Goudvissen overleven 134 dagen 'zonder eten'

Bron: ap Auteur: jns
bron; nieuwsblad.be

Dolfijn gebruikt elektrisch zintuig om te jagen

Onderzoekers van de Universiteit van Rostock hebben vastgesteld dat een Zuid-Amerikaanse dolfijn elektrische signalen kan detecteren en aan de hand daarvan jaagt.

Het kunnen opvangen van elektrische signalen is bekend bij vissen en amfibieën. Het enige tot dusver bekende geval bij zoogdieren was het vogelbekdier.

Dolfijnen zouden echter dezelfde mogelijkheid bezitten; de Guiana-dolfijn (Sotalia guianensis), die voor de oostkust van Zuid-Amerika leeft, jaagt sowieso met behulp van het gehoor. Maar volgens onderzoekers kan het dier ook elektrische signalen opvangen, bijvoorbeeld wanneer een vis zijn spieren beweegt.

Receptoren

Onderzoek werd uitgevoerd op een exemplaar dat in een zoo in het Duitse Münster stierf en een tweede, nog levend exemplaar.

Bij de test op het levende dier gaven elektroden een signaal af in het water. Als er een signaal kwam, kreeg de dolfijn een beloning indien hij wegzwom. Als er geen signaal was, kreeg het dier een beloning als het ter plaatse leef. Het experiment bewees dat de dolfijn elektrische signalen kon opvangen.

Aan de bovenkant van de lange snuit blijken de receptoren daarvoor te liggen. In de baarmoeder groeien daar nog haren uit, maar die vallen later uit.

Dolfijnen hebben zo'n scherp gehoor dat ze geluid onder water over
een afstand tot bijna 25 kilometer kunnen horen.

Nieuwpoort aan de Noordzee

Lente en Zomer foto's

Rode reuzenkangoeroe vloert bejaarde en bijt stuk uit been

De 94-jarige Phyllis Johnson uit Charleville in de Australische staat Queensland verblijft in het ziekenhuis nadat ze in haar tuin zwaar toegetakeld werd door een rode reuzenkangoeroe.

Zes tekenen van ernstige ziekte bij hond of kat

Omdat huisdieren niet kunnen spreken, is het moeilijker om op te merken wanneer ze ziek zijn. We zetten enkele alarmerende symptomen op een rijtje, zodat je weet wanneer je geliefde viervoeter er slecht aan toe is.

Twintig walvissen sterven op kust van Schotland

 

Zeker twintig walvissen zijn op de kust van Schotland gestrand en overleden. Dat meldt een dierenwelzijnsorganisatie.

Ooggetuigen zagen hoe zeker 60 grienden, een soort walvis uit de familie der dolfijnen, in laag water zwommen voor de kust van Kyle of Durness, in het noordwesten van Schotland. Uiteindelijk belandden er 35 op het strand.

Hulpverleners van een plaatselijke dierenorganisatie slaagden erin om zowat vijftien dieren terug in het water te slepen. Zeker twintig grienden konden niet meer gered worden.

Onderzoekers weten nog steeds niet waarom walvissen zo dicht bij de kust komen zwemmen. Sommigen denken dat walvissen, van nature sociale dieren, zieke soortgenoten volgen die naar de kust zwemmen om er te sterven. Anderen menen dat grienden naar de kust zwemmen om te rusten of om er op zoek te gaan naar inktvissen, hun lievelingseten.

(dpa/adha)
bron; demorgen.be

Heusden vestingstad in Nederland

      Foto's; Hobbyfotografie J & G     E-mail; hobbyfotografie.j.g@telenet.be

Enclave met honderden gibbons ontdekt in Vietnam

De witwanggibbons zijn bij de meest bedreigde apen op deze planeet. De voorbije 45 jaar stierven de primaten bijna uit door een combinatie van ontbossing, houtkap en de jacht. Maar ergens diep in de jungle van Vietnam werd een grote groep gibbons aangetroffen. Een hoopvolle verrassing.

IJsbeerwelpjes vallen als vliegen door opwarming Aarde

Door de opwarming van de Aarde moeten ijsberen steeds verder zwemmen op zoek naar land en ijs. Terwijl de beren zelf een aardig potje kunnen zwemmen - onderzoekers zagen een vrouwelijke ijsbeer maar liefst 687 kilometer afleggen in een trek - kunnen hun welpjes dat niet, met veel sterfte tot gevolg. Dat blijkt uit een onderzoek dat deze week werd voorgesteld op de International Bear Association Conference in Canada.

