Bereid je huisdier voor op de winter

.

De trein naar de wolken

.

De spectaculairste treinreis van Argentinië, misschien wel van heel Zuid-Amerika is El Tren a las Nubes, de trein naar de wolken. Heen en terug 434 km, een project waar in 1921 aan werd begonnen en dat pas klaar kwam in 1948 met 21 tunnels en het hoogste punt 4220 m is!
 
.

De tunnel hieronder duurt 15 minuten.

.


Eigenlijk was het bestemd voor goederenvervoer naar Socompo in Chili. Maar er rijdt nu ook een (moderne) passagierstrein die een gedeelte van dit trajekt volgt (tot de viaduct La Polvorilla).

.

Je vertrekt vanuit Salta en het hoogste punt wordt bereikt na het stadje San Antonio de los Cobres dat al op 3774 m hoogte ligt. Want dan gaat de trein naar viaduct La Polvorilla en dat is een adembenemende afsluiting van de reis en tevens het hoogste punt! Maar voordat je hier bent heb je al ruim 8 uur een prachtige rit achter de rug.
Na het station van San Antonio de los Cobres kom je op het hoogste gedeelte, want je bent op het ‘dak’ van de Altiplano. Nu gaat het spektakel beginnen, langzaam klimt de trein naar het hoogste punt van de reis. Dat is bij La Polvorilla, een 224 m lang viaduct en je bent op 4220 m. De viaduct maakt een flauwe bocht over de vallei en is 64 m hoog! Bij dit spektakel kun je of uit je raam hangen en steil naar beneden kijken én fotograferen, of stil in je stoel zitten en hopen dat je maag zich niet gaat omdraaien, want de trein helt ook ietsjes in de bocht!


.

Bedenk eens dat dit project begin jaren dertig van de vorige eeuw is uitgevoerd onder zeer eenvoudige omstandigheden! Duizende arbeiders hebben met eenvoudige voorwerpen en onder slechte omstandigheden en zware kou dit project gerealiseerd. Al het staal (1600 ton stalen staven) komt uit Triëst in Europa en werd eerst in een gelijkwaardige kloof daar in de buurt uitgeprobeerd. Toen werd alles per boot versleept naar Buenos Aires en kwam het hier naartoe!


.


Voor de viaduct stopt de trein even en dan kun je uitstappen. Tientallen indianen uit San Antonio de los Cobres wachten je op om te proberen poncho’s, truien of andere geweven kleden te verkopen. De kwaliteit is zeer goed en van lamawol!
Dan gaat de terugreis beginnen, deels in het donker, maar je wordt in de trein ‘opgevrolijkt’ door veel folkloristische muziek. Rond 11 uur ‘s avonds ben je terug in Salta.


Verschillende uizichten met deze trein in de wolken.

.

.

.

Nog even wat tips. Je rijdt in een moderne goed voorziene trein, waar alles aanwezig is, zoals een restauratie- en een ambulancewagon, want de bergziekte (apunamiento) kan toeslaan. Tijdens de reis is er een duidelijke uitleg in het Engels, kortom alles is goed geregeld! Aan het einde van de reis krijgt iedereen een soort oorkonde!

.

.

Blinde ogen

Ik wil graag je ogen lenen
Want ik zie wat jij niet ziet
Aan de ouderdom verloren
In mist opgegaan

Het blikveld klein
Herinnering groot
Uit het verleden meegenomen
Ogen onderweg verloren

Dagblind kan ik slechts voelen
Aan zonnestralen wat ik ooit zag
Blijft de gloed van oude dagen
Op mijn netvlies gebrand

.

.

Spoorlijnen.

.

de standaardafstand tussen twee spoorrails is 1,43 meter.
Dat is een standaardmaat die overal gebruikt wordt.
Waarom is deze ‘ongewone’ maat genomen?

Omdat dit de maat is die ze in Engeland hanteerden, en alle spoorwegen daarop gebaseerd zijn.

Waarom bouwden de Engelsen dit met deze afstandsmaat?

Omdat dat dezelfde maat was dat de eerste tramlijnen hadden.

.

Waarom gebruikten ze deze maat voor de tram ?
Omdat de mensen die de tramlijnen bouwden dezelfde maat namen van de afstand tussen de wielen van de huif- en andere karren.

Waarom hadden die karren nu zo een rare maat ??
Wel, als ze een andere maat namen dan braken de wielen af op de oude wielsporen in de baan.

.

Vanwaar kwamen die wielsporen ?
Het keizerrijk Rome bouwde voor zijn legioenen heirbanen tot in Engeland. Deze waren overal even breed en er werden op voorhand ‘groeven’ in gemaakt waarin precies hun karren en strijdwagens pasten, zo werd er geen enkele wagen beschadigd..
.

Dus, sedert dat de Romeinen hun wagens bouwden wordt nog steeds dezelfde maat genomen voor het bouwen van de huidige treinrails.
Nu kunt ge u afvragen: maar waarom 1,43 meter.?

