Archief

.

Jefke slaat weer toe.

 Jefke kijkt gefascineerd toe als zijn moeder huidcreme op haar gezicht

 smeert.

 "Waarom doe je dat, mammie?", vraagt hij.

 " Om mezelf mooi te maken", zegt moeder,

 even later begint ze de creme met een doekje af te vegen.

 Jefke kijkt bezorgd en zegt:

 " 't helpt niet he ? "

.

Een lege plek om te blijven

Geef mij maar de brede, trage rivieren,
de bewegingen die je niet ziet maar vermoedt,
de drinkende wilgen, de zinloze dijken,
een doodstille stad aan de oever.

Geef mij maar de winter, het armoedige
landschap, de akker zonder het teken van
leven, de kracht van de krakende heide.

Geef mij maar de kat als hij kijkt voor
hij springt, om te vechten, te vluchten,
te paren, te jagen, als hij kijkt.

Geef mij maar een paard in galop, maar
op zijn zij in het gras. Geef mij

maar een vraag en geen antwoord.

.

.

DIRECTEUR

Vanmorgen heb ik hem zien fietsen door de lanen.
 Zijn bril flikkerde in de zon.
 Er schoot een scherpte door mijn ingewanden,
 omdat hij mij gevangen houden kan

 zolang hij wil, want duizend wegen leiden
 naar Rome, één verkeerd gekozen woord
 staat nog dezelfde avond in 't rapport
 en blijft bewaard tot aan het eind der tijden.

 Onmacht en rechtloosheid ontbinden
 de ziel, die langzaam onpersoonlijk wordt.
 Zo zal ze beter passen in het blinde
 systeem van kaarten, dat zijn tafel torst.

 Verraden krachten richten zich op deze
 mens met het enige tekort
 dat hij mij zólang zal genezen
 tot ik een ander word.

.

.

.

Nergens Vis

Hoe kan iets niet bestaan
waarvan we een vermoeden hebben?

Het zijn zulke vragen die ons gaande houden,
die ons ijl als een reiger

peinzend aan gindse waterkan doen staan,
veinzend, jagend,

het heldere water een verschrikkelijke spiegel -
vind zo verdomme maar eens vis,

we zien alleen onszelf, vermoeden onszelf
in het betoverend rimpelen.

.