Categorie: Knipsels

De waarheid stinkt: parfum moet je zelf kiezen (en dit is waarom)

Krijg jij van je partner steevast parfums die je verschrikkelijk vindt? Volgens recent onderzoek is dat volkstrekt normaal, want we worden enkel aangetrokken tot parfums die onze eigen, natuurlijke geur aanvullen. Daardoor is het bijna onmogelijk om het perfecte flesje voor iemand anders te kiezen.

Dat is de conclusie die geurenexpert dr. Jan Havlicek van de Charles University in Praag maakte na een experimenteel onderzoek.
Daarvoor liet hij 12 vrijwilligers twee verschillende parfums aanbrengen. Eén daarvan hadden ze zelf gekozen, terwijl de andere hen willekeurig werd toegewezen. Vervolgens nam de onderzoeker staaltjes van beide geuren, die hij daarna voorlegde aan 21 vrouwen. Stuk voor stuk vonden ze de zelf gekozen parfums het aantrekkelijkst.
"We gebruiken al duizenden jaren parfums en al even lang denken we dat die onze natuurlijke lichaamsgeur maskeren. Maar eigenlijk is er een sterke, individuele interactie tussen die geur en het parfum", zei dr. Havlicek in de Sunday Telegraph. "We kopen dan ook enkel parfums die onze eigen geur aanvullen. En daarom is het natuurlijk ontzettend moeilijk om een geurtje te kopen voor iemand anders."
Natuurlijk is dat voor mannen geen reden om voortaan geen parfum meer cadeau te doen, want er is altijd wel een flesje bijna leeg. En als dat toch niet het geval is, zijn we natuurlijk ook blij met een nieuwe ring of oorbellen. Moeilijk zijn we niet, toch?

Hoera: hier betalen vrouwen bij de kapper niet meer dan mannen

In Denemarken heeft de Raad van Gelijke Kansen beslist dat vrouwen met kort haar niet meer geld horen neer te tellen dan mannen in kapsalons. De redenering dat een vrouwelijke coupe meer tijd en producten vereist, werd van de tafel geveegd omdat prijslijsten heel vaak mikken op mannen en vrouwen apart, wat botst met de wet op gendergelijkheid.

In februari 2012 legde een Deense vrouw klacht neer omdat haar kapsalon 60 euro aanrekende voor een knipbeurt (plus eventueel nog supplementen voor lang haar), terwijl mannen nog geen 50 euro moesten betalen. Gezien haar korte, jongensachtige coupe vond ze het ronduit oneerlijk dat ze meer geld moest neertellen dan mannen met even korte haren.

Voor de rechten van haar haar
Als tegenreactie opperde de eigenaar van het salon dat kapsels van vrouwen meer tijd kosten en dat er meer producten worden gebruikt. Toch oordeelde de Raad van Gelijke Kansen dat de misnoegde vrouw aan het langste eind trekt. De prijslijst van het kapsalon refereerde namelijk puur naar het geslacht van de klant, wat in strijd is met de Deense wet op gendergelijkheid. "Geen mens mag een ander mens direct of indirect discrimineren op basis van geslacht", klinkt het.

Wat we echt doen wanneer we knipperen

Wist u dat we ongeveer 10 procent van onze wakkere uren met gesloten ogen doorbrengen? Een mens knippert gemiddeld 15 tot 20 keer per minuut. Volgens een nieuwe studie doen we meer dan enkel onze ogen bevochtigen. Zo zou zelfs de kleinste knipperbeweging een rustmoment zijn voor ons brein.

Japanse onderzoekers van de Osaka universiteit hebben ontdekt dat onze hersenen een razendsnelle powernap doen wanneer we knipperen. Aan de hand van hersenscans konden ze zien dat regio's die nauw verbonden zijn met onze aandachtsspanne kortstondig 'offline' gaan.

Tijdens deze vluchtige momentjes zouden we onze gedachten laten dwalen. We lassen knippermomenten bovendien ook strategisch in: op het einde van iemands zin, op het einde van een gelezen zin of op het moment dat een acteur even buiten beeld verdwijnt of het camerastandpunt verandert.

