In de” Kleine Keizer” van auteur Martin Bril” las ik een kleine beschrijving over de Route de Napoléon.

Gezien deze beroemde weg rakelings voorbij de streek van onze voorouders slingert lijkt me dit stukje proza hier op zijn plaats. Bovendien is het tevens een eerbetoon aan deze Nederlandse gekende columnist die onlangs is komen te overlijden. Hij was nog veel te jong, Hij die schreef:”De verhalen liggen op straat. Je krijgt er alleen zere voeten van”.  

De Route Napoléon, zo begint Bril, “is een weg die je kunt lezen als een kruisgang: hij leidt naar de dood, maar ook naar de onsterfelijkheid.” Naar Waterloo, waar Napoleon en zijn leger in de vernieling gestreden werd en de beroemde heuvel met de leeuw de toerist aan deze historische feiten herinnert.

“De weg voert door een onherbergzaam landschap. Het begin bij Cannes en Grasse, is nog wel aardig, maar al snel daarna wordt het land kaal, droog en rotsachtig. De weg voert naar steile afgronden. In de verte tekenen zich de grillige, besneeuwde toppen van de Alpen af. Het is nauwelijks te bevatten dat men vroeger er niet voor terug deinsde honderden kilometers te voet af te leggen. Toch deed Napoleon dat in 1815, zoals trouwens in 1800 dezelfde Alpen ook al eens te voet overtrok, maar dan de andere kant op, naar Italië, om er de Oostenrijkers in de rug aan te vallen. 

De Route Napoléon is, voor kenners, een aaneenschakeling van anekdotes die mythische proporties hebben aangenomen. De oude boerin die hem tussen Grasse en Séranon in haar hoeve noodde, wortelsoep te eten gaf en hem vervolgens langdurig onderhield over de politieke situatie in Frankrijk, waarop hij de onsterfelijke woorden sprak dat politiek een zaak van mannen was en soep koken een vrouwenzaak.(...)

“De Route Napoléon is een barre tocht langs campings, hotels, restaurants en snackkarren die allemaal naar de man zijn vernoemd: L’Empereur, le petit Caporal, Napoléon, les Cent jours... verder is er niets –tot Grenoble nadert; daar neemt niet alleen het aantal uitspanningen toe dat zijn naam aan de kleine keizer ontleent, maar ook het aantal borden en straatnamen.(..)

“Uiteindelijk is er het stadje la Mure en verderop Laffrey – daartussen maakt de weg een vervaarlijke, scherpe daling en dan bevindt de reiziger zich opeens op de Prairie de rencontre, de plek waar de royalistische troepen uit Grenoble de keizer en zijn gevolg, inmiddels zwaar aangezwollen, wilden tegenhouden.

Tevergeefs natuurlijk.”(..)

“Napoleon stapte op zijn vijand af, onderwijl zijn beroemde jas openknopend. Ik ben uw keizer,”schreeuwde hij, “wie mij wil doden, schiet nu.” Niemand schoot, iedereen riep: “Vive l’Empereur! Het hele detachement sloot zich vervolgens bij Napoleon aan en kort daarop viel Grenoble...(..)

“Op de prairie staat een enorm standbeeld van Napoleon, klein en dik en met een pruillip, te paard. Het is omgeven door picknickbanken en prullenbakken. Het onkruid tiert er welig. Het vervallen chalet langs de kant van de weg, waar souveniers worden verkocht, is gesloten. De geschiedenis is hier een attractie die niet meer zo goed loopt.”

Bril Martin, De Kleine keizer,Prometheus 2008-

Hoe leerde Pascal Bellon lezen en schrijven    

















foto Pascal Vyncke:  www.SeniorenNet.be  

Toen Frans  de parochieregisters van Fours en Wetteren raadpleegde viel het op dat Pascal Bellon,  een duidelijke handtekening onder de geboorte – en trouwakten van zijn kinderen plaatste. Frans stelde zich de vraag of het mogelijk was dat deze mensen, die dan toch in een onherbergzame streek leefden, meer onderricht hadden genoten dan hun Vlaamse tijdgenoten. Hierna leest u zijn bevindingen:

Collier R schrijft in zijn boek, La Vie en Haute-Provence de 1600 à1850, dat de Vallei van Barcelonnette een afzonderlijke vermelding op onderwijsgebied verdiende.

Door de lange overwinteringen  was het onderricht door het ‘College des Doctrinaires[1]’ er in ’t algemeen meer verbreid dan in de andere streken van de Hoge Provence[2].  Achard vermeldt trouwens dat praktisch iedereen, zowel mannen als vrouwen, er kon lezen en schrijven[3]. Iedereen in de valei verstond Frans en sprak het. Er werd nooit een dialect gepreekt[4]. Een opmerkelijke uitspraak wanneer men voor ogen houdt dat de gewesttaal – een dialect van het Occitaans – uiteraard  veel verschil vertoont met het Frans.  

Iedereen ging natuurlijk naar dit college. Sommige genoten een opleiding bij een vakman of een ambtenaar.  Zo bewaart men in de archieven van Digne een leercontract  waaruit blijkt dat Messire Jean Caire, notaris te Barcelonnette, aan Sébastien Bramen beloofde hem te leren lezen en schrijven evenals de regels van wellevendheid bij te brengen, kortom hem een stiel van notaris en procureur aan te leren. Dit gedurende twee jaren en tegen de som van 40 écu’s[5]. 

Over het lager onderwijs uit die periode is minder geweten. Wel kunnen wij uit beschrijvingen ons nagelaten door een zekere Dauthuile één en ander afleiden.  De dorpsschool, zp schrijft hij, was soms een hoekje van een stal waar de dieren zorgden voor de verwarming...zoals in le Villard d’ Allos en Saint – Paul – sur – Ubaye. Het vee had dikwijls een voorliefde voor de lesuren.  Nu eens streek een koeienstaart over het gezicht van de meester, dan weer zorgde het geblaat van een lam of het gekraai van een haan – gezeten op de rug van een rund – voor wat verstrooiing. 

Ook werden de scholieren wel eens afgeleid door menselijke activiteiten: Vrouwen die taterend aan ’t spinnenwiel zaten of mannen die aan ’t vlechten waren of lepels uit het hout kerfden.

De scholieren hadden maar weinig comfort.  Zij zaten op de grond of gehurkt, met een plank op de knieën. Van de zoldering viel het condensatiewater in dikke, donkere druppels op hun boeken. OP regenachtige dagen was het in het “klaslokaal” zeer donker, tenzij er een dakvenster was. In de school van Fours was een klein venster, waarin een geoliede schapenhuid dienst deed als ruit[6].

Er werden verschillende schriften onderwezen, ondermeer gotisch en rondschrift. 

Verder leerden men aan de kinderen de tafels van vermenigvuldiging evenals optellen en aftrekken. Aan de schrandere werden ook intrestberekeningen onderwezen[7]. Het elementair onderricht werd afgerond met enkele begrippen van geschiedenis en aardrijkskunde. Wel hechtte men veel belang aan het ontcijferen van oud schrift. Arnaud schrijft daarover het volgende: In elke woning bewaarde men opzettelijk een reeks afschriften van notariële akten uit de vorige eeuwen. De kinderen werden getraind in het lezen dezer stukken, eerst met de meest leesbare later met de moeilijk te ontcijferen[8]. Zo werd men van kindsbeen af ingewijd in de verdediging van de familiebelangen en in de haarkloverij van administratieve stukken.

Citeren we dat Arnaud, de Vallei van de Ubaye beschouwt als een kweekschool voor onderwijzers. Bij de jaarmarkt in  Barcelonnette(30 september) kwamen alle gezinshoofden uit de omgeving bijeen om op het stadsplein met de talrijk opgekomen onderwijzers te onderhandelen. Deze laatsten stonden hun klanten reeds op te wachten, een ganzenveer op de hoed en een inktkoker bengelend aan een knoopsgat. Zij stonden aan de noordwestelijke hoek van de “Place Manuel”.

Bij slecht weer, onder de overdekte galerijen van de “Place Genet”, waarvan de laatste overblijfselen in 1891 verdwenen. De schoolmeesters die enkel les in schrijven gaven droegen slechts één ganzenveer op hun hoed.  Voor schrift en rekenkunde droegen zij twee pluimen. Tenslotte de meest geleerden, die wat Latijn hadden opgestoken,  hadden recht op het dragen van driepluimen. Wanneer het om nieuwelingen ging werden deze,  vooraleer verder te onderhandelen, door gezinshoofden in de herberg op de rooster gelegd.

