Zaterdag 6 maart 2010
Vertederende beelden van pasgeboren witte leeuw
Twintig jaar vanaf nu, je meer teleurgesteld zal worden door de dingen die je niet doet dan door degene die je wel hebt gedaan. Dus gooi uit de bowlines, zeil weg van de veilige haven. Vang de passaatwind in je zeilen. Explore, Dromen, Discover.
Vrijdag 5 maart 2010
Stierenvechten wordt cultureel erfgoed
Stierenvechten wordt cultureel erfgoed
Foto;wikimedia.org
In de Spaanse hoofdstad Madrid wordt binnenkort stierenvechten als cultureel erfgoed beschouwd, 'Omdat geen enkel ander cultureel evenement is zo Duidelijk voldaan Spanje verbonden', luidt het.
Dat heeft Esperanza Aguirre, presidente van de regionale regering, bekendgemaakt.
Kranten beschuldigden Aguirre van politiek opportunisme en Van inmenging in de discussie in het Catalaanse parlement in Barcelona om stierenvechten te verbieden Omdat het wreed zou zijn.
Aguirre verdedigde het Besluit deur te stellen DAT Geen enkel ander cultureel evenement zo Duidelijk verbonden is voldaan Spanje. Ze verwees als een bewijs van de artistieke en culturele waarde naar de Passie voor stierenvechten van kunstenaars als Dalí en Picasso en schrijvers als Hemingway en Lorca.
ap bron; destandaard.be
Donderdag 4 maart 2010
Welk dier verdient de steun van Sint-Niklaas?
Welk dier verdient de steun van Sint-Niklaas?
De milieuraad van Sint- Niklaas laat de inwoners in een enquête bepalen welk dier dat met uitsterven bedreigd is, het meest steun verdient met acties. De bij, de egel, de watersalamander of de mus worden sterk aan het Waasland gelinkt.
De tijd dat het Waasland een vruchtbaar poldergebied was met bossen, kreken en groene vergezichten ligt al een tijdje achter ons.
Woonuitbreidingsgebieden, kmo-zones die als paddestoelen uit de grond schieten, milieuvervuiling en een pak nieuwe wegen hebben de natuur verdrongen. Dat heeft ook verregaande gevolgen voor de dieren, het voortbestaan van heel wat soorten is bedreigd. Onder meer de honingbij, de egel, de watersalamander en de huismus behoren tot de bedreigde diersoorten.
Enquête
De stedelijke milieuraad van Sint-Niklaas wil het komende jaar enkele gerichte acties voeren om één van die vier diersoorten te steunen. Welk dier het precies wordt, bepalen de inwoners van Sint-Niklaas via een enquête.
“Deze vier dieren zijn bij de meest bedreigde diersoorten in onze regio. Ze gaan er sterk op achteruit. In de beruchte lijst van de meest bedreigde diersoorten staan ze niet aan de top, maar we willen toch een signaal geven met deze actie. Deze dieren worden ook sterk met het Waasland geassocieerd”, stelt natuurambtenaar Pieter Durinck.
Kleinschalige actie
Firmin De Beleyr, natuurliefhebber en voorzitter van milieuvereniging De Raaklijn, ziet de natuur ook achteruitgaan. “De honingbijen gaan er zeker op achteruit, dat vertellen ons verscheidene imkers uit de streek. En door het gebrek aan poelen en kreken is ook de watersalamander zijn biotoop aan het verliezen, zeker omdat in de overgebleven poelen alleen nog maar kikkers zitten. Egels moeten dan weer afrekenen met het verkeer en milieuverontreiniging."
"Met deze actie kunnen we gezinnen en scholen sensibiliseren om op een kleinschalige manier zelf iets te doen. Dat kan bijvoorbeeld door een klein vijvertje zonder vissen aan te leggen of nestkastjes te plaatsen”, voegt Firmin De Beleyr eraan toe.
Slechts één dier 'wint'
In de loop van het jaar wordt één van de vier dieren in de kijker gezet. Met lokale acties staat de bescherming van dat dier dan centraal. Alle inwoners mogen één dier uitkiezen
Helaas zijn er maar acties gepland voor dat ene beestje. De andere drie zullen nog even op steun moeten wachten.
Wie deelneemt, maakt kans op een mooie verrassing, onder meer een gezinsabonnement voor het recreatiepark De Ster en een geschenkenbon voor de stadskern.
Het deelnameformulier is te vinden in het stadhuis en de gemeentehuizen, in de bib of via mail aan marleen.vandamme@sint-niklaas.be. Inzenden tot 30 maart.
www.sint-niklaas.be
Joris Vergauwen
bron; gva.be
Donderdag 4 maart 2010
Help de kikkers oversteken
Help de kikkers oversteken
De amfibieën komen volop uit hun winterslaap en gaan op zoek naar beken en poelen om er te paren en eitjes te leggen. Helaas vallen daarbij jaarlijk heel wat slachtoffers. Daarom organiseert men zowat overal in het land paddenoverzetacties.
