Archief

Krakende stappen in de sneeuw...






Geen auto's langs de wegen...





Werkelijkheid verandert in dromen...






Door de poort in't sprookjesbos...






Nostalgie...

♥ ♥ ♥
anneke

De tijd van kaarslicht
en van dennengeur






Van pakjes onder de boom
een krans aan de deur






We zorgen voor gezelligheid
want buiten is het fris






't Is bijna Kerstmis!

Roestbruin zo kleurt nu ook ons leven.
De zachte warme tinten laten zien,
dat onze herfst heel zoet is te beleven,
met af en toe een randje goud misschien.





De frisheid van de lente is voorbij,
maar nevelslierten strooien kleuren
verweven met een lach zo blij.
De blaren geven kracht en geuren.





Een avond rood en bruin voor ons.
De ondergaande zon komt ons voorspellen,
een nieuw seizoen met witte laagjes dons,
de lengte van de winterjaren zullen tellen.

anneke

Wanneer de tijd verglijdt
in herinnering
en beetje bij beetje
onze stappen vertragen,





is het goed even stil te staan
bij verre beelden
uit onze kommerloze jeugd,





bij al het mooie, ons gegeven
in de kracht van ons leven.
Dit kan nu ons hart verwarmen
in de herfsttijd van ons leven.


J.Vandromme

In het geheugen van de zomer
sluimeren beelden van een oud verhaal.
Soldaten vechtend man tegen man,
hun toekomst aan flarden geschoten
in de armen van de dood.






Namen gebeiteld in steen,
een laatste eerbetoon aan hen
die voor onze vrijheid vielen.






In het geheugen van de zomer
sluimeren droombeelden van vrede.


J.Vandromme

Soms in je dromen zal ik komen
als een gast onverwacht, ongenood.
Alsjeblieft, sluit me niet buiten,
zoals je de voordeur sloot.






Ik doe zachtjes. Bedeesd zit ik daar,
zoek in het duister waar je kan zijn.
En dan, van het kijken verzadigd,
kus ik je en verdwijn.


Nikolai Vaptsarov

Hier is niemand klein of groot,
hier is ied'reen éven dood,
niemand kleinste, niemand grootste,
hier is echt niet één de doodste,
elke dode is gelijk,
eindelijk...einde-lijk.


Toon Hermans

De lucht hangt grijs gedropen
van wakke najaarsmist.
Een dropje komt gekropen
net of 't zich had vergist






langs 't glaswerk van mijn avondruit
en perelt langzaam lopend uit
Een gleufje glanzend water
volgt in een lange lijn,






en zie heel even later,
een tranenspoor zo fijn...
Blijft niet voor elk verdriat
een rimpelgroef in 't verschiet?



R. Pylyser

Klaterend als een waterval
Helder als kristal
Woordjes komen traag
Een glimlachje en "Ik zie je graag"







Uit een kindermond 't is zo echt
Heel gemeend en oprecht
Opborrelend uit het hart
Ver weg van pijn en smart



anneke

Daar hoog tussen de bomen
Zag ik je komen
Je stralen streelden mijn wangen
Een lieve lach bleef hangen






Jouw stem laat me dromen
Van wat ooit nog zal komen
Je laat me lachen,je laat me huilen
Bij jou wil ik schuilen






Stilaan doven je stralen weer
Een triste kilte,terug donker als weleer
Toch hoop ik bij 't ontwaken
Je zachte warmte weer te raken.


anneke