Een andere auteur, Frémont –Garnier, schrijft dat de Vallei dat gedeelte van de Alpen was, waar men het best Frans en Latijn kende, alhoewel men er in de gewone omgangstaal een provençaals dialect sprak, vermengd met Franse en Italiaanse woorden.  Dit had tot gevolg dat de inwoners van de Vallei,  die zoals iedereen de opgedane kennis in de praktijk wilden benutten,  zeer onderlegd waren op het gebied van het eigendomsrecht. Zij kenden bijna het Burgerlijk Wetboek, dat hun lievelingslectuur was. In de Vallei had men te maken met geletterden, wat vooral opviel bij de gegoede klasse[9].

Men hield zich daar ook bezig met letterkunde. Men trof er zelfs dichters aan die zeer vlot middelmatige verzen schreven. Populaire dichters, die echter tot de hogere sociale klasse behoorden,  verenigden zich tussen 1816 en 1824 te Barcelonnette in een litteraire kliek[10]. 

                                   De onherbergzame streek rond Fours...



Aten onze voorouders oudbakken brood ?

Uit testamenten van onze Provençaalse voorouders blijkt dat men in de vallei van Barcelonnette in de 18^de eeuw veel belang hechtte aan het bezit van graan en hout. We vroegen ons af waarom.

Wij ontdekten spoedig dat in de onherbergzame streek als de vallei van Barcelonnette hout de voornaamste brandstof was, maar dat het er ook schaars was.

Ook het graan was er maar dunnetjes gezaaid. Abbé Féraud vermeldt zelfs dat het grondgebied van Fours, waar onze voorouders woonden, zo onvruchtbaar was dat de Fournaisiens, die het nodige graan niet konden oogsten om in hun bestaan te voorzien, verplicht waren bij de eerste sneeuwval hun streek te verlaten. Enkel de vrouwen, de ouderlingen en de kinderen bleven thuis[1]. Wellicht moet hier de oorzaak van de seizoen leurhandel en de uitwijking gezocht.

De graan- en brandstofschaarste werkte natuurlijk de broodproductie niet in de hand. Vermits brood naast gezouten vlees, voedzame soep en deegwarenbereidingen voor de inwoners van de vallei een basisvoedsel was, diende daar aan verholpen. En er werd wat aan gedaan! Om brandstof te besparen bakte men brood voor een lange periode, soms zelfs voor een heel jaar !

Wij hebben geen enkele auteur gevonden die deze vaststelling uitdrukkelijk voor de vallei van Barcelonnette, bevestigt. Doch  R.Collier[2] is van mening wat Albert schrijft i.v.m. het brood- bakken in de streken van Briançon, Queyras en Haute Embrun[3], ook toepasselijk is op de streek van Barcelonnette, vooral de vallei van Maurin, en ook op de Hoge Verdon[4]. Vermits de vallei van Fours hoger ligt dan deze van de Hoge Verdon, menen wij Albert’s tekst eveneens geldig is voor Fours, temeer wanneer men rekening houdt met de legendarische onvruchtbaarheid van deze parochie.

In “Histoire ecclésiastique du diocèse d’Embrun” schrijft Albert dat de inwoners (van hierboven vermelde streken) brood bakken voor een gans jaar. Zij maken broden van 8 tot 9 ponden en 5 tot 6 duim dik, gewoonlijk van zuivere rogge. Om te beletten dat de broden beschimmelen, doen ze er veel gist bij en laten de deeg bijna 24 uren rijzen. Hierdoor worden de broden wel wat zurig maar zijn ze anderzijds beter tegen schimmels bestand. Wanneer het baksel uit de oven wordt gehaald, wordt het in een speciaal daartoe bestemde plaats gezet waar het een deel van zijn vochtgehalte verliest. Dan plaatst men de broden in een zeer droge plaats, waar ze van tijd tot tijd verlegd worden. Deze broden verharden langzaam. Nochtans zijn ze in de maand mei nog niet zo hard, dat men ze niet meer in sneden zou kunnen snijden. Deze sneden hebben dan ongeveer de kleur van oude gele was. Tijdens de zomer worden deze broden echter zo hard dat het moeilijk wordt om er met een gewoon mes een stuk af te snijden. In elk huis heeft men dan ook een groot mes  met een punt in de vorm van een haak, die verbonden is met een ijzeren ring op een plank. Het brood wordt onder het mes op de plank gelegd en in kleine stukken gesneden door een op – en neerwaartse beweging van het mes, zoals de zwengel van een pomp. Ouderlingen zonder tanden zijn verplicht het brood in de soep te laten weken, totdat het zachter wordt. Men begrijpt allicht dat dergelijk brood gebakken wordt uit spaarzaamheid: men eet er uiteraard minder van dan van vers brood. Buiten dit roggebrood, dat men huishoudbrood noemt, bakken de meeste inwoners terzelfdertijd een bepaalde hoeveelheid masteluin, t.t.z. een brood van bloem bestaande uit evenveel rogge als tarwe. Dit brood, dat bijna wit is en een zeer goede smaak heeft, wordt op dezelfde wijze als het roggebrood bewaard. Na een jaar wordt dit brood zo droog dat het verpulverd wanneer men het op de grond laat vallen. Het wordt vooral gebakken met het oog op de feestdagen en voor het onthalen van vrienden[5].

Volgens Garcin kneden de driehonderd inwoners van Maurin[6] brood voor 18 maanden uit vrees dat vroegere sneeuwbuien hen zullen beletten brandhout te smokkelen. Slechts na verschillende dagen is dit brood, een soort platte koek, gebakken[7].

Tot zover de broodperikelen. Een volgende maal  iets meer over andere gewoonten.

Uit het Bellonneke nr 2; een  bewerking door Frans Bellon 

Vier kinderen komen naar Vlaanderen.

Van wieg tot graf

Toch maar eens herinneren dat al we schrijven over de zeden en gewoonten te Fours, we niet uit onze duim hebben gezogen. Deze wijsheden heeft Frans Bellon bij D.J.M Henry gevonden. Die laatste bestudeerde de gebruiken en gewoonten van de inwoners van Fours die hij verwerkte  in zijn "Recherches sur la géographie ancienne et les antiquités du département des basses -Alpes" uitgegeven in het jaar 1818. 

Er waren heel wat ongeschreven wetten  en tradities die het leven van de enkeling  in de valei van Fours regelden. Veel is natuurlijk, zoals bij ons, op bijgeloof gestoeld. Een greep uit Henry's werk:

Geboorte en doop

Kwam een kind ter wereld en had het een witte of een  zwarte vlek op de huid dan wees dit op een niet ingewilligd verlangen van de zwangere vrouw.
In tegenstelling met wat op een ander gebruikelijk is, kiest  in Fours de meter de peter. Bij haar bezoek aan de jonge moeder schenkt zij deze zes dozijn eieren, die dienen gegeten vooraleer het kraambed te verlaten.
Blijkbaar had dit gebruik tot doel de kerkgang van de moeder wat uit te stellen. Inderdaad 72 eieren opeten is niet niks*. Limburgers kennen wellicht dit gebruik waar eertijds de buurvrouwen bij kraambezoek eieren ten geschenke gaven.
De eerste maal dat de kraammoeder haar huis verlaat, moet zij zoals reeds gezegd, naar de  kerk gaan. Doet zij dat niet, dan zou buiten haar weten haar kind met een ander kunnen verwisseld worden. 
Voor het doopsel mocht men niet vergeten zout vanuit het geboortehuis mee te nemen wou men vermijden dat het kind ongelukkig zou worden. Zout is in alle tijden een teken van geluk, smaakvol geloof en rijkdom geweest. Ons woord "salaris" komt trouwens van het Latijnse woord "salarius" wat zout betekent*. 
Na de doop gooide men naar de kinderen doopsuiker, noten, vijgen, kastanjes, enz. Ook vrouwen en jonge meisjes wierpen zich op al dat lekkers en bewaarden de snuisterijen met zorg omdat het volgens een lokaal bijgeloof ze een uitstekende remedie waren tegen tandpijn !
Eens teruggekeerd in het ouderlijk huis gaven de peter en de meter het kind terug aan de moeder met de woorden: " Madame u hebt ons een heiden gegeven, wij brengen u een christen terug."