Amfibieën zoals kikkers, padden en salamanders doen een winterslaap verscholen onder bladeren of zelfs in de grond. Wanneer de eerste buien vallen met zachtere temperaturen, ontwaken ze. Ze trekken dan, vanaf het invallen van de duisternis, naar beken en poelen waar ze paren en hun eitjes afzetten. Deze trek begint nu stilaan op gang te komen en valt begin april gewoonlijk stil.
De mannetjes beginnen vroeger aan deze trek dan de vrouwtjes, maar ze doen er langer over omdat ze onderweg uitkijken naar een geschikte partner. Hebben ze hun ook op eentje laten vallen, dan grijpen ze dit vrouwtje met hun gespierde voorpoten vast en laten zich meevoeren naar de poel waar ze zich zullen voortplanten.
Veel verkeersslachtoffers
Omdat ons landje zowat overal doorsneden wordt door banen, straten en wegen, moeten veel amfibieën het gevaarlijke verkeer trotseren om hun paarplek te bereiken. En daarbij vallen er helaas jaarlijks heel wat slachtoffers. Om deze massamoord te voorkomen worden in het hele land tal van paddenoverzetacties georganiseerd.
Langsheen de straten waar veel padden en kikkers oversteken worden schermen geplaatst die de diertjes naar emmers leiden. Vrijwilligers zorgen er dan voor dat ze veilig aan de overkant terug uit de emmer gehaald worden.
Op plaatsen waar tijdens de trek veel padden voorbij komen worden vaak tijdelijk driehoekige gevaarborden geplaatst met de afbeelding van een pas om de automobilisten aan te zetten hun snelheid te matigen.
Hebt u al gemerkt dat er bij u in de straat of in de buurt regelmatig amfibieën het leven laten in het drukke verkeer en voelt u zich geroepen om daar iets aan te doen? Bedenk wel dat de meeste dieren ’s avonds en ’s nachts oversteken en bij voorkeur bij regenweer. Maar daar laat een echte natuurvriend zich natuurlijk niet door afschrikken. Essentieel materiaal voor een paddenoverzetter is een goede zaklamp, een emmer en reflecterende kledij. Vergeet in al uw enthousiasme nooit dat uw eigen veiligheid op de eerste plaats komt.
Steeds vaker worden er ook heuse amfibieën tunnels aangelegd onder de wegen of doorheen een verkeersdrempel. Belangrijk hierbij is wel dat iemand zich het onderhoud van deze tunnels aantrekt en regelmatig de wanden die de amfibieën naar de tunnels leiden, nakijkt. Belangrijk is immers dat afval, maar ook restanten van strooizout uit de tunnel worden verwijderd voor de trek begint. Dat gaat het best met een hogedrukreiniger.
Welke amfibieën komen vooral bij ons voor?
De paddentrek is misschien ook een mooie gelegenheid om zelf nader kennis te maken met de amfibieën in eigen streek of uw kennis door te geven aan kinderen en kleinkinderen.
De meest voorkomende amfibieën zijn:
De bruine kikker
De bruine kikker bereikt een lengte van 9 tot 10 cm. Hij is zeer variabel wat rugkleur en tekening betreft: geelbruin, roodachtig bruin of donkerbruin, soms zijn er groene tinten zichtbaar. De tekening bestaat uit donkere of zwarte vlekken op de rug en donkere dwarsstrepen op de achterpoten. Ze kan echter geheel ontbreken. Vrijwel alle bruine kikkers hebben een donkere, langwerpige vlek die het trommelvlies bedekt en reikt van het oog tot aan de basis van de voorpoten. De keel en buik kunnen wit, vuilgeel of soms oranjeachtig zijn, meestal met een marmerpatroon van bruine of grijze vlekken. De huid is meestal vrij gaaf.
Tijdens de paartijd is het mannetje herkenbaar aan de forser gebouwde voorpoten en de paarborstels op de duimen en aan zijn spierwitte keel met een vaag blauwe schijn.
Kikkereitjes
De bruine kikker is één van onze amfibieën die het vroegst naar het voortplantingswater trekt. De afgezette eiklompen zijn aanvankelijk niet groot maar zwellen aan in contact met het water en worden zeer omvangrijk. Ze bevatten zo een 700 tot 4500 eieren en worden vooral in ondiepe waterpartijen afgezet.
De groene kikker
De groene kikker is meestal grasgroen met vlekken op de rug en een smalle gelige lengtestreep over de rug. Hij heeft donkere dwarse strepen over de dijen en heeft geen grote donkere vlek tussen oog en voorpoot zoals bij bruine kikker. Er zijn 3 soorten groene kikkers: de poelkikker, meerkikker en de bastaardkikker. Een manier om ze van elkaar te onderscheiden, is luisteren naar het gekwaak van de mannetjes.