Hoofdrekenen en briefjes schrijven op sterven na dood?

Technologie maakt het leven gemakkelijker, maar doet ons tegelijkertijd een aantal vaardigheden vergeten, zoniet verleren. Uit de resultaten van een rondvraag bij 1.000 volwassen Britten ontstond een lijstje van de snelst verdwijnende vaardigheden. Eens kijken wat er zoal met uitsterven bedreigd is.

De snelst verdwijnende vaardigheden zijn:

* Brieven schrijven
* Opzoeken in een papieren woordenboek of naslagwerk
* Hoofdrekenen
* Kaartlezen
* Een bibliotheek bezoeken
* Boardgames spelen
* Een postkaartje sturen

Op sterven na dood?
Volgens 670 van de 1.000 ondervraagden zijn handgeschreven briefjes en postkaartjes zo goed als uitgestorven in deze moderne wereld vol e-mails en sms'jes. Woordenboeken en naslagwerken zijn volgens 60 procent van de deelnemende Britten overbodig gemaakt door websites als Wikipedia en ook kaartlezen is verleden tijd, met dank aan de gps. Eén op vier ziet de handige rekenmachines op mobiele telefoons, tablets en computers dan weer als een moord op het hoofdrekenen. Tot slot verliezen ook bibliotheken en boardgames hun charmes door e-readers, apps en online spelletjes

Je winkelroutine bepaalt je eetpatroon.

Niet iedereen die naar te veel en/of suikerrijke of vette voeding grijpt, doet dat om dezelfde redenen. Grofweg zijn er vijf categorieën, waartoe je behoort als je aan drie voorwaarden voldoet. We sommen ze op:

1) De geheime volpropper

Te herkennen aan:
- Altijd op dieet, maar houdt nooit vol
- Als je je laat gaan, eet je tot je vol zit... en dan nog wat meer
- Je laat je gaan als niemand kijkt (omdat je je schaamt) en een eetbui kan dagen, zonet weken duren
- Je bent ontevreden over je lichaam, ook al heb je een normaal gewicht

De reden:
"De basis voor dit gedrag is meestal de nood om te controleren. Ze hebben zeer strikte ideeën over wat goed is en wat niet, en meestal houden ze zich ook heel goed aan wat mag en wat niet", legt psychiater Helena Fox uit.

"Maar dat is net het probleem: ze ontzeggen zichzelf zoveel, dat de balans soms doorslaat en ze overcompenseren in de andere richting."

2) De happy eter

Te herkennen aan:
- Voeding is een bron van geluk voor deze eten, zowel eten, klaarmaken, tv-programma's bekijken, kookboeken lezen, uit gaan eten als dinertjes organiseren.
- Je hebt meestal (licht) overgewicht, maar vindt dat geen probleem
- Je maakt je geen zorgen over hoe gezond de voeding is die je klaarmaakt
- Je hebt een stabiel gezinsleven en geen emotionele problemen

De reden:
"Eten maakt deze persoon gelukkig, het versterkt een gelukkig gevoel of het brengt mooie herinneringen naar boven. Dat kan perfect oké zijn, maar sommigen worden niet meer gelukkig zonder eten, en dat is een probleem", legt professor eetstoornissen Julia Buckroyd uit.

3) De troostzoeker

Te herkennen aan:
- Je eet als je ongelukkig bent, niet als je honger hebt
- Je verlangt vaak naar zoete en vette voeding
- Je krijgt je gewicht niet onder controle, wat je ongelukkig maakt
- Je maakt je zorgen over een 'tekort' aan voeding

De reden:
"Overeten om emotionele redenen is een slechte manier om er mee om te gaan. Dit komt vooral voor bij depressieve types, die altijd zullen teruggrijpen naar vette en suikerrijke voeding omdat dit in de hersenen chemische stoffen vrijmaakt die hen een warm en gelukkig gevoel geven", analyseert dokter Fox.

