Archief

16 maart 2002

In de nabijheid van de plaats waar de Euro-top in Barcelona plaatsgreep werd een verkeersongeluk nagebootst waarbij Zuzen Ekintza Taldea de gevangenenspreiding aanklaagde. Het beeld haalde de Europese TV-schermen. Op het spandoek stond te lezen

"Waarom moeten we sterven om de onzen te kunnen bezoeken?"

Dit spandoek werd gedragen door de ouders van de politieke gevangene Mikel Arrieta. Beide ouders, Carmen Llopis (67 jaar) en Tomás Arrieta (72 jaar) werden daarbij gearresteerd en 3 dagen in erbarmelijke toestand vastgehouden. Ze zaten in een veel te kleine cel van 2 x 1,5 m waarin ze met zes andere arrestanten zaten, zonder verwarming, zonder dekens en zonder eten. Daarbij kregen ze verwijten dat, "hun zoon een moordenaar was". "Waar hebben jullie die auto gestolen?" De verklaring die bij de rechter ondertekend moest worden, kon niet gelezen worden omdat hen bij aankomst de bril was afgenomen. Tegen de ouders werd een jaar gevangenis geëist wegens ordeverstoring! Heerlijk vakantieland!

15 maart 2003

In een Ziekenhuis in Soria werd bij de Baskische politieke gevangene, Koldo Kareaga (48 j.), een zeer gevaarlijke en agressieve tumor geconstateerd, 10 maanden na de eerste symptomen, in april 2002 toen de gevangene over pijn in het nierbekken klaagde. Waarschijnlijk in het kader van "het laten wegrotten in de gevangenissen van de Baskische gevangenen" werden er toen geen testen uitgevoerd, noch een diagnose gesteld.

"Eén der meest geavanceerde landen van de wereld", zoals Spanje zichzelf noemt.

Kareaga werd op 15 januari 1981 in Bergara gearresteerd en in het politiecommissariaat gefolterd. In de voorbije 22 jaren zat hij in 11 verschillende gevangenissen en nam hij deel aan een dozijn hongerstakingen. In december 1999 had hij 3/4^de van zijn straf achter de rug en als hij dan nog leeft zal hij in juni 2004 vrijkomen.

14 maart 2005

In de Baskische hoofdstad, Gasteiz, kwamen enkele tientallen volgelingen van de fascistische "Spaanse Falange van de JONS" op de been met Spaanse vlaggen die, zoals aan de kazernes van de Guardia Civil, altijd twee maten te groot zijn.

Heel wat falangisten hadden "pasamontañas" (bivakmutsen) over het hoofd getrokken om hun tronies te bedekken!

Hun slagzinnen waren dezelfde van altijd: "De PNV wijst aan, ETA schiet", “Allen één, tegen Batasuna" en "Spanje is één, niet 51."

De enkele honderden Baskische jongeren die de Spaanse fascisten van de meest ranzige soort van de keien wilden verjagen, werden ontvangen op charges van de "eigen" politie. De tegenbetogers riepen: "Zuek faxistak zarete terroristak" (Jullie, fascisten, zijn de terroristen) en "Alde hemendik" (Oprotten).

Na afloop was het "Cara al sol" te horen. Dit lied werd tijdens de dictatuur elke morgen op school verplicht gezongen bij aanvang van de lessen.

De Falange (Phalanx) Española de las JONS" werd in 1933 gesticht door José Antonio Primo de Rivera, zoon van de voormalige Spaanse dictator met dezelfde naam. Het was de fascistische partij die dictator Franco aan de macht bracht en niet enkel in Baskenland veel leed en armoede bracht.

13 maart 2004

Op 13 maart 2004 wordt Angel Berrueta neergestoken en neergeschoten. Meteen na de moordende aanslag door Moslimterroristen in Madrid op 11 maart 2004, schoof de regerende PP de leugenachtige schuld in de schoenen van ETA, en bleef daar tegen beter weten in, op alle mogelijke manieren, op doordrammen.                    
Aanhangers kregen als het ware een vrijgeleide. In Pamplona eist, op 13 maart, een vrouw, Pilar Rubio, in een bakkerswinkel dat de uitbaterbuurman, een affiche "ETA NO" ophangt. Als hij dat weigert, gaat ze naar huis en komt even later met haar echtgenoot (de Guardia Civil, Valeriano de la Peña) en haar zoon (Juan, Manuel) terug en beiden vallen de man aan. De zoon van 19, met een mes. De echtgenoot schiet de winkelier met 4 kogels dood en hij krijgt een messteek van de zoon.

12 maart 2007

In het Macroproces 18/98 tegen het Baskische Volk kwamen vandaag de eindpleidooien over de zaak Ekin, en de zaak "Stichting Joxemi Zumalabe" aan bod. De verdediger, José María Elosua, verwoordde het als volgt: "Gedurende het gehele proces kon er geen enkele maal een belastend bewijs aangevoerd worden. Ik klaag dan ook de strategie van het achterhouden en het verdraaien van feiten aan, zoals door de Openbare Aanklager, Enrique Molina, naar voren werd gebracht. Ik herinner er aan dat zelfs de UCI (Geheime Dienst van Spaanse politie) de thesis van onze verdediging heeft bevestigd, in zoverre dat zij zich zelfs verplicht zagen de inhoud van hun documenten te wijzigen. De aanklacht is een mengelmoes van tegenspraken, van halve waarheden en van discriminatie". Diezelfde elementen kunnen ook aangevoerd worden voor de zaak "Piztu Euskal Herria", waarvoor Mikel Zuluaga terecht staat. Het betreffende document is een open tekst, een reflectie over de wereld vandaag, met als enige bedoeling te zoeken naar een humane en sociale verandering. Wat de aanklacht er verder achter zoekt, is nog maar eens "verdraaiing van de feiten". 

