Uit een kindermond

Daar hoog tussen de bomen
Zag ik je komen
Je stralen streelden mijn wangen
Een lieve lach bleef hangen






Jouw stem laat me dromen
Van wat ooit nog zal komen
Je laat me lachen,je laat me huilen
Bij jou wil ik schuilen






Stilaan doven je stralen weer
Een triste kilte,terug donker als weleer
Toch hoop ik bij 't ontwaken
Je zachte warmte weer te raken.


anneke

Nu het buiten
stilaan frisser wordt
ochtenddauw
het gras een wit-grijze tint schenkt
zonnebloemen
stralend afscheid nemen
van hun seizoen






septembervruchten
weelderig de fruitmand vullen
weet ik
de zomer is voorbij
maar niet in mijn hart
daar kleurt
nog de zuiderse avondzon
rozig-rood





bewaar ik
de warme gloed van een vreemdeling
de lieve ogen van een spelend kind
een hartelijk gesprek met vrienden
de schouderklop in een moment
van aarzeling
de stevige handdruk bij een welkom





tekens
dat ik leef voor mensen
bakens
van geluk.


P.De Corte

Er zijn geen woorden nodig
Om te zeggen wat je voelt
Je ogen die verraden
Hoe je het hebt bedoeld
Ze glanzen als de sterren
Wanneer je wordt verwend
Dan straalt je hele wezen
Omdat je gelukkig bent






Er zijn geen woorden nodig
Want elke mens die jou kent
Die ziet het aan je ogen
Als je vol droefheid bent
Je lippen zullen zwijgen
Maar ogen doen dat niet
Ze spreken zonder woorden
En verraden jou verdriet






Er zijn geen woorden nodig
Wanneer je tederheid geeft
Aan hen die je omringen
Waarmee je samenleeft
Ze lezen in jou ogen
Hoe dierbaar zij jou zijn
Ze stralen dan van vreugde
Vol pure zonneschijn.


A.Vonckx

Een zomer
van lavendelgeur
witte tuinrozen
lichtgroene hortensia's
augustus-zon






oneindige korenvelden
rijpende wijntrossen
plukklare vruchten
zwaarbeladen notenbomen





zee-blauw
strand-zacht
een zomer
waarin vrouw-zijn
meer werd
dan een droom...





P. De Corte
♥♥♥

De muziekkapel van Grassnitz(Steiermark)

Boven op de Schiessling

Iedereen mooi in Steierische klederdracht

Hier leeft men nog in de vrije natuur.

Het leven is als een rozenstruik
Je kan tegen die struik twee dingen zeggen;
Ofwel zeg je:
"Wat heb jij lelijke doornen"
Of je zegt:
"Wat heb je prachtige bloemen"


J.Van Rennes

Het verdronken dorp...


Naturno...7 dagen...wondermooi...

Bloemenpracht...

Gewoon...genieten...

Het was een droom...om nooit te vergeten...

Zie ik daar nu
een vlinder
in de stad?





Zomer zindert
op de pleinen.
Dankbaar drinken
mensen zon.





Fonteinen
verzamelen dronken
dromen.





In de parken
kinderen
die opnieuw
het spelen leren.


Ghislaine Raets

Rote Rosen-Rote Rosen
Sind die ewigen Boten der Liebe...






Rote Rosen-Rote Rosen
Sagen alles was ich dir verschweige...





Rote Rosen...Rote Rosen
Die versprechen ich bleibe bei dir...

Vader,
je hield van mij,
stil en verborgen.
Je hield van mij,
ondanks al je zorgen.
Je hield van mij,
ik was voor jou de zon.
Je hield van mij,
van toen mijn leven begon.
Je hield van mij,
met al mijn fouten
en gebreken.
Je hield van mij,
en ik dank je, vader.
Ik heb het altijd
stilletjes...geweten.


Louis Laureus

Mijn lief is als een rode roos
In juni, jong en schoon:
Mijn lief is als een melodie
Gespeeld op zuivere toon.





Zo mooi ben jij, mijn meisje lief,
Zoveel hou ik van jou:
Als alle zeeën droogstaan, schat,
Dan hou ik nog van jou.





