Naar de inhoud

gedichten

mooie teksten en gedichten
akke.beakke.be

Archief

Beesten

Wat ons onderscheidt van beesten

is dat wij zo snel opgeven.

 

Eén tik en we vragen smekend

om een onderbreking.

Of we geven forfait.

Het is dat wij altijd weten

van een weg terug, rood

aangelopen en verongelijkt.

Dan liever om het even welk dier.

Een vogel die stopte met vliegen,

zelfs in een kooi, ik heb daar

nooit van gehoord.

Uit de bundel 'Bijna een Amerika', Vrijdag

Max Temmerman

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Lucy om 15:04

Het ontstaan van een eiland

Voor ik het busstation verliet

en lang naar links keek, bedenk ik

in mijn herinnering, was er niet zoveel dat

ik had kunnen vasthouden, laat staan

meenemen.

De namen van rivieren, van dode straten,

jou handen, wat ik hun zei noch gaf

toen je blik verdween en de mijne viel

op het patroon van vloertegels, niet opgewassen

tegen de slepende gang van jarenlang vertrek.

 

Uit de bundel 'Liefde en aarde', Poëziecentrum

Tom Van de Voorde

Hoe vind je dit bericht? 9 stemmen
Geschreven door Lucy om 11:31

Ik heb de hele winter

 

Ik heb de hele winter niet geweten
dat er diep in 't dode woud
ergens wat goud bedolven lag.
Met lege hand en hart
trad ik in 't bos en vond
de eerste krokus in de zon.
Hij stond zo schitterend
op het donkergroene mos;
zo licht
tussen het koude, naakte hout.
En iets
wat ik de ganse winter was vergeten,
ging weer aan 't smeulen
met een tere gloed.
Zo stond ik lang
gelukkig en vereend
met die kleine krokus in de zon
en wist opeens
hoe diep
de kleine dingen leven.

 

Annemie Bonneux

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Lucy om 00:00

Je kinderen














Je kinderen zijn je kinderen niet. 

Zij zijn de zonen en dochters van 's levens 

hunkering naar zichzelf. 

Zij komen door je, maar zijn niet van je, 

En hoewel ze bij je zijn, behoren ze je niet toe. 

Je mag hun je liefde geven, maar niet je gedachten, 

Want zij hebben hun eigen gedachten. 

Je mag hun lichaam huisvesten, maar niet hun ziel, 

Want hun ziel toeft in het huis van morgen, dat je niet 

bezoeken kunt, zelfs niet in je dromen. 

Je mag proberen hun gelijk te worden, maar tracht niet 

hen aan je gelijk te maken. 

Want het leven gaat niet terug, nog blijft het dralen bij gisteren 

Jullie bent de bogen, waarmee je kinderen als levende 

pijlen worden weggeschoten. 

De boogschutter ziet het doel op de weg van het oneindige en 

hij buigt je met zijn kracht, opdat zijn pijlen snel en ver zullen vliegen. 

Laat het gebogen worden door de hand van de 

boogschutter een vreugde voor je zijn: 

want zoals hij de vliegende pijl lief heeft, 

zo mint hij ook de boog die standvastig is. 

Kahlil Gibran, uit " De Profeet "

 

Hoe vind je dit bericht? 29 stemmen
Geschreven door Lucy om 00:00

Verwachtingen

Het was een goed, een slecht jaar.
Dan nog één alsof het niet telt.

We vieren ons de afgrond in, hemel tegemoet,
voornemens slanker te zijn dan nu, rijker
dan de rijkste geest. Voordat de teller
ons nogmaals verspringt.

Het jaar is een ansicht. De diepe zee van winter,
branding van herfst en lente, in het midden
het tropische eiland zomer. Op de witte stranden zullen we liggen, onder palmen, mooi op kleur,
goed op gewicht, afgepast. Dit keer wel.

Dit keer wordt alles anders, beter. Niet langer
zijn we gestapeld, in betonnen letterbakken
tentoongesteld aan niemand die ertoe doet,

nu liggen we uitgestald, naast elkaar,
alsof er plek genoeg is. Bekijk ons! Zie ons!
Zoete cocktails, zilte lippen: we leven.


Mark Boog (1970)
http://boogblog.wordpress.com/



Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Lucy om 12:14

De zandloper

Dat haar besmeurde blauwe laarsjes het bed vol vuil
stampen, dat ze zich dan met een elegante boog
opdrukt in een handstand tegen de muur, deert mij
niet. Dat ze daarbij enigszins rood aanloopt, puft,
hijgt, maakt haar opwindender dan ooit tevoren.

Wennen is het wanneer ze ondertussen kreunend
uitroept, dat ze haar lenigheid, de kopstand, oefent
voor later, wanneer na haar dood de as in een houten
zandloper moet, testamentair vastgelegd. Zodat ze
dan eeuwig op mijn salontafel beweegt
.

Maarten Inghals

 

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Lucy om 10:34

Dwalend langs de nacht



geluidloos als in
                        de stilste dromen,
zo heb ik je zien komen,
zoekend naar mijn wakende hand.

Je was als een ster
uit duizend en een verhalen,
een eenzame vlinder

heel stil fluisterend
een woordloos verhaal

klein, eenvoudig
en toch ...
heb ik je begrepen.

Gerard de Nerval

Hoe vind je dit bericht? 7 stemmen
Geschreven door Lucy om 13:34

mocht je me vergeten .

Mocht je me vergeten
wil ik dat
je één ding weet;

Als ik kijk naar de kristalmaan ,
de rode tak van trage herfst
bij mijn raam ,
als ik bij het vuur gezeten ,
de ongrijpbare as neem
of rimpelig lijf van brandhout ,
weet je ,
dat alles mij tot jou voert ,
alsof alles wat bestaat ,
geuren ,licht , metalen ,
scheepjes zijn die varen
naar jouw eilanden
die me verwachten .

Welnu dan ,
als beetje bij beetje
jouw liefde voor mij minder wordt ,
zal beetje bij beetje
mijn liefde voor jou minder worden .

Als je me plotseling vergeet ,
zoek me niet ,
want ik zal je reeds vergeten zijn .
                                                  Als.

Pablo  Neruda

 
Hoe vind je dit bericht? 12 stemmen
Geschreven door Lucy om 22:01

Mocht je me vergeten (vervolg)

Als je de wind van vlaggen
die door mijn leven waait
waanzinnig lang vindt ,
en je besluit
me aan de oever te laten
van het hart waarin ik wortel
bedenk
dat op die dag , op dat uur ,
ik mijn armen OP zal heffen ,
dat mijn wortels naar buiten komen
om andere gronden te zoeken .

Maar als je dag na dag ,
uur na uur , voelt
-onverzoenlijk lief-
dat je voor mij bestemd bent ,
als , dag na dag ,een bloem
aan je lippen ontstijgt
om mij te zoeken ,
ach dan , allerliefste ,
komt dat vuur weer in mij op ,
in mij blust niets
of wordt vergeten ,
mijn liefde voedt zich
aan jouw liefde :

zolang je leeft
zal mijn liefde
in jouw armen zijn
zonder mijn armen
te verlaten .

Pablo Neruda
Hoe vind je dit bericht? 31 stemmen
Geschreven door Lucy om 00:00