun afgoden, feesten...
en vakantie zijn het levenspoor
Ze gaan elke zondag met een vroom gezicht
Naar het kerkgebouw en doen hun zogenaamde plicht
Maar ze kennen niets van het eeuwige Licht
Dat Licht dat zo voor ze heeft willen schijnen
Ze zullen als kaf verdwijnen
Want een vaste burg dat is mijn God
En die geeft het Licht alleen bij het ware liefdesgebod
Heb je naaste lief als jezelf
Dan zorg je voor zijn of haar ziel
Opdat ze eens voor de grote Recher kunnen kniel'
Dan zullen zij voor eeuwig geborgen zijn
En zingen dan steeds het refrein...
Wat fijn dat we bij U mogen zijn....

Ezechiël 6 en 7















 

Dragen, dragen en verdragen....
Dat is wat men zou moeten doen in deze dagen
In plaats van alles om ver te gooien
Zo blijft men maar wat aanklooien
Zo zal het ijs nooit ontdooien
Ikke, ikke en de rest kan stikken
Dat is wat er vandaag of liever
gezegd al jaren heerst...
Het eigen ik moet altijd eerst...
Is het niet binnen de deur dan wel buiten de deur
Dit geeft het mensdom maar weinig kleur
De echte liefde zoekt de ander
En daarna kan je pas echt aan de wandel
Maar wie niet van deze handel houdt
Die blijft vanbinnen altijd koud
En dan viert het egoïsme hoogtij
En zo wordt er geen mens meer echt blij
Daarom zet ik van verdriet hier maar een mooie bloem
Daar kan ik het vandaag wel weer even mee doen

Elke vogel zingt zijn eigen lied...
wat ik nu schrijf bedoel ik positief

Soms zie ik scheel
van al dat gekrakeel
Waar al niet over wordt gevallen
Het kan toch zo een hele dag verknallen
Al bedoel je alles goed en komt het voort
uit een meevoelend gemoed
Niemand begrijpt tegenwoordig
eenvoudige dingen nog goed
Hoe moeten we dan alles zeggen...
Moeten we nu werkelijk op alle slakjes zout leggen
Niets zeggen is niet goed
Wat zeggen ook niet goed
En dan zitten we weer met een vol gemoed
Dan gooien we de beuk er maar in
En dan is dat ook weer geen goed ding
Als je denkt laat maar waaien
Dan gaat ook alles naar de haaien
Hoe maak je het nu alle mensen naar de zin?
Om met elkaar om niets te strijden
Dat geeft alleen maar innerlijk lijden
Het brengt zo toch ook geen gewin?

Soms ben je groot en ook wel klein
Ineens zit je dan met je hoofd in je schoot
Je weet het even niet meer
Maar een volgende keer...
zeg je dan, hier ben ik weer...
Telkens met jezelf in gesprek zijn
Dat voorkomt latere pijn
Nadenken doet bewust leven
En dan heeft je leven veel te geven
Ga je achter je impulsen aan
Dan heb je geen been op om te staan
Dan zakt alle grond onder je voeten weg
En dan heb je niets meer waar je je hoofd op kan leg'
Dan heb je alles verloren
Om dat je het verkeerde hebt verkoren
Berouw komt dan te laat
Want dan zie je van jezelf, ik was een onverlaat
Je dacht aan een dappere daad
Maar deze bracht over velen en jezelf veel kwaad

Handelingen 28:11-31 in het bijzonder vanaf vers 25