Michael Carbel, Robert Förster en Nicolas Baldo gingen in de aanval en kregen een ruime voorsprong. Op 25 kilometer van de meet werd het drietal echter gegrepen door het peloton. Daarna probeerde een zevental het opnieuw, waaronder Louber en Fédrigo. Op de laatste klim van de dag, de Crouttes, gingen de Fransmannen in de aanval en die bleek beslissend. In de sprint in Vimoutiers met twee was Loubet de sterkste. Met zijn zege won Loubet traditioneel zijn gewicht in camembertkaas;

http://www.wielerupdate.nl/

Michael Albasini, Christian Meier, Rubén Fernández, Marc Soler, Ángel Madrazo, José Belda en Alvaro Cuadros probeerden voor het peloton uit te blijven in de 166,3 kilometerlange koers met start en finish in Logroño. De vluchters werden gepakt en in de finale ging Alejandro Valverde solo, maar ook die poging mislukte. Op een kilometer of vijftien voor het einde kwam alles weer samen waarna Orica-GreenEDGE het initiatief nam om de sprint voor te bereiden. En dat deden ze met succes. Ewan pakte de winst en ploeggenoot Impey ging achter hem naar plek twee.

http://www.wielerupdate.nl/

Onder een heldere hemel in Brugge vertrokken de renners voor de 99e editie van de Ronde van Vlaanderen. En zoals altijd gingen er direct renners in de aanval. Toch duurde het lang voordat er een groep los kwam van het peloton. Vooral Roompot was actief en slaagde er ook in om een pion vooruit te schuiven. Dylan Groenewegen kreeg Jesse Sergent, Damien Gaudin, Ralf Matzka en Matt Brammeier met zich mee. Later sloten ook Lars Bak en Marco Frapporti aan bij de leiders van de koers op dat moment. De zeven kregen de zegen van het peloton en liepen rap zeven minuten weg. Daarna zakte het tempo van de koers in. Pas in de laatste honderd kilometer kwam de koers los. Sergent zou die finale niet mee gaan maken. De Nieuw-Zeelander werd geschept door een materiaalwagen toen hij op kop van de eerste groep reed. Sergent werd direct naar het ziekenhuis gebracht voor onderzoek en daar bleek dat hij zijn sleutelbeen had gebroken. Intussen zakte de voorsprong van de leiders steeds verder weg. Op vijftig kilometer van het einde werd de laatste vluchter, Gaudin, gegrepen door het peloton, dat toen nog behoorlijk groot was. Van de favorieten was alleen Bradley Wiggins afgevallen op dat moment. In de laatste dertig kilometer bleef er een groep met favorieten over, waaronder Terpstra en Lars Boom. Vooral Terpstra was actief en ging een paar keer in de aanval. Uiteindelijk kreeg de Nederlander Kristoff mee. Het duo kreeg een halve minuut en hield stand op de Oude Kwaremont en de Paterberg. In de absolute finale pokerde Terpstra door niet meer op kop te komen en daardoor kwamen Van Avermaet en Peter Sagan nog dichtbij in de laatste kilometer. Terpstra leek alles goed te doen. De renner van Etixx-Quick Step wachtte op zijn kans en ging op 300 meter van de meet de sprint aan. Maar Kristoff was alert en de sprint van Terpstra niet sterk genoeg. De Noor van Katusha bleef Terpstra voor en won zo Vlaanderens Mooiste. Achter het duo werd Van Avermaet derde en Sagan vierde. Boom was de tweede Nederlander in de toptien met een zesde plaats. Kristoff volgt Fabian Cancellara op, die wegens blessureleed niet meedeed.

http://www.wielerupdate.nl/

Dat details het verschil kunnen maken tussen winst en verlies, is al langer bekend. Toch was zelden zo'n klein detail beslissend als donderdag in De Panne. Kristoff ging de eindsprint van ver aan en leek te gaan winnen, maar in de laatste honderd meter kwam Greipel als een raket naar voren. De Duitser zat eerder wat ingesloten tussen Kristoff en Andrea Guardini, maar ging als een speer toen hij eenmaal vrij baan had. Hij leek Kristoff in te halen, maar ineens was daar de finishlijn. Beide renners leken de finish op hetzelfde moment te passeren. Maar aan een gelijkspel doet men in het wielrennen niet en dus moest er een winnaar aangewezen worden. Dat werd Kristoff, op basis van de finishfoto. Zelfs deze foto was niet helemaal duidelijk en Greipel bleek het niet eens met de conclusie van de jury, de Duitser verliet mopperend het terrein. "Waarom is er geen lijn te zijn op de finishfoto?", vroeg hij zich hardop af. Kristoff accepteerde de uitslag, logischerwijs, glimlachend. Voor de Noor is het zijn derde zege op rij in De Panne, hij heeft de leiding in het algemeen klassement nu stevig in handen. Later vanmiddag staat de slotetappe, een individuele tijdrit, op het programma.

