Berichten van 1 januari 2011 tot 31 januari 2011

IK WIL OOK EEN BEETJE LICHT BRENGEN IN DE DUISTERNIS !

 BRACHTEN DE WIJZEN GEEN IJS ...  IS DE WINTER VAN DE WIJS.

DE REDEN WAAROM HONDEN ZOVEEL VRIENDEN HEBBEN IS OMDAT ZE HUN STAART BEWEGEN

INPLAATS VAN HUN TONG

JE STAAT VIJFTIG JAAR LANG TEGEN DE DEUR NAAR HET LEVEN TE DUWEN, TOT JE ER ACHTER KOMT

DAT DIE DEUR NAAR BINNEN OPENT ... 

 DE ZON BLEEK VAN DE WINTERKOU, DE PLAS GEHULD IN NEVELS

EEN STILLE PASSANT DEELT HET MOMENT VAN SCHOONHEID SLECHTS HEEL EVEN.

DE KOET WEIGERT TE STRIJDEN HET MACHTSSPEL VAN DE STROOM

WIEGT IN 'T GEGEVEN RITME, DEINT MEE, BERUSTEND, SLOOM.

ZO GRAAG ZOU IK ER DEEL VAN ZIJN, DE ZUIVERHEID VAN HET WATER

DE BUIGZAAMHEID VAN 'T TERE RIET, MISSCHIEN KOMT DAT NOG LATER.

ACH WAS IK MAAR HET SLINGERPAD, DAT LINKS, RECHTS, ZIJN DOEL BEREIKT

DE BOOM DIE HALF ONTWORTELD, NOG LANG, LANG NIET BEZWIJKT.

NOG BEN IK ALS HET WRAKKIG HOUT, GEKNAKT, AAN DE KANT GESCHOVEN

ALS 'T WIER DAT AAN DE BODEM KLEEFT, IK WORTEL, MAAR KOM IK BOVEN.

ALS MEN TE DIEP IN DE AFGROND VAN DE DUISTERNIS KIJKT ...

MOET MEN ER ZICH VOOR BEHOEDEN ER GEEN DEEL VAN TE WORDEN.

DE HERFST VAN JE LEVEN ... MEER GEVEN DAN NEMEN ... OVERZIE HET VERLEDEN ...

MAAR LEEF IN HET HEDEN .

LAAT MIJ EEN LEVEN LEIDEN ZOALS ELK WEZEN HIER OP AARD, NAAKT GEBOREN ONGEBONDEN, WANT ZO BEN IK GEMAAKT.

IK BEN ALS JIJ GEWOON EEN MENS MET EIGEN WIL, EEN EIGEN GEEST ... EEN STUKJE LEVEN OP DE WERELD ZOALS HET ALTIJD IS GEWEEST !

 LEVEN IS GEEN OP TE LOSSEN PROBLEEM, MAAR EEN WERKELIJKHEID DIE GELEEFD MOET WORDEN

DE SCHILDPAD JAAGT DEN AAP, BEZIE WAT VREEMDE DINGEN !

HIJ WEET NIET WAT TE DOEN, OF WAAR TE ZULLEN SPRINGEN.

DE SCHILDPAD EVENWEL EN KRUIPT MAAR IN HET ZAND,

EN ...  WAT NOG VREEMDER IS, Z'EN HEEFT NIET ENE TAND.

WIE BOZE RANKEN BROEDT, DIE LEIDT EEN DROEVIG LEVEN

HIJ ZUCHT, HIJ DUCHT, HIJ VLUCHT AL WORDT HIJ NIET GEDREVEN.

AL TRILT ER MAAR EEN RIET, HIJ IS TERSTOND BEVREESD.

DAAR IS GEEN FELLER BEUL DAN BINNEN IN DE GEEST.

DIKWIJLS ZIET MEN DAT DE ZOTTEN MET DE WIJZE LIEDEN SPOTTEN

MAAR WIE ZICH NAAR WIJSHEID STELT, LAAT DE GEKKEN ONGEKWELD. 

JUIST DE DINGEN DIE JE WILT DELEN ZIJN  ZO MOOI OMDAT JE ALLEEN BENT 

WOORDEN ...

ROLLEN ZE OVER TONGEN OM TE VERDWIJNEN IN EEN GERUIS VAN DE BRANDING VAN EEN OCEAAN VAN ZINNEN ?