11 maart 2008

In Vitoria-Gasteiz overleed de historische ETA-leider Iñaki Pérez Beotegi “Wilson”, 23 jaar nadat dictator Franco had besloten hem te fusilleren. Wilson had een “rijkgevulde” carrière achter de rug binnen de organisatie ETA waarbij hij in het begin van de jaren 60 aansloot en waar hij, voor die tijd, erg lang bij bleef. Gemiddeld was een ETA-lid in die tijd na een viertal jaren ofwel gevangen genomen, ofwel naar Noord-Baskenland moeten vluchten, ofwel dood. Wilson werd in 1975 opgepakt in Barcelona.

Hij werd ervan beschuldigd meegewerkt te hebben aan de geplande ontvoering van de Spaanse president, en opvolger van Franco, admiraal Luis Carrero Blanco. ETA wilde hem inruilen voor een groot aantal gevangenen. Omdat een ontvoering onmogelijk leek te zijn werd maar naar de grote middelen gegerepen en kort daarna (1973) vloog Carrero Blanco in zijn geblindeerde auto door de Madrileense lucht.

Na de scheuring binnen de organisatie koos Wilson voor de “polimilis” (ETA politico-militar) waarbij hij de verantwoordelijkheid voor de “Bereziak” op zich nam, de meest actieve groep binnen ETA, die in september 1977 aansloot bij “ETA militar”. Wilson heeft op deze manier alle historische figuren binnen de organisatie persoonlijk gekend. Het was “normaal” dat ook hij werd gevat door het verraad van de verklikker, Mikel Lejarza Eguia, El Lobo, de enige informant die het tot in de leiding schopte! Bij zijn arrestatie (zomer 1975) was hij, in gezelschap van Jon Paredes Manot, “Txiki”, bezig aan “fundraising” voor de gewapende organisatie: op weg naar een bankoverval in Barcelona. Voor Txiki was dit het einde want hij werd op 27 september 1975 gefusillieerd. Wilson kwam in 1977 vrij dankzij een amnestiemaatregel waarbij hij naar Noorwegen en anderen naar ons land gedeporteerd werden!

10 maart 2003

In de 2^de Afdeling van het Provinciaal Gerecht van Araba begint vandaag het proces tegen de spionnen-afluisteraars van de partijzetel van Herri Batasuna in Vitoria-Gasteiz.   
In maart 1998 werd in de zetel geavanceerde afluisterapparatuur gevonden die er mogelijk al 10 jaar aanwezig was. De aangeklaagde is machtig: de Spaanse Staat en wel op zijn meest gevoelige plek: de Geheime Dienst, Cesid en de beklaagden hebben faam. De ex-directeurs van "Het Huis", Emilio Alonso Manglano (in de periode 1985-1995) en Javier Calderón (1996 – 2001), alsook Juan Alberto Perote zitten op de beklaagdenbank.

De spionage gebeurde onder de PSOE-regering van Felipe González, maar ook nog onder het regime-Aznar en toen de feiten bekend werden verklaarden beiden dat tegen Herri Batasuna alles toegelaten was.

Nu beroepen ze zich op de zwijgplicht. Telkens de advocaat van Manglano getuigen hoort meent hij hen te moeten wijzen op hun rechten en daarbij te herhalen dat "ze mogen zwijgen". Manglano en Perote werden eerder al veroordeeld, dus kon hen misschien beter eens op hun PLICHTEN gewezen worden. 

9 maart 2003

De historische nationalistische politicus, Telesforo Monzón, de laatste levende minister van de autonome Baskische Regering Aguirre tijdens de Burgeroorlog, overlijdt in zijn voormalig ballingsoord, Donibane Lohizune (Noord-Baskenland). Bij het overbrengen van zijn stoffelijk overschot voor de begrafenis in Bergara (Zuid-Baskenland) wordt aan de Muga de lijkwagen met de kist door lichte tanks van de Spaanse politie geconfisqueerd en begeleid naar Bergara. Of was het een escorte als laatste eerbewijs?

8 maart 2003

De bisschop van Pamplona, Fernando Sebastián verzet zich tegen de publicatie van de tekst waarin de Kerk betrokken wordt bij de executies door het Franco-regime. Alle politieke partijen van Navarra, behalve de UPN (PP) hadden de tekst goedgekeurd. Volgens de tekst gebeurden de terechtstellingen "niet enkel met de toestemming van de kerkelijke hiërarchie maar in bepaalde gevallen met de directe medewerking ervan."

7 maart 2004

In Getxo (Bilbao) werd de echtgenote van een raadslid van de Partido Popular gearresteerd door de gemeentepolitie. Zij wordt ervan beschuldigd verscheidene vuilnisbakken in brand gestoken te hebben en daarbij werd ze op heterdaad betrapt. De branden vonden allen plaats in de "dure" wijk Neguri, en werden door de politie beschouwd als acties van Kale Borroka. Voor dit "straatgeweld" vliegen zogenaamde "ETA-jongeren" voor meerdere jaren achter de tralies.

De PP-madame echter, werd na verhoor meteen vrijgelaten. Er wordt gesproken over psychologische problemen. Zou het toch waar zijn dat de PP-Partido Popular psychologische problemen heeft?