RIJKDOM

ALS EEN POES NAAR SCHOOL TOEGAAT, DAN LEERT ZE ENKEL KATTENKWAAD.

ZE LEERT ER MAUWEN MET AFGRIJSLIJKE KLANK, HAAR NAGELS TE SCHERPEN AAN STOEL OF AAN BANK.

ZE VOLGT DE CURSUS, POES IS NIET STOM; 'HOE GOOI IK THUIS DE VAASJES OM.'

ZE LEERT OP SCHOOL MET SCHERP VERSTAND; 'HOE VERNIEL IK DE PAPYRUSPLANT.'

ZE LEERT ER OOK TOT SCHRIK VAN DE BAAS, BIEFSTUKJES STELEN EN PLAKKEN KAAS.

EEN GELEERDE KAT DIE BLIJFT IN LEVEN, LEERT DE IJSKAST KOPJES GEVEN.

EEN EEUWIGE STRIJD TUSSEN GEVOEL EN VERSTAND ... IS SOMS FLINTERDUN. 

ZEG HET MET BLOEMEN 

LAAT DE ZON EENS STRALEN IN JE HUIS EN IN JE HART

MAAK MET DUIZEND VREUGDEN WEER EEN FONKELNIEUWE START.

ZET DE RAMEN OPEN, DE GORDIJNEN WIJD UITEEN.

ALLES WAT ERIN KOMT IS VANDAAG VAN JOUW ALLEEN !

LAAT DE ZON EENS STRALEN EN PROBEER DAN MET EEN LACH

HET GEHEIM TE VATTEN VAN DE NIEUW VERKREGEN DAG.

WERP WAT ONGEWENST IS MET TWEE HANDEN OVERBOORD,

OP ZO 'N ECHTE FEESTDAG, WAAR HET LICHT UITBUNDIG GLOORT.

LAAT DE ZON EENS STRALEN, ONGEKUNSTELD EN SPONTAAN

ZODAT LEVENSKNOPPEN KLEUREND, GEUREND OPENGAAN.

DEZE DAG IS 'D EERSTE VAN DE REEKS DIE JE NOG KRIJGT

MAAK ER DAN IETS MOOIS VAN VOOR DE ZON TER KIMME NIJGT !

frits deubel

HAAL GEDACHTEN BINNEN EN ONTVANG ZE VORSTELIJK , ÉÉN VAN HEN IS MISSCHIEN DE KONING

IK WORD DOOR WEEMOED OVERROMPELD ALS IK VOORBIJE LIED'REN ZING 

EN ELKE TOON MIJ ONDERDOMPELT IN MEREN VAN HERINNERING

IK WAS EEN STIL EN EENZAAM KIND ... EENZAAM ALS GEEN, GIJ ZONGT VOOR MIJ ALS EEN STEM IN DE WIND

NU BEN IK ALLEEN ... ALLEEN ...

ZONNIGE HERINNERINGEN KAN JE BLIJVEN KOESTEREN

MENS'LIJK HART IS EEN GROOT WONDER DAT DOOR GOD WERDT TOEBEREID

WAARIN SMART EN IN 'T BIJZONDER MENSEN TOT ELKANDER LEIDT.

HET VERSTAND DAAR TEGENOVER SCHEIDT DE MENSEN VAAK UITEEN

ELKE KANT WEET HET WAAROVER EN ZIJ WENSEN ZICH ALLEEN.

MAAR ALS HARTEN ZIJN VERBONDEN IN HUN LOTSVERBONDENHEID

KRIJGT GEEN TARTEN HEN ERONDER IS HUN TROTS SAAMHORIGHEID.

IEDER GEEFT DAN AAN DE ANDER GUNST EN EERBIED BOVENAL

WANT ELK WEET ZICH WAT ANDERS WAT NIET EEN WEZEN ZAL.

"HET LICHT VAN DE GEEST, ZONDER DE WARMTE VAN HET HART ,WORDT VAAK TOT DWAALLICHT 

WANNEER IK WEELDEDRONKEN MIJN ROZIG KIND BESCHOUW

EN DIE 'T MIJ HEEFT GESCHONKEN,  MIJN AANGEBEDENE VROUW

ZO VRAAG MIJ NIET VAN BEIDEN MIJN HART HET MEEST BEMINT ...