Verloving en huwelijk

Vrouwen traden zelden buiten hun vallei in het 't huwelijk. Ook mannen hielden zich meermaals aan dit principe.
Wanneer wij mei een wondermooie maand vinden om te huwen meden die van Fours deze maand gezien altijd herhaald werd  dat trouwen in mei de vroege dood betekende voor één van de echtelingen ! Wou men geen of minder kinderen dan was de maand augustus geschikt om te trouwen.
Trouwde men, dan bood de vader op de trouwdag alvorens naar de kerk te gaan, zijn dochter een glas water aan waarin hij een gouden of  zilveren muntstuk  had geworpen. Een symbolische geste waarmee hij wilde aantonen dat hij voortaan voor haar niet meer hoefde te zorgen. De bruid drinkt vervolgens het glas leeg, begint dikke krokodillentranen te huilen om uit te drukken dat het haar zo spijt om haar huis te moeten verlaten om een vreemde te moeten volgen. Vader bracht daarna zijn dochter naar de kerk waar de toekomstige zijn opwachting deed.
Wat er in de kerk gebeurde is nu ondenkbaar, tenzij men op televisie wil komen*. Tijdens de plechtigheid plaatst de bruidegom één van zijn knieën op het kleed of de schort van de bruid als teken van bezit, alsook van de onverbreekbaarheid van het huwelijk en van zijn macht over haar... In de verlichte tijd, was de vrouw ondergeschikt aan de man wegens het verschil in sekse en had ze wettelijk niets in de pap te brokken, vandaar !*  
Buiten de kerk strooide de bruid tarwekorrels over de hoofden van de aanwezigen als zinnebeeld van voorspoed.
Alvorens de pas gehuwden de woning binnenstapten moesten zij soep eten uit één enkele schotel en ...met één lepel.Dit, om hen er op te wijzen dat zij voortaan gemeenschappelijk moeten leven, alsof zij slechts één en dezelfde persoon waren.
Eén van de gebruiken die vandaag de dag nog te zien zijn in de kerk van Fours is het trouwkleed dat er het beeld van de H. Maagd siert,  geschonken door  de laatst gehuwde bruid.

Dood en begrafenis

Wie droomt van troebel water, droomt van een overlijden in de nabije toekomst. Als het huis naar de was ruikt is Pietje de dood in de onmiddellijke omgeving om één der inwoners te komen halen. Wie nog geen wasmachine heeft...*
Wanneer tijdens het strenge seizoen, de meeste huisgenoten voor een tijdje hun haardstede hebben verwisseld voor het zachtere klimaat van de Lage Provence, kan het gebeuren dat de vrouw een kreet hoort, of een klop op de deur of op de vloer...; het is de stem van haar man, die vlak voor zijn dood van haar afscheid komt nemen. Dat verhaal horen we ook al eens in onze tijden*.
Een schone oogst wijst eveneens op een aanstaand sterfgeval. Ook als een hond dag en nacht jankt of blaft, wat mijn grootmoeder steeds vertelde en  meermaals  ook nog waar was...*
Wie niet van griezel en gruwel houdt moet niet in Fours gaan wonen*. In de winter kan men in Fours de doden bijna niet begraven omdat de grond door de vorst te hard is geworden. Het kan dan voorvallen dat het lijk meerdere maanden in huis moet blijven of zoals de "Journal des Basses -Alpes" op 26.11.1837 schreef,"op het dak van de woning van de aflijvige worden gelegd, waar het bedekt met sneeuw en verhard door de koude, wacht op een mindere periode, die het mogelijk maakt het toe te vertrouwen aan de aarde." De krant die deze zonderlinge handelswijze aanhaalt, schrijft verder, " op een keer dat de verwanten rond de haard zaten en aanstalten maakten om het begrafenismaal te gaan gebruiken, hoorden zij een stem die wel uit de hemel scheen te komen: het was grootvader die was verrezen..." Rechten voorbehouden, aan het Bellonneke*.
In de gehuchten van Fours bestond de gewoonte om na de uitvaart een maaltijd aan te bieden aan verwanten en kennissen. Rijst of linzen vormden de hoofdschotel van dit “lijkmaal”. Na de maaltijd bracht men een toast uit op de overledene. Wij doen dit wel niet letterlijk, alhoewel op een begrafenis  wij wel een glaasje kunnen wegzetten. Als troost natuurlijk.* 


     
               Eén van de gebruiken die vandaag de dag nog te zien zijn in de kerk van Fours is het trouwkleed dat er het beeld  van de H. Maagd siert,  geschonken door  de laatst gehuwde bruid.

           ***********




Uit het Bellonneke nr 13. Tekst Frans Bellon, behoudens  *  de tussencommentaren.

Pascal stond er alleen voor. Vier nog kleine pagadders liepen in en uit het huis. Een vrouw was dringend nodig. Het huishouden stond op stelten. Daar in de Alpen lopen de meisjes niet dik en moet je het stellen met wat er is. Reden waarom het misschien nog een jaar heeft geduurd alvorens Pascal kon hertrouwen. Toch feest op 15 mei 1746 wanneer Pierre  wordt geboren; een zoon van Pascal en Marguerite Maurin. Frans vond evenwel geen trouwakte noch huwelijkscontract.  Marguerite stierf evenwel vrij vlug tengevolge het kraamgebeuren van Anne enkele dagen voordien geboren. Marguerite werd op het kerkhof van les Agneliers begraven op 23 februari 1748. Anne stierf op  1 maart eerst volgend. Het leven kon hard zijn.

Binnen het jaar leerde Pascal een nieuwe vrouw kennen met wie hij huwde.Pascal moet toen een 36 jaar oud geweest zijn als hij voor de derde maal het ja –woord gaf. Hij stapte op 21 augustus 1748 met Rose Gastinel aan zijn arm uit de “église paroissale de Saint –Jean” te les Agneliers. Zij was van het dorp en was ongeveer 23 jaar oud. Ze bracht van thuis 312 ponden mee waarvan het grootste stuk uit het erfgoed van haar ouders. Opmerkelijk in het huwelijks -contract was de overeenkomst dat de bruidskleren en de juwelen gedragen door de bruid tijdens de huwelijksplechtigheid naar de langstlevende gaan. Rose, indien ze langer zou leven dan Pascal, kon rekenen op een jaarlijks recht van 8 setiers rogge en 7 charges hout. Bovendien mocht ze er zeker van zijn alsdan te kunnen genieten van een fatsoenlijke kamer met oven, een houten bed met alles er op en er aan en het genot van een tuintje, genaamd “derrière le four”. Pascal ging verder dan de kerkelijke belofte; ook na zijn dood zou hij blijven zorgen voor zijn Rose, of hoe het leven mooi kan zijn.

Vrouwen hadden een hard bestaan. Maar de Fournaisiennes waren taai en weerbaar.

Dit huwelijk bracht nog vijf kinderen voort, waarvan er twee vroegtijdig stierven.  Voor ons  van belang was het heugelijke feit dat uit dit  warme nest Sebastiaen Bellon werd geboren, hij die oorzaak zal worden van een generatie Vlaamse Bellons.

Omstreeks het jaar 1767 zien we Pascal en zijn gezin, er leefden toen nog zes kinderen van de elf, naar Barcelonnette verhuizen. Ze gingen niet wonen binnen de stadsmuren, maar wel in een gehucht le Plan genaamd, langs de linkeroever van de Ubaey. Het is daar dat Pascal van  Rose definitief afscheid moest nemen. Op 29 augustus 1775, de maand waarin ze net hun huwelijksverjaardag  zouden kunnen gevierd hebben, stierf ze. Ze was ongeveer 50 jaar oud en 27 jaar getrouwd. Rose werd begraven op het kerkhof van Barcelonnette. Als moeder van Sebastiaen verdient ze  een ereplaats in onze familiegeschiedenis.   


 Foto boven tekst: Les Girauds nabij Fours, gehucht waar ooit Pascal woonde
Op basis tekst Het Bellonneke nr 21
FfOTO

« La famille Bellon, originaire de la vallée de barcelonnette »

‘est ainsi que Frans Bellon, promoteur de L’Association de la Famille Bellon en Flandre, intitula son ouvrage…
 

L’idée d’ établir la généalogie de la famille lui prit lors de l’enterrement de mon père, lorsqu’il se voyait entouré de membres de la famille qu’il connaissait à peine et dont il ne voyait pas toujours les liens parenté.

Il se mit à l’œuvre.

Assez rapidement il fût stoppé dans ses recherches, parce que son arrière grand’ père au 5^ième degré, Sébastien Bellon, était renseigné aux registres paroissiaux comme originaire de Barcelone. Aucun registre en Espagne ne permettant de remonter la filaire, il fallait l’idée astucieuse de penser que le curé flamand aurait pu confondre Barcelone et Barcelonnette. Effectivement, c’était le cas.

