Naar de inhoud

BASKENLAND

Littekens op een stierenhuid
akke.beakke.be
Net zoals de Vlamingen streven de Basken naar onafhankelijkheid. Hier is een deel van hun verhaal.

Archief

Een ezel stoot zich geen twee maal!

De Baskische regering
dekt zich in
29 januari 2008

Op 29 januari 2008 werd door het Openbaar Ministerie officieel de vraag neergelegd om de politieke partij Partido Comunista de las Tierras Vascas (EHAK-PCTV) te laten verbieden, op basis van vermoedelijke banden met de verboden partij Batasuna. De vraag om EHAK te verbieden, gaat gepaard met de petitie van bewarende maatregelen. Dit betekent de schorsing van alle activiteiten van die partij.           
Gelijktijdig wordt beslag gelegd op alle bankrekeningen (waar het geld ook moge vandaan komen) en zullen alle kantoren gesloten worden. De neerlegging van de vraag om ANV-Acción Nacionalista Vasca te verbieden, volgt in de komende dagen.

Dezelfde dag, 29 januari 2008, werd door de tripartiete (PNV-EA-EB) van de Baskische regering, samen met de politieke partij Aralar, een wetsvoorstel ingediend. Het voorstel houdt in dat het “Reglamento de la Cámara Vasca”, het Kamerreglement, bij hoogdringendheid wordt aangepast. Bij artikel 20, 2° moet het volgende worden toegevoegd: “De ontbinding, om welke reden dan ook, van een parlementaire groep moet voorafgegaan worden door het akkoord van de voltallige Baskische Kamer en van de absolute meerderheid van haar leden”.

 

Het wetsvoorstel komt er nadat het Hooggerechtshof, op 21 januari 2008, Juan María Atutxa, Gorka Knörr en Kontxi Bilbao veroordeelde wegens “delict van ongehoorzaamheid”, omdat zij na de illegalisering van Sozialista Abertzaleak in 2003 niet zijn opgetreden en de partij niet hebben uitgesloten (zie de “Zaak Atutxa”).

 

Het is geen toeval dat beide bijzondere gebeurtenissen op dezelfde dag plaatsvinden. De Baskische regering is nog niet bekomen van de uitspraak in de “Zaak Atutxa”, en probeert nu iets wettelijks achter de hand te houden.  

Geschreven door Natxo om 08:58 Stuur door

Sadistische grillen

Met Baskische politieke gevangenen
mogen we doen wat we willen

 

 

Baskische, politieke gevangenen krijgen al een extra straf opgelegd omdat ze zo ver van huis “ondergebracht” worden. Wegens de hoge vervoer- en verblijfkosten (heen en weer reizen kan niet op één dag), krijgen ze hoogstens slechts één keer per week bezoek. Het groepje vrienden en kennissen dat mag komen, wordt niet door de wet maar arbitrair bepaald door de gevangenisdirecteur. De Baskische, politieke gevangenen leven onder een speciale FIES-regime waardoor ze zich, om maar iets te noemen, verschillende keren per dag moeten uitkleden om gefouilleerd te worden. Alles is afhankelijk van de sadistische grillen van de man of vrouw die aan de leiding van de instelling staat. Gevangenen komen voor een habbekrats in de isoleercel. Zelfs “luchten” gebeurt vaak geïsoleerd van de anderen en gedurende véél kortere tijd. De gevangenen moeten zich verder allerlei vernederingen en pesterijen laten welgevallen. Straffeloos, want, “Met de Baskische politieke gevangenen mogen we doen wat we willen” zoals een bewaker het ooit uitdrukte. Toch is deze politiek mislukt en houdt het collectief van gevangenen (EPPK) zich staande.

Dus dienden er andere acties uitgevonden te worden en daartoe lenen zich “gevangenen van gemeenrecht”. Steeds meer Baskische politieke gevangenen worden het slachtoffer van agressie van medegevangenen, vaak onder toeziend oog van bewakers! Hoewel dit al een aantal jaren duurt, volgen de klachten elkaar nu steeds sneller op.

In de Franse gevangenissen is de toestand niet beter. Zuhaitz Errasti ging in Nantes gedurende 26 dagen in hongerstaking. Nadat hij werd overgebracht naar Poitiers hield hij een hygiënische staking (zoals de IRA-gevangenen in de jaren 70-80 die weigerden naar het toilet te gaan buiten hun cellen.) Errasti zat naakt in de isoleercel. Daar werd hij regelmatig met ijskoud water door middel van een tuinslang nat gespoten!