4) De panieksnacker

Te herkennen aan:
- Je eet te veel in stressy situaties, zoals een deadline op het werk
- Je loopt vaak naar de snoepmachine of houdt een doos vol snoep op het werk
- Druk doet je panikeren, maar eten geeft een veilig gevoel
- Je eet voeding snel, zonder veel te kauwen of de smaak op te nemen

De reden:
"Dit is gelijkaardig aan eten om emotionele redenen: het is een manier om ergens mee om te gaan, maar niet de goede manier. Ook deze eters grijpen naar vet en suikers", verklaart dokter Fox. Ook op chemisch niveau speelt iets: het hormoon greline wordt vrijgemaakt door stress. Het voorkomt paniek, maar het wekt ook honger op.

5) De koelkastmagneet

Te herkennen aan:
- Je loopt naar de koelkast als je even niets te doen hebt
- Je brengt je tijd meestal thuis door
- Je eet volwaardige maaltijden maar hebt nooit honger
- Voeding is functioneel, geen plezier

De reden:
"Verveling is een vaak voorkomende reden voor overeten omdat het, weliswaar tijdelijk, een leegte opvult. Huismoeders en freelancers vallen vaak in deze categorie. Sommigen eten de hele dag door maar nooit een echte maaltijd: zo is gemakkelijk uit het oog te verliezen hoeveel er werkelijk gegeten wordt. Langdurige verveling lijdt meestal tot ontevredenheid, en kan uiteindelijk lijden tot emotioneel overeten", zo waarschuwt Buckroyd.

Gebeurt dat vaak?
Best wel:

- 1 op 5 mensen lijdt aan een eetstoornis,
- 60 procent van die groep doet aan overeten.
- De helft van de overeters heeft een depressie
- de meerderheid (60 procent) van de overeters is vrouw
- Anorexia is een minder groot probleem, als je kijkt naar de aantallen.

Overeten is in één beurt elke hoeveelheid voeding consumeren die te veel is voor één persoon.

Boos, kalm of verlegen? Deze sporten passen bij je humeur

We wisten al langer dat sporten je humeur positief kan beïnvloeden, maar het is ook zo dat bepaalde gevoelens vragen om een specifieke sport. Ontdek hieronder welke sport past bij jouw humeur.

1. Boos
Als je dringend wat stoom moet aflaten, dan is joggen de beste keuze. Met cardiotraining kan je een angstig gevoel drie keer effectiever aanpakken dan wanneer je niks zou doen. En aangezien je om te lopen enkel de juiste schoenen nodig hebt, is dit de snelste manier om er iets aan te doen.

Een andere manier om dit intense gevoel aan te pakken is kickboksen, dat evenveel cardiotraining biedt als joggen. Bijkomend voordeel: je mag slaan en schoppen zoveel je wil!

2. Vredig, kalm
Als je je rustig voelt, dan kan yoga helpen om dat serene humeur te behouden. Door je daarbij te focussen op de mentale technieken kan je de wirwar in je hoofd sussen, waardoor je stress kan loslaten. Natuurlijk kan het meditatiedeel van yoga ook helpen als je (nog) geen kalm gevoel hebt.

3. Avontuurlijk
Iemand die echt op zoek is naar avontuur doet er goed aan om te fietsen. Door rond te dwalen kan je een gevoel van vrijheid en avontuur krijgen. Want zelfs al denk je je omgeving te kennen, met de fiets kan je nog heel wat onbekende paadjes ontdekken.

Voor wie het allemaal wat meer mag zijn, is (rots)klimmen een goede optie. Daarvoor hoef je niet noodzakelijk op reis te gaan, je kan ook op zoek gaan naar een indoor klimmuur.

4. Nood aan afzondering
Als je er nood aan hebt om even alleen te zijn, dan is zwemmen een goede keuze. Daar kan je je niet irriteren aan de zwoegende en zwetende mensen naast je (zoals in de fitness), want water blokkeert de externe geluiden. Zorg ervoor dat je een rustig baantje kiest als je contact met de andere zwemmers wil vermijden.

