Prettige Feestdagen,

09: Retrospectieve tentoonstelling Frans Croes

Categorie: Cultuur

Blogger: markec

www.mechelen.blogt.be/mechelen/blog/index.php?itemid=915

Wie kent Frans Croes niet? De Mechelse kunstenaar die ook bekend staat als "De Paps Kabouter", niet alleen bekend omwille van zijn kunstwerken...

Om Frans Croes' 70ste verjaardag te vieren, alsook omwille van zijn 30 jaar kunstenaarsschap brengt Cultuurcentrum Mechelen een overzicht van zijn kunst én zijn ietwat ongewone levenstijl.

Vanaf 29 september tot en met 29 oktober: hoog tijd om herinneringen op te halen!

Frans Croes werd op 30 april ll. 70 jaar. Croes richtte tijdens de jaren '60 hij o.m. het café Herten Aas op en sinds 1976 wijdde hij zich volledig aan de kunsten. Hij is echter meer dan alleen gekend als kunstenaar; zijn verschijning en acties zorgden ervoor dat hij in het artiestenmilieu bekend werd als De Paps Kabouter.

De laatste jaren wordt hij vooral gehuldigd in zijn geboortedorp Heffen. Met de "Retrospectieve Frans Croes" huldigt ook mechelen de kunstenaar. De tentoonstelling brengt overzicht van zijn potloodtekeningen, schilderijen, pastels, aquarellen ... van zeer vroege werken tot de meest recente.

De retrospectieve opent haar deuren op vrijdag 29 september en loopt tot en met zaterdag 29 oktober. Te bezoeken van donderdag tem zondag van 10-17 uur. Gratis Toegang.

info: www.cultuurcentrummechelen.be

Reacties:

markec:Ga zeker kijken,Frans is van mijne tijd(30april 1936)ik zelf ben 6 dagen jonger.Heb vanFrans,en zijn werken, enkele films gemaakt en heb dan ook enkele werken aan onze muren hangen. Dus mannen zeker gaan kijken.!

door is iets anders op 12/09 14:08:11

Anoniem als "is iets anders" op 12/09 14:08:11

@is iets anders: jaja, dat ben ik zeker van plan!

door markec op 12/09 17:14:00

Anoniem als "markec" op 12/09 17:14:00

Ik ga heel zeker kijken naar deze retrospectieve tentoonstelling van Frans Croes.

door garda op 12/09 19:00:43

Anoniem als "garda" op 12/09 19:00:43

Frans zal altijd Frans blijven.
In borst klopt nog het zachte kabouterhart. Ja Frans heeft nog politieke actie gevoerd . Ik denk dat het een logisch gevolg is van zijn engagement en zijn hoop op een beter wereld. Frans heeft geen 'demagogen' nodig. Hij heeft dit zelf beslist.
Kunst moet met de beide benen in de wereld staan.
Ik zal zeker gaan kijken!

door Leon op 12/09 21:31:12

Anoniem als "Leon" op 12/09 21:31:12

Kijk eens op http://www.franscroeskunst.be zijn, daar staat zijn levenswandel: "Ik, een kleine grote"
Dragon, een draak van een reactie!

door Bruno De Wit op 12/09 21:45:59

Anoniem als "Bruno De Wit" op 12/09 21:45:59

Ik was sowieso van plan om naar deze tentoonstelling te gaan kijken van deze 'kunstenaar van 't Zennegat'...
Anoniem als "jans" op 13/09 11:38:34

Croes is altijd ne rare vogel geweest met soms betwistbare politieke standpunten. Dat staat echter los van zijn kunstwerken.
Michelangelo was een onuitstaanbare arrogante kwast (lees er zijn biografieën maar eens op na), maar dat verhindert mij niet om de Sixtijnse kapel te bewonderen. Niet dat ik Croes wil vergelijken met Michelangelo, maar als je alleen naar exposities gaat van 'toffe mensen', dan sluit je wellicht de halve kunstwereld uit. Misschien was Rombout Keldermans ook wel een zak, gaan we nu niet meer opkijken naar de Sint-Romboutstoren?!?

door koendv op 13/09 11:47:41

Als we alle kunstenaars omwille van hun gedachtegoed gaan oordelen of veroordelen.... Niet veel meer expo’s te bezoeken dan.

door Jos nog altijd in den hoek op 13/09 14:44:52

Ik trap een open deur in, en sluit me dus aan bij Leon, JanS, Koendv en Jos die nog altijd in den hoek zit: het gaat 'em hier niet om de politieke ideeën en/of overtuiging, noch partijkaart van Croes, maar des temeer over zijn 30 jarige kunstenaarsschap !!!