Geschreven door Natxo om 00:00 Stuur door

In memoriam Walter Luyten

Oud-senator Walter Luyten overleden
+28 januari 2008

Un flamenco solidario con la causa de Euskal Herria
Een solidaire Vlaming met de Baskische zaak
GARA |

In de Baskische krant Gara verscheen vandaag, 29 januari 2008, het bericht dat Walter Luyten overleden is.

“El ex senador flamenco porVolksunie, hoy en día N-VA, y luchador solidario con la causa vasca Walter Luyten ha fallecido recientemente. El histórico militante flamenco ha tenido una relación muy cercana con este país desde que a principios de los setenta invitó a Telesforo Monzón al Aberri Eguna de Flandes.”

Vlaams ex-senator voor de VU, vandaag N-VA, en solidair strijder voor de Baskische zaak is zopas overleden. De historische militante Vlaming had een hechte band met dit land van het begin van de jaren 70, toen hij Telesforo Monzón uitnodigde op de Aberri Eguna de Flandes. Bedoeld wordt de IJzerbedevaart van 1973.

“En 1972 fue detenido por los gendarmes durante la huelga de hambre que los refugiados políticos vascos realizaron en la catedral de Baiona, y en 1975 por la Guardia Civil, por enarbolar una ikurriña junto a la iglesia de Santa María, durante el Aberri Eguna que aquel año se celebró en Gernika. En su país fue asimismo arrestado en la década de los 80, en relación con una carta que remitió al embajador español”.

In 1972 werd hij gearresteerd door de Franse Gendarmerie tijdens een hongerstaking van Baskische politieke vluchtelingen in de kathedraal van Baiona. In 1975 werd hij door de Guardia Civil gearresteerd tijdens de Aberri Eguna van dat jaar in Gernika, omdat hij met een Ikurriña zwaaide. In zijn land, België werd hij in de jaren 80 ook gearresteerd in verband met een brief die hij stuurde aan de Spaanse ambassadeur.

“El año pasado fue homenajeado en los actos que se celebraron en el contexto del 70 aniversario del bombardeo de Gernika y fue nombrado presidente de honor de la iniciativa Gernika Network, iniciativa en la que participan varios electos europeos para promover la autodeterminación.”

Vorig jaar werd hij gehuldigd bij de herdenking van het bombardement op Gernika, op dat moment 70 jaar geleden, en hij werd erevoorzitter benoemd van het initiatief
"Gernika Network", een initiatief waar diverse Europese gekozenen deel van uitmaken om de zelfbeschikking te promoten.

Geschreven door Natxo om 09:35 Stuur door

De kerncentrale die nooit werkte

 LEMOIZ APURTU!
LEMOIZ AFBREKEN!
29 januari 1981

 

Na jaren lang actie gevoerd te hebben tegen de kerncentrale in aanbouw in Lemoiz-Lemoniz, Bizkaia, waarbij een aantal actievoerders en verdedigers van het nucleaire vaderland het leven verloren, ontvoert E.T.A. op 29 januari 1981 de hoofdingenieur, José María Ryan. Op 5 februari kozen 200 technici al een opvolger hoewel Ryan op dat ogenblik nog in leven was! Kort daarop werd het lijk van Ryan gevonden, zonder dat iemand van de familie, noch een politicus zich in contact had gesteld met de organisatie! In 1983 besloot de eerste Socialistische regering González een moratorium in te stellen tegen een aantal kerncentrales, waaronder Lemoiz. In 1994 werd het nucleaire monster definitief gesloten zonder ooit gefunctioneerd te hebben. Nu ligt het er verlaten bij.

Geschreven door Natxo om 00:00 Stuur door

Ik snak ernaar officieel op te houden Spanjaard te zijn

Eugenio Etxebeste

“Antxon”
28 januari 2004

 

Op 28 januari 2004 werd de historische ETA-leider, Eugenio Etxebeste, “Antxon”, onder grote persbelangstelling vrijgelaten uit de gevangenis van Topas, Salamanca. Zijn eerste woorden, vóór circa 32 communicatiemedia, maakten duidelijk dat Antxon niet meteen van plan was zich gedeisd te houden: “Ik snak ernaar officieel op te houden Spanjaard de zijn. Als we vrij komen zeggen we allemaal dat we onze vrijheid terug hebben, maar dat is niet de waarheid. Ons Volk blijft continu gevangen in deze Spaanse staat. Ik wil Baskisch burger worden binnen een vrij Euskal Herria.”

