PETIT LUBERON

De klim naar de top,door de smalle
straatjes van het dorpje Lacoste is een afmattende onderneming.De STENEN voor de
bouw van huizen en de straatstenen zijn van dezelfde soort.De eentonigheid van
kleur maakt het geheel somber....Het is duidelijk dat er nogal wat
verbouwingen geweest zijn.
Vanaf het kasteel is er een mooi
panorama.....omgekeerd kan je er niet naast kijken waar je ook bent in de vallei
het kasteel blijft overheersen....
Door te slenteren,zijn "reflex" en ik boven geraakt...terug is nu om de spieren te ontspannen...hoop ik....

Op een zonnig terras drink ik een
streekwijntje.Aan de overzijde van de vallei zie ik het dorpje Bonnieux tegen de
noordkant van het Luberon gebergte. Naast mij fladderen de vlinders van bloem
naar bloem...voor een foto hoef ik niet eens op te staan van mijn stoel....wat
heerlijk toch hier te vertoeven. Een paar honderd meter hoger op de top van de
helling ligt het kasteel of wat er nog van rest. Hier leefde de omstreden
markies de Sade een tijd ondergedoken. Pierre Cardin heeft een gedeelte van het kasteel
bewoonbaar gemaakt en ijvert tevens om het dorp LACOSTE in de oorspronkelijke staat te
herstellen....mooi voornemen....allemaal grijze streekstenen,de muren,de straten
en de grijze leien op de daken,het lijkt mij te veel van dat.....wat kleur zou
welkom zijn...

Elke handelaar of winkelier heeft zo een eigen
manier om zijn zaak opvallend HERKENBAAR te maken....de bakker met stift handgeschreven op
een bordje,je voelt bijna welk brood je mag
verwachten.....het gekende vogeltje van de fotograaf....de felle kleuren van
tafelaankleding door de barman enz.,....het mooiste volgens mij was dan toch in
het smalle straatje de weg aangegeven met lapjes tapijt,die U
begeleiden naar....knap gezien.

Vakantie is ook wat cultuur en vooral
fotografie.Dit kerkje in Venasque was mijn vlucht uit de uitzonderlijke hitte
die dag.De muffe geur binnen was bangelijk.....de reden waarom de inkomdeur op
volle breedte openstond was duidelijk en meteen ook een uitdaging voor een sfeervolle foto van
de kerkbanken in vol tegenlicht....
Vergelijk diezelfde banken in een opname met het
licht achter de rug van "reflex".....een wereld van verschil,het is een keuze
natuurlijk.....

Het water van de rivier la Sorgue is
glashelder,omsluit de stad.De bootjes zinken langzaam of zijn tenminste
buiten dienst. Op de markt "etaleert"men veel dingen....statisch en zeer zeker
ook levend.....

Vakantie is ook wat markten afschuimen,wat
rondneuzen en zeker ook een zonnig terrasje,zoals hier waar de mensen een keuze
maken....bij het aangrenzende bloemenstandje,kijk maar de uitdrukkingen en
houdingen van de mensen er omheen....of de kraampjes met tentjes in harmonie met het fruit...enkele foto's waard....Neen ik ben er nog niet....door omstandigheden
hebben we ons verlof moeten verschuiven naar eind augustus...de volgende dagen
toch al enkele foto's van vorig jaar hier op mijn blogje....om....wat
vakantiegevoel te snuiven in afwachting van.....

De drukdoende landbouwers zijn altijd in de
weer.Velden veranderen voortdurend van uitzicht en opbrengst.Zelfs met de grote
en logge machines SCHILDEREN ze altijd mooie
landschappen.....

Op de grote markt had men altijd een zicht
op drie torens,dit is niet meer....1976....Door de grote ramen op het derde
verdiep,in mijn tekenklas zag ik de monumentale toren van de abdijkerk in
vlammen opgaan. De prachtige torenspits is na veel politiek getouwtrek nooit in
de originele staat hersteld....De grote markt van Sint Truiden is sindsdien
ONTHOOFD....

