Naar de inhoud

gedichten

mooie teksten en gedichten
akke.beakke.be

Schoonheid

Enkel wie in volledige overgave kan zien wat een boom is , wat sterren zijn , hoe een bergstroom zich naar beneden stort - die weet wat schoonheid is .
             Waarachtig zien heet liefde .

Krishnamurti
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Lucy om 20:33

Stilte





Stilte
is een ontzaglijke zegen ,ze zuivert het brein en geeft levenskracht .
Stilte bundelt energie - niet van het denken , niet die van machines ,
maar energie puurder dan de zuiverheid van het denken .
Die energie straalt onmetelijke kracht en onmetelijke gaven uit .
Hier , in dit oord , kan het zwijgende brein zijn grote activiteiten ontwikkelen ,doortrokken van intense kwaliteit .

Dit is de diepe schoonheid van stilte .

Krishnamurti
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Lucy om 00:00

zomerlief

 




Zomerlief

~~~~~~~

 

 

ik hou de zon als mijn zomerlief

behaaglijk en ontspannen

in bijzijn van zijn aanschijn

ontboot ik het geheel

 

bedrijvig laat ik haar hier schijnen

op plekken zichtbaar voor iedereen

doch blozen doen mijn wangen

als zij te lang verblijft wordt het heet

 

onkledend van elk lichaamsdeel

wordt gevoel zo intens bewogen

begeerig en onomwonden

 hou ik de zon als mijn zomerlief

 

 

 

 

~~~~~~~~

 

 

 



- hiljaa -

Gecontroleerd door: hiljaa

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Lucy om 00:00

Judith

Judith trekt haar mooiste kleren aan en gaat,
een wervelwind, tekeer. Ze richt geen schade aan,
behalve soms, en tijdelijk.Ze zweeft.Ze bruist.
Ze leeft.Ze kent de lichtheid waar ik vruchteloos

naar streef.Ook is ze mooi, veel mooier nog
dan licht. Zo mooi. Ze is een mooie altijd lichte
wervelwind van vlees. Ik hou van haar, maar straks
blaast ze me als een pluisje weer terug naar huis.

In haar bed slapen de mannen die ze heeft bekend
tussen ons in. Ze kijken mee. Ze roken op de bedrand.
Ze hebben grote ogen van gedoofd verlangen.Ik weet:

dit is mijn rol. Dit is de rol van iedereen, behalve één.
Daar ben ik ook tevreden mee. Ze is zo mooi.Ze leeft.
Ze is van vlees. Ze heeft ons, allemaal, ooit aangeraakt.

Chrétien Breukers

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Lucy om 00:00

Knuffelding

Een dochter is en wervelding
dat fladdert en fliedert
de hele dag door ,

dat kladdert en kliedert
en zingt in je oor ,
een dochter is een wervelding .

Een dochter is en bommelding
van heel vroeg in de ochtend
de trappen op en af

dat flappert en klappert
de godganse dag
een dochter is een bommelding .

Een dochter is een knuffelding
dat wriemelt en wroet
op de rug van een beer

dat fiezelt en fluistert
toe knuffel een keer
een dochter is een knuffelding .

Peter Theunynck (1960)
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Lucy om 00:00

Want de liefde is eenvoudig dit :










Wat het is
Het is onzin
zegt het verstand
Het is wat het is
zegt de liefde
Het is tegenslag
zegt de berekening
Het is alleen maar pijn
zegt de angst
Het is uitzichtloos
zegt het inzicht
Het is wat het is
zegt de liefde

Het is belachelijk
zegt de trots
Het is lichtzinnig
zegt de voorzichtigheid
Het is onmogelijk
zegt de ervaring
Het is wat het is
zegt de liefde

Erich Fried
Oostenrijk
1921 - 1988

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Lucy om 00:00

Ik houd van dingen





Ik houd van dingen
die mij strelen
ik geloof dat
liefde
het zonlicht
weerspiegelt

Liefde
veroorzaakt pijn
en
vertelt sprookjes 

Sappho van Lesbos                                                   
geboren in het antieke Griekenland op het eiland Lesbos
630 voor Christus



 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Lucy om 00:00

Geef de vlinders zulke namen.......



