Leven
Zullen we maar leven voortaan,
van sterren en dauw
en zonlicht en wind als vingers
die zacht door je haren gaan.
want geluk heeft ontelbare namen
maar niets, geen lettergreep
om vast te houden
tenzij niets zoveel is als alles
en dat soort alles
dan klein en bang
als een vogeltje
in je handen te wachten ligt
tot het wordt losgelaten
Kris Gelaude