http://www.wielerupdate.nl/

Hij schreef al historie door drie etappes op rij te winnen in de Driedaagse, iets dat nog nooit iemand gelukt was. Maar dat Alexander Kristoff van extreme klasse is, bewees de Noor vooral in de rit die hij níet won. In de afsluitende tijdrit werd hij derde, op slechts achttien seconden van wereldkampioen Wiggins. Dat was ruim voldoende om de winst te grijpen in het klassement. En mocht iemand er nog over twijfelen: Kristoff steekt in de vorm van zijn leven. Zijn volgende doel: winst in de Ronde van Vlaanderen, komende zondag. De winst in de tijdrit ging naar Wiggins, die hoogstwaarschijnlijk de laatste tijdrit op de weg uit zijn leven reed. Hij richt zich nu op Parijs-Roubaix, daarna gaat het vizier op de baan voor de Spelen van 2016. Wiggins reageerde overigens op geheel eigen wijze op zijn zege. "Wat een shitparcours", bromde de wereldkampioen toen hij van zijn fiets stapte. Maar shitparcours of niet, Wiggins won. Zijn voorsprong op Stefan Küng, de verrassende nummer twee, bedroeg tien seconden. Küng wordt in Zwitserland gezien als de nieuwe Fabian Cancellara en bewees in De Panne dat dit niet voor niets is. De BMC-renner is bezig aan zijn eerste jaar als prof. -Naast Kristoff, Wiggins en Küng toonde ook Stijn Devolder aan in prima vorm te steken. De routinier van Trek reed een goede tijdrit en eindigt als tweede in het algemeen klassement. Ook hij zal vol vertrouwen aan de start staan van de Ronde van Vlaanderen, een koers die hij in zijn carrière al twee keer wist te winnen. Wiggins eindigde door zijn overtuigende overwinning in de tijdrit als derde in het algemeen klassement.

Net als dinsdag waaide het behoorlijk in Vlaanderen. Toch werd er gekoerst en dus moesten de grote mannen bij de les zijn, want het peloton kon in waaiers getrokken worden. Dat gebeurde ook, maar de kandidaten voor de ritzege, onder wie Modolo, Viviani, Démare, Kristoff, Renshaw en Greipel, waren allemaal scherp en zaten in het voorste deel van het pak. Vooraan in de koers was ondertussen een groep van twaalf man te vinden, met daarbij de Nederlander Michael Vingerling van Team3M. Op twintig kilometer, wel nadat onze landgenoot voldoende punten had gepakt om donderdag in de blauwe trui te morgen starten, was het voor de leiders uit met de pret. Nog niet iedereen legde zich echter neer bij een massasprint. Er vormde zich een nieuw kopgroepje, bestaande uit Martin Mortensen, Alessandro Malaguti en Dennis Coenen. Op ongeveer drie kilometer van de streep werden ook zij weer ingerekend. En dus werd het sprinten en daarbij toonde Kristoff nogmaals zijn klasse. Elia Viviani werd tweede, Shane Archbold eindigde als derd

http://www.wielerupdate.nl/

Voorafgaand aan de Vlaamse wedstrijd maakte het peloton zich veel zorgen over de extreme weersomstandigheden. Het waaide en hoosde in Vlaanderen, waardoor men zich afvroeg of het wel verantwoord was om het wielerevenement door te laten gaan. De wedstrijdorganisatie nam op verschillende punten in het parcours de proef op de som en kwam tot de conclusie dat er gewoon gekoerst kon worden, ware het niet dat de eerste twaalf kilometer wel geneutraliseerd werden. Na het startschot werd Gert Steegmans al snel het eerste slachtoffer in de storm, na een zware crash. De Belg werd vorig jaar derde in de Driedaagse, waarin hij toen twee dagen de leiderstrui droeg. Na het wegvallen van Steegmans werden de omstandigheden beter, naarmate de koers vorderde. Zeven renners gingen voor een vlucht, maar werden door het moordende tempo in het peloton al binnen een uur bij hun nekvel gegrepen. Het gaf de gelegenheid voor een nieuwe ontsnapping, waar Belgisch kampioen Debusschere de initiatiefnemer voor was. Hij kreeg Jarl Salomein, Michael Reihs en Nelson Oliveira met zich mee. De vier hielden het een tijdje vol, maar kregen niet echt de ruimte. Met nog dertig kilometer te gaan was het spel echt aan de wagen, toen Sven Erik Bystrøm van Katusha er een slinger aan gaf in het peloton. Hij trok Sean De Bie (Lotto Soudal), Devolder en ploeggenoot Kristoff mee. Uiteindelijk ontstond er een kopgroep van zes, met twee Katusha-renners en drie renners van Lotto Soudal. Met een uitstekende samenwerking draaiden de renners op volle toeren richting de finish, waar Kristoff oppermachtig was. Met kinderlijke eenvoud rekende hij in Zottegem af met de medevluchters. De eerste rit van de Driedaagse was 201,6 kilometer lang en bevatte twaalf beklimmingen en drie stukken met kasseienstroken.