De gewone pad
De gewone pad is een vrij groot en zwaar gebouwd dier. De mannetjes meten 5 tot 7 cm en de vrouwtjes worden nog iets groter, tot 12 cm. De rug is beige, lichtbruin, grijsbruin of roodbruin gekleurd. De buik is witachtig met een grijze marmerkleur. De ogen zijn koperrood met een horizontale pupil. Achter het oog bevindt er zich een grote oorklier (parotoïde) die schuin naar achter loopt. De larve is zwart van kleur en wordt 3 tot 3.5 cm groot.
Als voortplantingsplaats kiest ze poelen, sloten, grachten, vijvers en kleiputten. Ze heeft wel een zekere voorkeur voor vrij diepe (0.5 tot 1 m) en grote waterplassen en vooral plaatsen met een verticale vegetatie waaraan ze haar eisnoeren kan bevestigen.
De legsels zijn zeer gemakkelijk te onderscheiden van die van de bruine kikker. Padden leggen hun eieren af in snoeren, kikkers in klompen. De eisnoeren zijn soms 3 tot 4 m lang en bevatten 3000 tot 8000 eitjes die 1.5 tot 2 mm groot zijn. De eitjes zijn in 3 tot 4 rijen geordend.
De Alpenwatersalamander
De Alpenwatersalamander heeft een roodoranje ongevlekte buik.
Ook de oranje keel is bijna altijd ongevlekt. Een mannetje heeft donkerblauwgrijze bovendelen met zwarte honingraatvormige vlekjes op de flanken en een lage ongekartelde rugkam, zigzag geelzwart getekend (enkel in de paartijd). En wijfje is olijf tot groenachtig van kleur met een onduidelijke marmertekening op de bovendelen.
De larve kan een lengte van 4 tot 6 cm bereiken en is herkenbaar aan de uniform hoge staart, die naar het uiteinde toe plots versmalt en stomp afgerond is.
De kleine watersalamander
Het mannetje van de kleine watersalamander heeft donkerbruinige bovendelen, opvallend getekend met zwarte bollen. Hij heeft een gevlekte buik met helder donkergele tot oranjerode lengtestreep. Kenmerkend is ook de koptekening met zwartbruine lengtestrepen. Zijn roomwitte keel is duidelijk gevlekt. Verder heeft hij een hoge, gekartelde, vlezige rugkam (enkel in de paartijd). Een wijfje is fletsbruin gekleurd, nauwelijks getekend en heeft bijna altijd vlekjes op de buik en keel (maar kleiner dan bij man).
De kleine watersalamander heeft de kortste voortplantingsperiode van onze 4 inheemse soorten. De volwassen dieren verlaten dan ook vrij snel het water, namelijk begin mei. De paartijd begint in april en duurt tot einde mei. Na 2 tot 4 weken komen de larven uit de eitjes.
Zin om te helpen bij de paddenoverzet? Kijk dan op de website van Hyla, de amfibieënwerkgroep van Natuurpunt waar u de handen uit de mouwen kunt steken.
Auteur: Leen Baekelandt
bron; plusmagazine.be
Donderdag 4 maart 2010
"IJsbeer Knut moet gecastreerd worden"
"IJsbeer Knut moet gecastreerd worden"
Knut, 's werelds bekendste ijsbeer, moet gecastreerd worden. Dat wil althans dierenrechtenorganisatie Peta.
Knut leeft in de Zoo van Berlijn namelijk samen met Giovanna. Na eerst wat geruzied te hebben, zijn de twee nu dolverliefd op elkaar.
Onaanvaardbaar vinden ze het bij Peta. Knut en Giovanna zouden namelijk een gemeenschappelijke grootvader hebben.
Om inteelt, dat de instandhouding van de ijsbeer zal beschadigen, te voorkomen, wil Peta nu dat Knut gecastreerd wordt. "Fans van Knut moeten zich er bewust van zijn dat Knut alleen met Giovanna kan samenleven als hij gecastreerd wordt. Alle andere verwachtingen en wensen maken alleen maar dat de ijsberenpopulatie in gevangenschap nog sneller aan zijn hoe dan ook voorgeprogammeerde einde komt."
bron; gva.be
Woensdag 3 maart 2010
Zullen deze ijsberen het redden en aan land geraken?
Zullen deze ijsberen het redden en aan land geraken?
Het ziet er op het eerste zicht niet goed uit voor deze mama ijsbeer met haar kleintje. Ze zitten 'gevangen' op een stuk ijsschots dat is afgebroken en op drift geslagen. Het tweetal kwam in deze penibele situatie terecht toen ze op zeehondenjacht gingen in de omgeving van Spitsbergen.
Op de foto lijken de ijsbeer en het jong zeer bevreesd en angstig. Fotograaf Eric Lefranc nam de foto toen hij met een cruise passeerde. "Als de moeder het kleintje heeft kunnen achterlaten, dan maakte ze misschien een kans om te overleven", vermoedt hij. "Onze gids was zeer pessimistisch over de overlevingskansen van het jong. Sommige opvarenden waren echt wanhopig en wilden de dieren redden, wat totaal onmogelijk was."Niet onderschatten
Dierenexpert Chris Packham van de BBC schetst echter een 'happy end' voor de moeder en het kleintje. Volgens hem hebben de ijsberen zich ondertussen aangepast aan zulke omstandigheden. "Ze lijken ontzettend geïsoleerd maar we mogen deze dieren ook niet onderschatten", legt hij uit. "Een volwassen exemplaar kan minstens 80 kilometer zwemmen aan 9 km/u ".