5. Verlegen
Als je een introvert persoon bent die liever wat minder verlegen zou zijn, dan is dansen de perfecte sport voor jou. Voor beginners zijn ballroom- en salsadansen een ideale manier om in vorm te komen. Daar dans je namelijk samen met een partner, die je op je gemak kan stellen.

6. Gemotiveerd
Wie zich gemotiveerd voelt kan dat humeur gebruiken om deel te nemen aan een 'barre'-les, waarbij je allerlei oefeningen uitvoert aan een leuning (zoals bij een opwarming voor ballet). Ook dat is een vorm van cardiotraining, waarbij vooral je spieren sterker worden. Zeker proberen is de boodschap!

.
 .

Bijna één op de vijf mensen slaagt er niet in om de lakens van het bed minstens één keer per maand te verschonen. Dat blijkt uit een enquête bij meer dan 2.000 Britten.

Ik verschoon mijn lakens:

Slechts twee op de vijf ondervraagden bleken hun lakens wekelijks te verschonen,

terwijl dat nochtans aangeraden wordt. Slechts zes procent van de ondervraagden bleek dat minimum te overschrijden en verschoonde zijn lakens meer dan één keer per week

Veel meer mensen doen het minder vaak. 36 procent verschoont de lakens om de twee weken, terwijl 17 procent het slechts één keer per maand doet. Eén procent bekende zelfs dat ze slechts één keer per jaar verse lakens op hun bed leggen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat meer dan de helft van de ondervraagden wel eens in vuile lakens bekende te slapen.

Vooral vrouwen bleken dit huishoudelijke klusje zo veel mogelijk uit te stellen. Meer dan de helft van hen maakt de lakens niet wekelijks schoon, 12 procent doet het één keer per maand en één procent doet het zelfs nooit. Aan de andere kant slaagt 40 procent van de mannen er wel in om het wekelijks te doen, terwijl 8 procent het zelfs vaker doet. En jij?

Leven in de woestijn

Het nomadenbestaan

Ongeveer een derde deel van het landoppervlak van de aarde bestaat uit woestijn. Woestijnen zijn kurkdroog. Het is er overdag heet en 's nachts koud. Het lijkt of er niets kan leven, maar dat is niet zo.

In het noorden van Afrika ligt de grootse woestijn ter wereld. De Sahara is droog en dor. Toch leven er dieren en planten in de woestijn. Er leven zelfs mensen, al eeuwenlang. Het zijn nomaden. Ze zijn gewend aan de droge omgeving. Ze trekken van plek naar plek op zoek naar gras en water voor hun vee.

De Sahara

De Sahara is de grootste woestijn van de wereld. De Sahara bedekt ongeveer een kwart van het landoppervlak van Afrika. Het kan er meer dan 50 graden Celsius worden. De Sahara bestaat voor het grootste deel uit zand. Er zijn ook rotsachtige gebieden die bedekt zijn met keien. Tussen de bergen lopen diepe geulen. Deze worden wadi's genoemd. Als het regent kunnen ze veranderen in woeste rivieren.

Soorten woestijnen

Een woestijn is meer dan een grote zandbak. De meeste woestijnen zijn van grind of rotsen. Als water verdampt in de zon en er blijft zout achter, ontstaat er een zoutwoestijn. Rond de zuidpool valt bijna geen regen en het is er erg koud. Antarctica is daardoor ook een woestijn: een poolwoestijn. Soorten woestijnen zijn:

·         zandwoestijn

·         grindwoestijn

·         rotswoestijn

·         zoutwoestijn

·         poolwoestijn

Nomaden: kinderen van de wolken

Ondanks de zware omstandigheden leven er in de rotsachtige, droge en onherbergzame Sahara-woestijn in Noord-Afrika toch mensen. Het zijn Nomadenstammen. De nomaden wonen met de hele familie in een tent. Ze leven van de opbrengst van de veeteelt. Nomaden trekken het hele jaar rond op zoek naar weidegrond voor hun dieren. Omdat ze de regenwolken achterna trekken worden ze 'kinderen van de wolken' genoemd.