Les recherches dans la vallée de Barcelonnette furent rapidement couronnées de succès, malgré quelque difficulté de distance et de langue.

Il fut établi que nos aïeuls étaient originaires de la vallée de l’Ubaye.

C’est dans ces termes que Frans Bellon introduit son ouvrage, écrit en langue néerlandaise, parce que tous les descendants connus à l’époque étaient néerlandophones.

Jadis le nom de famille Bellon, un matronyme représentant le prénom Isabelle, était très répandu dans la vallée de barcelonnette. Surtout à Fours ou se trouvait dès les temps les plus reculés , le hameau des Bellons au lieudit de Bayasse. Au 19ième siècle les archives communales y font mention d’une cabane Bellon. Autrefois il y avait également le Pra Bellon, sis au Nord- Ouest de Barcelonnette.

Les origines de la faille remontent au hameau des Gaudets à Fours, ou vécut Jean Bellon, dit «  Bleiton « , né avant 1629 et décédé avant 1696.

Son fils, Thomas Bellon, né aux Gaudets vers 1650, épousa vers 1670 Marie Arnaud, fille de Nicolas et de Cathérine Bellon, dont il eut sept enfants, parmi lesquels Julian Bellon (1675 – 1753).  

Ce Julian épousa Jeanne Goin en 1696. Ils établirent aux Girads ou naquirent au moins une fille et trois fils.

De Joseph Bellon ( 1701 – 1757), fils aîné de Julian, descendent les Bellons habitant Digne : Auguste Bellon, né le 31.1.1907 à la Condamine – Chatelard et son frère Eugène – Louis Bellon, né le 13.2.1909 à la même commune.

De Pascal Bellon ( environ 1712 – environ 1792 ) descendent les Bellons flamands.

Pascal Bellon, colporteur de son état, hérita de son père le troupeau se trouvant aux Agneliers. Il se mariait trois fois. En troisièmes noces il épousa aux Agneliers Rose Gastinel, de laquelle il eut encore cinq enfants, dont Sébastien Bellon, né aux Agneliers le 18.11.1751.

Vers 1775, Sébastien Bellon, qui était horloger, s’est émigré vers la Flandre, en compagnie de deux de ses frères et d’une de ses sœurs. Ses deux frères étaient des marchands – colporteurs. Sébastien épousa en 1778 à Wetteren ( Belgique) Joanna – Philippina van der Linden, dont il eut dix enfants.

La branche flamande de la famille Bellon était fondée.   

Les descendants de Sébastien Bellon se subdivisent à leur tour en quatre branches : la branche aînée, dans laquelle le nom de famille Bellon a disparu, faute de descendance masculine, la branche Alost, la branche Anvers et la branche Boom. A remarquer que la plus part des descendants ont quitté la Flandre historique et se sont installés dans l’ancien Duché de Brabant.

Parmi les Bellons flamands on dénombre surtout des commerçants, des fonctionnaires, des employés et des enseignants.

Autrefois quelques  - uns remplissaient des fonctions au Congo- Belge. Actuellement les Bellons flamands ont eux – mêmes des descendants en Angleterre, a Oman et en Suisse. Il y en à même deux qui sont retournés au pays de leurs ancêtres…

Actuellement 81 familles en Flandre suivent les démarches de Frans Bellon.

Trois fois l’an, il publie avec Marc Bellon une revue, intitulé « Het Bellonneke », ce qui pourrait se traduire par « Le petit Bellon ». Le numéro 36 a paru au mois de décembre. Au total déjà 668 pages

L’ histoire de la famille Bellon n’est pas encore terminée. 

sur base texte original P.Bellon

De vrouwen van Fours zijn zeer robuust. Zelfs een strenge winter kan hen niet weerhouden om de bergpassen over te trekken. Elke week gaan zij naar Barcelonnette, soms al glijdend over het ijs met een last van meer dan 60 k  op hun rug.

De genaamde Lieutaud Farinasso is in de streek vermaard  om haar kracht, die deze van de sterkste mannen overtreft. Het is een manwijf van ongevee40 jaar. Een soort vrouwelijke kolos. Handen en voeten zijn in evenredigheid. Haar ledematen zijn sterk en gespierd. Een fles wijn drinkt zij in één slok leeg en in een oogwenk eet zij twee pond brood met evenveel vlees.

Haar vier broers zijn kolenbranders, maar Farinasso verzet evenveel werk als haar broers samen. Een kalksteen van 7 à 8 kwintalen die haar broers met moeite in beweging krijgen, torst zij alleen omhoog en draagt hem op haar rug, hem enkel ondersteunend met de handen, wel duizend passen ver…Wat een verbazende kracht voor een persoon van het vrouwelijke geslacht.

Voormelde tekst werd door Frans gevonden;

1) Darluc, M, Histoire naturelle de Provence…, Deel III, 1784, blz. 314-315 ;


Let dus op voor vrouwelijke Bellons !

In september 1733 is er feest in Fours. Pascal huwt er Jeanne Ricaud, dochter van Joseph en Marie Goin die in het gehucht Peyre – Juans te Fours woonden. We hebben wel geen trouwakte noch trouwdatum maar wel een huwelijkscontract van 11 augustus 1733 verleden voor de notaris Sébastien Maurin. Jeanne Ricaud bracht een huwelijksgoed in t.b.v 400 ponden in geld en roerende goederen – denkelijk meubilair, huisraad en linnen – samen met twee wijfjesschapen. Elkaar schonken ze aan de langstlevende, 50 ponden van Pascal voor Jeanne en zij 30 ponden aan hem. Geen slecht begin. Het werd nog beter. In oktober van datzelfde jaar besloten Julian Bellon en Jeanne Goin, de ouders van Pascal en Joseph, hun goederen in twee gelijke delen te verdelen. Pascal kreeg zodoende heel wat stukken grond en weiden alsook het oude huis in les Girards met dorsvloer, een schuur en de erbij horende grond, groot ca.4.8 aren en een tuin. Vanwaar die rijkdom ?

Warner Bross, 20th Century pictures, zouden hier een flash back inbouwen. Inderdaad om het verhaal beter te verstaan is het nodig te weten te komen vanwaar het rijkelijk familiepatrimonium dat gedeeltelijk in handen van Pascal kwam, vandaan kwam.

In 1696 trouwde Julian, toekomstige vader van Pascal, geboren als zoon van Thomas op 4.4.1675 in les Gaudets, met Jeanne Goin dochter van wijlen Jean en Magdeleine Jean. Deze Goin’s woonden in les Girards . Les Girards: Zijn mooie huizen met houten dakpannen met magnifieke interieurs en waar de openhaard nu nog dezelfde geur verspreidt als in 1696 en men buiten het eeuwenoud, monotoon ‘gekabbel’ van de Bachelard hoort. Die van Girards waren echte sjacheraars die om de haverklap naar de notaris liepen om grond te kopen, te verkopen of te ruilen. Dat moesten we vaststellen in de huwelijksovereenkomst van Julian Bellon en Jeanne Goin van 29 juli 1696. Jeanne brengt in het huwelijk al haar goederen, zowel roerende als onroerende, gronden weilanden en bossen. Kortweg al wat haar vader haar bij testament had nagelaten. Toekomstige bruid en bruidegom beloofden hun moeder, respectievelijk schoonmoeder, te onderhouden. Schoonmama kreeg wel het gebruik toegewezen van de bestaande haard in de woning afhangende van de erfenis van haar man, evenals het stuk grond genaamd “ L’ Ouplan” en van een weiland en bos “ Clouët Lombard” en van een tuintje gelegen naast voormelde woning. En alsof het nog niet genoeg was bracht Jeanne van haar thuis nog negen ooien mee, zes lammeren, een geit, een koe, een ezel en een veulentje van twee jaar. Buiten de dieren ook nog drie houten graanzolders. Vader Thomas gaf zijn zoon Julian 145 ecu’s, klederen en een kudde van dertig dieren, bestaande uit twintig ooien, negen lammeren en één schaap.

Julian die een echte Girard werd kreeg de smaak van kopen en verkopen te pakken. In enkele jaren tijd kocht hij stukken weiland en bos en verkocht hij gronden waarop gerst en linzen groeiden. Als geen ander wist Julian Bellon zich rijker te maken en notarisakten getuigen dat burgers bij hem kwamen lenen. In 1725 kocht hij van Esprit Belon, een niet verwante naamgenoot, het liep daar vol Bellons, een huis in les Girards met schuur en stal, verder nog een hof en een weilandje alsook nog een hof met een kleine grot erop dit alles voor 325 Franse ponden betaalbaar binnen het jaar. Alstublieft !