 

Etxebeste zat zes jaar vast in Spanje nadat hij in 1997 aan Spanje werd uitgeleverd door de autoriteiten van de Dominicaanse Republiek (waar hij gedurende 13 jaar als gedeporteerde leefde op 6.000 km van huis). Hij werd daarop door het Hooggerechtshof tot 10 jaar veroordeeld wegens “het uitoefenen van belangrijke functies binnen ETA”. Deze veroordeling kwam er op basis van documenten die in 1986 (!) gevonden werden in de meubelcoöperatieve “Sokoa” en waardoor hij beschuldigd werd als zijnde de “verantwoordelijke voor het logistieke apparaat van ETA” in de jaren 80.

Antxon werd op 7 februari 1980 in Noord-Baskenland gearresteerd en bleef 17 dagen gevangen in Baiona (Bayonne). Daarna werd hij verbannen naar Angers (Maine-et-Loire). In 1984 werd hij opnieuw opgepakt in Agelu-Anglet (Noord-Baskenland) en 10 dagen later gedeporteerd naar de Caraïben. In 1986 werd hij “doorgeschoven” naar Ecuador en op 9 juli 1987 naar Algerië. ETA had hem namelijk aangewezen als onderhandelaar met de Regering Felipe González. Toen deze onderhandelingen mislukten, werd hij naar de Dominicaanse Republiek gedeporteerd. Spanje vond er niets beters op dan hem daarna te beschuldigen van daaruit ETA te leiden!

Antxon kwam gisteren terug in zijn stad, Donostia-San Sebastián, die hij al 29 jaar geleden verliet, meteen na de dood van Franco in 1975.

Geschreven door Natxo om 00:00 Stuur door

De 'œconseller en cap' of regeringschef

Carod-Rovira, praat met ETA
27 januari 2004

 

Op 27 januari 2004 halen de Spaanse media zwaar uit naar Josep-Lluís Carod-Rovira. De Secretaris Generaal van Esquerra Republicana de Catalunya (ERC), die bij de grote winnaars van de voorbije Catalaanse verkiezingen hoorde, werd “conseller en cap” (regeringschef). Hij streek heel Spanje tegen de haren in door eerst naar de Baskische Lehendakari, Ibarretxe, te trekken.

Nu blijkt dat hij recent een ontmoeting had met de leiding van ETA. De “krant” ABC zegt meteen dat hij een pact is gaan sluiten met ETA om niet meer “op te treden” in Catalonië. Zelf zegt hij dat zijn objectief er enkel uit bestond ETA over te halen te stoppen met moorden. (Het is in Spanje moreel verboden met ETA te praten.) Carod-Rovira zegt nu dat hij deze kans niet kon laten voorbijgaan en dat “praten nooit waardeloos is”, hoewel het ditmaal tot niets geleid heeft. De ultrarechtse krant “La Razón” laat op de voorpagina een foto van hem verschijnen terwijl hij als boezemvriend de hand schudt van een Etarra.

 

Behalve Carod-Rovira wordt ook zijn coalitiepartner, de Catalaans Socialistische president, Pasqual Maragall aangevallen en, waarom ook niet, de leider van de Spaanse Socialisten Rodríguez Zapatero! De PP eist zelfs van Zapatero dat de Catalaanse coalitie wordt opgezegd. Om deze eis kracht bij te zetten wordt het hele stelletje Ministers van het Regime Aznar uit de kast gehaald: God zélf (Aznar), zijn opvolger, Rajoy, verder Zaplana (Minister Woordvoerder), Piqué (Ex-minister en voorzitter van de Catalaanse PP) en Angel Acebes. Maragall wordt onder druk gezet het aangeboden ontslag van Carod-Rovira te aanvaarden. In Catalonië wordt meteen verwezen naar vertegenwoordigers van het Kabinet Aznar die in 1999 naar Zürich, Zwitserland, trokken, niet om er chocolade te kopen maar om er contact op te nemen met ETA.

Duidelijk spelen de op handen zijnde Spaanse verkiezingen een grote rol. Zo komt Aznar op TV zeggen dat zijn opponent bij de Spaanse verkiezingen, Rodríguez Zapatero, een té onbetrouwbare figuur is om Spanje te besturen, terwijl Zapatero de ontmoeting met alle kracht afkeurde en geen uitstaans heeft met Catalonië!

Een dag later geeft president Pasqual Maragall toe aan de immense druk en velt een Salomonsoordeel. Hij aanvaardt het ontslag van Carod-Rovira maar zet hem (voorlopig) niet uit de Regering (waarin hij geen portefeuille had.) Maragall looft Carod die hij “één der architecten van de tripartiete” noemt. Tevens zegt hij dat Carod te goeder trouw een zware fout maakte.

