Urieel heeft ons verlaten.

De grond is wit, de nevel wit,
De wolken, waar nog sneeuw in zit,
Zijn wit, dat zacht vergrijzelt,
Het fijn getakt geboomte zit
Met witten rijm beijzeld.

De boom houdt zich behoedzaam stil,
Dat niet het minste takgetril
't Kristallen kunstwerk breken,
De klank zelfs van mijn schreden wil
Zich in de sneeuw versteken.

De grond is wit, de nevel wit,
Wat zwijgend tooverland is dit?
Wat hemel loop ik onder?
Ik vouw de handen en aanbid
Dit grootsche, stille wonder.

J. van der Waals

Gabi

gabi

gabi

heel stil is het
zo stil...
wou slechts één enkele vlinder
door grijze luchten zweven
maar aan de donkere einder
hangen slechts nevelresten
als spinnewebben






vredig stil is het
zo stil
verstild...
en toch, heldere tonen
van 't slaan van klokken
die door de zondag roepen
een eerste kaars mag aan.

gabi

Er hangen nog twee blaren
aan mijn esdoorn. Duizend andere zijn
rood geworden, alvorens dood.
Vergeten te kijken.

Vergeten gelukkig te zijn.
Nochtans had ik een tuin
waarin een stoel, en die stoel
had mij, en ik had een hand

en die hand had een glas
en mijn mond had meningen
Alles had
Alles had ons.

Herman de Coninck

gabi

Sarah Kalokerino

gabi

gabi

gabi

gabi

Wind wappert door mijn haren
Alle spieren onder mij
Aan het werk
Warm
En vol vertrouwen
Rijden we de heuvel af

Zachtjes
Snuif ik de geur op
Van zweet
Van stro
Geruststellend geven
Alles zoeft aan ons voorbij

Ritmisch kloppen
Van hoeven op de grond
Brengen mij tot rust
En geven mij eventjes de vrijheid
Die ik ook zou willen hebben.

gabi

gabi

gabi

gabi

Onze vijf schatten...

gabi

gabi