Naar de inhoud

Fjak@

akke.beakke.be

Image and video hosting by TinyPic

Categorie: geen categorie

HIJ HAD GEEN TALENT. auteur : Jan Eijkelboom

HIJ HAD GEEN TALENT

Hij had geen talent voor tragiek,
 verdonkeremaande rampspoed
 bij het leven, meanderde
 door een landschap tot aan
 een toevallige stad
 waar hij plotseling zag:
 hier kom ik vandaan.

 Af en toe viel hem in
 dat hij misschien wel bestond.
 Ook zag hij een vrouw
 van wie het bestaan
 met geen pen
 te ontkennen.

 Ze paarden en hadden geluk.
 Toen hij later tot zijn verbazing
 het leven moest laten
 liet hij één boodschap na:
 als jullie mij gaan verstrooien
 ga dan met je rug naar de wind toe staan.

6 reacties Reageer op dit bericht

Een lege plek om te blijven:auteur Rutger Kopland

Een lege plek om te blijven

Geef mij maar de brede, trage rivieren,
de bewegingen die je niet ziet maar vermoedt,
de drinkende wilgen, de zinloze dijken,
een doodstille stad aan de oever.

Geef mij maar de winter, het armoedige
landschap, de akker zonder het teken van
leven, de kracht van de krakende heide.

Geef mij maar de kat als hij kijkt voor
hij springt, om te vechten, te vluchten,
te paren, te jagen, als hij kijkt.

Geef mij maar een paard in galop, maar
op zijn zij in het gras. Geef mij

maar een vraag en geen antwoord.

.

7 reacties Reageer op dit bericht

Invoelen. auteur : roel richelieu van londersele

Invoelen



morgen zal ik in een fles wonen

 

en tegen de kurk zeggen niemand binnen te laten



in een fles zijn de vensters van glas

 

en wie naar buiten kijkt ziet de mensen

 

in een ander glaslicht



de vloer is er van zachte oude wijn

 

en als je spreekt weeg de echo er niet zwaarder

 

dan de ronde geur van druiven



in een fles zal ik ouder worden

 

dan mijn vrienden



 

 

 

 

 

 


.

4 reacties Reageer op dit bericht

Stadsdichter van de stad Gent.roel richelieu van londersele

Toen ik klein was en onder tafel woonde



toen ik klein was en onder tafel woonde

 

kende ik de enkels van de grote mensen

 

nu ken ik enkel de grote mensen

 

en dat is niet de bron van mijn vreugde



laten we ons voortaan alleen nog vergissen

 

en lachen met de spijkers van het geduld

 

we zullen hout geven aan de bossen

 

en goud aan de bankiers van het leven

 

in de lente van de leugens zullen we de snoeiers

 

handhaven en waken over de tongen en het woord



laten we weer vossen kweken en de telers

 

van de macht verschalken met raven en kazen

 

we zullen de paleizen smaller maken

 

en de sleutels uitdelen aan de gekken van de stad

 

maar de wetten weten wie ze dragen en aan de hoofden

 

van de gekken wordt geschaafd zonder verpozen



 

5 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Fjak@

↑ Terug naar de berichten