Ook Carod verscheen voor de microfoons: “Nooit heb ik zoveel aanvallen vanuit Madrid te verwerken gekregen als tijdens de voorbije 24 uur, maar ik kreeg ook nog nooit zoveel steun, zowel vanuit Catalonië als van daarbuiten, onder andere van alle Baskische partijen, behalve van de PP. Ik verloochen niet wat ik deed, noch doe ik afstand van mijn daad of vraag ik vergiffenis, want ik geloof in de vrede en de dialoog omdat de mensen elkaar enkel begrijpen door met elkaar te praten. Ik wens niet nog meer slachtoffers noch aanslagen van ETA. Wij prediken niet de angst zoals de PP dat doet. Wij staan waar we steeds stonden, aan de kant van de vrede en van de vrijheid.” Tot slot klaagde hij de hypocrisie van zowel de PP als van de PSOE aan die met ETA samenkwam, zoals ik dat nu deed.”

Carod werd op de persconferentie bijgestaan door de hoogste leiders en de overige ministers van zijn partij die zijn verklaring regelmatig met applaus onderbraken. Carod besloot zijn toespraak met een leuze uit de Burgeroorlog: “No pasarán!” (Ze zullen er niet door komen) en “Visca Catalunya” (Leve Catalonië!)

Aznar, schipper naast God, drukte zich nog maar eens uit zoals enkel échte staatsmannen dat doen: “Carod had de pretentie aan een terroristische bende te kunnen zeggen op wie een aanslag gepleegd kan worden en op wie niet.”

  

29 januari 2004

 

Nadat verschillende Spaanse communicatiemedia gewag maakten van het feit dat de Spaanse geheime dienst CNI (Centro Nacional de Inteligencia) (voorheen “Cesid”) vooraf van de samenkomst van Carod-Rovira met ETA op de hoogte zou zijn geweest, weigert president Aznar op de vraag hieromtrent te antwoorden. Aznar zou enkele dagen vóór de samenkomst, begin januari, op de hoogte zijn gebracht. Verschillende Spaanse geheime agenten die in Frankrijk verblijven om de stappen van ETA-leden te volgen, zouden via Antza en Urrutikoetxea in Perpignan terecht gekomen zijn en daar foto’s gemaakt hebben van de ontmoeting met Carod. In december waren ze een eerste keer bij elkaar gekomen en toen werd de afspraak gemaakt voor een tweede ontmoeting op 4 januari. De stappen van Carod zouden zelfs al sinds 2001 gevolgd zijn. Hij is nochtans lid van een democratische partij.

Vroeger werd de Spaanse Geheime Dienst, Cesid, al veroordeeld voor het jarenlang bespioneren van Herri Batasuna in hun Zetel in de Baskische hoofdstad Gasteiz.

30 januari 2004


Joseba Permach en Juan Joxe Petrikorena van Batasuna klagen op een persontmoeting in Donostia de schaamteloosheid aan waarmee persorganen als “El Mundo”, “Abc” en “El País” de vertegenwoordigers van het linkse nationalisme in één adem betrekken bij de ontmoetingen tussen ETA en Josep-Lluís Carod-Rovira, en ze wijzen op de zware consequenties die dit voor de betrokkenen kan hebben. Permach en Petrikorena vragen zich af van waar deze “geruchten” komen en wie ze “gelekt” heeft. Het lijkt een unieke gelegenheid om de vertegenwoordigers van Batasuna even mee te “beschadigen” in deze zaak van politieke spionage terwijl het eigenlijke debat toch over de noodzaak van een politieke dialoog zou moeten gaan. Nadat er gedurende vele jaren een uitzonderingstoestand gecreëerd en onderhouden werd in Baskenland lijkt nu Catalonië aan de beurt te komen.

Volgens de nieuwe voorzitter van de PNV, Josu Jon Imaz dient Magistraat Generaal, Cardenal, dringend een onderzoek te starten of er spionage van democratische partijen in het spel was en of de Spaanse “intelligence” ten dienste stond van de verkiezingspolitiek van de regerende PP. Of is het de PP die beslist wie met ETA gaat praten, op welke manier dit moet gebeuren en waar die gesprekken moeten doorgaan?”

De Baskische ministers Joseba Azkarraga (EA) en Javier Madrazo (IU) zeggen dat indien ETA in de toekomst een aanslag zou plegen, de PP-regering mede verantwoordelijk is omdat ze de ETA-leden die ze bespioneerden niet gearresteerd hebben!

