Berichten van 1 februari 2009 tot 28 februari 2009

Was één van de laatste originele 50's Rock 'n' Rollers.
Freddy Cannon zag het levenslicht op 4 december 1939 in Lynn, Massachusetts, maar bracht zijn jeugd door in Boston.
Met een gedeeltelijk door zijn moeder gecomponeerd nummer : "Tallahassee Lassie" , dat door Bob Crewe en Frank Slay op hun platenlabel Swan uit Philadelphia werd opgenomen in de zomer van 1959 , kende hij zijn doorbraak.Zijn succes was mede te danken door Dick Clark, die door het herhaaldelijk laten optreden van Freddy "Boom Boom " Cannon in zijn programma American Bandstand de doorslag gaf.
Het werd bekroond met een 6 e plaats in de Bill-Board Top 100.
De plaat werd hier uitgebracht door het Engelse Top Rank en gekoppeld aan "Okefenokee". Op elke Vlaamse Juke Box kon men het dan ook aantreffen.Nog groter was het succes met zijn versie eind '59 van : "Way Down Yonder In New Orleans" (nr 3).
Opmerkelijk bij zijn songs was de "woooo "kreet, die hij telkens weer uitstootte.Ik heb een hele waslijst van singels(vaak in de solden aangekocht )., e.p's, een LP en een CD.
Een ander gekende song van hem was  de originele versie van "Buzz-Buzz-A-Diddle-It (1961), dat jaren later beter werd bekend door de Engelse groep Matchbox.
In 1962 kende hij opnieuw een meevaller met  "Palisades Park".(een top 3 hit alweer)
Eind 1963 ging hij over naar Warner Bros en in 1964 kwam hij voor de dag met "Abigail Beecher" (our History Teacher)....de foto toont een EP-cover uit mijn collectie,waar de naam Freddy verkeerd staat gespeld. Uit 1965 dan weer , dateert een ander succes : "Action"/"Beechwood City".....zijn laatste Hit-notering . Nadien nam hij nog platen op voor talloze andere maatschappijen, maar zijn liedje was wel definitief uitgezongen.Had in totaal 3 millionsellers op zijn palmares. Treed heden ten dage nog steeds op. 

De klank van onderstaande video is niet zo optimaal :

De zwarte R&B scene leverde een grootse bijdrage tot het ontstaan van Rock 'n' Roll tijdens de jaren 50. Lloyd Price was één van die pioniers.Geboren op 9 maart 1933 in Kenner , Louisiana ,zong hij op jonge leeftijd in gospel kerk-koren en leerde de finesse van trompet en piano spelen.Hij werd ontdekt in 1952, toen Art Rupe van het Specialty-label , op zoek naar nieuw talent een auditie hield in New-Orleans.Wat hij ten gehore kreeg beviel hem niet en net op het punt er mee op te houden, werd hem in laatste instantie gevraagd nog even te luisteren naar een plaatselijk lied, dat door een bijna wenende Lloyd werd gezongen : " LAWDY MISS CLAWDY ". Daar zag hij wel brood in en liet de Dave Bartholomew Band opdraven voor de opname, met drums van Earl Palmer ( onlangs overleden) en een jonge Fats Domino aan de piano.De song werd meteen een millionseller en de nr 1 in de Rhythm & Blues-hitparade en nadien verkozen tot de beste plaat van 1952.Wat belangrijker was, is dat deze opname de eerste was .... die ook door een blank publiek werd gesmaakt.
Er werd nadien nog een aantal nummers opgenomen, die door Specialty werden uitgebracht....ik herinner me liedjes als OH OH OH of MAILMAN BLUES, op LP dan. In de late 60's vond ik op een rommelmarkt in Brussel (Het Vossenplein) een breekbare 78-t plaat van hem terug, met als titel "WHERE YOU AT "uit 1953. Echte , onvervalste Rock 'n' Roll was dit met een scheurende sax.
Van jan. 1954 tot febr.1956 vervulde Lloyd zijn legerdienst in Korea.
Bij zijn terugkeer merkte hij , tot zijn verbazing dat Art Rupe intussen met andere opkomend talent aan de slag was gegaan, waaronder Little Richard en Loyd's chauffeur destijds met name Larry Williams.
Er was geen plaats meer voor hem, dus richtte hij een kleine platenmaatschappij op en zond een opname naar ABC-Paramount in 1957...die het prompt uitbracht : "JUST BECAUSE".(nr 3 R&B). 
Die overgang zou hem overigens geen windeieren opleveren, want zijn bewerking van een oude folk-blues opname "STAGGER LEE" over een killer sloeg in 1959 alle records...een 2e millionseller, zowel een nr 1 in de R&B als de pop-Billboard hit-parade.
Kort daarop scoorde hij opnieuw met het alombekende "PERSONALITY "(nr 1 R&B en nr 2 in de pop-lijsten.). Dit nummer was ook een super-kanjer in  Europa en dus ook in België. (Will Tura zong een vlaamse versie in : "Onvergetelijk").
Ander hits waren "I'M GONNA BE MARRIED " (ik draaide ook vaak die B-kant THREE LITTLE PIGS), in 1959. "LADY LUCK" (1960) en andere songs deden het ook niet mis.
In 1962 richtte hij het platenmerk Double L (LL) op, en nam hiervoor liedjes op zoals "MISTY".(1963).Een beginnende Wilson Picket werd gekontrakteerd voor deze maatschappij.....enz.....
In 1993 had ik het genoegen Lloyd Price aan het werk te zien tijdens een Rock 'n'Roll-avond (Golden Years) in het Antwerpse Sportpaleis...de mooiste avond die ik ooit beleefde ,wat optredens betrof.
Een pleiade van ouwe rakkers werd het daar : Bobby Vee (Rubber Ball) , Little Eve (The Locomotion), Johnny Preston (Running Bear, Cradle Of Love), Lloyd Price, Little Richard en Chuck Berry.
Jerry Lee Lewis, die ook was geprogrammeerd , had zijn kat gestuurd, maar werd in laatste instantie waardig vervangen door een uitbundige Gary U.S. Bonds (New Orleans, Quarter To Three....).......