Happy end of niet?
De mama ijsbeer zal dus zeker geen probleem hebben om terug aan land te geraken volgens Chris Packham. "Voor het jong zal het allemaal moeizamer gaan en de tocht zal het diertje enorm uitputten. Maar als zijn moeder het zwemtempo aanpast, kan hij het ook halen", verduidelijkt hij. Of de ijsberen het nu uiteindelijk gered hebben, zullen we wellicht nooit weten. De foto heeft in elk geval vele mensen ontroerd en hen aan het denken gezet over global warming.
(hlnsydney/kve)
bron; hln;be
Woensdag 3 maart 2010
Hanen doden vos
Hanen doden vos
In het Britse Basildon hebben vier hanen een heroïsche strijd geleverd met een vos die hun hok was binnengedrongen. De vos heeft het onderspit moeten delven en werd dood aangetroffen in de kippenren.
Dude, Izzy, Pongo en Pecky - zo heten de hanen - hebben met vereende krachten de indrigner een kopje kleiner gemaakt. Het kadaver van de vos werd aangetroffen door kippeneigenares Michelle Cordell (43) toen ze 's morgens eieren wilde gaan rapen in de ren. "Het ziet er naar uit dat ze de vos gewoon hebben doodgepikt", zegt de vrouw.
Eerdere aanslag
Mevrouw Cordell kocht de hanen vorig jaar. Rond Kerstmis was een vos haar kippenren al binnengedrongen. Toen sneuvelden twee kippen. Sindsien merkte de vrouw dat haar hanen waakzamer en strijdlustiger waren. Dat heeft de vos nu tot zijn schade moeten ondervinden. (eb)
bron; hln.be
Woensdag 3 maart 2010
Viagra redt stier van slachtbank
Viagra redt stier van slachtbank
Viagra kan niet alleen nuttig zijn voor de mens, ook bij dieren kan het erectiemiddel soelaas brengen. De Engelse stier Boris presteerde niet zoals het moest en dreigde naar het slachthuis te moeten. Uiteindelijk kreeg een kruidenversie van Viagra de stier weer bronstig en redde hem van de slachtbank.
Enkele weken geleden had de Engelse boer Dave Joyce (41) uit Solihull al een afspraak bij de slager geboekt voor de vierjarige Limousin-stier wegens ondermaatse prestaties bij het bestijgen van zijn kudde koeien. Op de valreep probeerde de veehouder nog een noodoplossing uit. De kruiden-Viagra deed Boris weer steigeren, exact twee dagen voor zijn afspraak op de slachtbank.
Nooit zo bronstig
"Omdat we Boris zo'n toffe stier vonden, bleven we naar alternatieven voor het slachthuis zoeken", legt Dave Joyce uit. "Sinds de behandeling met die kruiden-Viagra hebben we hem nog nooit zo bronstig gezien. Als de koeien uit de stal komen, is hij er als de kippen bij om toe te slaan, bij wijze van spreken. We hebben er weer het volste vertrouwen in dat we ons aan kalveren mogen verwachten. Nu we dagelijks die natuurlijke Viagra in zijn voederbak draaien, zien we ons niet meer verplicht om hem door de vleesmolen te laten halen om vervolgens in hamburgers te belanden."
Internet
Rob Smith, de 52-jarige assistent van Dave, ontdekte het product op het internet. Het is een mengeling van Horny Goat Weed, Cordyceps, Damiana, Avena, Sativa en Muira Puama. Al die producten met namen als klokken claimen dat ze een beter seksleven brengen. Voor mens én dier blijkt nu.
Bang Bang worsten
Dave is zo onder de indruk van de werking van het product dat hij die meteen in zijn ambachtelijke boerenworst draaide. De 'Bang Bang' worsten bevatten een kleine dosis van het wondermiddel en zijn te koop in zijn boerderij.
(hlnsydney/kh)
bron; hln.be
Maandag 1 maart 2010
40 Vlaamse vogels met uitsterven bedreigd
40 Vlaamse vogels met uitsterven bedreigd
Platalea leucorodia 54, Lepelaar, bron; Saxifraga .nl-foto; Janus Verkerk
Wereldwijd zijn 192 vogelsoorten met uitsterven bedreigd. Op de Rode Lijst staan helaas ook veertig soorten die in Vlaanderen rondvliegen.
Ornithologen verzamelden gisteren in de gebouwen van de Antwerpse universiteit in Wilrijk voor de negende Belgische Vogeldag. De Zweedse ornitholoog Erik Hirschfeld stelde er zijn Rare Birds Yearbook voor. Daarin geeft hij een overzicht van liefst 192 vogels die met uitsterven bedreigd zijn.