MIJN HART EEN KAN NIET SCHEIDEN DE MOEDER VAN HET KIND ...

IK DOE MIJN ARMEN OPEN EN SLUIT ZE ERIN BIJEEN

EN VREUGDETRANEN LOPEN MIJ LANGS DE WANGEN HEEN ...

ACH, WIST GIJ SPREEK IK STILLE, HOEZEER GIJ WORDT BEMIND,

GIJ, KIND, OM MOEDERS WILLE, GIJ,MOEDER OM UW KIND

 OP ZOEK NAAR DE VERWONDERING VAN HET ALLEDAAGSE, EN HET BIJZONDERE VAN HET GEWONE

WAT DAUWT DAAR ZO WAAR DE ZON ONDERGAAT...?  KIND, DE ZON DOET DE AARDE IN NACHTGEWAAD

WAT ZIJN DAT VOOR DINGEN IN WEI EN RIET...?  KIND, DE KREKELS ZINGEN EEN MINNELIED.

WAT DRAGEN DE WINDEN VOOR GEUR ZO LAAT...?  KIND, DE BLOESEM VAN LINDEN DIE OPENGAAT.

WAT SCHIJNEN JE OGEN ZO GROOT , ZO GOUD...?  KIND, DAT DOET DAT HOGE VERGULDE WOUD.

WAT IS ZEG- DAT VERRE ZOETE VERDRIET...?  KIND VRAAG DAT DE STERREN, VRAAG HET MIJ NIET !

WAAR IS  HET KIND IN ONS GEBLEVEN

HET KIND DAT ZICH NOG VERWONDEREN KON OVER KLEINE DINGEN

OVER DE EERSTE WARME STRALEN VAN DE ZON ?

WAAR IS HET KIND IN ONS GEBLEVEN

WAAR IS HET KIND NAARTOE GEGAAN ? HET KIND DAT VRIJ-UIT DURFDE TE LACHEN

IK VRAAG JE , HEEFT DAT KIND OOIT WEL BESTAAN ?

O ZEKER WEL, VAST EN ZEKER

MAAR WE WETEN HET VAAK NIET MEER, VAAK WERDEN WE GEKWETST

EN DAT DEED ZEER.

MAAR ALS HET GEBEURT, ALS JE DE MOED HEBT OM TE KIJKEN, TE VOELEN,

WEER TE WORDEN ALS EEN KIND, WEET DAN DAT JE WORDT GEDRAGEN,

OP DE WOLKEN, DOOR HET WATER, IN HET RUISEN VAN DE WIND.

WEET DAN DAT JE WORDT GEDRAGEN DOOR GOD

JE BENT EN BLIJFT ALTIJD ZIJN KIND.

HET LEVEN SLAAPT IN DE RUWE AARDE

DROOMT VAN SCHOONHEID IN DE BLOEMEN

ONTWAAKT MET KRACHT IN DE DIEREN

EN HEEFT IN DE MENS BEWUSTZIJN VAN EINDELOZE MOGELIJKHEDEN

DE BLOEMKENS LANGS DE WEGEN, DIE KEN IK MEEST ALLE BIJ NAAM

ZIJ LACHEN MIJ VRIENDELIJK TEGEN, ZIJ GROETEN MIJ AL TE ZAAM

DE BLOEMEN ACHTER DE RAMEN  OMDAT IK HUN NAMEN NIET WEET

DIE SCHIJNEN ZICH MIJNER TE SCHAMEN, EN MOMPLEN :

DIE DOMME POËET.

LEVEN IS HERINNERINGEN BEWAREN VOOR LATER, OM ZE DAN ECHT TE BELEVEN

WANNEER DE KINDREN GROOT ZIJN, MIJN LIEF, MIJN LEVENSLUST

DAN KOMT ER , NA EEN TIJD VAN ZORG, OOK WEER EEN TIJD VAN RUST

MIJN HAAR ZAL WEL WAT GRIJS ZIJN, UW VOORHOOFD NIET ZO GLAD

MAAR ALS HET HART NOG JONG IS, HOE WEINIG HINDERT DAT !