Stadsdichter van de stad Gent.roel richelieu van londerseleToen ik klein was en onder tafel woonde
toen ik klein was en onder tafel woonde
kende ik de enkels van de grote mensen
nu ken ik enkel de grote mensen
en dat is niet de bron van mijn vreugde
laten we ons voortaan alleen nog vergissen
en lachen met de spijkers van het geduld
we zullen hout geven aan de bossen
en goud aan de bankiers van het leven
in de lente van de leugens zullen we de snoeiers
handhaven en waken over de tongen en het woord
laten we weer vossen kweken en de telers
van de macht verschalken met raven en kazen
we zullen de paleizen smaller maken
en de sleutels uitdelen aan de gekken van de stad
maar de wetten weten wie ze dragen en aan de hoofden
van de gekken wordt geschaafd zonder verpozen
Sorry Fjak@
.
VALENTIJN
.
Fjak@ wenst je een aangename zondag en dit boeketje is voor jou.
.
Verdwenen vaders. auteur : Victor Schiferli
Een brief aan de kinderen stelt hij op:
‘zulk een wreed ongeluk, ik zweer
dat ik jullie verliet tegen mijn wil’ –
maar voogdij gaat naar de moeder.
Op een avond staat hij voor de deur.
Er brandt licht in de hal. De deurbel
steekt als een mes in de sponning.
Drank suist radeloos door zijn hoofd.
Hij verlaat het portiek en regen dwingt
hem minutenlang in een steeg te staan.
Kinderen hollen hun schaduw achterna,
ze rennen alsof hij daar al jaren stond.
.
Chassepierre dorpje in Limbourg België
.
CURIOSI.
.
Moeder. gedicht van Jac van Hattum
Het was niet vreemd, dat zij vertrok
met om haar mond die strenge trek;
geen wrevel was ‘t, nog minder wrok:
het was de winst uitzelfgesprek.
Het was, na al haar pijn, geen pijn
wat school in de besloten lip;
het was besef van eenzaam-zijn,
der laatste dingen diep begrip.
Men komt alleen; men gaat alleen
en alles, wat daartussen ligt,
was haar geweest, voor iedereen,
een zelf zicht opgelegde plicht:
onafgebroken dienstbaar zijn,
een zelf-vergeten hulpbetoon
en nu en dan de felle pijn
om zelfs niet het geringste loon.
Schoon nooit om loon iets werd gedaan
trok om haar mond de strenge trek,
de winst, waarmee z’is heengegaan
na duizend nachten zelfgesprek.
Sweeuwklokjes
.
Zemste gezegden , ja Natoken wij hebben dat ook haha
Zemste gezegden
En kleinigheid eten : Iet veur mene holle tand te vulle
Hij heeft steeds angst : Ha is nen zaiker
Ze hebben weer iets gestolen : Zene wei iet gejat
Zemste woorden
Eenden : Enéne
grachtje : grawuleke
Hij is zwaar dronken : Hij is poepeloere zat
Hulp in huishouden : Maase
Kerkbezoeker : pilleirenbijter
kippenhok : Kiekenkot
konijn : kornijn
kruiwagen : keurrewage
Naar het toilet gaan : Na thuske gaon.
Poit hé : vriend
straks : flues
Valsspelen : Schoemelen
Vriend : poît
Fjak@ wenst je een aangename zondag en dit boeketje is voor jou.
.
Over tien jaar....Schrijver: Catharina van der LindenOver tien jaar
over tien jaar weten
wij niet hoe het was
hoe het werkelijk was
toen we niet wisten
nog niet wisten, nog niet konden weten,
dat we wel of niet trouwden
met elkaar of met met een ander
wel of niet elkaar konden vergeten
wel of niet
nadachten over het oude zeer
of helemaal niets meer voelden
bij de naam
bij de geur
bij de herinnering (of juist niet.
het gevreeesde vergeten)
van degeen die we nu nog noemen:
jou en liefste.
Vindingrijk.
.
Ja ik ben gewapend maar of dat help denk het niet...
.
Fjak@ wenst je een aangename zondag en dit boeketje is voor jou.
.
Weekoverzicht . auteur : Joke van LeeuwenWeekoverzicht
Na de autoloze zondag
kwam gehevenhoofden maandag
het herhalingshuppelen
van jottem en allez.
En de zogezonde dinsdag,
alleman de ramen open,
zingend van de vitamines
en de jodium aan zee.
En de levendelen woensdag,
alleman de deuren open,
roepend over jicht en jachtig
en theïne in de thee.
En de donderdag en vrijdag
mocht naar eigen inzicht blijven,
werd gebotst, gemoord, gemopperd
en het stonk op zaterdag.
Sneeuwpret ook voor deze tijger.
.
Oorlog . geschreven door Helena.
Oorlog
Stop toch de oorlog, het zinloos geweld
Of is er geen leven meer, dat voor je telt?
Moeders die huilen en kind'ren die wenen
En alle and'ren, die nemen de benen
Weg uit de stad vol vernieling en bloed
Laten veel achter, wat slecht is en goed
Hun hele leven, dat zijn ze kwijt
Ze laten het achter met ogen vol spijt
Oorlog 's een vijand die iedereen vreest
Die iedereen kent en die ov'ral 's geweest
Dus stop toch de oorlog, het zinloos geweld
Of is er geen leven meer dat voor je telt?
auteur Helena
Aardbeien het hele jaar door.
.
Speciale bomen .
.
5 reacties op dit bericht
Animatie Digitale camera
Een hard maar waar gedicht Fjak@
Lieve groetjes dikke knuffel lieverd
hallo
met een dikke knuffel van Lipske&Nestje,
en een stevige poot van Hoshi
Een fijn weekend Fj@ka