Van de in totaal 9.856 vogelsoorten in heel de wereld zijn er 1.226 op zijn minst kwetsbaar. Daarvan zijn er 45 terug te vinden in Europa. 'Dat is logisch', vindt Wim Van den Bossche van Natuurpunt. 'Zuid-Amerika kent nu eenmaal een grotere biodiversiteit.' Anders gezegd: er komen veel meer soorten voor, en dus is ook een groter aantal vogels er bedreigd.
Toch moeten we waakzaam blijven, want zelfs in Vlaanderen halen veertig vogelsoorten de Rode Lijst van Vlaamse broedvogels. Die werd in 2004 opgesteld door het Instituut voor Natuurbehoud. Zes soorten zijn hier intussen uitgestorven, waaronder de zwarte stern en de kemphaan.
'Aangezien er de laatste jaren steeds minder moerassen en drassige weilanden zijn, verdwenen ook de insecten, het voedsel van deze beestjes', legt Van den Bossche uit. 'De lepelaar bijvoorbeeld heeft nog één broedplaats in Verrebroek, in de Antwerpse haven. Wanneer daar een olietanker zou ontploffen, is in één klap de hele kolonie verwoest.'
Grote boosdoeners zijn de landbouwers. Boeren kiezen meer en meer voor een monocultuur, met grote velden en grotere oogstopbrengsten. En dat is nefast voor de plantengroei die deze broedvogels zo nodig hebben.
Met voldoende natuurbehoudmaatregelen zou daar in de toekomst verandering in kunnen komen, weet Van den Bossche. 'Door bijvoorbeeld overstromingsgebieden te creëren langs de Schelde, kunnen er opnieuw planten groeien en komen er automatisch weer insecten.'
Van de in totaal 9.856 vogelsoorten in heel de wereld zijn er 1.226 op zijn minst kwetsbaar. Daarvan zijn er 45 terug te vinden in Europa. 'Dat is logisch', vindt Wim Van den Bossche van Natuurpunt. 'Zuid-Amerika kent nu eenmaal een grotere biodiversiteit.' Anders gezegd: er komen veel meer soorten voor, en dus is ook een groter aantal vogels er bedreigd.
Toch moeten we waakzaam blijven, want zelfs in Vlaanderen halen veertig vogelsoorten de Rode Lijst van Vlaamse broedvogels. Die werd in 2004 opgesteld door het Instituut voor Natuurbehoud. Zes soorten zijn hier intussen uitgestorven, waaronder de zwarte stern en de kemphaan.
'Aangezien er de laatste jaren steeds minder moerassen en drassige weilanden zijn, verdwenen ook de insecten, het voedsel van deze beestjes', legt Van den Bossche uit. 'De lepelaar bijvoorbeeld heeft nog één broedplaats in Verrebroek, in de Antwerpse haven. Wanneer daar een olietanker zou ontploffen, is in één klap de hele kolonie verwoest.'
Grote boosdoeners zijn de landbouwers. Boeren kiezen meer en meer voor een monocultuur, met grote velden en grotere oogstopbrengsten. En dat is nefast voor de plantengroei die deze broedvogels zo nodig hebben.
Met voldoende natuurbehoudmaatregelen zou daar in de toekomst verandering in kunnen komen, weet Van den Bossche. 'Door bijvoorbeeld overstromingsgebieden te creëren langs de Schelde, kunnen er opnieuw planten groeien en komen er automatisch weer insecten.'
Maandag 1 maart 2010
Vlaamse houtduivenjacht valt in het water door stormweer
Vlaamse houtduivenjacht valt in het water door stormweer
De houtduif was afgelopen weekend een populair doelwit in Vlaanderen - al stonden de weergoden aan zijn kant. In opdracht van de Boerenbond en de jagersorganisatie Hubertusvereniging namen de Vlaamse jagers zoveel mogelijk houtduiven onder vuur tijdens het omstreden duivenweekend.
De wilde vogels zouden verantwoordelijk zijn voor heel wat schade aan akkers en moeten daarom verjaagd worden, volgens de landbouwsector.
1.400 euro per hectare bloemkool
De schade die houtduiven op de akkers aanrichten, neemt steeds grotere proporties aan.
Uit cijfers van het Provinciaal Onderzoeksen Voorlichtingscentrum voor Land -en Tuinbouw (POVLT) blijkt dat landbouwers die bloemkool telen een verlies van 1.400 euro per hectare optekenen. Voor graan gaat het om 90 euro per hectare.
"Zinloze slachting"
Vogelbescherming Vlaanderen heeft forse kritiek op het duivenweekend. “Een zinloze massale slachting”, klinkt het.
“Het gaat hier om trekvogels, waarvan 90 procent op doortocht is naar het noorden en het oosten van Europa”, aldus Jan Rodts van Vogelbescherming Vlaanderen. “Dit is geen oplossing voor de schade aan akkers.”
bron; gva.be
Maandag 1 maart 2010
Bronstige olifant richt ravage aan op bruiloft in India
Bronstige olifant richt ravage aan op bruiloft in India
Een olifant, die werd ingehuurd om een hindoe-huwelijk meer luister bij te zetten, heeft een ware ravage aangericht. In zijn ijver om bij een loops wijfje te geraken, heeft het bronstige dier voor zo'n 220.000 euro aan schade veroorzaakt.