Na het huwelijk van Pascal Bellon en Jeanne Ricaud rees er onenigheid tussen de beide broers in verband met de verdeling van de goederen. Na de herroeping van een akte die zeer nadelig uitviel voor Pascal, besloten Julian en zijn echtgenote, zoals reeds eerder al geschreven, hun goederen in twee gelijke delen te verdelen tussen de twee zonen. We schrijven 5 oktober 1733.

Rond 1738 verhuisde Pascal met zijn gezin naar les Agneliers, het kerkdorpje gelegen op 1720 m. Ook Pascal’s vader trok mee naar les Agneliers. Mogelijk was Pascals moeder gestorven, zekerheid hebben we niet. Enkele jaren later, in datum van 19 juli 1744 komt Jeanne Ricaud te sterven.Ze werd 40 jaar oud en werd de dag na haar overlijden begraven. Ze liet zes kinderen achter waarvan er twee in les Agneliers werden geboren.

Voor Pascal brak er een moeilijke periode aan…

samenstelling op basis teksten het familiepatrimonium in les Girards Het Bellonneke nr 9 blz204 e.v.
en Pascal Bellon ca 1712 1788/92 Het Bellonneke nr 21 blz 429 – 430 beiden van Frans Bellon

Frans Bellon schreef in 1985 in “Het Bellonneke” over de “moeilijke” voorzaten in de stamboom. Hij noemde ze de  lastigaards, de dwarsliggers, de treiteraars. Zo’n voorzaat was Pascal Bellon.
“Een super –moeilijke” onderlijnt hij. ” Zijn bestaan kenden we reeds lang. De archiefstukken gaven nooit zijn plaats en datum van overlijden prijs. Ook geen geboortejaar.Toch hadden wij de moed het aanbod van een vriend – pendelaar af te wijzen, om met behulp van kaart en pendel deze raadsels op te lossen. Want wij hebben nog andere pijlen op onze boog. De vorser in spe bijt zich vast, geeft niet op;bezoekt andere archieven, boort maagdelijke bronnen aan; doorpluist nog meer inventarissen en registers.” Zo moest Pascal zich uiteindelijk aan de suprematie van Frans gewonnen geven.

Ziehier een eerste kennismaking met de voorvader van onze familie Bellon:

“Gelet op zijn huwelijksdatum zou Pascal Bellon omstreeks 1712 te Fours zijn geboren, in het gehucht les Girards op de rechter oever van de Bachelard. Daar de doopregisters van Fours van 1711 t.m. 1720 ontbreken, kennen wij noch zijn geboortedatum, noch het aantal broers en zusters. Uit het huwelijk in 1696 van zijn vader Julian Bellon (1675-1735) met Jeanne Goin, werden voor 1712 zeker nog drie andere kinderen geboren, n.l Marie (geb.1698), Joseph (geb.1701) en Honoré (geb.1704). Marie en Honoré zijn alleszins gestorven voor 1724, vermoedelijk op zeer jeugdige leeftijd.
Hoe Pascal zijn jeugd in les Girards doorbracht, kunnen we slechts gissen. Waarschijnlijk volgens een eeuwenoud patroon eigen aan een herdersmidden. Enig licht hierop werpt Charpenel, , die in “L’Epopée des Barcelonnettes de jeugd van zijn neef omstreeks de eeuwwisseling in Certamusset beschrijft, een dorpje in het noordoosten van de vallei van Barcellonnette. Daar de levenswijze in de vallei slechts ingrijpend werd veranderd nà W.OI vertoont deze beschrijving zeker overeenkomst met deze van Pascals jeugd, zij het dan twee eeuwen terug in het verleden. Ziehier dan een mogelijke reconstructie.
Tot vijf à zes jaar ravotten in les Girards en omgeving. Eerst rond het ouderlijk huis, geleidelijk aan verder en verder. Niet van gevaar ontbloot, want volgens de begrafenisakten verdronken er regelmatig kinderen in de Bachelard of vielen van een rots. Misschien eens een bezoekje aan neven en nichten in het hoger gelegen les Gaudets op een kwartier gaans. Vanaf zes op de geit passen tot op enkele honderden meters in de omgeving. Vanaf acht jaar de koe hoeden of meerdere schapen. Van het ochtendgloren tot zonsondergang op weg, met een homp hard brood en in ’t beste geval een stuk kaas erbij. Water vond de kleine jongen aan de talloze bronnen. Misschien stopte moeder hem af en toe wel een kruik “broussa” onder de arm, een soort gestremde melk. Vanaf tien samen met vader en oudere broer Joseph de schapenkudden hoeden. ’s Zomers in de nabijheid van Fours op een hoogte van 2000 à 2.500 m. Vanaf de herfst mee op “transhumance”, gevolgd door de overwintering in de vlakten van de Lage Provence, de Crau of de Camarque.
In zijn prille jeugd kreeg Pascal ’s winters wellicht wat basisonderwijs: leren lezen, schrijven en rekenen, in een klammige schaapsstal omdat het er warm was. Kennis die zeker werd bijgeschaafd tijdens de “vélha” een typische wijze van buurten in de vallei van de Barcelonnette. Vooral tijdens de lange wintermaanden kwamen buren bijeen in een stal, warm gehouden door de dieren. Er werd verteld, gezongen en soms gedanst. Vrouwen en meisjes hielden zich bezig met allerlei verstekwerkjes. Men praatte er honderd uit: over erfenissen, kopen van woningen en weiland, over geschillen tussen buren… kortom het kleine grut stak er heel wat op. Zodoende werden ze in feite onderwezen in het plaatselijke recht.”

einde eerste deel)

FOTO: Bayasse of mogelijk het gehucht les Bellons 

Inhoud nummers 1 t.m. 30

Met een inhoudsopgave van de eerste 30 Bellonnekes hopen we deze nummers toegankelijker te maken. Niet alleen voor onze familie, maar zeker voor onszelf, want we zien tussen de bomen het bos niet meer. Na het jaar volgen nummer en pagina.

Activiteiten

Onze gestencilde genealogie (1976 - 1 - 2) Onze eerste Familievergadering (1976 - 2 - 13) Het Familiefeest te Wetteren op 27.11.1976 (1977 - 3 - 33) Werkvergadering 17.12.1976 (1977 - 3 - 39) Onze eerste keuvelavond, Hekelgem 25.03.1977 (1977 - 4 - 55) Onze tweede keuvelavond, Berchem 25.11.77 (1978 - 6 - 97) 1978, Jubileumjaar, dubbel eeuwfeest (voorbereiding) (1978 - 6 - 113) Derde keuvelavond, Boom 17.03.1978 (1978 - 7 - 141) Jubileumviering te Wetteren op 11.11.1978 (1979 - 9 - 187) Wist u, dat … De feestleider dankt … (1979 - 9 - 189) Onze opiniepeiling (1979 - 9 - 191) Wist u, dat … (1979 - 10 - 212) Geplande aktiviteiten (1979 - 10 - 213) Gastronomisch etentje te Aalst op 30.03.1979 (1979 - 10 - 216) Aktiviteiten Familievereniging 1981 (1980 - 12 - 246) Te gast in het “mechels Miniatuur teater” (1982 - 14 - 289) We vierden karnaval in Aalst op 21.02.1982 (1982 - 14 -300) Jaarprogramma 1984 (1983 - 16 - 335) Programma 1985 (1984 - 19 - 394) Bellonnekesinvasie in de Poppenschouwburg op 19.04.1985 (1985 - 20 - 407) Toneelavond: En waar de Ster bleef stille staan (1986 - 22 - 441) Programma 1986 (1986 - 22 - 450) Onze jubileumviering op 18.10.1986 (1986 - 25 - 513) Programma 1987 (1986 - 25 - 523)

Bellons in Vlaams- en Klein-Brabant

Inleiding en Generaties 1 t.m. 4 (2005 - 27 - 551) 1^ste vervolg: 5^de Generatie (2005 - 28 - 561) 2^de vervolg: 6^de Generatie (2006 - 29 - 569)

