VERDOKEN

Pal op een kruispunt sta je, ik weet niet hoeveel jaren. Als "broekje"
was jij mijn herkenningspunt. Het boswachterspad was zo smal dat je de takken van struiken 
moest wegduwen om je ogen te beschermen. Sinds het openbaar bosbeheer sta je
hier nog op hetzelfde kruispunt, met wegen als een boulevard, zelfs met
wegwijzers. Het is vreemd hier na al die jaren dat ik je weer tegenkom, allee, je
een bezoek breng. Je was toen jong, fleurig groen,  met reuzentakken, jij was mijn
dikke eik. Je staat hier nu met kale takken, rechtop dood te zijn,
waar is de tijd dat het hier rustig was, nu worden je wortels platgetreden, je
hebt zelfs vier gezichten. Erg als je het leven niet zelf in handen hebt,
bedankt toch om mij niet te verklikken bij de
boswachter.....toen.

Ze leven voor een groot deel in de"onderwereld"....Altijd geheimzinnig dus en
ook minder gekend dan bomen en struiken bijvoorbeeld. In het bos zag ik deze
kanjers vorige week,het is maar de vrucht die je een paar dagen in al zijn
mooiheid kan bewonderen en dan zijn ze weer verdwenen, in het onzichtbare voor
ons, maar ze blijven.
Zou je geloven dat ik in een boogje eromheen
ga

De diameter van een boomstam in centimeter gemeten zou overeenstemmen met de
ouderdom van de boom....een algemene regel. Er zijn natuurlijk veel factoren
die meespreken en deze algemene regel is dus een ferme gok. Zachthout groeit veel
sneller dan hardhout, alleen daar al is een verschil. Maar ik wou het hebben
over de sterke tamme kastanjeboom op de foto. Hij staat OP de hoek van een
arboretum en IN de hoek van een bos.....de bovenste takken stervende....het onderste
gedeelte is gaaf met een prachtige stam, hij staat er alsof hij het arboretum
moet BEWAKEN....Hier kan ik van genieten en dikwijls heeft hij mijn
aandacht.

De lekkere JONAGOLD appel moet nog een paar dagen
rijpen. Vorige week,om acht uur in de morgen, zag ik het begin van een plukdag.
Een honderdtal mannen en vrouwen gewapend met plukkorven begeleid door de
fruitboer begonnen er aan, het leken wel schimmen verdwijnend tussen de
fruitbomen.....of was ikzelf misschien nog niet
wakker.

Beschilderde muren zijn een eeuwenoud gebruik dat mee evolueert met de tijd,
net als het gebruikte materieel en materiaal. De ene techniek wil een beeld
geven van iets wat er niet is maar toch mooi oogt en zo, bijvoorbeeld een vuile
gevel, aantrekkelijk voorstelt, het perspectief en het lijnenspel, het schept
ruimte. De andere techniek stelt een tafereel voor, een echt schilderij als het
ware, mooi om te genieten. Het maakt steden en pleintjes aangenamer en zou een
verplichting moeten zijn. Besmeuring is heel wat anders natuurlijk......

De pracht van deze kleine bouwsels, die plots opduiken uit het niets doen me
denken aan chapelle Notre Dame du Haut te RONCHAMP,France. Architekt Le Corbusier ontwierp deze
kapel in 1955 en zei" hier zullen we bouwen aan een monument gewijd aan de
natuur" De gelijkenis, naar vorm,  met sommige paddestoelen is groot. Zou hij daar zijn mosterd
gehaald hebben?
De kapel is zeer zeker een aanrader voor ieder kunstminnend
mens.

Dat POIRE WILLIAM een dranksoort is wist ik. Een bezoek aan een
grootwarenhuis in het zuiden deed me even opkijken toen ik daar deze mooie peren
met dezelfde naam zag en kocht. Helaas echter de drank vind ik beter, misschien
ook wel omdat de peren er verser uitzagen dan ze waren. Met deze meloen was geen
twijfel mogelijk, stilletjes ontvreemd op een reusachtig kweekveld en vers
verorberd met wat droge ham, wat voor heerlijke momenten heeft het leven
toch.....

Het heeft geen zin te vergelijken, net als bij het fruit is het oogsten van
graan makkelijk geworden. Vertellen over hoe het vroeger ging is voor ons, de
hedendaagse mens bijna niet te begrijpen, zeker niet nuttig. Waar een paar jaar
geleden het stro nog in hoekige "bussels" werd geperst en gestapeld, wordt het stro nu
eenvoudig opgerold. Nieuw is het gevaar echter dat op een steile helling het stro
vanzelf wegrolt.... dit was een grappige bedenking toen ik deze plaatjes maakte wat
kinderlijke fantasie bevorderd de gezondheid.....

Het licht golvende landschap van Haspengouw bruist van de bedrijvigheid, de
fruitsector draait in deze tijd van het jaar op volle toeren. Het verschil in
aanpak en middelen tussen vroeger en nu is groot, eerder schreef ik daar al over in mijn
blogje. De kleine boompjes van de "plantage" zoals dat hier een naam heeft zijn
zeer vruchtbaar en makkelijk te oogsten. De hoogstam boomgaarden staan er nu bij
als in een museum, de vruchten worden niet eens meer geoogst. Zij staan er
alleen nog mooi te zijn, zij hebben tenminste nog ruimte, zelfs voor hun schaduw
zoals je kan zien....