Om die reden, en daarom alleen, plaatste ik trouwens deze post..... maw de retrospectieve in de aandacht brengen !!!
Als we inderdaad, nog alleen maar naar die kunstenaars zouden opkijken die toevallig ook onze politieke of

Enfin, wat er ook van zij, ik ga de retrospectieve zéker bezoeken!

dr markec op 13/09 15:11:06

Die retrospectieve wil ik ik geen geval missen. Frans was ooit nog een tijdelijke overbuur in de Hoveniersstraat en de 2 aquarellen die ik ooit eind jaren 70 kocht hebben nog altijd een ereplaats. En IK zie in Frans geen Kabouter, geen linkse of geen rechtse, maar een gedreven artiest.

door Roger Kokken op 13/09 18:20:06

Ik had de eer vanavond de officiële opening van deze retrospectieve bij te wonen!
Met, na de 'obligate' toespraak van Schepen Nobels die erin slaagde Croes zomaar eventjes 5 jaar ouder te maken (doh!!!), een zeer amusante tussenkomst van Frans "Paps Kabouter' Croes himself, niet verlegen voor gevende.. zéér amusant én interessant!!!
ALLEEN...
DOODJAMMER dat enkele (ahum: VELEN) onverlaten het nodig vonden van dan tijdens deze toespraak van de kunstenaar zelve te staan praten en lawaai maken [ wat kwamen ze daar dan eigenlijk doen????? ]
waar het IS zeer de MOEITE !!!!!!!!! DUS.Vanaf morgen: allen daarheen !!!!

door markec op 29/09 00:33:34

(een mooi artikeltje van Sofie Merckx).door jans op 29/09 16:02:34

...twee uitspraken die Frans Croes gaf, wil ik hier even herhalen:
"De buurt van de Vismarkt liep begin jaren zeventig vol artiesten.
In onder meer den Herten Aas vormden kunst en maatschappij Moest de stad toch een verkeerde weg inslaan, schudden wij de boel nog wel even wakker!"
Anoniem als "jans" op 29/09 16:09:07

Ik ga zeker een keertje kijken naar het werk van deze ouwe rotten in het vak.

door peter op 29/09 22:41:25

Een DVD film
van de opening
van de
Retrospectieve
tentoonstelling.

Is een vrij lange DVD waarop u naast de toespraak van de Schepen van Cultuur van de stad Mechelen ook de “act” van Frans CROES als Paps Kabouter kunt zien. Tevens een overzicht van de tentoonstelling.

Deze DVD film kan aangekocht worden door een bericht te mailen naar croes.kunst@skynet.be en 10 € te storten op de rekening van F CROES: 001-2290579-97

Deze DVD is aan te bevelen.

Retrospectieve tentoonstelling

In het

Cultureel Centrum

te

Mechelen.

Met zowel beelden, teksten, foto’s en zoveel meer over zijn verleden in de stad Mechelen. Anderzijds diverse werken uit zijn Retro periode vanaf 1971.

Tevens zijn laatstee kunstwerken.

Te bezoeken van donderdag tot en met zondag van 1 tot 17 uur. Dit vanaf 29 september tot en met 29 oktober 2005. Gratis inkom.

Kunstenaars
Jean-Paul LAENEN
en Frans CROES
laten hun blik
over Mechelen dwalen.

“Cafés waren eerste culturele centra”.

Kunstenaars Jean-Paul Laenen en Frans Croes stellen los van elkaar in Lamot en het Minderbroeder complex tentoon. Samen laten deze Maneblussers hun artistieke blikken over de Dijlestad dwalen.