Driften bekoeld op vrachtwagen
De bronstige olifant wilde te allen prijze bij het wijfje geraken en vernielde op zijn weg niet minder dan twintig limousines uit de huwelijksstoet. Het dier hield daarenboven lelijk huis in een winkelcentrum. Toen het wijfje onbereikbaar bleek, koelde de olifant zijn seksuele driften op een vrachtwagen. Het dier besteeg het voertuig om er mee te paren.
Na niet minder dan vijftien uur kwam er een einde aan de dolle taferelen. Een expert kon de olifant verdoven.
(eb)bron; hln.be
Maandag 1 maart 2010
Drankverslaafde aap moet in behandeling
Drankverslaafde aap moet in behandeling
Zhora, een chimpansee uit een Russische zoo, moet naar een ontwenningskliniek. De bezoekers hebben het dier op het slechte pad gebracht door haar zat te voeren en sigaretten aan te bieden. Dat meldt de krant Komsomolskaya Pravda.
Circus
Zhora verblijft nu al vijf jaar in de dierentuin van Rostov en dat heeft haar geen goed gedaan. Het dier, dat in een vorig leven circusartiest was, heeft een zware alcohol- en nicotineverslaving opgelopen. Schuldigen zijn de bezoekers van de zoo die het arme dier sigaretten lieten roken en sterke drank lieten drinken.
Ontwenning
"Ondanks de driedubbele omheining rond het verblijf van Zhora, bleven de mensen haar sigaretten en flessen drank toegooien", zegt Nadezhda Yeutushenko van de dierentuin. "Verbodsborden haalden ook niets uit. De mensen vonden het blijkbaar hilarisch om de fratsen van de dronken Zhora te aanschouwen", luidt het nog. Om de chimpansee van haar verslavingen af te helpen, wordt ze nu overgebracht naar een dierentuin in de Tatarije.
(eb)bron; hln.be
Maandag 1 maart 2010
Het hart van een blauwe vinvis slaat slechts negen keer per minuut.
Het hart van een blauwe vinvis slaat slechts
negen keer per minuut.
Maandag 1 maart 2010
Jaloerse zeeleeuw valt trainer aan in dierenpark
Jaloerse zeeleeuw valt trainer aan in dierenpark
Nauwelijks een week na de dodelijke aanval van een orka op zijn trainster in een recreatiepark in Florida heeft een jaloerse zeeleeuw in Australië zijn trainer aangevallen. Voor de ogen van de bezoekers beet Tasco (7) zijn verzorger in de zoo van Adelaide in de arm. De man werd naar het ziekenhuis gebracht en had 30 hechtingen nodig. Hij wil morgen echter alweer aan het werk gaan, aldus de zoo maandag.
De directeur van het dierenpark, Chris West, bagatelliseerde het voorval. De zoo had de partner van Tasco, een zeeleeuwin, kort daarvoor naar een ander verblijf gebracht. De zeeleeuw is normaal niet agressief, maar verwisselde zijn trainer met een rivaal. "Het was niet de schuld van de zeeleeuw", zei West maandag. "Hij heeft slechts gedaan wat natuurlijk is. Indien hij in het wild op het strand een wijfje verdedigt, zou hij zich ook op een ander mannetje storten".
Vorige week had een orka in Seaworld Orlando in Florida zijn trainster bij haar paardenstaart gegrepen en onder water getrokken, waardoor ze verdronk.
(dpa/gb)bron; hln.be
Zondag 28 februari 2010
Verkleint veelmannerij het risico op uitsterven?
Copulerende Drosophila pseudoobscura
Verkleint veelmannerij het risico op uitsterven?
Bijna alle diersoorten, van insecten tot zoogdieren, houden er een nogal afwisselend seksueel leven op na. Waarom wijfjes veelmannerij verkiezen boven de zekerheden van één vaste partner was tot nog toe een raadsel. Onderzoekers van de universiteiten van Exeter en Liverpool komen met een verklaring voor dit verschijnsel in Current Biology. Monogame wijfjes kunnen het voortbestaan van de soort in het gedrang brengen, zo blijkt.
Polygamie zou het risico op uitsterven van de populatie drastisch verkleinen. Het verlaagt de kans dat er uitsluitend vrouwelijke nakomelingen ter wereld worden gezet. Dit kan door een defect in de seks-ratio-chromosomen (SR), waardoor alle mannelijke zaadcellen voor de bevruchting sterven. Er worden dus alleen vrouwtjes geboren die het SR-chromosoom op hun beurt aan hun zonen doorgeven. Zo zijn er steeds minder mannelijke nakomelingen, waardoor de populatie helemaal uitsterft.