Beroemde naamgenoten

Bellon Carlo en Claudio, Milanese wapensmeden 15^de eeuw (1976 - 1 - 3) Bel(l)on Guillaume, Frans schilder 16^de eeuw (1976 - 1 - 3) Belon Nicolas, Frans portretschilder 16^de eeuw (1976 - 1 - 3) Belon Jean, drukker te Valence vanaf 1508 (1976 - 1 - 3) Belon Pierre, reiziger en geleerde 16^de eeuw (1976 - 1 - 4) Bellon Marie-Laure, actrice geb. 1925 (1976 - 2 - 26) Bellon Roger Alexandre Léandre, beheerder en uitvinder (1976 - 2 - 26) Bellon Karel Leopold, hoogleraar en rector (1976 - 2 - 27) Belon José, Frans schilder overl. 1927 (1976 - 2 - 27) Bellone Antonio, Turijns drukker 16^de eeuw (1977 - 3 - 36) Belloni (Bellone) Paolo, hoogleraar te Pavia 16^de eeuw (1977 - 3 -37) Bellon Gellert (1977 - 4 - 56) Belon la folle (1977 - 4 -56) Bellone Giovanni Antonio, senaatsvoorzitter in Piëmont (1977 - 5 - 74) Bellone Christoforo, drukker 16^de eeuw (1978 - 6 - 100) Bellon Maurice, Frans schilder 20^ste eeuw (1978 - 6 - 100) Bellone François, Franse beeldhouwer 18^de eeuw (1978 - 6 - 100) Bellone Etienne, Franse letterkundige 16^de eeuw (1980 - 11 - 228)

Daguitstappen

Eerste familieuitstap naar de Biesbosch ( 1977 - 5 - 69) Familieuitstap naar Keukenhof (1979 - 10 - 211) De Bellonnekes in Phantasialand (1980 - 11 - 235) Uitstap naar Poperinge (1981 - 13 - 276) Een uitstap naar Nederland (1984 - 18 - 359) Uitstap Klein-Brabant (1984 - 19 - 385) Oudenaarde (1985 - 21 - 420) Dagje Limburg (1986 - 23 - 463) Spelevaren op de Lesse (1990 - 26 - 527) De achtertuin van Gent (1990 - 26 - 541)

Familiekroniek

Huw. Marie-Jeanne Bellon en Jaak Steemans; geb. Julie Michotte (1976 - 2 - 25) Huw. Victor Bellon en Linda Frederickx; overl. Florent Bellon en Rochus Bellon; Jozef Bellon en M. Van Uffel openen De Meiboom (1977 - 3 - 43) Huw. Bie Bellon en Luc Franquet; Leonia Bellon 80 j. ; Paul Bellon op rust (1977 - 4 - 57) Overl. Maria Van Acker (1977 - 5 - 76) Geb.Zein; overl. Walter Van Snick; intrede Maria Bellon (1978 - 6 - 109) Geb. Christophe De Belder en Hans Van Dyck; overl. Edgard Van Pelt (1978 - 7 - 142) Huw. Eddy Bellon met Gaby Heyvaert en Ludwig Bellon met Liliane Ringoir; geb. Karl Van Harck; Victor Bellon wint een “Gouden Medaille” (1978 - 8 - 182) Geb. Liesbeth Bellon, Lieven Vermost, Krist Steemans en An De Ceulaer (1979 - 9 - 196) Geb. Jana Bellon; Vakantiegroeten van Van Der Elst-Bellon en Bellon-Adriaenssens; Jan Bellon, vader van “Slijkschepper” (1979 - 10 - 214) Huw. Patrick Bellon en Katlyn Veldeman, geb. Dimitri Bellon; Victor Bellon wint twee wisselbekers (1980 - 11 - 235) Huw. Werner Bellon met Martine Wellekens en Hilde Bellon met Chris Van Den Wijngaert; geb. Kris De Ceulaer en Sil Bellon (1980 - 12 - 259) Huw. André Bellon met Viviane Vanlaer en Johan Bellon met Anne Goor; geb. Willy Alexander Vets en Liesbeth Bellon; Sonja Moortgat wint Rutzky-Prijs (1981 - 13 - 275) Huw. Martine Bellon met Paul De Baere; geb. Gert Steemans, Joos Vermost, Floris Franquet, Stefan Bellon,Steven Van Den Wijngaert (1982 - 14 - 299) Huw. Kristina Bellon met Yves Rozie; geb. Bjorn Mampaey; Yvonne Rose Marie Van Marsenille gepensioneerd (1983 - 15 - 316) Geb. Nicky De Ceulaer, Edwin Rozie, Soetkin Franquet en Caroline Bellon ; overl. René Bellon (1983 - 16 - 336) Huw. Tinneke Bellon met Leo Huybrechts en Inge Van Der Elst met Frank Vernimmen (1984 - 17 - 346) Huw. Leen Redig met Ferre Van Beek; geb. Michael Van Den Wijngaert; Herman Van Snick toegelaten tot emeritaat (1984 - 18 - 361) Huw. Paul Bellon met Marina Daems; overl. Maria Noëz; Remi Bellon gepensioneerd; Wim en Celine Van Der Elst-Bellon vieren zilveren jubileum (1984 - 19 - 386) Geb. Lien De Baere (1985 - 20 - 415) Geb. Lieselotte Franquet, Nick Mampaey en Paul Rozie (1985 - 21 - 423) Huw. Bart Bellon met Patricia Van Haesendonck (1986 - 22 - 451) Overl. Angela Antonia Mathilda Casteels (1986 - 23 - 471) Geb. Ben Huybrechts; overl. Marguerite Verbeeck; Luc en Christiane Bellon-Van Camp vieren zilveren jubileum; Jan Bellon gepensioneerd ( 1986 - 25 - 521) Huw. Lucia Lombarts met Patrick Mertens en Dirk Bellon met Joke Nauwelaerts; geb. Joke Vernimmen, Yves Bellon, Bert De Baere Fleurie Bellon en Nicky Huybrechts; overl. Mimi Bellon; Leo Huybrechts Doctor i.d. Wetenschappen (1990 - 26 - 534) Huw. M.A. Augustynen met Danny Claes, Sandrien Bellon met Tom Joos, Wendi Sturm met Giuliano Lodts, Michaël Bellon met Mieke Proost, Jana M.P. Bellon met Wim F. Buelens en Inge B.L. Augustynen met Philip Wils; geb. Malaika Bellon, Yasmina Bellon, Yannick Bellon, Joeri Claes, Laura Claes, Joppe Joos, Daan Lodts, Hannah Bellon en Sander Buelens ; overl. Armand Bellon, Augustin Bellon, Simone E. Hubin, Maria Van Eeckhoven, Leonie Bellon, Gerard Bellon, Suzanne Bellon, Leon Bellon, Maria Van Laer, Godelieve Bellon, Paul Bellon, Paul Bogaerts, Fanny Bellon en Gaby Bellon (2005 - 27 - 549) Geb. Maxim Nils; overl. Willy Moortgat (2005 - 28 - 566) Geb. Toon Mertens (2006 - 29 - 579) Geb. Elias Buelens (2006 - 30 - 592)

Familienaam Bellon

Wat betekent onze familienaam? (1976 - 1 - 12) Oudste vermelding van familienaam Bellon (1978 - 8 - 183)

Familiewapens van Bellons

Inleiding (1976 - 1 - 5) Bellon (Parijs) (1976 - 1 - 6) Bellon (Provence) (1976 - 1 -7) Bellon de Chassy (Frankrijk) (1976 - 1 - 7) Belon (Bretagne) (1976 - 2 - 28) Belon (Orléanais) (1976 - 2 - 28) Belon de Porterie (Bretagne) (1977 - 3 - 44) Beloni (Italië) (1977 - 3 - 45) Belloni (Franche-Comté) (1977 - 4 - 62) (de) Belon (Poitou) (1977 - 5 - 83) Bellon de Thurin (Piémont) (1978 - 6 - 110) Bellonet (Provence) (1982 - 14 - 301) Belon – Lapisse (Baron de l’Empire) (Frankrijk) (1982 - 14 - 301) Belon (Franche-Comté) (1982 - 14 - 301) Bellonnet (Languedoc) (1982 - 14 - 301) Belloni (Italië) (1982 - 14 - 302) Belloni (Venetië) (1982 - 14 - 302) Belloni (Venetië en Dalmatië) (1982 - 14 - 302) Bellonzi (Italië) (1982 - 14 - 302) Belon (Chef de gobelet du Roi) (Parijs) (1982 - 14 - 302) Belon (Bretagne) (1982 - 14 - 302) Bellonet (Provence) (1982 - 14 - 302) Beslon of Ballon (Poitou) (1982 - 14 - 303)