Croes en Laenen hebben op creatief vlak weinig met elkaar gemeen. Zo heeft Jean-Paul Laenen onder meer een zwak voor beelden en architectuur. Of misschien herken je hem als de ontwerper van het laatste vijffrankstuk. Frans is vooral bekend als schilder. Daarnaast hield hij ooit Staminee Herten Aas aan de Haverwerf open.

Een tijd waar beiden graag aan terugdenken. “De buurt van de Vismarkt liep begin jaren zeventig vol artiesten. In ondermeer Herten Aas vormden kunst en maatschappij gespreksonderwerpen bij uitstek. Die cafés waren de eerste ware culturele centra” lachen ze.

Toch vindt Laenen ook de nieuwste Lamot Site als Culturele ontmoetingsplaats erg geslaagd. “De Lamot site vormt een sterke troef. Hier kunnen kunstenaars hun werk in een hedendaagse ruimte tonen. Mechelen is op dat vlak goed bezig. Toch vind ik dat het allemaal wat meer kan. Waarom zouden wij om de drie jaar niet met een grote expo uitpakken? Laat de culturele stroom toch doorvloeien”, scandeert Jean-Paul.

Een stelling waar Frans helemaal achter staat. Al heeft hij over de Lamot site zo zijn eigen gedacht. “De namen van de expo zalen, zoals Herten Aas doen alle eer aan de vroegere uitgangsbuurt. Maar wat staat dat appartementsblok daarnaast te doen? Lelijk, die fel rode baksteen” vindt hij. “Zo belangrijk is dat toch niet?” reageert Jean-Paul. “Er is een winkel, daarboven wonen mensen… Samen leven: ook dat is cultuur”, zegt hij.

Het tweetal wisselt ook over het stationsplein van gedachten. Die rotonde, die Laenen mee ontwierp, blijkt boor Croes een hekel punt. “Vroeger stakik daar mijn wandelstol omhoog en ik kon meteen veilig oversteken. Dat durf ik nu niet meer”, aldus Frans.

“Was het vroeger zoveel beter” antwoordt Jean-Paul. Toen moest je eigenlijk via de Voetgangerstunnels oversteken. Nu zie je tenminste wat. De centraal gelegen mijlpaal verwijst naar het nulpunt van waaruit alle afstanden vertrekken. Tevens het symbool voor een toekomst gerichte stad” vindt Laenen.

Samen doen ze hier nog wat advies boven op. “We hopen dat de stad minstens evenveel geld blijft steken in alle vormen van cultuur. Ook jonge of andersdenkende kunstenaars horen hierbij. Diversiteit werkt verruimend. Wat ook voor de verschillende culturen in de Dijlestad geldt” menen ze

Deze Maneblussers en 70-plussers zien de toekomst alvast positief. “Mechelen gaat zeker de goede richting uit. Moest de stad toch een verkeerde weg inslaan, wel dan schudden wij hen wel wakker” besluiten ze.

Tekst: Sofie Merckx.

Frans Croes

Retrospectieve

tentoonstelling.

De gerenommeerde Mechelse kunstenaar Frans Croes werd onlangs 70jaar. Tijdens de jaren '60 richtte hij o.a. het Staminee Herten Aas op. Sinds 1976wijdde hij zich aan de Schone Kunsten. Hij is. echter meer dan 'alleen gekend als kunstenaar: Zijn verschijning en acties zorgden ervoor dat hij in het artiestenmilieu bekend Werd als De Paps Kabouter. Om zijn 70^ste verjaardag en zijn ondertussen 30 jaar voltijds kunstenaarsschap extra in de kijker te plaatsen, brengt Cultuurcentrum Mechelen een overzicht van zijn 'kunst’ en van zijn ietwat ongewone levensstijl. Tijd om herinneringen op te halen!  

Een overzicht van zijn potloodtekeningen, schilderijen, pastels, aquarellen, van zeer vroege werken tot de meest recente.

Tentoonstelling in het Minderbroederscomplex

(ingang: Iangs Mïnderbroedersplein.