Wetenschappers lieten één (controle)groep fruitvliegjes natuurlijk paren. Zij konden seksuele relaties aangaan met verschillende mannelijke partners. In een tweede groep fruitvliegjes kreeg ieder vrouwtje slechts één mannetje. Vijftien generaties later waren vijf van de twaalf monogame populaties uitgestorven. Dit terwijl alle populaties in de controlegroep overleefden. Het SR-chromosoom kwam hier veel minder vaak voor, waardoor exclusief-vrouwelijke populaties zeldzaam waren.
Mannetjes die het SR-chromosoom hebben, produceren de helft minder sperma dan normale mannetjes. Wanneer een vrouwtje met verschillende mannetjes paart, zullen de zaadcellen het tegen elkaar opnemen om het eitje te bevruchten. De zaadcellen van mannetjes met het SR-chromosoom moeten zich in deze race gewonnen geven waardoor het defect zich niet kan verspreiden.
(ld)bron; eosmagazine.eu
Zondag 28 februari 2010
Bird is trying to save his mate
Bird is trying to save his mate
Het vrouwtje van deze zwaluw is
gewond geraakt, ze is aangereden
terwijl ze over de weg vloog
Here his mate is injured and the condition is appalling
Here he brings her food and attend her with love and compassion
Hij brengt haar voedsel en geeft zijn liefde en medeleven 
Brings her food but shocked with her death and try to move her
Hij brengt haar opnieuw voedsel en probeerde haar te bewegen
maar was onsteld toen hij ontdekte dat ze dood was.
He is aware that his sweetheart is dead and will not come to him again he cries with adoring love
Hij probeert haar te bewegen.......
een zeldzaam geziene inspanning bij zwaluwen!
Stand beside her and scream saddened of her death
Er bewust van dat zijn lieveling dood is en nooit meer terug zal keren.........
schreeuwt hij het uit van innige liefde.....
Finally aware that she would not return to him and she has departed, stands beside her body, sad and sorrow
Hij staat naast haar, treurend en bedroeft om haar dood.....
ervan bewust dat ze nooit meer zou terugkeren naar hem.
Photos of two birds are said to have been taken in the Republic of Ukraine Where the bird is trying to save his mate. Millions of people cry after watching this picture in America and Europe It is said that the photographer sold these picture for a nominal price to the most famous news paper in France . And all the copies of that news paper were sold out on the day of publishing these pictures.
Miljoenen mensen hebben tranen gelaten na het bekijken van deze fotos in Amerika en Europa en zelfs in India.
Er wordt gezegd dat de fotograaf deze foto's verkocht voor een nominale vergoeding aan de beroemdste krant in Frankrijk.
Alle exemplaren van die krant werden verkocht op de dag waarop deze foto's werden gepubliceerd.
En sommige mensen denken dat dieren hebben geen hersenen of gevoelens ?????
AbuNawaf.com & Email (kristo_w@xxx.xxx)
Zaterdag 27 februari 2010
Het drama van 's werelds meest succesvolle mossel
Het drama van 's werelds meest succesvolle mossel
Dit is het verhaal van Dreissena polymorpha, beter bekend als de driehoesmossel of zebramossel.
In 1769 nog uitsluitend aanwezig in enkele meren in het zuidoosten
van Rusland, vandaag een pest in de hele wereld.
In de staten rond de Grote Meren in het noorden
van de VS alleen al richt de zebramossel elk jaar voor
500 miljoen euro schade aan.
Een auto die na acht maanden uit Lake Erie werd getakeld, bleek bedekt te zijn met een 7 centimeter dikke laag zebramosselen.
Muskusratten
Zebramosselen filteren al het chlorofyl en voedingsstoffen uit het water van meren, waardoor het leven voor andere dieren en planten quasi onmogelijk wordt. Behalve voor muskusratten, want die eten zebramosselen. En komen er dus massaal op af. Een plaag bovenop een plaag dus. Bovendien blokkeren zebramosselen wateraflopen, buizen en filters. Er zijn al stroompannes gebeurd omdat zebramosselen de waterinnamekanalen van elektriciteitscentrales hadden verstopt.
Via de Wolga
Maar even terug naar het begin. In 1769 waren er alleen zebramosselen in de Oeralrivier en de Kaspische Zee. Via de Wolga, maakten ze een sprongetje naar de Don, die uitmondt in de Zwarte Zee. In 1794 doken ze op in Hongarije: de mosselen waren via de Zwarte Zee de Donau opgekomen. In 1824 werden de eerste zebramosselen gevonden in Londen, waarschijnlijk meegelift met een cargo. De mossel was overigens ook een opmars noordwaarts begonnen richting Baltische staten via rivieren en kanalen, die door de industriële revolutie in Europa steeds meer met elkaar in verbinding kwamen te staan.
1827: Rotterdam
In 1834 bereikte Dreissena Schotland, in 1827 werd ze gevonden in Rotterdam. De tocht via het continent schoot ook aardig op. In 1893 dook de zebramossel zo op in de Elbe. In 1920 bereikte ze Zweden. Spanje was toen al lang gevallen. In 1973 werden zebramosselen uit het Gardameer gehaald.