In de woestijn is het moeilijk voedsel te vinden voor de geiten. Ook water is moeilijk te vinden en dus erg kostbaar. Iedere dag halen de kinderen water bij een bron, kilometers verderop. De laatste jaren wordt de woestijn steeds groter en water en weidegrond voor de geiten dus steeds schaarser. Door klimaatverandering, houtkap en overbeweiding wordt het gebied ook steeds droger en verdwijnt de begroeiing. De woestijn breidt zich steeds verder uit.

Verwoestijning

Door de verwoestijning wordt het nomadenbestaan steeds moeilijker. Veel nomaden kiezen er nu voor om zich te vestigen en niet meer rond te trekken. Ze bouwen huizen en leggen akkers aan. De leefomstandigheden zijn verbeterd en de kinderen kunnen nu naar school. De overgebleven nomaden zullen binnenkort moeten kiezen of ze kunnen blijven leven als nomade of dat ze zich ook moeten gaan vestigen. Misschien zullen de nomaden in de toekomst dus niet meer bestaan.

Waarom een dagelijkse knuffel je bij de dokter weghoudt

 Een knuffel zou wel eens effectiever kunnen zijn dan een appel om de dokter weg te houden. Regelmatige omhelzingen verminderen namelijk het risico op hartziektes, pakken stress en vermoeidheid aan, geven een boost aan het immuunsysteem, verlichten depressies en weren infecties af.

Dat blijkt althans uit een nieuwe Britse studie, waarvoor zowel mannen als vrouwen tussen 20 en 49 jaar onderzocht werden.

Reacties
Wetenschappers stelden daarbij vast dat tien seconden knuffelen je bloeddruk doet verlagen en het gehalte van verschillende hormonen verandert. Zo daalt het gehalte van de stresschemicaliën, waaronder ook cortisol. Tegelijkertijd stijgt het gehalte van 'gelukshormonen' zoals oxytocine.

"De positieve emotionele ervaring van knuffelen roept biochemische en fysiologische reacties op", legt onderzoeksleider dr. Jan Astrom uit.

Oxytocine
Vooral het vrijkomen van oxytocine heeft een grote invloed op je lichaam. Dat hormoon wordt in de eerste plaats vrijgegeven bij een bevalling en bij het geven van borstvoeding, waarbij het het vrijkomen van melk stimuleert. Tot voor kort werd gedacht dat het effect van oxytocine hiertoe beperkt bleef.
Recent onderzoek toont echter aan dat het veel meer effecten heeft: van het verbeteren van sociale vaardigheden, over het aanpakken van stress tot het stimuleren van vertrouwen.

Knuffel
En het vrijkomen van dat hormoon kan dus uitgelokt worden door knuffels. De huid bevat namelijk een netwerk van kleine, eivormige drukgebieden. Die voelen de aanrakingen en staan in contact met het brein via de nervus vagus (of de tiende hersenzenuw).

Die hersenzenuw kronkelt door het lichaam en is verbonden met een aantal organen, inclusief het hart. Daarnaast is het ook verbonden met de oxytocinereceptoren. De wetenschappers denken dan ook dat de stimulans van de nervus vagus zorgt voor een stijging van de oxytocine, wat op zijn beurt een waterval aan gezondheidsvoordelen in gang zet

Zijn drie trouwe honden hielden vermiste kleuter Riley warm in ijskoude nacht

In Nambucca Heads (halfweg tussen Sydney en Brisbane) is de angstwekkende verdwijningszaak van kleuter Riley Martin (4) gelukkig goed afgelopen, dankzij zijn drie trouwe honden én enkele vrijwilligers die mee kwamen zoeken na een hartverscheurende oproep via Facebook. Missy, Nitro en Bruno hielden het jongetje met het Syndroom van Down warm in de ijskoude nacht. Het waren Leif O'Brien en Sally Pratley (die vanuit Kempsey zo'n 100 km verderop mee waren komen zoeken in het holst van de nacht) die een hond hoorden blaffen en zo de vermiste jongen aantroffen in een bos. "Waar zat je toch, mijn schatje?", snikte zijn moeder in tranen van geluk toen ze herenigd werd met haar zoontje .