Van 29/09/2006 tot en met .29/10/2006 Open tussen 10 en 15 uur. Gratis toegang:

Uit: de Streekkrant .

Terugblik op

Gouden jaren

SCHILDER, NATUURVRIEND EN OUD-KABOUTER: FRANS CROES IS HET

ALLEMAAL! DE 'GODFATHER VAN DE

MECHELSE SUBCULTUUR' SPREEKT OVER

KUNST EN ANDER AMUSEMENTVROEGER EN NU.

...

Veel streekgenoten kennen jou uit de tijd van Sta­minee Herten Aas. Hoe was het om in de jaren '60 en '70 aan de Mechelse Haverwerf een café te heb­ben?

Dat was een tijd vol wilde verhalen. Voor ik in '67 met den Herten Aas begon, was ik actief bij de Mechelse Jeugdstudio vzw. Hier kwamen werk­groepen rond toneel, muziek en politiek samen. We hadden ook een eigen blad, dat zogezegd verwant was aan het toenmalige communisme. Hierdoor geraakte ik zelfs op de lijst van de Staatsveiligheid. Toch heb ik mijn politiek enga­gement nooit laten varen. Naast artiesten en stu­denten kreeg mijn café dan ook veel Kabouters over de vloer. Dat was een politieke beweging die het cultureel en maatschappelijk gebeuren in vraag stelde. Dit deden we via ludieke, geënga­geerde acties.

Waar werden deze Kabouters zoal wild van ?

Toen al zagen we de gevaren van de welvaart­staat recht op ons afkomen. We kregen gelijk, want vandaag sleurt deze sneltrein iedereen in een hels tempo mee. Nog nooit kenden mensen zoveel stress en werkdruk als vandaag. Die wilde, vrije jaren in en rond den Herten Aas zijn voor­goed voorbij. Alleen mijn bijnamen 'Godfather van de Mechelse Subcultuur' en 'Paps Kabouter' zijn restanten van die fijne tijd.

De Kabouterbeweging liep ook geregeld in pinnen­muts rond. Leg eens uit ...

We hadden allemaal ons eigen kostuum. Hierdoor wisten de mensen meteen dat de kabouters er waren. Ons lang haar en baarden staken onder die pinnenmuts uit. En tja, dat vonden de meeste mensen toen zeker niet schoon. Je kunt je voor­stellen hoe raar ze keken wanneer we, verkleed als struik, een actie rond milieubehoud voerden. Dat waren pas gouden tijden. De politiek van­daag neemt alles zo serieus. Wat meer speels­heid zou zeker mogen.

Ondertussen ben je 30 jaar voltijds kunstenaar. Wat doe je daarbuiten nog zoal?

Net als vroeger, werk ik graag mee aan kinderateliers en jeugdprojecten. Die 'dutsjes' kunnen er ook niet aan doen dat wij ze in deze wereld, die we zelf om zeep helpen, droppen. Verder blijf ik ijveren voor een beter leefmilieu. Zo realiseerde ik de Bescher­ming van het landschap Zennegat en Battenbroek. Hierdoor woon en werk ik nu midden in een be­schermd natuurgebied. Het is een prachtig decor.

Wanneer vond je tussen al die politieke en andere bezigheden tijd voor kunst?

Na twee jaar achter de toog van den Herten Aas begon ik te tekenen. Ik maakte gelijk zot schetsen van alles wat me bezighield. Vaak waren dat vrouwen, die ik in bevrijdende poses voorstelde. Op dat vlak ben ik een feminist. Toch vind je mijn politiek engagement zelden uitgesproken te­rug. Ik hoop vooral dat mensen zelf naar diepere betekenissen zoeken.

Een jaar na de sluiting van den Herten Aas in 1976, hield ik mijn eerste tentoonstelling. Pas rond 1987 kwamen daar schilderijen bij. Ik had voordien wel al een penseel vast gehad, maar ik voelde me toen nog geen echte schilder.

Je exposeert nog tot 29 oktober In het Minderbroe­der complex van het Cultuurcentrum Mechelen. Krijgen we ook stukken uitje caféjaren te zien?