Genealogie

Speurwerk in Digne en testament Thomas Bellon (1976 - 2 - 19) Huwelijksakte J.B. Bellon - S. Van De Slycke (tak Aalst) (1977 - 3 - 41) Kanttekening rond mijn grootvader (Willem Bellon) (1977 - 3 - 42) Trouw aan het voorvaderlijk beroep (1977 - 3 - 45) Het nageslacht van Jean Bellon dit Bleiton (1977 - 4 - 49) Een hypothecaire lening uit 1772 (1977 - 4 - 53) Een Interieur uit 1864 (inboedel van Jozef Bellon) (1977 - 4 - 58) Bestaat er nog een tak Brussel? (Charles Louis Bellon) (1977 - 4 - 60) Het huwelijkskontrakt van Sebastiaen Bellon (1977 - 5 - 70) Menu’s uit de oude doos (met illustr.) (1977 - 5 - 78) De Stam groeit aan (nageslacht Jean Bellon dit Bleiton) (1977 - 5 - 89) De Heren van Sainte-Marguerite (Bellons met blauw bloed) (1978 - 6 - 101) Stephaan Bellon 1829 - 1900 (en zijn afstammelingen) (1978 - 6 - 114) Mijn Moeder (Aloysia Bellon) (1978 - 7 - 127) Sebastiaen Bellon 1751 - 1825 (1978 - 7 - 142) Een huwelijkscontract van 1748 (1978 - 8 - 184) Het familiepatrimonium in les Girards (1) (1979 - 9 - 204) Een Bellon aanleiding tot Franse Revolutie? (1979 - 10 - 217) Het familiepatrimonium in les Girards (2) (1979 - 10 - 218) Genealogisch fragment v.d. familie De Grauwe (1980 - 11 - 232) Huwelijksakten (1980 - 11 - 237) Testament van Jean Bellon dit Bleiton (1980 - 11 - 240) Inventaris opgesteld in 1866 ten sterfhuize P.F. De Keersmaecker (1980 - 12 - 247) Thomas Bellon dit Bleiton (ca 1645-1701/1702) (1980 - 12 - 260) Honnoré Bellon e.d. Kapel O.L.Vrouw-Visitatie te Fours (1981 - 13 - 279) De nalatenschap van Jozef Bellon (1821-1866) (1981 - 13 - 281) Het oudste testament van ons geslacht? (1982 - 14 - 290) Adriaen Bellon (1783-1869) (1983 - 15 - 311) Tak Mechelen (afstammelingen van Mathilde Bellon) (1983 - 15 - 318) Drie gemeenteraadsbesluiten i.v.m. Stephaan Bellon (1983 - 15 - 325) Bidprentjes uit het familiearchief(tak Boom) (1983 - 16 - 338) Bellons in Gent (1984 - 17 - 343) Bidprentjes uit het familiearchief (tak Aalst) (1984 - 17 - 349) Merkwaardige vondst: Een trouwboekje uit 1855 (1984 - 17 - 353) Bidprentjes uit het familiearchief (tak Antwerpen) (1984 - 18 - 365) Nakomelingen Honnoré Bellon in 18^de en 19^de eeuw (I) (1984 - 18 - 368) Nakomelingen Honnoré Bellon in 18^de en 19^de eeuw (II) (1984 - 19 - 375) Familieportret: August Bellon (1860 - 1945) (1984 - 19 - 392) Bellons van over de Rijn (1985 - 20 - 395) Bidprentjes uit het familiearchief (tak Boom) (1985 - 20 - 409) Familieportret: Maria Rosalia Moens en dochters (1985 - 21 - 418) Pascal Bellon (ca 1712 - 1788/92) (1985 - 21 - 427) Familieportret: Anna Bellon e.a. (cfr. Illustraties) (1986 - 22 - 440) Bellons op beeweg (1986 - 22 - 443) Bidprentjes uit het familiearchief (tak Aalst) (1986 - 23 - 459) Familieportret: Nazaten Stephaan Bellon (1829 - 1900) (1986 - 23- 468) Bellons op de schoolbanken (1986 - 23 - 472) Onze Stam in 15 generaties (Parenteelstaat) (1986 - 24 - 481) Familieportret: Maria Sophia Bellon (1832 - 1898) (1986 - 25 - 518) Oudste akte van ons geslacht? (1986 - 25 - 523) Familieportret: Petrus Frans Bellon (1864 - 1930) (1990 - 26 - 530) Aanvulling Parenteelstaat (1990 - 26 - 543) Boom 20 ok tober 1907: Willem Bellon verkozen! (2005 - 28 - 557) Dronk Sebastiaen Bellon Wetterse Uytzet? (2006 - 29 - 567) Uit onze kwartierstaat: Borms in Sint-Amands (2006 - 29 - 573) Terloops (vondsten i.v.m. wezen Desideer Bellon) (2006 - 29 - 579)

Het Bellonneke

Geboorteaankondiging van Het Bellonneke (1976 - 1 - 1) Eerste reakties op onze publikaties (1976 - 2 - 31) Financieel overzicht 1977 ( 1978 - 6 - 103) Financieel overzicht 1978 (1979 - 9 - 202) Tien Bellonnekes (ons nummer 10) (1979 - 10 - 209) Financieel overzicht 1979 (1980 - 11 - 231) Financiële toestand 1980 ( 1981 - 13 - 278) Financieel overzicht 1982 (1983 - 15 - 317) Financieel overzicht 1983 (1984 - 17 - 348) Jaarrekening 1984 (1985 - 20 - 416) Jaarrekening 1985 (1986 - 23 - 467) 10 jaar Familievereniging Bellon (1986 - 24 - 479 ) Het Bellonneke nr. 25 (1986 - 25 - 504) Inhoud nummers 1 t.m.30 ( 2006 - 30 - 582)

