Satan ...

Satan ...
Babybox
Britse ouders dwingen hun kinderen van vaak slechts vijf jaar oud tegen elkaar te kickboxen. Dat onthult de zondagskrant News of the World, en de foto's van huilende kinderen die door hun vaders worden aangespoord zonder hoofdbescherming de boksring in te gaan, zijn ronduit schokkend. De nieuwe rage wordt omschreven als 'Baby Fight Club'.
stemplicht
reddingshonden
Atkinsdieet werkt!
Hitlerpopje
Kerkhof in tuin
Werkmannen hebben een lugubere vondst gedaan in de tuin van Catherine McGuigan in het Britse South Mimms. Ze vonden er tien kisten met menselijke resten. "Ik schrok me rot en vreesde dat de werkmannen zouden gaan lopen", aldus McGuigan.
zwempak voor pinguin
werkverslag
Twee weken werk ik nu in de "speelgoedwinkel". En ik heb me nog geen moment verveeld. Is het niet door het speelgoed of de tonnen werk die je iedere dag tegemoet komen, dan is het wel door de verwikkelingen bij het personeel.
Giger
Dief
Dit verhaal begon zo'n vijf jaar geleden. Of nee, eigenlijk nog negen jaar eerder. Veertien jaar geleden dus. 1994 moet het geweest zijn. Een goede vriend van manlief, die een beetje kinds bleef tegenover zijn leeftijdgenoten, had een vriendin. De man zelf was een specialleke. Een nalopertje. Hij deed de dingen waar anderen over fantaseerden omdat ze toch nooit waar zouden worden. Zoals dure auto's kopen omdat ze op dat moment in een populaire tv - show voorkwamen. Een gitaar kopen met alles erop en eraan, ook al had hij geen vezeltje muziekaal talent in zijn lijf. En dit allemaal om zijn beste vriend (manlief) te imponeren omdat hij wel gitaar kon spelen en omdat die op dat moment zelf bij een redelijk bekend groepje speelde, in de undergroundscene wel te verstaan. Geen wereld waar de doordeweekse senior thuis is. Enfin, die tijd is al lang voorbij. Die dromen verdwijnen met het ouder worden, op het moment dat de verantwoordelijkheid en de volwassen - zorgen de kop op steken.
Wolf
Moppersmurf
Roger, mijn nieuwe baas is een echte moppersmurf. De hele dag loopt hij te mopperen, kritiek te spuien en te vloeken in zichzelf. Tegelijkertijd heeft hij een enorme zin voor humor. Hij kan dingen zeggen op een ludieke manier, maar ondertussen weet je het wel.
Humor?
's Morgens is het koud in de speelgoedwinkel, dus ik doe maar een trui aan en een sjaal om. Na een uurtje zwoegen gaat de sjaal al uit. Rond de middag zwierde ik de trui ook aan de kant.
Emoties
Ik heb net wat gesurfd in blogland en ik las iets over het overspoeld worden van negatieve voorgevoelens. Je zonder reden onrustig voelen. De drang hebben om te vluchten, ver weg van het onbekende naderende gevaar. Voor mij meer dan een bekend fenomeen.
Geluk is ...
Huismusje heeft gelijk. Eigenlijk ben ik een gelukzak. Maar geluk, maak je ook zelf. Dat besef ik maar al te goed. Ja, ik heb mijn studie, die ik dolgraag deed, op moeten geven. Maar ik heb er wel een hoop geleerd over hoe je sociaal met mensen moet omgaan, hoe je goed kan samenwerken met anderen en hoe je kritiek moet opvangen en relativeren. Door deze lessen kan ik me veel beter door het leven slaan. Ik ben er dankbaar voor.
ZIE IK ZE VLIEGEN?