"Jawel maar: Die wilde jaren in en rond den Herten Aas zijn voorgoed voorbij."

De stad Mechelen vroeg een retrospectieve van kunst en leven?

Dus ja, het zou kunnen dat ik mijn Kabouterkostuum heel even afsta. Verder ma­ken ze van mijn oude video's, boordevol muziek­ optredens in den Herten Aas, een schone dvd. Daarnaast stellen we krantenknipsels, vele foto’s en teksten uit geëngageerde gazetjes tentoon. Verder zie je schilderkunst van de laatste jaren. Tekeningen hangen er amper bij. Ik wil de Mechelaars vooral recent werk tonen. Ik hoop dat mijn schilderijen hun zielen kunnen beroeren.

Tekst: Sofie Merckx.

Bekende
kunstschilder
duwt lijst
Van Onderuit.

Frans Croes is ongetwijfeld een van de meest opvallende figuren die de gemeenteraadsverkiezingen in Mechelen kleurt. De 70-jarige kunstschilder duwt de lijst voor Van Onderuit. Deze neemt geen blad voor de mond.

“Kijk eens, ik leen die mensen mijn naam, omdat ik geloof in hun uitgangspunten om van uit de basis te vertrekken. Revolte van de burger, dat is echt iets voor mij.

Tegenwoordig willen partijen alleen maar de macht grijpen om aan de macht te blijven” zegt Frans. Ook al is hij lijstduwer, campagne voeren doet hij niet. “Ik heb daar de centen

niet voor. Ik heb maar een klein pensioentje hé”.

Politiek is hij trouwens niet aan zijn vuurdoop toe. Zo stond hij in hat jaar 1970 mee aan de wieg van de “Kabouters in Mechelen”, een partij die zich verzette tegen het bestel van toen. “Het leverde mij de bijnaam op van Paps Kabouter op” lacht Frans. Ik heb ook nog geplakt voor de Volksunie en bij Agalev heb ik indertijd nog op de lijst gestaan.

Tja, ik ben een groene jongen, een christen, een Vlaming en een socialist. Maar ik ben een voorstander van de filosofie erachter: oprechtheid, rechtvaardigheid en gelijkheid

voor elk individu. Van “Van Onderuit” ben ik overigens geen lid. Dit is tegenwoordig niet meer nodig.

Eind deze maand krijgt Frans Croes een “Retrospectieve in het Cultuurcentrum Mechelen.

“Dat gaat een grote manifestatie worden hoor, nie simpel zenne. Normaal krijg je pas zoiets als je dood bent, maar ik leef nog in volle glorie! Cultuurschepen Frank NOBELS is een goede vriend van mij en hij neemt het mij niet kwalijk dat ik opkom voor Van Oneruit. Die mensen verwachte zo iets van mij”!

Mijn rol bij Van Onderuit zie ik louter als steun, zegt hij. “Ik kies altijd voor de zwakste. Ik ben zo, ik zit zo in elkaar. Lijsttrekker Mark Maes is een toffe gast. Maar er zitten ook neofieten bij die duidelijk de klepel nog niet weten hangen. Ik heb er meer woorden mee dan wat anders”.

Tekst: Sven Van Haesendonk.

Bij de foto van Lieven Dierckx: “Frans Croes aan het Zennegat waar hij woont”.

DE DANS.

Ja, er was een onderlinge afspraak gemaakt, langzame opbouw van vrij kwalitatieve muziek, tot  dansnummers en dan over te gaan tot de meezingers. En dat er gedanst werd en leute gamaakt, maar leukst van al ware de meezing liedje uit de oude doos.

Er waren ook drie hulde toespraken: een door Luc CANDRIES als man van de organisatie Heffen in Beweging, de Schepen van Cultuur Fransk NOBELS die mijn artiest zijn illustreerde en nog het woord van Schepen Johan LAMON die mijn activisme onderstreepte.

En nu ga ik op naar mij 80ste verjaardag. Wie gaat er met mij mee???

Frans. 

DEZE
KEER
KWAMEN
DE VROUEN
MIJ TEN DANS
VROEGEN.