1988: naar Amerika
Maar de echte ravage begon pas in 1988. Toen kwamen zebramosselen via het ballastwater uit tanks van schepen die over het St. Lawrence-kanaal tussen de Atlantische Oceaan en de Grote Meren pendelen terecht in Lake St. Clair. Lake Superior, het Huronmeer, het Michiganmeer, het Eriemeer en het Ontariomeer volgden in no time. Van daar is de plaag zich over de hele VS en Canada beginnen verspreiden. Ze hebben ecosystemen verwoest in de Mississippi, de Hudsonbaai, Lake Simcoe en rivieren en meertjes tot Colorado, duizenden kilometers naar het westen en Arkansas in het zuiden. Ze richten jaarlijks voor miljarden schade aan.
(mvl) bron; hln.be
Vrijdag 26 februari 2010
Zeearend strijkt neer in Zoete Waters
Zeearend strijkt neer in Zoete Waters
Foto;home.solcon.nl/.../Hot%20tomatoes/1zeearend.jpg
Dierenliefhebbers vinden de laatste dagen massaal de weg naar Oud-Heverlee bij Leuven. In de omgeving van het natuurgebied de Zoete Waters is al meermaals een zeearend gesignaleerd. Geen alledaags zicht want het gaat om de grootste roofvogel in Europa. "Die komt in onze streken zeer zelden voor", zegt Frederik Fluyt van Natuurpunt.
"Doorgaans is de zeearend enkel te vinden in de Scandinavische landen en in het oosten van Duitsland en Polen", zegt Frederik Fluyt. "Enkel de jongere exemplaren verlaten die streken soms om elders neer te strijken".
De vleugelspanwijdte kan gemakkelijk tweeënhalve meter bedragen. Vanwege die omvang wordt de zeearend ook wel de vliegende deur genoemd. Voorts vallen zijn grote gele snavel, de diep gevingerde vleugels en zijn witte staart op. Jonge exemplaren hebben die witte staart overigens niet. Een zeearend kan tot 20 jaar oud worden en voedt zich met vis en kleinere vogels.
Hoe lang het exemplaar in Oud-Heverlee nog te bewonderen zal zijn, hangt van het weer af. "Doorgaans trekken ze bij het begin van de lente terug naar hun oorspronkelijk leefgebied, maar het kan net zo goed dat ze tot april of mei in de buurt blijven".
bron; hln.be
Vrijdag 26 februari 2010
Drakenpad in de Ardennen
Drakenpad in de Ardennen
Eén van de mooiste en verrassendste wandelpaadjes die ik ken, vind je in de Ardennen. Het pad leid je langs prachtige dorpjes, menhirs en dolmens. Wéris is niet ver gelegen van het toeristische dorpje Durbuy, en je vindt er de oudste stenen heiligdommen van ons land, zoals de witte Menhir, de Pierre Haina en het Duivelsbed.
Een kleine vijfduizend jaar geleden werden deze stenen, net als de obelisken van de Egyptenaren, met behulp van touwvezels en water van de rotsen gespleten. De enorme rotsen bij Roche à Frène, die als wachters aan het liefelijke riviertje de Aisne staan, doen niet onder voor die van de Paaseilanden. Ook al lijken veel stenen willekeurig van de bergwand gerold, veel ervan zijn er met precisie neergelegd. Niet voor niets heet er een dorpje Lignely, of wel leylijn: onze voorouders plaatsten de dolmen op oude 'aardlijnen'.
Ook heel mooi is Heyd, een dorp gelegen op de bergrug de Crête: hier loopt de Col du Rideû, de enige erkende Belgische bergpas. Wanneer je dit pad naar het oosten volgt kom je bij de Kroon, een hoog punt van 380 meter. Daarna volgt wat ons betreft het mooiste stukje wandelpad, dat we de Drakenrug hebben gedoopt. Het landschap hier lijkt wel uit Tolkiens boeken te komen. Loop hier verder richting Hé des Pourceaux en je komt bij een adembenemend uitzichtpunt met een kleine, natuurlijke tribune. Verderop loop je tussen de bemoste rotsen, met aan beide zijden steile afgronden. Pas op dat je draak niet wakker maakt...
www.boda-ardennen.be
(Gerard Blacquière)
bron; demorgen.be
Vrijdag 26 februari 2010
Aquarium met 400 haaien gebarsten
Aquarium met 400 haaien gebarsten
In een winkelcentrum in Dubai is donderdag een barst ontdekt in een aquarium met meer dan 400 haaien. Het winkelcentrum werd daarvoor ontruimd.
Een ooggetuige zag dat er een barst was in het kijkplatform en dat er water uitliep. De politie begon meteen met een evacuatie van de ruimte.
Het aquarium is een van de grootste ter wereld. Het kijkvenster is 32 bij 8 meter en er zitten 33.000 vissen in, waaronder 400 haaien en roggen.
bron; gva.be