Geef de vlinders zulke namen
dat de klank de kleur van de vleugels verraadt .
Geef de winterbijen honing en wijn ,
de kinderen wierook , mirre en goud .


Ga mijn huis binnen - en ik zal een kaars aansteken ,
in de pikdonkere nacht mijn gezicht in mijn handen verbergen .
Zeg mij : 'Zwijg ' - en ik zal zwijgen ,
zeg : ' ween ' - en ik zal wenen als regen .

Het licht vlijt zich aan tegen de ziel , als water tegen een schip ,
als een zwaluw tegen het lege hemelgewelf .
Zeg me zachtjes 'Ik hou van je ,'-
en ik zal begrijpen hoe de vlam van het water houdt .

Hoe de geest houdt van het verlaten lichaam ,
hoe de eeuwigheid houdt van de wedloop van de haastige seconden ,
hoe wanhopig de Heer houdt van ons -
van ons , naakt , wenend en zondig .

Svetlana Kekova .

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Lucy om 00:00

Kom naast me zitten.....


Portugal 
1988 - 1935

Kom naast me zitten, Lydia, aan de oever der rivier .
Laten we rustig kijken naar haar loop en leren
Dat het leven langsgaat , en wij houden elkaars hand niet vast .
      (Leggen wij de handen in elkaar .)

Bedenken wij vervolgens ,volwassen kind'ren , dat het leven
Langsgaat en niet blijft , niets nalaat en nooit weerkeert ,
Gaat naar een zee verweg , dicht bij het fatum ,
       Verder dan de goden .

Maken wij de handen los,'t is niet de moeite ons te vermoeien .
Of wij genieten ,dan wel niet ,wij gaan voorbij de rivier .
Beter is te weten stil voorbij te gaan .
      En zonder grote onrust .

Zonder liefden,zonder haat, noch hartstocht die de stem verheft ,
Noch afgunst die de ogen tezeer doet bewegen,
Noch zorgen ,want mét hen zou de rivier niet minder stromen ,
      En altijd uitmonden in de zee .

Beminnen wij elkander kalm , bedenkend dat wij , als we wilden ,
Elkaar zouden kunnen kussen , strelen en omhelzen ,
Maar dat het beter is te zitten naast elkaar en
      De rivier te horen stromen en te zien .

Plukken wij bloemen , neem ze in je hand en leg ze
In je schoot , en laat haar geur het ogenblik verzachten -
Dit ogenblik waarin wij kalm in niets geloven ,
      Argeloze heidenen der decadentie .

Althans  , als  ik eerst schaduw word , zul jij mij herinneren
Zonder dat die herinnering je brandt of pijnigt of ontroert ,
Want nimmer legden wij de handen in elkaar , noch hebben wij gekust
      Noch zijn wij meer geweest dan kinderen .

En mocht,vóór mij, jij de obool gaan brengen aan de somb're bootsman ,
Dan zal ik niets te lijden hebben als ik aan je denk .
Zacht zul je zijn wanneer ik je mij zo herinner - aan de oever der rivier ,
      Trieste heiden en met bloemen in haar schoot .

Fernando Pessoa (Ricardo Reis -heteroniem)
vertaling :August Willemsen

 

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Lucy om 00:00

komen en gaan .

Liefde kwam
           met zulke zachte stappen
dat ik dacht dat zij een droom was .
           Ik vroeg haar niet om gaan te zitten .
Toen zij wegging hoorde ik het niet eerder
           dan wanneer zij de deur had geopend .
    Ik haastte me naar buiten om haar terug te roepen .
Tegen dan was zij een lichaamloze droom
    die oploste in nachtelijke duister ,
          de vlam van haar lamp op het verre pad
               een roodgloeiende begoocheling .

R. Tagore .

   
Hoe vind je dit bericht? 16 stemmen
Geschreven door Lucy om 00:00

opgevoed in zwijgzaamheid

Opgevoed in zwijgzaamheid .
Het is sindsdien mijn vak : woorden zoeken
die zwijgen .Die je niet hebt ,
maar alleen kunt krijgen .