De ERC van Carod eist het ontslag van Aznar wegens “illegale spionage”. “Indien er een onderzoek tegen Carod moet geopend worden dan moet dit eveneens tegen de UCD (regerend na de dictatuur) de PSOE en de PP omdat die, in de loop van de recente geschiedenis, eveneens met ETA gepraat hebben.

Aznar verscheen in Madrid voor de microfoons, (samen met “Het Joenk”, Guy Verhofstad) en zei dat het een schandaal zou geweest zijn indien een lid van de Geheime Dienst of een lid van de strijdkrachten die de gelegenheid had een ETA-commando op te rollen dit zou nagelaten hebben.

Federico Trillo, de opgeblazen kikker die aan het hoofd van de Spaanse strijdkrachten staat, verklaarde, zonder rood te worden, dat Democratische Partijen in zijn land niet geschaduwd worden.

 

Wat dan te zeggen van de Spaanse pers, die haar nieuws rechtstreeks vanuit “Madrid” krijgt? El Mundo spreekt openlijk over “bronnen vanuit de Geheime Dienst”, terwijl ze er bij zeggen dat er foto’s bestaan van de ontmoeting. Volgens El País heerst er zelfs ongenoegen binnen de CNI over het uitlekken van de gegevens omdat dit “de anti-terroristenstrijd” in gevaar kan brengen.  

 

31 januari 2004        

De samenkomst van de Catalaanse Republikein, Carod-Rovira, met vertegenwoordigers van ETA blijft de "talk of the town" in Spanje, Baskenland en Catalonië. De Spaanse generale verkiezingen van maart zijn daar zeker niet vreemd aan. De president van de Catalaanse Generalitat, Pasqual Maragall, toont heel wat meer ruggengraat dan zijn Baskische socialistische partijgenoten, waaraan het enige Baskische vaak enkel hun voornaam ("Patxi" of "Txiki") is… Gisteren verklaarde Maragall dat de deur van het Catalaanse Kabinet voor de ontslagnemende Carod open bleef staan. Hij vergeleek bovendien de "argeloosheid en de goede bedoelingen" van Carod-Rovira met die van de Ier John Hume, één van de auteurs van het Ierse vredesproces die later de Nobelprijs voor de Vrede kreeg. Maar Maragall zegt "de goede bedoelingen van Carod te prefereren op de passiviteit van de Spaanse Regering tijdens de voorbije 8 jaar". Carod verklaarde daarna dat hij als "zich vergist had in de vorm, als regeringschef", maar "niet in de kern, als Secretaris Generaal van de partij." Verder eiste hij "met opgeheven hoofd" de dialoog met de gewapende organisatie "indien hiermee één enkele dode kan vermeden worden".

Geschreven door Natxo om 00:00 Stuur door

Confrontatie Regering - Justitie

 Ter verdediging van onze instellingen
En defensa de nuestras instituciones

26 januari 2008

 

De Baskische regering, bestaande uit de tripartiete PNV-EA-EB, heeft het Baskische volk opgeroepen om vandaag, om 18:00u in Bilbao, massaal op straat te komen om te protesteren tegen de uitspraak van het Hooggerechtshof in de “Zaak Atutxa” (zie verder). De Lehendakari Ibarretxe zal de betoging leiden.

 

CONVOCAMOS A TODA LA CIUDADANÍA VASCA A MANIFESTARSE PACÍFICAMENTE EL PRÓXIMO SÁBADO, DÍA 26 DE ENERO, A LAS 18:00, POR LAS CALLES DE BILBAO.

Wij roepen alle Baskische burgers op om volgende zaterdag, 26.01.08, vreedzaam te manifesteren, om 18:00u in de straten van Bilbao

Iñigo Urkullu (voorzitter PNV)
Unai Ziarreta (voorzitter EA
-Eusko Alkartasuna)
Javier Madrazo (voorzitter EB-Ezker Batua-Berdeak)

 

Dit is nooit gezien. Een autonome regering die oproept om te protesteren tegen een vonnis van het Spaanse Hooggerechtshof, en ter verdediging van de eigen instellingen.

 

Selectieve verontwaardiging

 

De onafhankelijkheidsbeweging wacht al decennia op de steun van de PNV tegen de uitzonderingsstaat, tegen de illegalisering, tegen de verkrachting door Spanje van de fundamentele rechten. De PNV roept niemand op om hiertegen te protesteren.

 

De “Zaak Atutxa”

 

Op 21 januari 2008 werd bij het Hooggerechtshof, het beroep van “Manos Limpias” behandeld tegen de vrijspraak (5 januari 2007) van voormalig Kamervoorzitter Atutxa. Dertien van de veertien magistraten verbonden aan het Hof hebben het beroep geanalyseerd (de 14de magistraat, José Manuel Maza, werd gewraakt) .

