In het Land van Herve is het niet alleen eigenlijk te steil om te fietsen, maar er valt ook zoveel te genieten dat je wel móet wandelen. Op de fiets ga je te snel en zou je véél te veel missen!
Foto: De Telegraaf
Zo krijg ik regelmatig de vraag: ’Heb je al eens in de Himalaya gewandeld? Of in de Andes?’ Ik antwoord dan: ’Nee, maar ben jij al eens in De Kampina geweest, in Westerwolde of het Land van Herve?’
J. Duijs is namelijk een BW’er, bourgondische wandelaar. Zo iemand die ook graag een terrasje pakt, een mooie maaltijd voorgeschoteld wil krijgen, een lekker, schoon bed om in te slapen. Ik gruwel van de verhalen over buikloop, stinkende matrassen, ratten en kakkerlakken die de stoere wereldreizigers me vertellen.
Zuid-Limburg
Neem Zuid-Limburg met het heerlijke Maastricht. Waar je kunt winkelen, cultuur snuiven, flaneren langs de terrassen of genieten van de prachtige, heuvelachtige omgeving. Met het buitenland, Duitsland en België, om de hoek.
Op een half uurtje rijden van de Limburgse hoofdstad ligt het Land van Herve. Een naam die doet vermoeden dat je een sprookjespark binnenloopt. En dat doe je ook, met dit verschil dat sprookjes hier ècht werkelijkheid worden.
Het prachtige landschap ligt er helemaal klaar voor, want er zijn hier talloze eeuwenoude paadjes die de boerderijen van toen met elkaar verbonden. Maar wel wandelen dus, want hier gaan fietsen is als taart eten met een opscheplepel.
Wallonië, het Franstalige deel van België dus, met golvende heuvels en valleien, frisgroene weiden en boomgaarden met oude hoogstammige fruitbomen die worden begrensd door hoge hagen.
Pittig stijgingspercentage
Val-Dieu heet de abdij waar we starten. Staat er al sinds 1739. Nog altijd een slaap- en retaïtreplaats voor pelgrims op weg naar Compostella en mensen die even uit de hectiek van alledag willen stappen. Met een fraai park, brouwerij, restaurant en winkel, waar je religieuze attributen kunt kopen maar ook heerlijke streekproducten.
De abdij ligt aan het riviertje de Berwinne dat we oversteken om gelijk via het eerste draaihek een flinke klim te pakken. De heuvels zijn hier niet zo hoog, maar wel kort op elkaar en met een pittig stijgingspercentage. We steken een paar weilanden over en lopen door een adembenemend decor dat we kennen van de televisiebeelden uit de Waalse wielerklassiekers die de komende weken weer worden verreden.
Kilometers ver kun je hier wegkijken. Naar dorpen als Julémont bijvoorbeeld dat ongeveer tweehonderd inwoners telt. Het dorp zou zijn vernoemd naar Julius Ceasar, die zijn legerkamp had opgeslagen op de plaats waar nu de kerk staat. Na het passeren van een Mariakapelletje hebben we een prachtig vergezicht over het Maasdal. Op deze hoogte fluit de wind zachtjes door de bomen en doet de hekken van de nu nog lege vakantiewoningen piepen en kraken.
Wandelschoenen
Verderop ben ik blij dat ik goede, hoge wandelschoenen heb aangetrokken. Drijfnat is het hier op de holle wegen, maar móói! En wat maakt het ook uit, de modder op de Lowa’s wassen we gewoon af in het beekje dat we verderop passeren. Op en neer gaan de paden en rechts zien we al het Croix de Charneux. Een vijftien meter hoog kruisbeeld, waarboven een tweetal roofvogels op de thermiek rondzweven. Het kruis is in 1913 geplaatst op de 269 meter hoge heuvel waar in de vroege middeleeuwen toernooien werden georganiseerd voor ridders uit deze regio, Luik en zelfs Luxemburg.
Dan komen we de Berwinne weer tegen, die uitmondt in de Maas bij Moelingen. Het riviertje ontspringt niet ver hier vandaan in het gehucht ’De Birven’, tegenover de Amerikaanse militaire begraafplaats Henri-Chapelle. Daar liggen 7989 militairen van het 1e Amerikaanse Leger begraven, waarvan de meesten zijn gesneuveld tijdens het Ardennenoffensief in december 1944.
Door hun opofferingen mogen wij nu nog steeds in alle vrijheid genieten van de volgende mooie weide, een bijzonder stukje donker bos en het mooie terras van Aux Berger de la Bel, dat straks, zo gauw het zonnetje weer schijnt, wordt geopend.
Vragen of tips: jduijs@telegraaf.nl
Wandelsite
Onze aandacht op het Land van Herve werd gevestigd door Jos Wlazlo. Hij verdiende drieëndertig jaar zijn geld als muzikant, maar sinds vorig jaar is de 53-jarige zoon van een Poolse vader die hier in de mijnen kwam werken alleen nog maar bezig met wandelen.
Honderden routes heeft Jos inmiddels gewandeld, die hij allemaal heeft verzameld op zijn overzichtelijke website www.wandelgidszuidlimburg.com.
De wandelroutes incl. routekaartje zijn gratis te downloaden. Ook zijn van elke route foto’s en plattegronden te bekijken.
Wlazlo bedenkt de routebeschrijvingen niet alleen, maar controleert ook voortdurend of de aanwijzingen nog kloppen. Ook heeft hij inmiddels een interactieve overnachtingspagina gemaakt met hotels, campings en vakantiewoningen.
Zelfs een restaurantpagina met alle openingstijden ontbreekt niet op de site waarvan vorig jaar meer dan een miljoen keer routes zijn gedownload.
Wandelwijzer
13 km. 80% onverhard. Horeca in Val-Dieu en Auberge Aux Berges de la Bel, plm. 2 km voor het eind- en startpunt.
Informatie: www.wandelgidszuidlimburg.com.
JOOP DUIJS
bron; telegraaf.nl