Misschien leerde ik het van mijn moeder .
" Jongen , je weet wel ,"zei ze toen ik ging trouwen .
Ik heb er bundels en vrouwen
over gedaan om zo weinig te zeggen .

Om het geinige af te leren , vervolgens
het chagrijnige ,om ten slotte thuis
te komen in het weinige .
Van de lenige liefde in de enige .

Herman de Coninck .
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Lucy om 21:29

vreemdgaan 3

Lange blauwe rok ,
halsoverkop .
En daarin vrouw ,
heel veel vrouw
in heel veel rok .

Vrouw als groot geheim .

Alleen de wind
mag even vreemdgaan
en weet hoeveel vrouw
En hoe groot het geheim .

Zwoele oosterse wind
waait door de steegjes .
Van mijn verbeelding .

Geert De Kockere


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Lucy om 19:37

vreemdgaan 2

Op een mozaïk
van duizend -en -één tegels
gaan mannen vreemd .
Gekleed .

Ze trekken mij aan ,
zou ze willen spreken ,
hun pantoffelverhalen horen .

Maar tegelijk ben ik bang ,
bang om even vreemd te gaan .

Geert De kockere
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Lucy om 13:34

vreemdgaan


Kun je vreemdgaan met jezelf?


Dat was wat ik mij afvroeg
toen ik gisteren dacht
dat ik misschien wel ,
ooit een keer ,
zou willen denken ,
zien , voelen , liefhebben
als iemand anders .

Geert De Kockere
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Lucy om 13:16

vuurvliegje

In het getril der kleine blaadjes
zie ik de onzichtbare dans van de lucht
en in hun glinsteringen
de geheime hartslag van de hemel.
Hoe vind je dit bericht? 8 stemmen
Geschreven door Lucy om 20:37

vuurvliegen







-Liefde straft door te vergeven
  en gekwetste schoonheid door haar schrikwekkende zwijgen .

-Dezelfde zon wordt opnieuw geboren in nieuwe landen
  in een  cyclus   
  van eindeloze dageraden .

-De vlinder telt geen maanden doch momenten
  en heeft tijd  genoeg . 

- Het liefdesgelispel 
  van de jasmijn tot de zon is haar  bloeseming .

-Uit medelijden met de kale tak
  laat de lente een kus achter ,
  die trilde in een eenzaam zwevend blad .

-De vlinder die van bloem tot bloem fladdert
  blijft altijd de mijne ,
  maar ik verlies hem , die ik in mijn net gevangen heb .

-Bladeren zijn stilten
  rondom bloemen , die hun woorden zijn .

-De regenboog tussen de wolken mag groot zijn
  maar de kleine vlinder tussen de struiken is groter .

Hoe vind je dit bericht? 9 stemmen
Geschreven door Lucy om 15:32

Pablo Neruda

Pablo Neruda
Chileens dichter , leefde van 1904 tot 1973
Hoe vind je dit bericht? 12 stemmen
Geschreven door Lucy om 14:12

Kahlil Gibran

Kahlil Gibran
Geboren in Bisharri Libanon
Stierf op 48- jarige leeftijd in New York

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Lucy om 21:07

zelfkennis

.

 

ZELFKENNIS.....

 

Je hart kent in stilte de geheimen van de dagen en de nachten.

Maar je oren dorsten naar de klank van de kennis van je hart.

Je zou in woorden willen kennen wat je altijd in je gedachten hebt gekend.

Je zou met je vingers het naakte lichaam van je dromen willen betasten.

 

En zo is het goed.

De verborgen bron van je ziel moet opzwellen en murmelend naar de zee stromen;

en de schat uit je oneindige diepten zal aan je ogen geopenbaard worden.

Maar laat er geen weegschaal zijn om je onberekenbare schat te wegen;

en peil niet de diepten van je kennis met staf of dieplood.

Want het zelf is een grenzeloze en onmetelijke zee.

 

 Kahlil Gibran

Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door Lucy om 20:44