 

“Manos Limpias”, die het beroep indiende, wordt voluit SINDICATO COLECTIVO DE
FUNCIONARIOS PÚBLICOS "MANOS LIMPIAS"
genoemd, hoewel ze, zoals hun naam laat vermoeden, geen enkele vertegenwoordiger hebben in geen enkel arbeiderscentrum. De hoogste verantwoordelijke van die professionele agitatoren is Miguel Bernard Remón, ex-leider van de extreemrechtse partij Fuerza Nueva (dat laat hun naam dus niet vermoeden).

 

Even het geheugen opfrissen.

 

Op 28 mei 2003 beveelt het Spaanse Gerecht, met een (on)gekende Castilliaanse arrogantie, aan het Baskisch Parlement, de groep Sozialista Abertzaleak uit te sluiten in het kader van de Partijenwet die Batasuna buiten de wet stelde. Dit bevel raakte in de bevriende Spaanse pers bekend nog vóór het Vitoria-Gasteiz bereikte. Voorzitter Atutxa liet meteen weten dat SA-Sozialista Abertzaleak geen ‘partij’ was, maar een ‘groep’.

Op 7 juni 2003 wordt in het Baskisch Parlement het verwachte draaiboek van Atutxa gevolgd, waarbij de woordvoerders van de partijen, PNV, EA en Sozialista Abertzaleak geen enkele wijziging van het reglement toestaan waardoor een politieke "groep" zou uitgesloten worden. Dien ten gevolge laat Atutxa aan de uitzonderingsrechtbank Audiencia Nacional in Madrid weten het bevel niet te kunnen voeren. Het wordt nu afwachten of het Parlement en zijn voorzitter, Atutxa, nu "buiten de wet” gesteld zullen worden. Vice-premier Rajoy concentreert de "schuld" op Atutxa en niet op de partijwoordvoerders.

Op 9 juni 2003 laat Atutxa het Hooggerechtshof officieel weten dat het "onmogelijk is het bevel van ontbinding van Sozialista Abertzaleak uit te voeren."

Op 21 juni 2003 dient de Openbare Aanklager een klacht in tegen Kamervoorzitter Atutxa en tegen de woordvoerders van EA (Gorka Knörr) en IU (Kontxi Bilbao) wegens "politieke ongehoorzaamheid". Atutxa zegt dat hij is opgetreden steunend op 3 pijlers: het reglement van de Kamer, de meerderheid in de Kamer (die de meerderheid van de bevolking vertegenwoordigt) en zijn eigen geweten.

Op 15 juni 2003 stelde het Baskisch Hooggerechtshof (TSJPV) een Kamer samen die zou moeten oordelen of Parlementsvoorzitter Juan Maria Atutxa en de woordvoerders van de meeregerende partijen, Gorka Knörr (EA) en Kontxi Bilbao (van de Communistische IU) een daad van Burgerlijke ongehoorzaamheid stelden door niet in te gaan op de uitspraak van het Spaanse Hooggerechtshof dat beval dat de groep Sozialista Abertzaleak ontbonden moest worden.
Omdat de samenstelling voorspelde dat twee van de vier magistraten tegen een vervolging zouden stemmen en de twee anderen vóór vond de Spaanse Rechtstaat er niets beters op dan de samenstelling van een nieuwe kamer te bevelen! Ze doen niet eens meer de moeite om de schijn hoog te houden. Erger! Ze beschuldigen de PNV ervan in Baskenland, Justitie te manipuleren!

Op 5 januari 2007 deed het Tribunal Superior de Justicia del País Vasco (TSJPV) uitspraak. Juan María Atutxa, Gorka Knörr en Kontxi Bilbao werden vrijgesproken van delict van burgerlijke ongehoorzaamheid.

Op 21 januari 2008, even na 21:00u, veroordeelt het Hooggerechtshof Juan María Atutxa, Gorka Knörr en Kontxi Bilbao wegens “delict van ongehoorzaamheid”.

 

Op 22 januari 2008 reageert Atutxa perplex: “Een bijzondere onaangename verassing. Vandaag, onder dezelfde omstandigheden, zou ik precies hetzelfde doen. Ik zal alles in het werk stellen om die onrechtvaardige veroordeling aan te vechten voor het Constitutionele Hof, en indien nodig voor Europa. Het is laakbaar en verwerpelijk dat de zaak in de kranten uitgevochten werd en dat zijn eigen verdediging de veroordeling uit diezelfde kranten moest vernemen. Alles laat vermoeden dat hier belangen op spel staan die verder reiken dan de toepassing van de justitie.”