© reuters

© ap

 We zijn vrij zeker dat de dieren deze grote afstanden vroeger niet hebben moeten afleggen, omdat trips van 687 kilometer door open water niet vaak voorkomen in de evolutiegeschiedenis van de ijsbeer  

Steven Armstrup

© ap

 

 Enkele onderzoeksresultaten werden begin dit jaar al vrijgegeven, maar nu zijn er data van meer geobserveerde dieren. De ijsbeer die 687 kilometer zwom, deed negen dagen over de trip, ongeveer zes keer de afstand van Brussel tot de kust. Het vrouwtje begon de epische reis in de Beaufortzee, waar de ijsmassa krimpt als gevolg van de opwarming van de Aarde. De moederberen moeten daardoor verder zwemmen om het land te bereiken, wat rampzalig is voor hun welpen. Die van het vrouwtje in de studie waren alleszins dood toen onderzoekers de moeder opnieuw aan land zagen. Ze verloor ook 22 procent van haar lichaamsgewicht.

Ongewoon
Een ander geobserveerd dier zwom 12 dagen lang, maar vond onderweg blijkbaar plaatsen om te rusten. "We zijn vrij zeker dat de dieren deze grote afstanden vroeger niet hebben moeten afleggen, omdat trips van 687 kilometer door open water niet vaak voorkomen in de evolutiegeschiedenis van de ijsbeer," zegt co-auteur van de studie, Steven Armstrup, hoofdwetenschapper van de dierenrechtenorganisatie Polar Bears International. De man is ook de voormalige projectleider van het ijsberenonderzoek van de U.S. Geological Survey (USGS), de organisatie die het onderzoek leidde.

Gps
De onderzoekers rustten tussen 2004 en 2009 68 vrouwelijke ijsberen uit met een gps-halsband, en onderzochten verre zwempartijen - meer dan 50 km - van meer dan 50 beren. Die data werden dan samengelegd met de sterftecijfers van de welpjes. Vijf van de 11 moeders die nakomelingen hadden toen ze aan de lange zwemtochten begonnen, hadden er geen meer toen de onderzoekers de dieren opnieuw aan land zagen. Het is niet duidelijk of de diertjes verdronken in zee, of de inspanning van het zwemmen hen te veel werd, of dat het ijskoude water hen pas fataal werd toen ze opnieuw aan land kwamen.

Ramp
Tot 1995 was er veel meer ijs op de Beaufortzee, een erg belangrijke habitat voor de ijsberen door de overvloed aan zeehonden. De ijsmassa trekt zich nu honderden kilometers ver terug, zegt USGS-zoöloog George Dummer aan National Geographic News. Het onderzoek biedt alleszins rampzalige vooruitzichten voor de overlevingskansen van de ijsbeerpopulatie. De omstandigheden die de dieren dwingen lange afstanden af te leggen,
lijken in de toekomst namelijk niet te zullen veranderen.


(sam)bron; hln.be

Brussel stopt met sterilisatie van duiven

De stad Brussel stopt met de sterilisatie van duiven. Brussels schepen voor Hygiëne Christian Ceux vindt dat er onduidelijkheid is over de wettelijkheid van het sterilisatieprogramma. Er zijn ook vragen over het transport van de duiven naar het sterilisatiecentrum, vlak bij de Franse hoofdstad Parijs.

      Foto's; Hobbyfotografie J & G     E-mail; hobbyfotografie.j.g@telenet.be

50 euro voor wie zwaluwnest aan huis hangt

Belga

Inwoners van Tielt-Winge kunnen van de gemeente geld krijgen als er een zwaluwnest aan hun huis hangt. Tot 50 euro per nest, voor maximaal zeven nesten.

De gemeente Tielt-Winge hoopt zo de boerenzwaluw mee in de stand te houden. Volgens het biodiversiteitsplan van de provincie is de boerenzwaluw een bedreigde soort. Ook de gemeente Bekkevoort geeft geld voor zwaluwnesten.

bron; deredaktie.be

    

  Foto's; Hobbyfotografie J & G     E-mail; hobbyfotografie.j.g@telenet.be

Musje eet frietjes op terras





























      Foto's; Hobbyfotografie J & G     E-mail; hobbyfotografie.j.g@telenet.be

Ook vissen gebruiken gereedschap:
lipvis kraakt schelp open met steen

 

De vis werd gefotografeerd in de zee van het Great Barrier Reef.