Romeinse strijdwagens werden gebouwd op de maat van het achterste van twee paarden

.

Nog iets:

Als ge de lancering van een spaceshuttle ziet, dan merkt ge een grote brandstoftank met daarnaast twee stuwraketten

.

Ingenieurs die de tank bouwden wilden ze eigenlijk groter maken, maar de tank moest vanwaar ze gemaakt werd, tot aan de lanceerbasis vervoerd worden per trein, door een tunnel in de bergen, en die tunnel is, zoals ge ondertussen al weet zo breed als het achterste van twee paarden ..


.

De grootte van een spaceshuttle werd 2000 jaar geleden al bepaald door het achterste van twee paarden.

En jij dacht dat het achterste van een paard maar iets stom was.

Paardenkonten bepalen veel nietwaar?

.

van oud en nieuw

het jaar verdwijnt
en neemt z'n doden mee
en alle dingen
uit het heden
verdwijnen daarmee plotseling
in een verleden
tijd - die waarschijnlijk
alle wonden heelt.

een klok slaat twaalf keer
en de tijd staat even stil..
vuurwerk spat uiteen
in bont gekleurde kringen
als de herinneringen
van vandaag
worden ze langzaam vaag -
en morgen, morgen zal
de merel weer opnieuw gaan zingen.

.

.

Gebruik me opnieuw

Ik zag je voor het eerst
aan de kassa van de supermarkt.
Je droeg al mijn boodschappen.
Ik was mijn tas vergeten.

De eerste keer
betaalde ik voor je.

De keren daarna
viel ik op je gladde blauw
en je koele woorden:
"Gebruik mij opnieuw".

Na talloze keren
nu de laatste keer.

Je wilt niet meer.
Verscheurd laat je al
mijn boodschappen vallen.
Verkreukeld van buiten,
voel je je leeg en
vies van binnen.

Geschrokken laat ik
je achter op straat.
Ik ren terug naar
de supermarkt.

Geheel buiten adem
en vol verwachting,
koop ik een nieuwe
plastic boodschappentas.

.

Ontwikkeling van de dans

Ballet als voorloper van het moderne dansen

Dans is waarschijnlijk zo oud als de mensheid. Veel dansen hadden te maken met de heersende landbouwcultuur en waren vaak religieus of ritueel van aard.

In de Middeleeuwen is het klimaat minder gunstig om dans tot ontwikkeling te laten komen. Het christendom keurt dans in het algemeen af, vanwege heidense associaties met zinnelijkheid en de duivel. Toch blijft de wereldse functie van dansen als vermaak en plezier bestaan.

Kunstvorm

Koning Lodewijk XIV

In de Renaissance wordt dans verheven tot een kunstvorm. Deze dans heeft regels, vastgestelde passen met een voorgeschreven wijze van uitvoering. Juist daarom maakte het hofballet tijdens de regeringsperiode van Lodewijk XIV een grote bloei door. In de 17de eeuw is ook de belangstelling voor meetkunde belangrijk voor de ontwikkeling van het klassieke ballet. De vormgeving van bewegingen weerspiegelen de belangstelling voor perspectivische lijnen en geometrie.

Volledige theaterkunst

Rond 1700 wordt het ballet een volledige theaterkunst. Professionele dansers in openbare, burgerlijke theaters in de stad voeren de balletten uit. Dit zijn in het begin vooral mannen. Zij beheersen een virtuoze techniek van springen en draaien. In de tweede helft van de 18de eeuw ontstaat het handelingsballet. Voor het eerst in de geschiedenis van de theaterdans, is het ballet in staat om zelfstandig een verhaal uit te beelden. Het is een uitvoering zonder gesproken of gezongen tekst.

Romantiek

Ballet van Michel Fokine, de Sylfides, 1990

In de negentiende eeuw bekleedt de Romantiek een positie als belangrijkste stroming in alle kunsten. Het romantische levensgevoel komt tot uiting in de onderwerpen van het ballet: onmogelijke liefdes, verre landen en sprookjes. Ook de techniek wordt aangepast aan het karakter van de romantiek. Om de indruk van 'zwevende' danseressen te wekken, ontstaat de spitzen techniek. Ook de witte, halflange tutu als kostuum suggereert dat de danser een licht, bovennatuurlijk wezen is.

Vrouwelijke dansers

De rol van de mannelijke dansers beperkt zich in deze balletten veelal tot het ondersteunen van de schijnbaar gewichtloze, vrouwelijke danseressen. Het eerste romantische ballet is van de Italiaanse choreograaf Taglioni uit 1831. Het heet 'De Sylfide'. Een Sylfide is een gewichtloze sprookjesfiguur, een luchtgeest. Met haar spitzen en zeer gracieuze houdingen tart zij voortdurend de zwaartekracht.