Atutxa werd bijgesprongen door Lehendakari Ibarretxe, die zei: “Wij begrijpen, noch aanvaarden dit vonnis. Er is geen delict gepleegd. De Spaanse Staat verbreekt permanent, door middel van de instituten, de moeizaam opgebouwde samenleving en respecteert de regels van het politieke spel niet. Jarenlang al blijft een bepaald percentage van deze gemeenschap (de links nationalisten) verstoken van de mogelijkheid om een stem uit te brengen, en dit in grove tegenspraak met het universele stemrecht. PP en PSOE hebben gezegd dat Atutxa en zijn volksvertegenwoordigers de advocaten zijn van ETA en Batasuna. En diezelfde regering wil dan uitbazuinen dat als president Zapatero samen gaat zitten met ETA, dit, terecht, geen delict is. Atutxa zat niet samen met ETA, maar met vertegenwoordigers van Izker Abertzale. En dat is wel een delict!”

Geschreven door Natxo om 10:50 Stuur door

María San Gil op de barricades

Twee burgers die,
na hun lange straf te hebben uitgezeten,
hun leven wilden reorganiseren

 

In de gemeenteraad van Azkoitia diende op 26 januari 2006 een motie behandeld te worden die uitging van het kartel PNV-EA. Het zou gaan over twee ex-gevangenen, Kandido Azpiazu en Iñaki Zuazolazigorraga, waarvan de bankrekeningen geblokkeerd werden en de eigendommen in beslag genomen. Dit kwam er na de eis van PP-raadslid Pilar Elias van wie haar echtgenoot, Ramón Baglietto, in 1980 in een ETA-aanslag het leven verloor. De motie ging over “twee burgers die, na hun lange straf uitgezeten te hebben, hun leven wilden reorganiseren.”

 

Toen de motie ter sprake kwam werden meteen pamfletten in de hoogte gestoken:

 

“Democratische oplossingen, nu” door vrienden van het duo.

“Moordenaars oprotten” door de ‘democraten’ van de PP.

 

Eén van de ergste schreeuwers was de voormalige PP-schepen van Donostia, María San Gil, die de PNV/EA-raadsleden verweet “medeplichtig” te zijn en de anderen voor “moordenaars” uitschold. Ze stond op een stoel en werd geflankeerd door een lid van het Forum van Ermua, Iñaki Ezkerra. De burgemeester liet daarop de raadzaal ontruimen door de Ertzaintza, die al ruim vóór de zitting in groot getal op straat aanwezig was.

De PP had geëist dat de twee “Etarras” hun spijt zouden betuigen en hun verontschuldigingen zouden aanbieden voor de schade die ze toegebracht hadden aan hun slachtoffer en aan de familie.

Als antwoord op deze eis van de PP had de burgemeester eraan herinnerd: “dat nooit iemand zijn spijt had betuigd, noch zijn verontschuldigingen had aangeboden aan de familieleden van de burgers van Azkoitia die als slachtoffers van het Franquisme vielen of als slachtoffers van ander geweld.”

Geschreven door Natxo om 00:00 Stuur door

Het uur van de wraak nadert

Het grove geschut wordt
in stelling gebracht
25 januari 2008

 

Mariano Fernández Bermejo
Minister van Justitie
"Vamos a impedir que estos partidos estén en el proceso electoral”

“Wij zullen verhinderen dat deze partijen aan het verkiezingsproces kunnen deelnemen”

 

Als een politieke formatie uw machtspositie bedreigt, laat ze dan verbieden. De motivaties die kunnen aangehaald worden, zijn legio: racistisch, terroristisch, fascistisch, ondemocratisch, nationalistisch, communistisch, extreemrechts, extreemlinks.

De Spaanse “democraten” hebben nu al een record op hun naam staan in het “Guinness Book of Records”: tot op vandaag werden al 8 nationalistische politieke partijen verboden. Ze gaan er nog een schepje bovenop doen met het verbieden van ANV en EHAK.

 

De gematigde, zeer gematigde, nationalistische partij PNV laat geen kans onbenut om hun afkeer tegen deze handelswijze te onderstrepen, maar ze doen er niets tegen en intern worden vreugdedansjes uitgevoerd. Het Baskische Blok van nationalisten vormt een bedreiging voor hun machtspositie, een heel grote bedreiging. En als dat Blok uitgeschakeld is, kunnen ze weer op hun machtslauweren gaan rusten.