Op een van mijn korte wandelroutes dicht bij huis is altijd een koffiestop
voorzien, waarom niet, het terras van Chateau de la Motte is zo eentje,mooi
gelegen in een groot park met altijd een aanbod van beelden. Het is Middelheim
niet maar sinds begin deze zomer staat er tussen meer en andere beelden van een
Russisch beeldhouwer ,eentje dat me doet denken aan "het zotte geweld" van Rik
Wouters. Het maakt indruk.....

Onder een reusachtige vlierboom stond een reusachtige bank waar in de
zomeravonden de verhalen elkaar opvolgden .De herinnering aan de siroop van de
bessen is nog levend aanwezig,wij, de kinderen kregen het regelmatig toegediend
door moeder.
Jaren later in de tijd van PC,Wikipedia en andere bronnen, gaan over alles en
nog wat lichtjes branden. De vlier,zo lees ik is een middel tegen zowat alle
kwalen,het zou me te ver brengen je hiermee te belasten... ze op te sommen. De
siroop kende ik al,dat de paarden een krans van de vlierboombladeren rond hun
nek kregen om moeilijke vliegen en muggen op afstond te houden wist ik niet. Nu
ik het lees, herinner ik mij,op de bank onder de vlierboom waren ook geen
vliegenmeppers....

Aanlokkelijk en fotogeniek ziet het er uit. De artisanale markten zijn een 
kolfje naar onze hand. Kazen in alle vormen,salami's in alle
vormen maar ook vooral fruit en vruchten in alle vormen en kleuren zijn een lust
voor het oog ,vooral bij zonnig weer. Soms zit er ook een mooi ogend
plaatselijke en welbespraakt persoon tussen,die de mensen begeesterd en zowaar
een mengeling van ik weet niet wat aansmeert als het medicijn voor een vitaal
leven....niet letterlijk gezegd maar daar kwam het op neer en de mensen kochten het
goedje verpakt ....in een onbedrukt ecologisch BAKJE GEZOND...

De bijna altijd aanwezige zonneschijn brengt mensen samen,de bewoners slaan
een babbeltje als ze elkaar tegenkomen. Aan de mimiek te zien hebben deze dames
echter wel belangrijk nieuws en zitten dan even neer bij een drankje. Het
uithangbord PLATS du JOUR zou een aanwijzing kunnen zijn over het onderwerp,het
is echter puur toeval in deze....

Bij blogmaatje Marylou van natuurfreek,zag ik een mooie opname van de toch al
moeilijk te fotograferen vlinders.
Eind juli laatstleden spotte ik wat vlinders te HEKS een deelgemeente van
HEERS, een landbouwgebied . Tussen de tientallen klaverblauwtjes en koolwitjes
zag ik plots een zeldzame en beschermde KONINGINNEPAGE binnen het bereik van
mijn lens het was even goed uitkijken.
In mijn natuurboek,altijd bij de hand, steekt in de achterflap een foto van
de rupsen van deze vlindersoort die ik opnam met mijn analoog toestel begin oktober
2003,nauwelijks 300 meter van de plaats waar ik nu foto's maakte...nee, ik hoor je
al denken en dat beweer ik niet.... In deze buurt wandel ik tot drie maal per week.
Het is de eerste keer in de laatste zeven jaar dat ik dit soort vlinder zie op
deze plaats
Dit is een waar gebeurd verhaal,dat we te danken hebben aan natuurpunt... de
boer heeft een stukje restland afgestaan dat door natuurpunt milieuvriendelijk
is ingericht en met resultaat zo te zien....
Kijk uit als je een vlinder ziet die niet fladdert maar vliegt als een vogel
de kans is dan groot dat het.....jawel.

Mijn vriendje "reflex" en ik slenteren door een van de vele dorpjes in de
Provence. De muren van de overjaarse huizen, wat scheefgezakt maar in frisse
,zonnige kleuren geschilderd maken indruk. Hier en daar sieren
druivelaars de gevels. Wij wachten tot het licht van de zon
rakelings de muren scheert . De kleuren van de zonneluiken,de muren en de
druivelaars zijn in perfecte harmonie....De golvingen en schaduwen komen hier nu
mooi tot hun recht. Wat verder staan enkele mensen stil te luisteren naar pianomuziek die weerklinkt uit een openstaand
raam...heerlijk toch.....

Na een val van enkele meter rolt dit stekelige bolletje van de tamme KASTAGNE
op de puntjes van de stekels tot voor mijn voeten...dit is het moment van reflex
en mij ....puur,onaangeroerd,ter plaatse....zoals het
is...

De volwassen platanen beschaduwen een paar honderd auto's tegen de al te
felle zonneschijn. Het kleine dorpje heeft meer bezoekers dan inwoners. De
wijnboeren rijden in snelle vaart met tractoren af en aan al dan niet
geladen met honderden kilo's druiven....zomaar in de laadbak zonder bescherming.De
oogst is een gevecht tegen de tijd naar het schijnt.... een zaak van suikergehalte
laat ik mij vertellen...de gretigheid van de boeren en het daarbij gaande
rusteloze gedoe laat de toeristen aan de rand van de weg met opengesperde mond
toekijken.Het vredige dorpje is van vandaag op morgen herschapen in een
lawaaierige bedoening.
Gelukkig heb ik enkele dagen eerder in alle rust sappige trossen druiven
kunnen fotograferen in de opmerkelijke LICHTVAL van de Provence,met zowaar de
eerste tekenen van herfst....

Beste vrienden bloggers ,stilaan krijg ik goesting om mijn blogje weer te openen en jullie mee te nemen in mijn ervaringen van elke dag. Eerst wil ik jullie bedanken voor het bezoek,ook tijdens mijn afwezigheid. Heel veel lieve en warme groetjes van ENER

Zoek de ZONNEKLOPPER tussen de
zonnewijzers....