Vanochtend al heel vroeg, was ik op pad. Naar het interimkantoor, het papierwerk regelen voor mijn proefdag in de speelgoedwinkel morgen. Vreemd hoe mensen die op zo'n interimkantoor werken je bijna buiten kijken als je je komt inschrijven, maar zogauw ze merken dat je via hen aan het werk kan geraken worden ze plots poeslief. Het Jeckyl & Hyde syndroom. Nadat het contract getekend was en ik overladen met brochures, een te klein t-shirt en een soort flessenkoeler buiten kwam hoorde ik het ruisen van vleugels boven me. Je weet wel, als duiven over vliegen hoor je hun vleugels ook zoeven. Maar dit geluid was anders, hoger en het ritme was anders.
moe maar tevreden

Ik voel me moe, maar ik ben tevreden. Contenter dan dat ik in jaren geweest ben. Zelfs de school, waarvan ik dacht dat ik daar toch een hoger doel nastreefde, kon me deze voldoening niet geven. Mijn voeten doen pijn, mijn rug staat op breken en hij kraakt aan alle kanten. Mijn handen voelen droog aan maar ik voel me best goed. Mentaal ben ik nog helemaal niet moe. Het zijn lange dagen. Te lang eigenlijk= 10 lange uren. Zolang de klanten toe blijven stromen is het niets. Maar die momenten tussen de druktes, dan voel je de pijn knagen.
Gisterenavond belde de verantwoordelijke van de speelgoedwinkel me nog op. Met in mijn achterhoofd het feit dat ik door mijn aandoening dit werk geen volledig jaar zal kunnen volhouden, heb ik ingestemd om bij haar in de winkel een proefdag te doen. Het is om te beginnen al twee uur minder per dag werken. Met tweemaal per dag pauze. Over het loon kon gepraat worden, waarschijnlijk ook naargelang de ervaring en de verantwoordelijkheid die je krijgt. Maar harder werker dan ik nu doe, is volgens mij bijna onmogelijk.
Ik voel wel dat mijn lichaam vlugger recupereerd. Ik kom geradbraakt thuis, ik eet een beetje en leg me neer op de zetel. Na enkele uurtje kan ik alweer recht en zie ik de volgende dag weer vrolijk tegemoet.
Het is nu vier uur 's nachts ... Ik heb net een mail gestuurd dat ik ermee stop. Het werk is te zwaar. Ik ga me echt niet kapot werken voor die idiote belastingen. Ik wil werken: acht uren per dag kloppen en daarmee gedaan. En na die uren zou ik graag in mijn vrije tijd nog iets kunnen doen. Ik ken mezelf en mijn lichaam. Het is niet voor niets dat ik 33 % werkonbekwaam ben verklaard. Nee, ik neem vandaag een dagje rust en morgen zien we wel weer verder tijdens de proefdag in de speelgoedwinkel.
Cam-art
Zoals jullie al wel zullen gezien hebben, ben ik een winkeltje op Kapaza begonnen. Ik had nog allerlei spulletjes liggen voor de rommelmarkt, maar ik vondt de moeite te groot voor de verdienste die je eruit haalt. Om vijf uur opstaan op zondagochtend om rond twee uur 's middags uitgeput thuis te komen met amper dertig euro verdient ... Dus ik dacht: online verkopen. Rustig thuis achter de computer handelen.Het is echt NIET onze bedoeling om GOEDKOPE PRODUKTEN te zoeken of te verkopen - die kan je overal vinden. Indien je eerste vraag de prijs betreft is een goed produkt helaas niet voor jou gemaakt...
We hebben meestal "slechts" een duizendtal produkten (of meer) op voorraad. Maar daar staat tegenover dat elk artikel "goed" is. U hoeft dus uw tijd niet te verdoen om tussen honderden produkten er enkele te vinden die goed lijken. Dit tijdrovende werk hebben wij voor u al gedaan, en als we er
één op de twintig hebben die ook jij mooi vind, is dit een deftig gemiddelde.
De prijs van onze produkten wordt bepaald door hun ouderdom, hun afwerking (handgemaakte produkten nemen tijd in beslag), hun uitzicht, en uiteraard de grootte. Vermits ieder produkt vrij uniek is, heeft ieder produkt uiteraard een eigen waarde dus ook prijs en geeft het geen zin lage prijzen te bieden voor produkten waar dagenlang aan gewerkt is.
Een goede produkt kost vanaf ? 20 tot ................... euro.
sinusitis
Mijn eerste proefdag zit erop. En ik ben zo stijf als een plank. Amai ... Negen uur aan een stuk werken. En dan was het nog een kalme dag en stonden we met twee verkoopsters in de winkel. Als je een beetje bedreven bent, moet je al snel zelfstandig werken. Dat feit vind ik wel plezant. Dat je alleen een winkel mag openhouden. Het is keihard werken, je hebt niet eens tijd om vijf minuten te gaan zitten om je boterhammen op te eten. Maar het is zelfstandig werk en je hebt rechtstreeks contact met je klanten.