http://www.wielerupdate.nl/

Vanuit de start in Deinze was het direct koers en al snel brak het peloton in stukken. Uiteindelijk wist een groepje van zeven op kop te komen en kwam het peloton daarachter weer samen. De groep van zeven bestond uit twee Nederlanders, Tim Kerkhof en Albert Timmer, en vijf medevluchters: Alexis Gougeard, Alex Dowsett, Pavel Broett, Jesse Sergent, en Mirko Tedeschi. 
De voorsprong liep snel op, tot ruim acht minuten na een uur koers. Door de gure weersomstandigheden kreeg ook het peloton daarachter geen minuut rust. Na ruim tachtig kilometer brak het peloton opnieuw in stukken door de harde wind. Etixx-Quick Step vond het na ruim twee uur koers welletjes en zette zich op kop van het peloton. Onder leiding van de Belgische formatie dook de voorsprong van de leiders naar beneden, maar Etixx zat niet veel later zelf in de hoek waar de klappen vielen. Martin Velits moest na een val opgeven met een sleutelbeenbreuk en ook kopman Mark Cavendish ging onderuit. Door de vele valpartijen brak het peloton keer op keer uiteen en was de controle totaal weg. De renners besloten zelfs even om de koers te neutraliseren omdat de rukwinden het te gevaarlijk maakten om op tempo te kunnen koersen. De hele dag bleven renners uit het peloton vallen door de wind, maar gekoerst werd er wel weer. Ver voor de finale werden de vluchters gegrepen door de eerste groep met achtervolgers, Maarten Tjallingii was op honderd kilometer voor het einde de volgende Nederlander die het probeerde. Hij werd bijgehaald door Jürgen Roelandts, die doorreed en op een gegeven moment meer dan twee minuten voorsprong kreeg. 
Achter Roelandts bleef een kleine groep met achtervolgers over waarin ook Niki Terpstra en LottoNL-Jumbo-kopman Sep Vanmarcke zaten. De krachten van Roelandts vloeiden weg en zes achtervolgers achterhaalden de Belg op zeventien kilometer voor het einde. Daarna kon de absolute finale losbarsten en precies op dat moment kreeg Terpstra te maken met materiaalpech. Hij moest van fiets wisselen, maar omdat de kopgroep stil viel, kon hij nog terugkomen. Eenmaal terug ging Terpstra meteen door, met Luca Paolini in zijn wiel. Die poging mislukte en even later probeerde Paolini het solo opnieuw. Thomas, Vanmarcke, Stijn Vandenbergh, Terpstra en Jens Debusschere gingen in de achtervolging, maar kwamen niet meer bij de veteraan. Terpstra sprintte ten koste van Thomas nog wel naar plek twee.

http://www.wielerupdate.nl/

De slotetappe van het Critérium International ging over 189,5 kilometer van Porto-Vecchio naar de Col de l'Ospedale met aankomst bergop. Op die laatste helling zou het klassement beslist gaan worden. De beklimming naar l'Ospedale is een pittige, over 14,1 kilometer moesten de renners klimmen tegen een stijgingspercentage van gemiddeld 6,2 procent. Benjamin King ging de dag in als leider, maar zijn klimmerskwaliteiten bleken niet toereikend om kans te maken op de eindzege. Péraud ging op de slotklim solo en liet onder anderen Fränk Schleck achter zich. Fédrigo en Pinot kwamen nog dichtbij hun landgenoot, maar zagen hem toch zijn handen in de lucht steken.

