Prettig weekend...

Mooi gezegd, maar niet altijd makkelijk




Klik eens op het geirriteerde mannetje
en start met een glimlach...

Een paar weken geleden had ik beloofd mijn fotomodel "Kimmeke" eens op m'n blogje te zetten. Ze was ook een Yorkshire zoals Lady, maar dan met lang zwart haar, dat ze elke morgen fier door mij liet uitborstelen en kammen. Moet je bij Lady niet proberen, want dat is dik tegen die haar goesting, het is ook daarom dat ik Lady haar haar heb laten kort knippen. Ze gingen alle twee naar hetzelfde kapsalon, waar Lady nu nog komt, alle vijf weken was dat hetzelfde de één kwam zo fier als een gieter buiten en de ander trok het haar niet aan en nog niet. Daaraan kan je toch wel zien hoe verschillend dieren van karakter kunnen zijn, de ene sociaal graag bewonderd worden en de ander asociaal, voor Albert en mij waren ze alletwee even lief. Maar Lady is nu een verwend hondje geworden en dat ligt volledig aan mij, nu draait alles rond haar, ik ga gene stap buiten of Lady is erbij.

                               
                             
                               

Het is zondag, en je voelt je nog geen 100%, maar daar houden mijn vijf goudvissen, correctie sluierstaarten geen rekening mee. Dus wat moest ik deze morgen doen, juist, aquarium proper maken. En had ik in begin juli nu niet zo stom geweest om een zeshoekig glazen aquarium te kopen met vijf visjes, maar iets kleiner, dan had ik nu niet zoveel werk gehad. Want het moet blinken zoals jullie hieronder hopelijk kunnen zien. Het was toen wel grappig want het kwam door Jill dat ik die vissen nu in huis heb. Ze vroeg me of haar vissen op logement mochten komen voor een dag of tien, ik zeg natuurlijk direct ja, met tot gevolg dat ik dat wel decoratief en rustgevend vond. Mijn vissen hebben alle vijf een naam, hoor, en ik kan uren naar ze zitten zien, hoe ze dartel rondzwemmen, ze zijn nogal actief en zeker als ze eten krijgen. Men zou kunnen zeggen een stomme goudvis, maar ze weten heel goed wanneer ik daar sta met hun potje met korrels.

 

Ik hoop dat iedereen een gezellig en gezond weekend heeft, en niet zoals ik, in zijn of haar bedje moet doorbrengen met de griep.

   
Klik op de roos
Mijn broer is 7de gefinisht in de Antwerp Race in zijn klasse.
Dat hadden jullie nog van mij tegoed.  

Deze leuke kikkers beelden wel een waar spreekwoord uit. 

  als jullie een andere wereld willen binnengaan
klik dan eens op de kikkers.

Op 4 oktober is het werelddierendag, de dag waarop overal ter wereld wordt stilgestaan bij de rechten van de dieren in onze samenleving. 4 oktober is ook de sterfdag van Sint-Franciscus van Assisi (1181-1226), de grondlegger van de kloosterorde der Franciscanen. Uit de verhalen over het leven van deze heilige zijn vooral die over zijn liefde voor de natuur en de dieren tot de verbeelding gaan spreken zowel bij katholieken als bij protestanten. Met name de uit de geschiedschrijving bekende preek van Franciscus tot de vogels heeft steeds opnieuw inspiratie gegeven. In de twintigste eeuw ontstond er een sterke opleving in de belangstelling voor Franciscus als dierenvriend. Die belangstelling heeft zeker meegespeeld toen in 1929 tijdens een internationaal congres van verenigingen voor dierenbescherming in Wenen de sterfdag van de heilige Franciscus werd uitgeroepen tot internationale dag van het dier.

Voor morgen, een fijn begin van de week en ze voorspellen voor morgen nog een prachtige nazomerdag, en niet vergeten naar de zon te kijken.


 Op 3 oktober 2005 kan je in heel Europa, bijna heel Afrika en delen van Azië een zonsverduistering meemaken. In België zal deze eclips zichtbaar zijn als een gedeeltelijke zonsverduistering, terwijl in een gedeelte van Spanje en delen van Algerije, Tunesië, Libië, Soedan en Kenia deze zonsverduistering zichtbaar zijn als een ringvormige zonsverduistering.
 
 zo zal het bij ons te zien zijn, zal plaatsvinden van 10h15 tot 11h15 in de voormiddag, de fase waarin de verduistering zijn maximum bereikt, zodus
 laat ons maar hopen dat er niet te veel wolken zijn morgenvoormiddag.

Zoals beloofd hier wat foto's van 1 oktober, de Antwerp Race waar mijn broer ook heeft aan deelgenomen, de uitslag ken ik op dit ogenblik nog niet, want die werd gisterenavond op het feest voor de bemanningen medegedeeld, dus ik moet nog even wachten op de hoeveelste plaats mijn broer is gefinisht, dat heeft te maken met categorieën, handicaps en de grote van het zeiljacht, de juiste berekening moet ik eens aan Herman vragen.

Antwerpen, stad aan de stroom

hier zeilen ze naar de finish,

voor alle duidelijkheid, ik stond op Linkeroever,

mooi zicht, en de zon was ook van de partij

er was wel redelijk wat wind,

zicht op de jachthaven

en dit is dan de"Racer", jullie kunnen mijn broer zien glunderen,
hij was heel moe maar tevreden.

                                                        

         

Een heel fijn weekend en dat het zonnetje nog een beetje
door de wolken mag schijnen.

De Orkaan Katrina die zoveel mensen- als dierenlevens eistte is weeral een maand geleden, wat gaat alles vlug, hier een paar foto's bij de binnenkomst van Katrina in Alabama op 29 augustus 2005.

- Simon Carmiggelt Nederlands schrijver 1913-1987

Speciaal voor "mijn blog aan mijn been"


Wie het schoentje past, trekke het aan...

HERFST


Zie toch de herfst niet zo somber in
voor alle eind is een begin
daarom moeten wij steeds leren
deze kringloop te accepteren.

Herfst kleuren op de dag
ontfutseld juist een gulle lach
maar ook de herfst in nacht
heeft zijn schoonheid en zijn pracht.

De geluiden van de lente zijn niet meer
maar die keren na de winter weer
nu zijn er heel andere geluiden
die op de komende winter duiden.

Zo daalt het rijp dan op het mos
en bedekt het hele bos
wat schittert in de ochtend zon
als teken dat een nieuwe dag begon.

Terwijl hier voor het avondrood
de kale takken met zijn gloed omsloot
lieten de overwinteraars zich horen
zonder de serene rust te verstoren.

Betreed men dan toch eigenwijs
dit aardse paradijs
afkerig met een slecht humeur
keer dan weerom en sluit uw deur.

 
Ja, zo sta ik hier op dit moment, en ik moet me haasten, want ze komen mij over een uurtje halen. Dus zoals jullie zien, is er nog veel werk aan de winkel.

En nu mag je al wel eens kijken en raden,
wie Zwarte Piet is? Juist, dat ben ik in 1972
op het Sint Niklaasfeest van papa zijn werk. 

Ik kan het nog niet geloven, maar ik heb
vanavond mijn 4.000ste bezoekers
op mijn blogje mogen ontvangen
en dat waren Viva en Dréke.
Joepie !!!