Dinsdag 8 september 2009
Uitzonderlijke dierenfoto's
Uitzonderlijke dierenfoto's
bron; hln.be
Twintig jaar vanaf nu, je meer teleurgesteld zal worden door de dingen die je niet doet dan door degene die je wel hebt gedaan. Dus gooi uit de bowlines, zeil weg van de veilige haven. Vang de passaatwind in je zeilen. Explore, Dromen, Discover.
Archief
bron; hln.be
Dinsdag 8 september 2009
Kamerplant niet zo gezond'
Kamerplant niet zo gezond”
Kamerplanten halen veel vluchtige organische stoffen uit de lucht. Sommige scheiden echter meer van deze stoffen af dan ze opnemen. Ook blijkt de plastic pot waarin ze staan, een bron van deze schadelijke stoffen.
Dat concludeerden onderzoekers van het Department of Horticulture van de universiteit van Georgia gisteren in het wetenschappelijke tijdschrift HortScience.
Kamerplanten brengen gezelligheid en een stukje natuur in huis. Ze maken zuurstof en hebben een positief effect op de psyche. Ze blijken echter ook een bron van schadelijke stoffen te zijn.
De Amerikaanse plantendeskundigen hebben bij vier populaire kamerplanten de afgifte van organische stoffen gemeten. Zo bleek Spathiphyllum 23 soorten organische stoffen af te scheiden, de kamerpalm (Chrysalidocarpus) 16, de slangenplant (Sansevieria) 12 en de Ficus 13.
Enkele van deze stoffen waren pesticiden die bij het opkweken van de planten zijn toegepast. Andere werden geproduceerd door micro-organismen in de bodem. „Hoewel micro-organismen belangrijk zijn voor het verwijderen van de vluchtige luchtvervuiling, scheiden ze ook gassen af naar de atmosfeer”, aldus onderzoeksleider Stanley J. Kays.
Elf soorten waren afkomstig van de plastic pot waarin de plant staat. Van verschillende hiervan is bekend dat ze de gezondheid van dieren negatief kunnen beïnvloeden. Enkele ervan veroorzaken gezondheidsproblemen, zoals ademhalingsmoeilijkheden, maar ook kanker. Het effect op mensen is nog onvoldoende onderzocht.
De onderzoekers vinden het opmerkelijk dat overdag meer vluchtige organische stoffen afgegeven worden dan ’s nachts. De aanwezigheid van licht is hiervoor volgens hen een van de sleutelfactoren.
bron;.refdag.nl
Maandag 7 september 2009
Japanse vissers slachten komende maanden 23.000 dolfijnen gruwelijk af
Japanse vissers slachten komende maanden 23.000 dolfijnen gruwelijk af
De komende maanden zullen naar jaarlijkse traditie in Taiji, een Japans natuurreservaat, weer duizenden dolfijnen gruwelijk gedood worden. Honderden andere zullen levend verkocht worden om af te zien in gevangenschap.
Spektakel
Elke herfst komen duizenden dolfijnen naar Taiji om er zich te goed te doen aan vis. Eens voldaan spelen de dieren er met elkaar, een heus natuurspektakel. De hele zee is dan gevuld met dolfijnen, je ziet ze er massaal springen. Maar voor Japanse vissers zijn ze een goedkope bron van vlees, ze vermoorden de dieren dan ook op gruwelijke wijze. Ze verwarren de dieren en jagen hen angst aan door met ijzeren stokken in de zee te slaan. Dit verstoort hun sonar, waardoor ze als in een val gevangen zitten.
Martelen
Vervolgens vangen de vissers de dieren in netten waarin ze een nacht lang vastzitten, zo wordt hun vlees 'zachter en lekkerder'. De volgende ochtend worden de beste exemplaren levend verkocht, de rest wordt gruwelijk verwond. Het water van de zee voor het dorpje kleurt dan dieprood. En angstaanjagend geschreeuw vult de lucht wanneer de moederdieren roepen om hun jongen. Wanneer de dieren zo zwak zijn door de pijn en het bloedverlies, worden ze aan boord gehaald om gruwelijk geslacht te worden. Dit vindt om de paar dagen plaats tijdens het zes maand durende dolfijnseizoen. "De vissers martelen de dieren voor de ogen van acitivisten en de pers, maar die staan machteloos. Eén keer sneed een man de kop van een dolfijn af waar ik bij stond", aldus een activist.
Legaal
De slachtpartijen in Taji zijn legaal volgens de Japanse en internationale wet, ook al gebeurt deze slachtpartij in een natuurreservaat. Dolfijnen vallen namelijk niet onder het internationaal jachtverbod op walvissen. (ep)
bron; hln.be
Maandag 7 september 2009
40 nieuwe dieren ontdekt op tropisch vulkaaneiland
40 nieuwe dieren ontdekt op tropisch vulkaaneiland
Een rat zo groot als een kat.