http://www.wielerupdate.nl/

De Ronde van Catalonië werd afgesloten met een rit door Barcelona. In de lokale ronde door de stad lag nog een gemene bult, die acht keer beklommen moest worden. Voor het zover was gingen David Arroyo, Fernando Pedraza en Marek Rutkiewicz in de aanval. De belangen voor de klassementmannen waren echter veel te groot om de aanvallers een kans te gunnen. Ook een dappere poging van Daniel Martin in de finale mislukte. In Barcelona werd het peloton uitgedund en werd er met een groep van een man of 25 gesprint voor de dagzege. Omdat er op de streep nog bonificatieseconden gepakt konden worden, was de eindzege van Porte op dat moment nog niet veilig - de onzekerheid voor Porte nam toe toen Valverde naar de ritzege spurtte. Porte hield uiteindelijk vier seconden marge over op de renner van Movistar, die tweede werd in het klassement. Domenico Pozzovivo werd derde in het klassement. Porte pakte met zijn eindwinst in Catalonië alweer zijn tweede etappekoers van het seizoen. Eerder was de renner van Team Sky de beste in Parijs-Nice.

http://www.wielerupdate.nl/

Het peloton maakte zich vandaag op voor een 194,1 kilometer lange rit van Cervera naar Port Aventura. Onderweg kreeg het pak na negentig kilometer een klim van de eerste categorie - de Alt de Prades - voor de kiezen en kreeg het als luchtig dessert op circa dertig kilometer van de meet een col van de derde categorie - de Alt del Coll Roig - geserveerd.  Al na twintig kilometer formeerde zich een omvangrijke kopgroep van 21 man sterk, met daarin naast Kruijswijk ook Marco Minnaard (Wanty). De ploeg van klassementsleider Porte, Team Sky, gaf uiteindelijk de zege aan de avonturiers, wat voor Tejay Van Garderen het startsein vormde om er vooraan een fikse tempoversnelling uit te gooien op de Alt del Coll Roig. Acht renners van de aanvankelijke vluchtersgroep moesten daarop het antwoord schuldig blijven, waarna Kruijswijk op twee kilometer van de meet de kracht van de overgebleven dertien wilde testen. De Nederlander mocht even dromen van Catalaans dagsucces met zijn ultieme poging, maar de LottoNL-Jumbo-renner werd toch in de kraag gevat, waarna Chernetsky het karwei afmaakte. Daarachter kwam het in de achtervolgende groep op drie kilometer van de finishlijn tot een crash, met Alberto Contador als meest prominente slachtoffer. De Spanjaard kon zijn weg vervolgen en kwam met een grote schaafwond aan zijn linkerheup over de meet. Ook Laurens ten Dam was betrokken bij een valpartij; hij moest de koers zelfs verlaten en is inmiddels voor nadere inspectie afgevoerd naar het ziekenhuis. Ook voor Tinkoff-Saxo eindigde de zesde rit in mineur. De Russische wielerploeg zag zowel Ivan Basso als Jesús Hernández afstappen met griepklachten, waardoor de equipe met slechts vier man de weg moest vervolgen. Morgen (zondag) staat de laatste etappe in Catalonië op het programma, die zowel begint als eindigt in Barcelona.

http://www.wielerupdate.nl/

Stef Clement eindigde als achtste, op dertien seconden van de winnaar, en was daarmee de beste Nederlander. King behield de leiding in het algemeen klassement. Morgen eindigt de Franse wielerkoers met een koninginnenrit naar Col de l'Ospedale.

http://www.wielerupdate.nl/

Niet lang nadat de echo van het startschot in Calderara di Reno was verstomd, zetten elf renners een vlucht op touw, op weg naar de finish in Crevalcore. Onder aanvoering van Team Sky, dat met Swift de klassementsleider in de gelederen heeft, en Bardiani werden de avonturiers tien kilometer voor de meet in de kraag gevat. _Uiteindelijk draaide het uit op een massasprint in de vrijwel vlakke straten van Crevalcore. Chicchi bleek daarin de rapste en boekte daarmee zijn eerste overwinning in het tricot van Androni.

http://www.wielerupdate.nl/

Het Internationaal Wegcriterium is een tweedaagse Franse wielerkoers, die de afgelopen vijf edities Corsica als standplaats heeft. Als eerste stond er zaterdagmorgen een 92,5 kilometer lange, vlakke etappe op het programma met start- en eindpunt in Porto-Vecchio; later vandaag rijden de renners nog een individuele tijdrit over zeven kilometer. King veroverde de leiderstrui door al in de openingsfase het hazenpad te kiezen met Saint Martin. Daarachter kwam de organisatie van het peloton om het duo terug te halen te laat op gang, waardoor de twee avonturiers uiteindelijk om de winst mochten strijden. De zege van King betekent voor Cannondale-Garmin de eerste zege van het seizoen. Achter de winnaar kwam het peloton op 39 seconden achterstand binnen.