 

De Spaanse minister van Justitie, Mariano Fernández Bermejo, heeft aangekondigd dat het moment gekomen is om ANV-Acción Nacionalista Vasca (Baskische Nationalisten) en EHAK of PCTV-Partido Comunista de las Tierras Vascas (Baskische Communisten) buiten de wet te stellen, wegens vermoedelijke socio-economische, politieke en organisatorische connecties met Batasuna (en volgens het algemeen geldend dogma in de Spaanse Staat, dus ook met ETA). Vandaag, 25 januari 2008, zal hij aan de ministerraad voorstellen om aan de “Abogacía del Estado”, de Advocatuur van de Staat, opdracht te geven de acties voor illegalisering op te starten.

 

Om het even welke procedure zal gevolgd worden, het resultaat zal zijn dat “democratisch” Spanje in het “Guinness Book of Records” vermeld zal staan met een record van 10 verboden nationalistische politieke partijen. Geen enkel land, zelfs geen bananenrepubliek, kan hier tegenop. De eerste gouden Chinese Olympische Medaille voor Mensenrechten gaat ongetwijfeld naar Spanje (ze zijn trouwens het enige land dat voor die discipline ingeschreven is).

 

Garzón werkt zich intussen in het zweet om weer een trofee op zijn palmares te kunnen plaatsen. De magistraat van de uitzonderingsrechtbank heeft voor 4 februari 2008 de politieke partij EHAK geconvoceerd (gerechterlijk onderzoek 408) en voor 5 februari 2008 de politieke partij ANV (gerechterlijk onderzoek 508). Beklaagde, aanklagers en verdedigers zullen dan vernemen wat al weken in de “objectieve” pers verscheen: de geestelijke genocide van een politieke volksbeweging, Izker Abertzale.

 

Cándido Conde-Pumpido, van de Fiscalía General del Estado, het openbaar Ministerie, heeft gisterenmiddag, 24 januari bekend gemaakt dat hij in de loop van volgende week (28/01 – 03/02/2008) de nietigverklaring van ANV en EHAK zal inleiden bij de Kamer 61 van het Hooggerechtshof. Hiervoor doet hij een beroep op artikel 9 van de Ley de Partidos. Het betreft hier hoofdzakelijk de zinsnede waarin vermeld staat: “Gebruikelijke samenwerking die op systematische basis steun verleent aan het terrorisme”. Er is geen enkele aanwijzing dat ANV, noch EHAK, zich daaraan hebben bezondigd.

 

In de twijfelachtige veronderstelling dat geen enkele rechtbank akkoord zou gaan met een schorsing, zal Conde-Pumpido zijn toevlucht zoeken tot een omstreden electorale procedure tegen beide lijsten: zoveel lijsten laten schrappen, als er door die twee partijen worden ingediend. Dat heeft hij zelf verklaard. Eén van de hoogste magistraten in dienst van de “democratie”!



879-cfee7d1d1af9971a27f879f2e87204c5.jpg

879-7c3eb2ac345488c35da2792b50eabc4b.jpg

879-6eceeac3e1e5e820d4bab793dd001ab4.jpg
Geschreven door Natxo om 09:05 Stuur door

Wie ligt hier nu wakker van?

 Protocol tegen foltering?

Kom nou, laten we ons focussen op de problemen
die de mensen in de straat werkelijk bezighouden

 

Magistraat Fernando Grande-Marlaska heeft op 24 januari 2008 negatief geantwoord op een vraag van de verdediging van 8 jongeren die op 23 januari 2008 in de streek van Lea-Artibai (Bizkaia) werden gearresteerd wegens straatprotest.

 

Waarop heeft hij dan negatief geantwoord?

 

Een tijd geleden heeft magistraat Baltasar Garzón een protocol opgesteld tegen het folteren. In dat protocol wordt aangedrongen op het registreren en filmen van de ondervragingen tijdens de incomunicado-periode (op secreet, maar ook advocaat niet toegelaten). Er wordt ook aangedrongen op het informeren van de familie van de toestand en de opsluiting (wat nooit gebeurt!) en om een vertrouwensarts toe te laten bij de ondervragingen. Iedereen zal wel begrijpen waarom dit noodzakelijk is.

 

Fernando Grande-Marlaska weigerde ostentatief!

Askatasuna vraagt zich af als er niet gefolterd wordt zoals altijd beweerd wordt, wat er dan wel het daglicht niet mag zien. De incomunicado-periode (tot 5 dagen, en soms langer) zet aan tot folteren (het verleden heeft dat ten overvloede bewezen). Dus moet de incomunicado-periode verdwijnen.

Geschreven door Natxo om 00:00 Stuur door

Meer van BASKENLAND

↑ Terug naar de berichten