Als alle zeeën droogstaan, schat,
En de zon de rotsen smelt:
Ik zal nog van je houden, schat,
Als 't levens zand heensnelt.


Robert Burns

De allerlaatste dag van Mei
Is miezerig grijs en grauw
Ik voel me niet echt blij
'k Heb zelfs een beetje kou.





Zonnetje kom vlug weer schijnen
Vogels laat je gezang weerklinken
Ik wil dat alle wolken verdwijnen
Zalig terug in dromen verzinken.


anneke

Als de blauweregen bloeit
wil ik bij je komen
al was het maar
heel even
de dichter heeft niet veel nodig
om gelukkig te zijn







Bloemengeur smelt
op je tong
Zonlicht spiegelt
in je ogen
Witte wijn veredelt
onze liefde






Als de blauwe regen bloeit
mag ik dan bij je komen?
Misschien zal ik
pas dan begrijpen
waarom ik
na al die jaren
nog tienerlijke vlinders voel
in mijn buik.


P.De Corte

Haar ogen waren blauw, haar haren grijs,
ze zei dat ze maar weinig dingen wist,
maar wát ze zei, was zó gerijpt...zó wijs,
wel duizendmaal heb ik gedacht: dát is't!






De hoog're dingen speelden bij haar mee,
zij zag het leven in een ander licht,
zo stond ze ook te kijken naar de zee,
'n glimlach op haar nobele gezicht.





Zo kunnen bomen in het landschap staan
in volle rust en helemaal compleet,
zo is ze ook die avond doodgegaan
en nooit vergeet ik wat ze voor me deed.
♥ ♥ ♥ ♥ ♥
Toon Hermans

Weer huilt het in mijn hart
Zoals het buiten regent ;
Wat voor gevoel zo zwart
Dringt binnen in mijn hart ?






O zacht regengeluid
Op straat en op de daken !
Voor mijn landerigheid
O dat zingend geluid !






't Huilt zomaar in dit hart
Dat zichzelf niet kan harden .
Wat! Geen die jou verraadt ?...
Dit hart huilt zomaar wat .






Dat is het ergste lijden ,
Dat ik niet weet waarom-
Liefde of haat, geen van beide-
Mijn hart toch zo moet lijden !


Paul Verlaine

Roerloos,boom en blad
en jij en ik mijn schat,
hier in dit landschap,
waar alleen de vogels praten,
hier staan we midden in de mei,
ik kan er met m'n pet niet bij,
dat er nog mensen zijn,
die and're mensen haten.


Toon Hermans

Het ene is nog mooier dan het andere,
de appelboom, de perelaar
en zienderogen staan ze te veranderen,
ik sta erbij en kijk er naar.






'k Heb er geen hand voor uit hoeven te steken,
mijn hand is trouwens daarvoor véél te klein,
maar ik raak op al dat moois niet uitgekeken,
staat dit er allemaal voor òns, zou dat zo zijn?





Nu hier de witte bloesems uit de takken breken,
nu is de verre hemel even héél dichtbij
en wat ik zie, dat kan ik niet in woorden spreken,
er gaat vandaag gewoon een wonder door de wei.

Toon Hermans

Voor jullie allen
een mooi en zonnig
Paasweekend
gewenst.




anneke

Ben ik na jaren nog het kind gebleven,
dat zich door lente's toverlicht verblind,
liet vangen door de speelse voorjaarswind
als hoog boven haar hoofd de wolken dreven?






Ben ik nog steeds het argeloze kind
dat zich aan zon en wind kan overgeven?
Is het dezelfde band waarmee dit leven
mij aan een wereld vol geheimen bindt?






Weer laat ik door de voorjaarswind mij vangen.
Weer dwaal ik als een kind door lente's land,
verblind van licht, met overbloosde wangen.






Maar ik heb mijn onbevangenheid verpand
diep in mij laait de vlam van het verlangen:
een vuur dat niet in kinderen ontbrandt.
♥ ♥ ♥
Hanny Michaelis