Wij als Senioren hebben dit vroeger anderom geweten, wij als mannen of heren, dienden galant, een toen nog jonge dame, ten dans te vragen.

Ik weet het nog, ik was toen ook al klein en toen deze jonge vrouw dan opstond stak die met haar hoofd soms 20 cm boven mij uit. Dit gaf mij jarenlang frustraties.

Maar vandaag grap ik daarmee. Waarom ook niet. Uiteindelijk dienen wij toch ook wel in liefde tot ons zelf te leven, is dit niet zo?


Frans.

HET RESULTAAT
VAN EEN
HERBRONNING.

IN HET OEUVRE
VAN

FRANS CROES.

Een kunstenaar, die jarenlang trouw is gebleven aan het uitwerken van zijn ideeën via

de tekening en zich plots 'leeg' voelt, weet zich slechts dan te herpakken wanneer de

innerlijke rust is weergekeerd.

Peilen naar de inhoudelijke en creatieve waarden in het werk van Frans Croes vergt van

de kijker niet alleen tijd, maar vooral een intellectueel openstaan voor de filosofische-

vaak mystiek symbolistische vormentaal van de kunstenaar.

LICHT EN BEWEGING.

Ontegensprekelijk is het recent oeuvre van Frans Croes als het ware een spel van licht

en beweging. Het licht verdringt de donkere vlakken, zodat de lichtende raaklijnen

worden geaccentueerd. Op deze wijze kan de zoekende geest van de kunstenaar

zich vrij uitleven.

Elk beeld is krachtig van opbouw en suggestief.

Vakkundig wordt de idee statisch met verf gezet. Hierbij is het voor hem geen

eenvoudige klus, daar hij, werkend met de kleur in de kleur zonder dat de verf

opgedroogd is, ervaart dat er gestadig dient doorgewerkt. Met het effect van een

statische vibratie geeft hij duiding voor het inzicht in de idee.

TECHNISCHE VERWOORDING VIA SYMBOLEN.

Zoals de 'boom' in zijn vroeger werk, krijgt de spiraal, de centrifugerende krachten

die ervan uitgaan, als symbool thans de sublieme voorstellingsvorm van zijn eigen geaardheid. Het innerlijk 'ik' van Frans Croes drijft hem naar een gevoelsmatige benadering van de mystieke abstractie. Hierbij geeft hij in elk doek slechts enkele aanwijzigen over het behandelde gedachtegoed, maar hij reikt nergens een oplossing

of een verklaring aan. Opvallend is wel dat hij bepaalde ideeën uitwerkt in een serie

van doeken.
Maar als schilder werkt hij niet naar of volgens een bepaalde thematiek. Een leidraad,

als er al een te onderstrepen valt, is zijn constante gedrevenheid naar de strakheid van

het lineaire. Deze wordt gebroken door een lichtgevende witte kleur met vaak wat roze tinten om de sfeer scherp te stellen. Door het zetten van de kleuren tonaliteiten, die

soms de vergelijking met deze aangebracht bij de keramiek kunnen doorstaan, weet

hij zijn opgedane indrukken aan het doek toe te vertrouwen. Het zijn impressies die,

door de neerwaartszuigende beweging van de lijnvorming, de indruk geven als van

een overwinning op de geestelijke zwartgalligheid.

Het optimaal werken naar bepaalde breuklijnen met een intens blauw, suggereert een
bepaalde duiding. Met dansende lijnen verwijst Croes naar een thans bereikte levensbeschouwelijke en rustige periode in zijn leven. Zich vrij te kunnen uitleven naar vorm en met verrijkende kleuren, verwijzend naar dieperliggende gevoelens en begeesterd in de ban te kunnen blijven van zijn artistieke vormentaal, geeft aan zijn

werk een bewonderenswaardige dimensie mee.

Zo krijgt een tandwiel of een radertje de zinbeeldige betekenis van de vermenig-

vuldiging der krachten. Onvoorwaardelijk sterk gezet en sfeervol opgebouwd, is het

de expressie van een emotionele betrokkenheid met de mens en de natuur. Het

doet ons overkomen als een predikaat voor de verbetering van ons milieu, onze samenleving en gedragen door een onmetelijk respect voor de menselijke waarden.