Wetenschappers hebben een veertigtal nieuwe diersoorten ontdekt in de krater van de uitgedoofde Bosavi-vulkaan op een eiland in de buurt van Papua Nieuw Guinea. De opvallendste zijn een gigantische rat, een kikker met dracula-achtige tanden en een vis die gromt.
De wondere wereld valt vanaf deze week op de BBC te bewonderen in een documentaire die de Lost land of the Volcano heet.
Rat zo groot als kat
De Bosavi rat is één van de meest tot de verbeelding sprekende beesten die ontdekt werden. Het gaat om een rat die zo groot is al een doorsnee huiskat en anderhalve kilo weegt. Het dier leeft een kilometer diep in de krater van de vulkaan en is vegetarisch.
Vis die grolt
Een ander raar geval is de henamo grunter, een vis die een grollend geluid maakt. Daarnaast vonden de wetenschappers zestien nieuwe soorten kikkers, 20 soorten insecten en spinnen en een nieuw soort vleermuis. Verder: een nieuw soort kangeroe dat in bomen leeft en een hoop geckos en varanen.
Het vulkaaneiland is volgens het team van ondermeer Oxford University quasi onaangeroerd de jongste 200.000 jaar, toen de vulkaan uitdoofde. (mvl)
bron; hln.be
Maandag 7 september 2009
Haaienalarm aan Amerikaanse stranden
Haaienalarm aan Amerikaanse stranden
Haaienalarm in Massachusetts. Grote witte haaien zwemmen er voor de kusten. De plaatselijke autoriteiten hebben meteen een zwemverbod afgekondigd.
Een haaienexpert van de Maritieme Divisie spotte zaterdag de eerste haaien voor de kust van Chatham. Daarop besloten de autoriteiten in North Beach, Lighthouse Beach, South Beach en Hardings Beach in Chatham en van Nauset Beach in Orleans om geen risico's te nemen. Er werd meteen een zwemverbod uitgevaardigd. Bioloog Gregory Skomal en zijn ploeg konden elektronische systemen aanbrengen aan twee haaien. Hiermee kunnen ze het traject van de roofdieren volgen. (hlnsydney)
bron; hln.be
Zondag 6 september 2009
GENIETEN LANGS DE KROMME RIJN
GENIETEN LANGS DE KROMME RIJN
Romantische ridderhofsteden
Joop Duijs
Een lang geleden naar Australië geëmigreerde nicht vroeg me bij een recentelijk bezoek aan haar nog steeds innig geliefde Nederland of ik wel eens had overwogen down-under te gaan. Mij niet gezien, ik ben veel te gek op ons kleine kikkerlandje!
We beseffen het wel eens te weinig, maar Nederland is zo mooi en rijk aan cultuurgeschiedenis. Zo wandelde ik kort geleden in de buurt van Cothen. Slaperig plaatsje in Utrecht, met in de omgeving liefst vier ridderhofsteden die al in de middeleeuwen werden gebouwd en bewoond. Lang dus voordat de eerste blanke voet aan wal zette in Australië. De toenmalige bewoners reden reeds over de rechte bomenlanen die we vandaag bewandelen toen de aboriginals nog heer en meester waren in hun eigen ’zandbak’. En daar wordt het nog steeds warmer ook, terwijl ik lekker in mijn T-shirtje in een zacht, druilerig weertje kan wandelen. Natuurlijk, Australië is wat minder druk bevolkt, maar op deze zondag waarop toch bijna iedereen vrij is, kom ik in dit prachtige stukje Nederland amper iemand tegen. Waarom dan emigreren?
Cothen ligt overigens aan de Kromme Rijn, eens de hoofdloop van de Rijn en noordgrens van het Romeinse Rijk. Het stokoude riviertje mag hier helemaal zichzelf zijn en ook stroomafwaarts bij Bunnik en Utrecht heeft het weer natuurlijke oevers gekregen. Net buiten Cothen passeren we meerdere fruitboomgaarden en een weiland vol minipaardjes. Als we de autoweg N229 oversteken, lopen we het landgoed Hindersteyn op. Met de eerste ridderhofstad, in Overijssel havezate genoemd, die zoals de naam al aangeeft, werd bewoond door ridders. En dat werd je niet zo maar: je moest tot de adel behoren, minstens 24 jaar oud zijn, veel land bezitten en rondom je huis een gracht hebben. De ridders kregen hun land te leen van de bisschop van Utrecht, die zich zo niet alleen van een deel van de opbrengst van de landerijen verzekerde, maar ook van militaire hulp in moeilijke tijden. Hindersteyn ligt er prachtig bij. Met afwisselend bossen, doorkijkjes naar weides waar koeien onder de bomen schuilen voor de regen en bloeiende akkers.
