Archief

Mijn dorp in de winter
Krakende stappen
In verse sneeuw,
Langzaam naar de hoogte.
Zwevend dromen,wetend:
Hier kan je de wereld zien...


P. Devrome

Dennetakjes, vlokken sneeuw.





Het hoort bij deze tijd.






Die tikt verder, het is waar...






...tot aan het nieuwe jaar.

In verre povere streken,
Daar stond een hutteke kleen
Waarnaar de sterrekens keken
Als wisten ze 't wonder benêen.


De herders van Bethlehems weiden
Die hoorden een zalig gerucht
Lijk zoete melodieën
Gezongen door englennevlucht.


Zoek 't Jezuskind.
Armen! Gods beminden!
Herders laat uw kudden
eenzaam staan
Om Zijn huis te vinden.


Ze waren diep bewogen
en zochten de ganse nacht
waarin sneeuw en
Vlinderkes vlogen.


Alice Nahon

Dit jaar stond hij er snel.
Met vele handen lukte dit wel.






Nog even zorgen voor
De afwerking...






Het resultaat mag er zijn
Ze vonden het weer reuzefijn.


anneke

Nee, jouw handen wenen niet
Ze dansen en spelen op toetsen van verdriet
Voer je mee naar de hoogste berg
Naar het diepste van de zee
Nemen alle tranen mee






Nee, jouw handen wenen niet
Ze strelen akkoorden van verdriet
Ze wenen niet
Maar geen mens die dat ziet






Jouw handen wenen niet
Ze weven kristallen parels aan elkaar
Zwemmend in een zee van tranen
Parels die de eeuwigheid tegenkwamen






Ze weven akkoorden van liefde aan elkaar
Bespelen noten van kristal
Jouw handen hoor je overal...


Cecile Van Dijck

De graven treuren om de doden
de doden van het eerste uur
de kinderbloesems, de gekwetsten
de levenden van korte duur.






De graven treuren om de doden
de doden van het middaguur
de onverwachten, de verrasten
en zij die vielen onder vuur.





De graven treuren om de doden
de doden van het avonduur
die bloedden, maar die bleven leven
die bloeden tot hun stervensuur.


Eke Veenbrand

Trage stappen
lijken op
een stil gebed.
Ik heb de laatste rozen
op jouw graf neergezet.
Voorbij dit aardse leven.
Om al het goede dat is volbracht,
bloeien nu late rozen
in koude novembernacht.



J.Vandromme

Te zijn, bij wie er niet meer zijn
heel diep in je gedachten...






...en niet met woorden lang en luid,
kan af en toe een stille pijn verzachten,






er gaat een wonderlijke rust van uit.


Toon Hermans

Achter de wolken woon jij
Zo ver en toch zo nabij
Achter de wolken woon jij
En ik voel je nu heel dicht bij mij






Jaren heb ik jou gekend
Niet wetend van dit moment
Ik draag je zo diep in mijn hart
En ik weet dat jij op mij wacht





Verlost ben je nu van de pijn
Die soms ondraaglijk kon zijn
Lopen als ik kon je niet
En je praatte niet over je verdriet






God draagt jou nu in zijn licht
En ik zing voor jou dit gedicht
Jouw ziekte die ben je nu kwijt
En ik blijf je vriendin voor altijd

Cecile Van Dyck

De laatste krachtige zonnestralen
Zullen ons naar buiten halen





Nog even genieten van de blauwe lucht
Witte wolkjes en een windje dat zucht





Stilaan tijd om de zomerdromen op te sluiten
Een nieuw palet van rood, geel en bruin ligt nu buiten

Heerlijke kleuren
Fantastische geuren


♣ ♣ ♣ ♣ ♣
anneke