Revolutionair

Martha Grahams Dance Company, Night Journey, 1960

Voor de compositie 'le Sacre du Printemps' van Igor Stravinsky maakt de danser en choreograaf Niijnsky in 1913 een moderne en revolutionaire choreografie. In plaats van het suggereren van gewichtloosheid, wordt in het Sacre-ballet juist de zwaartekracht bevestigd. Dansers stampen en springen blootsvoets op het toneel. Het publiek reageert geschokt op zoveel primitieve kracht en verlangt terug naar de romantische sfeer van het klassieke ballet.

Nieuwe technieken

Modern-dance wordt de verzamelnaam voor nieuwe danstechnieken, waarin meer bewegingsmogelijkheden ontstaan voor individualiteit en expressie. Martha Graham is een danseres en choreografe, die een belangrijke impuls gaf aan deze ontwikkeling met haar 'contraction and release' techniek, gebaseerd op het uitbeelden van spanning en ontspanning.

Leven in de woestijn

Het nomadenbestaan

Ongeveer een derde deel van het landoppervlak van de aarde bestaat uit woestijn. Woestijnen zijn kurkdroog. Het is er overdag heet en 's nachts koud. Het lijkt of er niets kan leven, maar dat is niet zo.

In het noorden van Afrika ligt de grootse woestijn ter wereld. De Sahara is droog en dor. Toch leven er dieren en planten in de woestijn. Er leven zelfs mensen, al eeuwenlang. Het zijn nomaden. Ze zijn gewend aan de droge omgeving. Ze trekken van plek naar plek op zoek naar gras en water voor hun vee.

De Sahara

De Sahara is de grootste woestijn van de wereld. De Sahara bedekt ongeveer een kwart van het landoppervlak van Afrika. Het kan er meer dan 50 graden Celsius worden. De Sahara bestaat voor het grootste deel uit zand. Er zijn ook rotsachtige gebieden die bedekt zijn met keien. Tussen de bergen lopen diepe geulen. Deze worden wadi's genoemd. Als het regent kunnen ze veranderen in woeste rivieren.

Soorten woestijnen

Een woestijn is meer dan een grote zandbak. De meeste woestijnen zijn van grind of rotsen. Als water verdampt in de zon en er blijft zout achter, ontstaat er een zoutwoestijn. Rond de zuidpool valt bijna geen regen en het is er erg koud. Antarctica is daardoor ook een woestijn: een poolwoestijn. Soorten woestijnen zijn:

·         zandwoestijn

·         grindwoestijn

·         rotswoestijn

·         zoutwoestijn

·         poolwoestijn

Nomaden: kinderen van de wolken

Ondanks de zware omstandigheden leven er in de rotsachtige, droge en onherbergzame Sahara-woestijn in Noord-Afrika toch mensen. Het zijn Nomadenstammen. De nomaden wonen met de hele familie in een tent. Ze leven van de opbrengst van de veeteelt. Nomaden trekken het hele jaar rond op zoek naar weidegrond voor hun dieren. Omdat ze de regenwolken achterna trekken worden ze 'kinderen van de wolken' genoemd.

In de woestijn is het moeilijk voedsel te vinden voor de geiten. Ook water is moeilijk te vinden en dus erg kostbaar. Iedere dag halen de kinderen water bij een bron, kilometers verderop. De laatste jaren wordt de woestijn steeds groter en water en weidegrond voor de geiten dus steeds schaarser. Door klimaatverandering, houtkap en overbeweiding wordt het gebied ook steeds droger en verdwijnt de begroeiing. De woestijn breidt zich steeds verder uit.

Verwoestijning

Door de verwoestijning wordt het nomadenbestaan steeds moeilijker. Veel nomaden kiezen er nu voor om zich te vestigen en niet meer rond te trekken. Ze bouwen huizen en leggen akkers aan. De leefomstandigheden zijn verbeterd en de kinderen kunnen nu naar school. De overgebleven nomaden zullen binnenkort moeten kiezen of ze kunnen blijven leven als nomade of dat ze zich ook moeten gaan vestigen. Misschien zullen de nomaden in de toekomst dus niet meer bestaan.

Trendy opgetuigde bomen

 trendy opgetuigde bomen

kerst

is door de eeuwen

aangekleed met symboliek

maar ezel en de os

de herdertjes bij nachten

zij mogen blijkbaar niet

wel de grote piek

in trendy opgetuigde bomen

wachtend tot natuurbehoud gaat komen

waar blijven onze dromen

als de stallen zijn geschoond

het laatste stro is weggeveegd

het meisje met de zwavelstokken

breit nu sokken voor een hongerloon

echte vrede is er nooit geweest

.

.

Zeven kikkertjes

Daar zaten zeven kikkertjes
Al in een boerensloot
De sloot was toegevroren
Ze lagen half dood
Ze kwekten niet, ze kwaakten niet
Van honger en verdriet
Daar zaten zeven kikkertjes
Al in een boerensloot.