Via de fraaie Rhodensteijnse Laan en Pittesteeg bereiken we Moersbergen, de volgende ridderhofstad en eens decor van een mooie kasteelroman. In 1635 had de enige erfgename, Catharina Van Waell, zich verloofd met Reiner van Raesfeld, afkomstig uit een voornaam Westfaals geslacht. De huwelijksvoltrekking vond een jaar later plaats in het kerkje van Doorn. Tijdens de huwelijksdienst deed Catharina alsof ze zich niet goed voelde en trok zich terug in de consistoriekamer. Tijdens de stilte in de kerk hoorde men ineens een paard weg galopperen en toen men na lang wachten toch maar eens ging kijken waar de bruid toch bleef, bleek de kamer inderdaad leeg en het raam open. De bruid was met haar minnaar, ritmeester Johan Gerard van Oostrum, naar Wijk van Duurstede gevlucht. Daar trouwde ze met Johan, waarna ze samen hun intrek namen op het landgoed.
Na Moersbergen passeren we via de al genoemde, oude oprijlanen eerst landgoed Leeuwenburgh, dat in 1657 is gebouwd op de fundamenten van een middeleeuwse burcht, en vervolgens Hardenbroek (anno 1260), dat op een korte onderbreking na nog steeds wordt bewoond door de familie Van Hardenbroek tot Hardenbroek.
We verlaten het statige landgoed via een houten deurtje naast de hoofdpoort – verschil moet er zijn, nietwaar! – om gelijk over te steken naar een mooi schouwpad langs de Oude Kromme Rijn.
Als we het laatste stuk over het asfalt naar Cothen teruglopen, worden we ingehaald door een grote groep motorrijders. Dacht altijd dat dat vrije vogels zijn, maar waarom dan met z’n allen in ronkende colonne naar het terras? Goeie tip: Australië, kilometers asfalt, lekker warm, je kunt heerlijk gas geven en geen mens die er last van heeft!
bron; telegraaf.nl
Zaterdag 5 september 2009
Kikker in blikje cola
V
Fred DeNegri hoopte op een zonnige zomerdag dat een koud colaatje verkoeling zou geven. Hij stapte de tiki bar Sam's Club binnen en kocht een blikje Pepsi. Een verkeerde keuze, zo bleek later.
FOTO PIXELIO.DE
De Amerikaan zette het blikje aan zijn lippen en een kleverige substantie gleed zijn mond in. Hij spuugde het uit en zag delen van een kikker voor hem liggen.
,,Het was ontzettend goor," zegt Amy DeNegri, de vrouw van Fred. ,,Mijn man schudde het blik en merkte dat het grootste deel van de amfibie nog in het blik zat."
DeNegri schakelde de Amerikaanse voedselautoriteit Food and Drug Administration in om de zaak uit te zoken. Onderzoek wees uit dat het om delen van een kikker of pad ging. Hoe het dier in de cola terechtgekomen is, blijft een raadsel. Een opmerkelijke uitkomst van het onderzoek was dat er geen organen van de kikker in het blikje aanwezig waren.
Pepsi heeft nog geen commentaar gegeven. Wel heeft de fabrikant foto's van het blikje en de inhoud opgevraagd bij DeNegri. (AD/HLN)
bron; ad.nl
Kikker in blikje cola
Fred DeNegri hoopte op een zonnige zomerdag dat een koud colaatje verkoeling zou geven. Hij stapte de tiki bar Sam's Club binnen en kocht een blikje Pepsi. Een verkeerde keuze, zo bleek later.
FOTO PIXELIO.DE
De Amerikaan zette het blikje aan zijn lippen en een kleverige substantie gleed zijn mond in. Hij spuugde het uit en zag delen van een kikker voor hem liggen.
,,Het was ontzettend goor," zegt Amy DeNegri, de vrouw van Fred. ,,Mijn man schudde het blik en merkte dat het grootste deel van de amfibie nog in het blik zat."
DeNegri schakelde de Amerikaanse voedselautoriteit Food and Drug Administration in om de zaak uit te zoken. Onderzoek wees uit dat het om delen van een kikker of pad ging. Hoe het dier in de cola terechtgekomen is, blijft een raadsel. Een opmerkelijke uitkomst van het onderzoek was dat er geen organen van de kikker in het blikje aanwezig waren.