Deel: 2

DE GROEI NAAR EEN FIGURATIEVE ABSTRACTIE.

Het genetisch effect van elk doek is een weerspiegeling van Frans Croes' eigen levensloop.

Aan de realisatie van een in zijn geest gegroeid beeld gaat voorzeker een intense voorstudie vooraf.
Eens voor het doek gezeten, laat hij zich intuïtief leiden door zijn gevoelsmatige betrokkenheid met het gegeven. We kunnen ons niet ontdoen van de gedachte

dat hij zijn diepste zielsroerselen niet meteen verwoordt.

Als een bron, die opspringt, verwijzen de stuwende krachten naar een opwellende beweging, zoekend naar het licht. Wat dit licht ook moge betekenen, laat hij gewild en suggererend over aan de kijker .
Deze laatste kan dan dit zelf invullen zodat hij, peilend naar de betekenis van sommige symbolen, open komt te staan voor een dialoog. Ik geloof stellig dat dit de dieper

liggende bedoeling van de kunstenaar is.

Het moet hem dan ook gelukkig maken wanneer hij door een bezoeker hierover wordt

ondervraagd. Intieme vrienden van Frans Croes weten maar al te goed dat hij om geen woord verlegen zit.

Het werk van Frans Croes lijkt op het eerste zicht ondoorgrondelijk. Waar in sommige werken een geabstraheerde vorm van een 'ei' op ons netvlies verschijnt, hoeven we

niet te raden naar de wezenlijke betekenis ervan. Als symbool voor het leven,

gegeven waaraan de schepper zo erg verknocht is, krijgt de compositie een wervelende- en toch diepmenselijke uitstraling. Het lijkt me even duidelijk dat de doeken van de

laatste jaren de indruk geven van een strijd om het leven. Een zich picturaal afzetten

tegen elke vorm van verloedering van onze kosmos.

Deel: 3

SCHOONHEID.

'Ik kan geen mooi werk maken als ikzelf niet mooi van binnen ben. Schoonheid heeft

er fundamenteel iets mee te maken.
Mijn gevoelsmatige betrokkenheid met mijn doeken brengt mij tot het beste van mijn

kunnen', verklaarde hij mij op een zomerse morgen.

Een affiniteit die hem eert!

Wetende dat hij soms Zijn lyrische ontboezemingen op papier zet, dan mag het ons
evenmin verbazen dat Frans Croes zich intuïtief poëtisch beeldend uitdrukt. Ritmisch

en teder groeit elk schilderij als een open venster voor de mens naar de luciditeit van

het onderwerp.
De schriftuur van Frans Croes' kunst onderscheidt zich door zijn strak gehouden lijnvorming en de volumes die het omringen. Een tweede vaststelling is het sterk natuurgevoel van de kunstschilder. Een waarde die we eveneens in het oeuvre van

Pierre Alechinsky aantreffen.
Bovendien is het werk van de waardevolle kunstenaar gedragen door de persoonlijke vitaliteit en de eenvoud van zijn koloriet.

Al deze kwaliteiten samen maken dat Frans Croes ons zal blijven verrassen met een hopelijk steeds subtielere schoonheidsontroering .

Fons De Bleser.

Kunstcriticus. Geschreven op vrijdag 29 oktober 1993.

EEN
CRASH
KOMT
STEEDS
ONGELEGEN.


Dit kwam door een uitval van mijn Pc of een crash en dit heeft heel veel gevolgen voor mij. Ik verloor mijn adressenbestand van meer dan 1300 namen, ook teksten en wat niet nog allemaal.
Daardoor kwam het dat julie lang van mij niets gehoord hebben, want een Mentor van een bepaalde Mailgroep die mij wou helpen liet verstek gaan en het was uiteindelijk ene Roger Claeys uit Burcht die mij uit de miserie haalde.
Ik kan deze terecht aan iedereen aanbevelen. Je mailt hem naar: rabbitrc@yahoo.com of teleoneert hem naar zijn nummer: 03 2529369 en doe dit met mijn groeten.

Frans