Illustraties

Kapel St Jean-Baptiste in les Agneliers (1976 - 2 - 22b) Ruïnes in les Agneliers (1976 - 2 - 22b) Cardinalistoren in Barcelonnette (1976 - 2 - 30b) Kapel Saint-Louis in het gehucht les Bellons (1976 - 2 - 30b) Akte dd. 20.05.1772 voor Schepenen St.Lievens-Houtem (1977 - 4 - 51b) Willy Bellon als kleuter en Virginie Lenssens (1977 - 5 - 69b) Eugenie, Rochus, Amandine, Prosper, Florent en Yvonne Bellon (1978 - 7 - 156b) Vader Leopold Bellon, Augustin Bellon en zijn moeder (1978 - 7 - 156b) Verwelkoming deelnemers voor mairie van Barcelonnette (1978 - 8 - 164b) De maire van Barcelonnette krijgt onze genealogie (1978 - 8 - 164b) Paul Bellon in gesprek met maire en adjunct van Barcelonnette (1978 - 8 - 172b) Het glasraam (1978 - 8 - 172b) Koffer uit Barcelonnette (1979 - 9 - 198b) Fours: Hameau les Girauds (1979 - 9 - 206b) Olieverfportret van Jean-Baptiste Bellon (ca 1835) (1979 - 10 - 224b) Kopie uittreksel huwelijksakte A. Bellon en J. Venneman (1980 - 11 - 238b) Fours: Hameau des Gaudets (1980 - 12 - 261) Fours: Kapel Saint-Jacques. Dakgoot in lorkehout (1981 - 13 - 280) Diverse geboortekaartjes en een huwelijksaankondiging (1982 - 14 - 300b) Fours: Zonnewijzer in les Gaudets (1982 - 14 - 304b) Fours: Hameau Saint-James (initialen Thomas Bellon A° 1761) (1982 - 14 - 304b) Rouwprentje van Mathilde Bellon en Adrianus Van Fraesem (1983 - 15 - 320b) Rouwprentje Leo Van Fraesem en rouwbrief A.M. Van Fraesem (1983 - 15 - 320b) Gezin D. Bellon-Mees en Boyaert-Bellon (1983 - 15 - 320b) Rouwbrief Anna Bellon (1983 - 15 - 320b) Uittreksel overlijden Bellon Jean-baptiste dit Bleyton (1984 - 19 - 383) August Bellon (tijdens onderwijzersreünie?) (1984 - 19 - 392) Maria Rosalia Moens, A.M.Celina en Leonia C.M. Bellon (1985 - 21 - 418) Stadhuis Oudenaarde (1985 - 21 - 420) Oudenaarde, St. Walburgiskerk (1985 - 21 - 421) Kaartje omgeving Oudenaarde (1985 - 21 - 422) Costumes de Fours. Gravure van 1818 (1985 - 21 - 431) Barcelonnette, Tour de l’horloge (1985 - 21 - 435) Hôtel Arnaud te Fours (1986 - 22 - 438) Wijnetiket Grand Vin Bellon (1986 - 22 - 439) Anna Bellon, Pierre Boyaert, Anna Van Fraesem, Angela Casteels, Eugène Toussaint en Leonia Bellon (1986 - 22 - 440) Mechelen : St. Rombouts ( 1986 - 22 -442) O.L.Vrouw van Scherpenheuvel (1986 - 22 - 443) Boom: de Kerk (1986 - 22 - 444) Uit register Broederschap Scherpenheuvel van Boom (1966 - 22 - 445) Toelating Bedevaart tijdens WO II (1966 - 22 - 448) De legendarische koets van Boomse bedevaarders (1966 - 22 - 449) Duo Johan Goossens - Paul Bellon (1986 - 22 - 452) Deelneming Parijs-Dakar 1986 (1986 - 22 - 453) Kranteknipsel over Paul Bellon (1986 - 22 - 454) Nog een kranteknipsel (1986 - 22 - 456) Kaartje Parijs-Dakar (1986 - 22 - 456) Sticker Parijs-Dakar 1986 (1986 - 22 - 458) Stephaan Bellon (1829 - 1900) ( 1986 - 23 - 468) Inschrijvingsregister O.L.Vrouwcollege Boom, detail titelblad (1986 - 23 - 472) Idem, detail inschrijvingen september 1899 (1986 - 23 - 473) Idem, detail inschrijvingen september 1912 (1986 - 23 - 474) Idem, detail inschrijvingen 1962, 1963, 1965 en 1977 (1986 - 23 - 476) Idem, detail inschrijvingen 1934 en 1936 (1986 - 23 - 477) Leerlingen broederschool Boom 1919 (1976 - 23 - 475) Doodsprentje Petrus Alphonsus Bellon uit Oppuurs (1983 - 23 - 478) Rue Bellon in Barcelonnette (1986 - 25 - 505) Cours Hyacinthe Bellon in Fontvieille (1986 - 25 - 505) Bellonette (landhuis in dep. Hérault) met streekkaart (1986 - 25 - 506) Rue du Soldat Bellon in Hyères met stadsplan (1986 - 25 -507) Le Champ de Bellon in Vierzon met kaartje (1986 - 25 - 507) Rue Bellon in Senlis met stadsplannetje (1986 - 25 - 508) Hostellerie de la Porte Bellon in Senlis (1986 - 25 - 508) Wegwijzer naar het dorp Bellon in dep. Charente (1986 - 25 - 509) Pastoor Bellonstraat in Wijgmaal (1986 - 25 - 509) Feestleider Jan Bellon (1986 - 25 - 511) Boom 18.10.1986: In de site Frateur; Een tevreden promotor, een gelukkige feestleider; Aan de feesttafel (1986- 25 - 515) Idem: Meesterkok Victor met vrouw en schoonzus, Ontsteking v.d. tien kaarsjes, Quiz-freak Marc Bellon (1986 - 25 - 516) Maria Sophia Bellon (1832 - 1898) (1986 - 25 - 518) Kwitantie van 1614 voor Jacques Bellon feu Silvestre (1986 - 25 - 524) Kaartje van de afvaart van de Lesse (1990 - 26 - 529) Petrus Frans Bellon (1990 -26 - 530) Familiepuzzel: 3 figuren (1990 - 26 - 531) Idem: de echte opgave (1990 - 26 - 532) Adreskaartje houtzagerij en draaierij “Gebroeders Bellon” (1990 - 26 - 542) Fours: Sint-Blasiuskapel en Hameau des Bellons (1990 - 26 - 544) Detail parochieregister Malderen: Overlijden Antonius Ballion (2005 - 27 - 561) Uitslagen stemopneming gemeenteverkiezing Boom 20.10.1907 (2005 - 28 - 558)

Reis naar Barcelonnette

Naar het hartje v.d. Provence via Barcelonnette (1977 - 5 - 79) De Reis naar Barcelonnette (voorbereiding) (1978 - 6 - 111) Schenking glasraam (1978 - 7 - 151) Nieuws over de familiereis naar Barcelonnette (1978 - 7 - 149) Met een Glasraam naar Dorp van de Stamvader (m. illustr.) (1978 - 8 - 161) Wist u, dat … (1978 - 8 - 170) Barcelonnette, Onvergetelijk onthaal ten stadhuize (1978 - 8 - 172) Reiskolder (1978 - 8 - 176) En tot slot, nog maar eens de reisleider (1978 - 8 - 180)

Reis naar Friesland

Zwerftocht door Friesland (1983 - 16 - 327)

Samenkomsten

Antwerpen 01.12.1979 (1980 - 11 - 227) Lier 13.09.1980 (1980 - 12 - 245) Antwerpen 27.11.1982: Kaasavond (1983 - 15 - 309) Antwerpen 15.10.1983 : Een dubbel eeuwfeest (1983 - 16 -332)

Tijdgenoten

Kikindodo … Kikindada … (1977 - 4 - 58) Willy Bellon uit Aalst (1977 - 4 - 63) René Bellon uit Deurne (met illustr.) (1977 - 5 - 84) Op reis naar Barcelonnette (voorbereiding familiereis) (1977 - 5 - 91) Herinneringen (van Gerard Bellon) (1978 - 6 - 93) Madeleine Bal uit Boom (met illustr.) (1978 - 6 - 105) De nazaten van Sebastiaen Bellon in het onderwijs (met illustr.) (1978 - 7 - 128) Augustin Bellon uit Aalst (met illustr.) (1978 - 7 - 153) Vrederechter Van Snick velde te Vilvoorde zijn laatste vonnis (1984 - 18 - 363) Op pensioen (Remi Bellon) (1984 - 19 - 389) Paul Bellon in Parijs-Dakar (1986 - 22 -451) Het geheimzinnig pensioenfeest (Jan Bellon) (1986 - 25 - 510) Bij mijn vader in de klas (2006 - 30 - 591)

Vallei van Barcelonnette

Het Onderwijs in de Vallei (1976 - 1 - 8) Aten onze voorouders oudbakken brood? (1976 - 2 - 29) De gemeente Fours(1977 - 3 - 47) De gemeente Uvernet (1977 - 4 - 66) De emigratie uit Fours (1977 - 5 - 77) De Vallei van Barcelonnette door de eeuwen heen (I) (1978 - 6 - 98) De Vallei van Barcelonnette door de eeuwen heen (II) (1978 - 7 - 158) Hoe liepen onze voorouders gekleed? (1979 - 9 - 197) Naamgeving te Fours (1979 - 10 - 224) Annibal Camoux, Een potige Fournaisienne, enz … (1980 - 11 - 229) Joseph Bellon. De Jaarkrans in Fours ( 1980 - 12 - 251) Zeden en gebruiken in Fours (1981 - 13 - 267) Zeden en gebruiken in Fours : Spreekwoorden en gezegden (1982 - 14 - 304) Een kruis in het verlaten gehucht Cloche (2006 - 29 - 580)

Varia

Boomse Volkswijsheid (1977 - 4 - 57) Schenking Glasraam (1977 - 5 - 83) Gelegenheidsvondst (1978 - 7 - 152) Echt gebeurd (1979 - 9 - 204) Jaar van het kind (suggesties van Patrick Bellon) (1979 - 10 - 215) Even afstappen in Fours en Barcelonnette (1983 - 16 - 333) Palmpaaslopen (1983 - 16 - 341) Enkele pennetrekken … (1984 - 17 - 358) Kas-sprokkels … (1984 - 18 - 364) Gezocht: Foto’s (1985 - 21 - 417) Kort reisverhaal: Muurkrant in les Agneliers (1986 - 22 - 439) Jeugdherinnering: Zichen-Zussen-Bolder (1986 - 23 - 465) Weerspreuken in juni (1986 - 23 - 471) Gelegenheidsvondst: Petrus Alphonsus Bellon uit Oppuurs (1986 - 23 - 478) Wat komt men tegen op Franse wegen? ( 1986 - 25 - 505) Weerspreuken in december (1986 - 25 - 517) Familiepuzzel (1990 - 26 - 531) Deontologie van de Vroedvrouw anno 1784 (1990 - 26 - 533) Terug van weggeweest (2005 - 27 - 545) De cholera in de 19^de eeuw (2005 - 27 - 546) Koken kost geld (2005 - 28 - 555) Zomerse spelletjes van mijn vader (2005 - 28 - 556) Aan Flavie (2005 - 28 - 559) Reacties op Het Bellonneke en Blog (2006 - 29 - 567) 30 Bellonnekes (2006 - 30 - 581)

- Frans Bellon -