Pepsi heeft nog geen commentaar gegeven. Wel heeft de fabrikant foto's van het blikje en de inhoud opgevraagd bij DeNegri. (AD/HLN)
bron; ad.nl
Zaterdag 5 september 2009
"Leger inzetten om everzwijnenplaag in te dijken"
"Leger inzetten om everzwijnenplaag in te dijken"
Burgemeester Marcel Mondelaers (CD&V) van Beringen wil het leger inschakelen om de everzwijnenplaag in Midden-Limburg te bestrijden. Hij is naar eigen zeggen erg teleurgesteld in de jagers en de boswachters die op twee jaar tijd slechts enkele zeugen neerschoten en waarschuwt voor de gevolgen van de explosieve groei van de everzwijnen in de nabije toekomst.
In de bosrijke gebieden in Beringen, Leopoldsburg, Hechtel-Eksel en Houthalen-Helchteren leven naar schatting 120 everzwijnen. Door de strenge jachtregels kunnen de everzwijnen zich ongestoord voortplanten en verschuilen, zo luidt het.
Resultaten drijfjacht ondermaats
Ondanks het bestrijdingsplan dat de betrokken gemeenten in 2007 opstelden om de everzwijnenplaag door middel van drijfjacht te bestrijden, zijn de resultaten van dat overleg werkelijk ondermaats gebleken, gaat Mondelaers verder. Volgens zijn informatie zouden er vorig jaar slechts twee zeugen neergeschoten zijn door de jagers, terwijl de boswachters helemaal geen everzwijnen neerschoten.
Volgens de Beringse burgemeester kan het niet langer door de beugel dat er niets aan de toestand verandert. Hij waarschuwt ook voor verkeersongevallen met everzwijnen. Maar everzwijnen kunnen ook fietsers, wandelaars en kinderen aanvallen, gewassen vernielen en ziektes op varkensstallen overbrengen, luidt het nog. Vorige maand deed er zich in Zutendaal nog een verkeersongeval met een everzwijn voor, waarbij een auto zwaar beschadigd raakte.
"Ik heb nog maar in één instantie vertrouwen om dit probleem op te lossen en dat is het leger", zo zegt Mondelaers. (belga/mvdb)
bron; demorgen.be
Vrijdag 4 september 2009
Noordpool warmt op na eeuwen van afkoeling
Noordpool warmt op na eeuwen van afkoeling
De opwarming van de Noordpool, die sinds 1990 wordt vastgesteld, markeert het einde van een natuurlijke afkoelingscyclus die meerdere millennia heeft geduurd, zo stellen Amerikaanse klimatologen in het jongste nummer van het wetenschappelijke vakblad Science.
2.000 jaar
Door sedimentaire lagen in vroegere meren, groeiringen van bomen en ijsmonsters te analyseren, hebben de vorsers met een grote precisie decennium per decennium de evolutie van het klimaat en de temperaturen in het gebied over de laatste tweeduizend jaar kunnen reconstitueren. In het kader van een 12.000 jaar durende cyclus van rotatie van de Aarde rond haar as waarbij die rotatie verandert, heeft de Noordpool de laatste 8.000 jaar steeds minder zonne-energie ontvangen.
Opwarming
De reconstitutie van het klimaat en de temperaturen gedurende de twee laatste millennia komt overeen met een omgekeerde tendens sinds 1900, het jaar waarin de temperaturen zijn beginnen stijgen. Voordien werd het op Noordpool elke duizend jaar 0,2 graden kouder. Sinds 1950 is de opwarming versneld. Tussen 1999 en 2008 is de warmste periode op de noordelijke pool geweest sinds 2.000 jaar. Het is er nu 1,2 graden warmer dan in 1900.
Twintigste eeuw
De twintigste eeuw is de eerste eeuw waarin de hoeveelheid zonne-energie niet de belangrijkste factor is voor de temperatuur op de Noordpool, aldus Nicolas McKay van de Universiteit van Arizona. De waarschijnlijke oorzaak van de temperatuurstijging aan de noordelijke pool zijn broeikasgassen, in het bijzonder door de mens geproduceerd koolstofdioxide (CO2), aldus de wetenschappers.
(belga/gb)
bron; demorgen.be
Vrijdag 4 september 2009
Bewoners nieuwe woonwijk Herenthout starten petitie tegen ezel
Bewoners nieuwe woonwijk Herenthout starten petitie tegen ezel
In Herenthout gniffelt het halve dorp om de weigering van de bewoners van een nieuwe verkaveling om ezel Pino op een braakliggende stuk bouwgrond te laten grazen. Er werd zelfs een anti-ezelpetitie gelanceerd. De problemen begonnen toen de eigenaars overwogen om Pino wat meer loopruimte te gunnen op een braakliggend perceel dat grenst aan Hooghuis, een doodlopende straat in een nieuwe verkaveling waar zopas tal van mooie woningen werden neergezet. (belga/dea)
bron;hln.be