De spiegels van mijn ziel...


Mirror
De spiegel van mijn ziel
is wazig van verdriet
Als regendruppels op mijn raam
maar niemand die het ziet
De spiegel van mijn hart
gebroken van de pijn
Als bloemenstengels afgeknakt
ja alles is maar schijn
De spiegel van mijn ogen
gesloten zonder licht
De echo van een schaduw
een mens zonder gezicht
De spiegel van mijn ik
breekbaar en heel broos
Niets vormt nog een éénheid
dit geheel is gevoelloos
De spiegel van mijn ziel
is wazig van verdriet
Een regenboog met kleuren
maar niemand die het ziet
Swinnen Mie
18/08/2003
Albert, Papa en Mama, jullie zijn mij zo
dierbaar, ik zal jullie nooit vergeten en
in mijn hart en ziel blijven jullie voortleven,
maar ik weet ook dat jullie van mij verwachten,
dat ik doorga met leven, hoe moeilijk ook,
maar met vallen en opstaan, en de steun en de
vriendschap van mijn blogvrienden,
zal ik er wel geraken.
Fernanda























2 reacties op dit bericht
Vriendschap
Fernanda
Ik ga nu wel naar mijn bedje,maar ik moest
nog laten weten dat je blog terug ok is
zodus het is ok.