Vraagje : Wat was de Rhythm & Blues Top-plaat van 1953 ??????

Hier dus de originele plaat uit 1952.

In 1960 was het voorlopig afgelopen met de tradionele Rock 'n' Roll, op een paar late Rockers (vb Freddy Cannon, Ronnie Hawkins ...) na, hoewel instrumentale groepen nog een tijdje doorgingen.De muziek werd zachter, vaak door toevoeging van strijkers.
Het was ook het jaar van Jimmy Jones (geb. 2 juni 1937 in Birmingham-Alabama).Reeds op jonge leeftijd verhuisde hij naar New York. Maakte deel uit van een aantal groepen zoals The Sparks Of Rhythm,The Pretenders en The Savoys die platen opnamen voor diverse plaatmaatschappijen, dewelke doorgaans weinig succes kenden.Ook als solo artist zat het hem aanvankelijk niet mee.Tot zijn ontmoeting met Otis Blackwell hierin verandering bracht.Een vroegere compositie "Handy Man ", uitgebracht op MGM's CUB-label werd wat bijgeschaafd en werd meteen een schot in de roos in 1960.
Het verhaal gaat ,dat bij de opname de fluitspeler niet kwam opdagen en Otis ,die aanwezig was dan zelf maar een staaltje van zijn fluiten er aan toevoegde.
Een heerlijke pop-rocker was geboren, ook omwille van de hoge falsetto-stem van Jimmy.
Evenals de opvolger "Good Timin'"(MGM), haalde de plaat een Top 3 in Amerika, in Engeland haalde  "Good Timin'" zelfs een eerste plaats.Op radio Luxemburg werd de plaat grijs gedraaid , herinner ik mij.
Later opnamen zoals "That's When I Cried"(1960) en " I Told You So"(1961) deden het dan weer minder goed in de Top 100. Voor een prikje kon ik beide singles op de kop tikken op braderiën.Persoonlijk vond ik het B-kantje van I Told You So : "You Got It " helemaal niet zo mis in de tijdsgeest van toen , die de sfeer uit de vroege jaren 60 perfect weergaf.
Wat wel een feit is : Del Shannon heeft goed naar deze liedjes geluisterd en scoorde kort daarop met een dito falsetto-stem zijn hit "Runaway".

We zouden dit kunnen noemen..."What Ever Happened To.....? ".
Weinig is gekend over deze man, maar toch....
Geboren als Earl Burroughs in New Orleans op 18 sept. 1940.
In de jaren 1956-1959 nam hij zonder succes een aantal singles op in de USA.
Tijdens de twist-jaren duikt hij plots hier  in België op en verblijft enkele jaren in Brussel, waar hij een graaggeziene gast is in dans-clubs van het uitgangsleven.
Vanaf 1962-1963 zijn de platen die hij voor het Belgische Ronnex opneemt een echte furore...met begeleiding van het uitmuntende Belgische Orkest  John Van Hoorn.
Ik kocht toen enkele van zijn 45-t plaatjes , die flink werden gepromoot door muziektijdschriften zoals Juke Box. Later kocht ik de CD van zijn twistperiode.(released in 1997).
Tot zijn bekendste nummers behoorden  : " Kissin' Twist " , " Boogie Woogie Twist "/ " Twistin' King " en andere. In 1963 tijdens de jaarlijkse kermis in mijn dorp schalde door de luidsprekers van de auto-scooter voortdurend : " The Wiggle", waar is die tijd toch gebleven ? Ook een plaatje als "Crazy Twist" en de B-kant " Twist Talk"  herinner ik me
nog levendig...het laatste was gezongen in duet met ons aller JO LEEMANS.
Vanaf 1964 nooit meer iets van hem gehoord.
En toch heeft deze man veel betekenis gehad voor de Rock 'n' Roll Geschiedenis.
In 1957 schreef hij samen met de befaamde Otis Blackwell (bekend van zijn talrijke Elvis composities) het nummer: "Great Balls Of Fire", waarmee Jerry Lee Lewis dat jaar een onvergetelijke Rock-klassieker scoorde.
In 1962  nam Jack Hammer  hiervan zelf een auteursversie op.