http://www.wielerupdate.nl/

De E3 Harelbeke werd, zoals verwacht, een slijtageslag. De grootste naam die sneuvelde op het Belgische slagveld was Fabian Cancellara. De Zwitserse routinier crashte al vroeg in de wedstrijd en heeft door twee breukjes in de wervels van zijn onderrug een streep moeten zetten door de grote voorjaarsklassiekers. Onder meer Nederlands kampioen Sebastian Langeveld en Robert Wagner van LottoNL-Jumbo waren ook betrokken bij deze valpartij, waardoor zij ook de strijd moesten staken. In de slotfase kwam Greg van Avermaet, een kanshebber voor de zege, hard ten val. Het regende opgaves in de Vlaamse heuvels. Zes vluchters kregen de ruimte van het peloton om voor succes te gaan: Sean De Bie, Dries Devenyns, Sébastien Turgot, Kristian Sbaragli, Andrea Dal Col en Sjoerd van Ginneken. Laatstgenoemde, de 22-jarige Nederlander van Team Roompot Oranje Peloton, werd op de Kapelberg ingerekend. Devenyns bleef het langste over, maar alle ogen waren toen al gericht op de toppers die zich achter de Belg bevonden. Op 40 kilometer van de meet was het spel op de wagen, het werd toen met de minuut spannender. Veel gerenommeerde renners meldden zich voorin. Mannen als John Degenkolb, Alexander Kristoff, Niki Terpstra en Sep Vanmarcke. Zij moesten echter hun meerdere erkennen in Thomas, Sagan en Stybar. De drie reden op de Oude Kwaremont weg bij de rest en denderden naar de finish. Sagan was vorig jaar in een kopgroep van vier te sterk voor Thomas, maar dit keer waren de rollen omgedraaid. De Brit opteerde ongeveer vier kilometer voor de witte streep voor een aanvalspoging en dat bleek de perfecte keuze op het perfecte moment te zijn. Sagan zat helemaal stuk en moest opgeven, Stybar probeerde mee te komen maar zijn tank was ook wel leeg. Zodoende wist Thomas aan het langste einde te trekken met een fraaie krachtsinspanning. Stybar wist de naderende groep nog wel voor te blijven. Matteo Trentin sprintte in de club achtervolgers naar plaats drie, voor Kristoff en Vanmarcke.

http://www.wielerupdate.nl/

De renners werden geconfronteerd met de langste etappe van de Catalaanse rittenkoers. Bijzonder was dat de start van het 195,4 kilometer lange parcours een kilometer hoger lag dan het eindpunt van de marathonrit. In tegenstelling tot de koninginnenrit van donderdag, die Tejay van Garderen won en waarin De Clercq de leiding greep, stond er maar één beklimming op het programma. Deze moest wel in de finale getrotseerd worden. Het terrein leende zich bij uitstek voor avonturiers en het was dan ook geen verrassing dat er twaalf renners voor een ontsnapping gingen. Deze renners kregen echter geen kans van het peloton, waardoor er meerdere aanvallen volgden. Uiteindelijk wisten Jan Polanc (Lampre-Merida), Calvin Watson (Trek) en Yoann Bagot (Cofidis) weg te springen uit het peloton. De drie vluchters kregen meer dan vijf minuten, maar werden 40 kilometer voor de finish al teruggepakt. Toen de kopgroep werd ingerekend ontstonden er waaiers, waardoor De Clercq in een ongunstige positie terechtkwam. Het werd al snel duidelijk dat hij zijn 21 seconden voorsprong op nummer twee Porte niet kon vasthouden. De Australiër van Sky zat er steeds goed bij en op de Alt de Lilla, de enige klim van de dag, wist hij met de andere toppers uit het klassement een gat te slaan met het peloton. Valverde toonde zich in een groep met renners als Porte, Domenico Pozzovivo, Alberto Contador, Rigoberto Urán en Fabio Aru het meest hongerig. Hij viel meerdere keren aan en zorgde voor een sensationele zege. Urán (Etixx-QuickStep) werd uiteindelijk tweede, vijf seconden achter Valverde. Paolo Tiralongo (Astana) kwam als derde over de finish. Pozzovivo werd zesde in de rit en is nu de nummer twee (+0:05) van het klassement, voor Contador (+0:07). Wilco Kelderman hield zijn achtste rangschikking intact.

http://www.wielerupdate.nl/