We hebben zelf acht kinderen en daarom kwamen we helpen zoeken. Toen we Riley vonden, waren we bang dat hij dood was en waren dan heel opgelucht dat hij even later zijn hoofdje draaide.

Sally PratleyRiley Martin is gelukkig weer terecht.

Hartelijk bedankt, jullie hebben niet alleen zijn leven gered, maar ook dat van mij. Jullie zijn zo'n goede mensen.

Moeder tot vinders

Het begon als een nachtmerrie, maar de afloop heeft alles van een sprookje. Gisteren rond de middag verdween de vierjarige Riley aan zijn ouderlijke huis. Hij was laatst gezien met zijn drie honden: Missy, een tien maanden oude kelpie (herdershond), en zijn twee foxterriërs Nitro (3) en Bruno (2). Het jongetje, dat aan het Syndroom van Down lijdt, werd meteen als vermist opgegeven en een grootse zoektocht werd op het getouw gezet. De politie kamde samen met een groep vrijwilligers de streek uit, maar vond de kleuter helaas niet. Dat maakte de ouders pas heel ongerust en ze lanceerden via Facebook een opsporingsbericht en een nieuwe oproep om mee te komen zoeken.

Zelf 8 acht kinderen
Leif O'Brien en Sally Pratley uit Kempsey lazen de oproep, stapten meteen in hun auto en reden 100 km verderop naar Nambucca Heads. "We hebben zelf kinderen, acht stuks tussen 8 en 20 jaar en daarom kwamen we helpen zoeken", zegt Sally Pratley. "We belden meteen naar de politie en tot 1 uur 's morgens zochten we tevergeefs. Vervolgens sliepen we paar uurtjes in de auto en rond 5 uur bij het krieken van de dag begonnen we opnieuw te zoeken."

"Bang dat hij dood was"
"Toen hoorden we een hond blaffen en renden er meteen naar toe. Daar zagen we de vermiste Riley liggen met zijn hoofdje naar de grond gericht in een bosje. We waren bang dat het arme jongetje dood was en waren heel blij en opgelucht dat hij even later zijn hoofdje draaide. Hij lag te slapen met zijn drie honden. Die hielden hem warm, maar toch was hij helemaal onderkoeld. We stelden hem gerust en bleven herhalen dat we hem naar zijn mama zouden brengen."

Ontroerende hereniging
Bianca Graham, de moeder van Riley, was zielsgelukkig toen ze haar zoontje eindelijk weer in haar armen kon knuffelen en bedankte het helpende koppel uitgebreid. "Waar heb je toch gezeten, mijn baby, mijn baby, ...?", bleef ze maar herhalen bij de ontroerende hereniging . En tot de vinders: "Hartelijk bedankt, jullie hebben niet alleen zijn leven gered, maar ook dat van mij. Jullie zijn zo'n goede mensen. Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest. Dit voelt beter dan wat dan ook."

Honden veilig thuis
En de honden? Die kwamen ook veilig terug thuis. Ze hadden veel dorst en zaten onder de teken. Zoals het trouwe honden betaamt, waren ze trouw bij hun 'baasje' in problemen gebleven, maar ze waren niet de enige helden in dit sprookjesachtige verhaal. Niet alleen dat cliché werd in deze verdwijningszaak gelukkig bevestigd, ook het cliché dat zegt dat Australiërs altijd klaar staan om elkaar te helpen, bleef overeind. Een koppel dat 100 km rijdt, uren helpt zoeken, een paar uur slaapt in de auto en 's morgens verder zoekt: kan tellen als hartverwarmende menselijkheid en onbaatzuchtige hulpvaardigheid!