 Vriendje "reflex" en ik slenteren door mijn
geboortestad,tientallen foto's makend.Op de brug over de ingang van het
cultureel centrum kijkt het mannetje aandachtig toe....zo weet je wat
te verwachten....kunstenaar Ludo Boonen maakt zijn werken van afval metaal,ook
dit.... Schitterend toch....
 
 
aan te bevelen
http://www.toerisme-sint-truiden.be

Tientallen keren liepen en fietsten kinderen weg en weer tussen deze springfonteinen om op een speelse manier te verkoelen...hierbij ga
ik weer dromen van toen wij in een beek in onze buurt visjes probeerden te
vangen....met onze handen en weer lieten zwemmen....

Met een beetje fantasie begrijp je de naam van
dit dorp aan de maaskant.Kunstenaars van alle slag maken van
LEUT een gezellige bedoening,elke zondag van de maanden juli en
augustus.
De stoere "binken" TUBASPELERS van de fanfare
hadden mijn aandacht... jezelf zien blazen in de hoorn van dit machtige
instrument is grappig,als in een spiegelpaleis....hoewel....

De tropische temperaturen van de laatste dagen
doen me weer verlangen naar wat regen.De kleuren van de klaproos aan de rand van
de weg zijn dan enig mooi. Op het lapje grond hier in het Luberongebergte
groeien de klaprozen overdadig.....de middagzon bepaald dit
KLEURENPALET...een aquarel gelijk....

Zelfs bij het zachte licht van de ondergaande zon
werkt de directeur verder....of is hij het aantal verjaardagen vergeten....maar
ja,ook daarvoor heeft het personeel een
geheugensteuntje...tellen maar...

Kersenoogst was vroeger een intense
bezigheid.De loodzware houten ladders waarmee je de top van de hoogstambomen kon
bereiken werden rechtstaand verplaatst.De plukker droeg houten klompen. In een
gevlochten houten korf die bij nat weer flink in gewicht toenam werden de
kersen verzameld,de inhoud was ongeveer tien tot vijftien kilogram.Zo een
gewicht verplaatsen op de smalle sporten van de ladders en soms wel vijf meter
hoog.....dit was een karwei.
Dan heeft de moestuinman hiermee vergeleken een
gemakkelijke job....

Kenmerkend voor Laforet zijn de talrijke typische
droogschuren voor het drogen van tabaksbladeren waarvoor de omgeving van de
Semois toch bekend is,zij zijn stille getuigen van wat eens was.Stil,rustig en
gezond is het hier te leven.Heel veel vlinders fladderen lustig rond....in de
etalage van een winkeltje hangen "POPPENKASTPOPPETJES"netjes aan een
koordje....

Waar kan je,in deze tropische warmte beter
verblijven dan in een kerk of kapel.Deze gebouwen schieten al een tijdje
voorbij aan de eigenlijke bestemming.Toch fijn dat ze niet helemaal verloren
gaan.Hier in LAFORET een onooglijk dorpje ten zuiden van Vresse sur Semois staat
zo een exemplaar...goed voor een handvol foto's....het schaarse licht door de
ramen is voldoende... een kleine impressie....20 graden, toch te doen
dus.

Hoe mooi dat hoekje ook is,soms vergeet men het te vinden.Het lijkt me wat om met dit zwoele weer niets anders te doen dan daar op
die plaats de dag door te brengen met een heerlijk stukje
lectuur....bijvoorbeeld.

Het doet wat raar, spinnerag voor de ingang van
een vogelnestkastje.....is deze "spinner" niet te VOORTVAREND?

Het sprookjesbos was ook al een fantasietje van
de kunstenares,zo bleek bij navraag.Enkele malen slenterde ik rond in deze
wonderlijke tuin."Reflex" en ik zijn gelukzakken,als ik bedenk wat een onderhoud
zo een tuin vraagt,de natuur wacht op niemand en groeit overal
tegelijkertijd.....hou het maar bij. Mooie schilderijen op de juiste plaats....het is eens wat anders dan
grote velden en de vrije natuur waar mijn vriend en ik doorgaans vertoeven en
slenteren....