In de zee van het Australische Great Barrier Reef is een vis gefotografeerd die gereedschap gebruikt om een schelp open te breken. De foto's zijn de allereerste ooit van een vis die dat doet in het wild, blijkt uit een recent onderzoek waarover het blad Coral Reefs bericht.

Het gaat om een ondersoort van de lipvis, die een schelp in zijn bek neemt en ermee naar een rots zwemt. Het dier ramt de schelp vervolgens herhaaldelijk tegen de steen tot de schaal barst en hij het weekdier erin kan oppeuzelen.

Discussie
De foto werd al genomen in 2006, maar wetenschappers discussieerden er bijna zes jaar lang over of de actie van de vis echt kan beschouwd worden als het gebruik van gereedschap. De vis raapt namelijk geen hulpstuk op om de schelp te kraken, maar de schelp zelf.

Uiteindelijk kwam men tot het inzicht dat de voorwaarde om een hulpstuk op te rapen te fel vertrekt vanuit het gedrag van primaten. Een vis heeft namelijk geen handen, en bovendien is de weerstand onder water helemaal anders dan op het land. De gefotografeerde vis positioneerde zich zijdelings langs de steen, en gebruikte zijn hele lijf als hefboom om de schelp tegen de steen te rammen.

Krakend geluid
Het opmerkelijke tafereel werd op 18 meter diepte gekiekt door professioneel duiker Scott Gardner, die net zonder lucht zat en terug naar de oppervlakte wou zwemmen. Hij hoorde echter een vreemd krakend geluid en ging kijken wat dat was. Vlakbij zag hij de ongeveer 30 cm lange vis zijn maaltijd klaarmaken.

"Toen Scott me zijn foto's toonde, zei ik 'Wow, dit is echt wonderbaarlijk'," zegt Alison Jones, koraalecologe van de universiteit van Queensland en co-auteur van de studie aan National Geographic. Meer onderzoek moet nu uitwijzen of de dieren telkens dezelfde stenen gebruiken, wat dan zou bevestigen dat vissen beschikken over een cognitieve kaart, en dus onthouden waar ze naartoe moeten. Sinds 2006 is er echter geen vis meer gespot met het gedrag, maar de wetenschappers hopen camera's te installeren om het gedrag vast te leggen, zegt Jones.

Andere dieren
Terwijl wetenschappers er ooit van uitgingen dat enkel mensen en apen gereedschap gebruiken, is inmiddels duidelijk dat veel dieren van wanten weten met hulpstukken, waaronder dolfijnen, kraaien, en octopussen. Het gebruik van hulpstukken was al wel opgemerkt bij vissen in gevangenschap.

Als de lipvissen gereedschap gebruiken, dan is het mogelijk dat ook andere vissen dat kunnen, zegt Jones nog. Dat kan dan veel gevolgen hebben voor de visserij. Als oudere vissen deze gedragspatronen namelijk leren aan jongere vissen, kan het wegnemen van grote schelpen - die aantrekkelijker zijn voor vissers - misschien een impact hebben op de effectiviteit van het foerageergedrag van jongere dieren. "Dat is een van de kritische vragen die dit onderzoek opwerpt," besluit Jones. (sam)

Bekijk hier de foto's van de schelpenkrakende vis.


bron; demorgen.be

Zomer op het water















































































     

 Foto's; Hobbyfotografie J & G     E-mail; hobbyfotografie.j.g@telenet.be

Witte haai springt in boot van onderzoekers in Zuid-Afrika

Zes wetenschapsonderzoekers kwamen dichter bij hun studieobject dan bedoeld, toen een witte haai in Zuid-Afrika pardoes vanuit zee in hun bootje sprong. De opvarenden beleefden de schrik van hun leven, maar bleven ongedeerd. Ook de haai kon, niet zonder moeite, worden gered.

De onderzoekers waren gegevens aan het verzamelen over haaien in Mossel Bay, zo'n 388 km ten westen van Kaapstad, toen een witte haai van drie meter lang uit het water sprong en op de containers met benzine en lokaas in de boot terechtkwam.

"Er was geen activiteit meer rond de boot en alles was rustig aan de achtersteven", getuigt projectleider Dorien Schroder. "Plots hoor ik een plons en zie ik een grote witte haai uit het water letterlijk over een medewerker heen de boot opzweven."

Haai in paniek
Het team hoopte dat het dier weer zelf in het water zou sukkelen maar de haai van goed 500 kg panikeerde, sloeg wild om zich heen en maakte onder meer de benzinekabels stuk. Er werd hulp opgeroepen over de radio. Om de haai in leven te laten, goot Schroder water over de kieuwen. Er werd een touw rond de staart gebonden om hem weer de oceaan in te trekken. Maar dat mislukte.

De boot werd dan naar de haven gesleept en er moest een kraan aan te pas komen om de haai weer het water in te hijsen. Het beest geraakte echter de haven niet uit en spoelde aan op het strand. Uiteindelijk kon een ander team de witte haai weer naar de open zee sleuren, waar het dier weer bijkwam en krachtig wegzwom.

Het voorval is uiterst zeldzaam. Maar soms springen haaien uit het water om enkele meters verder er weer in te belanden als ze een andere haai onder zich voelen. Een andere mogelijkheid is dat de witte haai de boot verkeerdelijk voor een prooi aanzag.

(jv)bron; demorgen.be

Seksloze wandelende takken gaan al een miljoen jaar mee

 

Een leven zonder seks is misschien niet aan de mens besteed, sommige soorten onder de wandelende takken bestaan al meer dan één miljoen jaar zonder seksuele voortplanting, zo blijkt uit Canadees onderzoek.

Het is bekend dat sommige soorten wandelende takken van het geslacht Timema zich voortplanten zonder enige vorm van seks. Deze insecten, die leven aan de Amerikaanse Westkust, produceren genetische klonen van zichzelf.
 
Wetenschappers uit Canada probeerden aan de hand van de mutatiesnelheid van de genen te achterhalen hoe lang deze soorten reeds een seksloos bestaan leiden. Uit dat onderzoek is nu gebleken dat met name de Timema tahoe en de Timema genevieva al minstens één miljoen jaar overleven zonder seks.
 
"Ons onderzoek levert nieuw bewijs dat aseksualiteit niet noodzakelijk resulteert in het snelle verdwijnen van soorten", zo verklaarde vorser Tanja Schwander van de Simon Fraser University in Canada aan de BBC.
 
In het verleden ging men ervan uit dat soorten met een aseksuele reproductie geen lang leven was beschoren. Ze planten zich weliswaar sneller voort, maar zouden evolutionair op een dood spoor zitten. Ze kunnen zich immers minder aanpassen aan veranderende leefomstandigheden.
 
De Timema zijn de oudste insecten waarvan bewijzen bestaan dat ze voor zeer lange periodes seksloos kunnen overleven. Hoe ze dat precies flikken, ondanks die darwinistische onheilstijdingen, moet volgens Schwander verder onderzocht worden.


(belga/jv)
bron; demorgen.be

Leeuwen vallen het liefst aan na volle maan

 

Leeuwen en andere roofdieren vallen het liefst aan als het net volle maan is geweest. Dat blijkt uit een Afrikaans onderzoek dat de Britse krant The Guardian kon inkijken. Volgens de onderzoekers moet hier mogelijk de oorzaak worden gezocht van de vele mythes die rond volle maan hangen.

Afrikaanse wetenschappers bestudeerden vijfhonderd aanvallen van leeuwen op mensen tussen 1988 en 2009. De overgrote meerderheid daarvan vond plaats tussen zonsondergang en 22 uur de dag na een volle maan.
 
Een mogelijke verklaring voor de bijzondere activiteit van de dieren is dat leeuwen het best jagen in het donker. Bij volle maan is de kans groot dat ze niets vangen en dus steken ze een tandje bij in de dagen daarna, als de maan pas laat op de avond verschijnt.
 
Volgens de Afrikaanse wetenschappers kunnen de bevindingen een nieuw licht werpen op de folklore rond volle maan. "Er heeft dus altijd een risico rond volle maan gehangen", concluderen de onderzoekers. "Ze vormt op zich geen risico, maar waarschuwt wel dat er een gevaarlijke periode aanbreekt."


(belga/edp) bron; demorgen.be