WIE ZE IN STILTE IN ZIJN HART ONTVANGT, HOORT IN DIE ADEMTOCHT DE DIEPTE VAN EEN ZEE

OF DE WEERSPIEGELING VAN EEN GELUKZALIG ZONLICHT

ZE ZIJN GETUIGEN VAN HET WEDERVAREN HUNKEREND NAAR HET VASTELAND, OM ER ZICH NEER TE VLEIEN

IN EEN OOR DAT LUISTEREN WIL.

LAAT NIET DE FELLE ZON ÉÉN TRAAN VAN SMART DROGEN ALEER GIJ ZELVE

DIE VAN 'STRIJDERS OOG HEBT AFGEWIST. 

OP MIJN KLEINE KORTE POOTJES, KNIEL IK EVEN VOOR U NEER. IK WIL U HARTELIJK BEDANKEN, VOOR DEEZ' FIJNE DAG , O HEER.

WEL MOET IK U OPMERKZAAM MAKEN, HET BEGON EEN BEETJE VROEG. OF LAG HET AAN MIJN SLAPERIG OORTJE DAT DE KLOK ZES SLAGEN SLOEG ?

ER VIEL VANDAAG EEN BEETJE REGEN. EN DE WIND WAS DUN EN KOUD. U MOET TOCH WETEN , GROTE SCHEPPER,  DAT EEN TAKS DAAR NIET VAN HOUDT.

HET IS NIET , DAT 'K WIL VERWIJTEN, DAARVOOR BEN IK TOCH TE KLEIN. MAAR DE WARMTE VAN HET ZONNETJE, ZOU VOOR MIJ VEEL BETER ZIJN.

IK HEB VANDAAG WEER VEEL GELACHEN. LIEVE HEER WAT EEN PLEZIER, WANT DIE PESTKAT VAN DE BUREN, ZORGDE WEER VOOR MIJN VERTIER.

LEKKER BIBBEREND VAN DE KOUDE, ZAT IE OP DE SCHUUR, KLETSNAT, IK ZAT DROOG ACHTER DE RAMEN. HEMEL WAT EEN LOL GAF DAT.

OMDAT IK DEED OF IK IETS 'DOEN' MOEST, LIET MIJN BAAS MIJ EVEN UIT,IK ZACHTJES NAAR DAT BEEST GESLOPEN, MET ZIJN STOMME KATTENSNUIT.

'T LOEDER HAD NIETS IN DE GATEN EN TOEN GAF IK TOCH EEN BLAF, LIEVE HEER 'K HEB KROM GELEGEN, HIJ VIEL VAN HET SCHUURTJE AF.

MET ZIJN STAART RECHT IN DE HOOGTE, GING IE KRIJSEND AAN DE HAAL, OP EEN AFSTAND ZITTEN BLAZEN, 'T BEEST IS TOCH ZO ASOCIAAL.

'T KREEG TOEN ZO DE PÉ IN, WEET U, IK HEB 'M EVEN OPGEZOCHT, EERLIJK HEER,  IK WAS VERGETEN , DAT HET VAN DE BAAS NIET MOCHT.

MAAR WAT DOET DAT ZWARTE MONSTER ? DEELT EEN DREUN UIT MET ZIJN KLAUW. ZEG NOU ZELF, DAT WAS NIET EERLIJK. EN TOEN GAF IK HEM EEN KNAUW.

HET WERDT EEN LEVENSGROTE RUZIE, MET ONTZETTEND VEEL KABAAL. EN IK DACHT: VOOR IK GA VERLIEZEN, GA IK PIJLSNEL AAN DE HAAL.

DAT WAS REUZE SLIM BEKEKEN, WANT DE BAAS KWAM OP MIJN BAAN. NOU, DAT IS EEN STERKE KEREL. DIE KAN ECHT EEN KAT WEL AAN.

OVER MIJ HAD HIJ WAT ZORGEN, DIE KATTENKLAUW DEED REUZE ZEER.GELUKKIG HADT HIJ NOG EEN TUBE, MET EEN OF ANDER WONDERSMEER.

TOEN BEN IK EVEN UIT GAAN RUSTEN. VOOR DEEZ' KEER MOCHT IK OP BED. TERWIJL IK SLIEP TROKKEN MIJN POOTJES NOG VAN DOLLE BINNENPRET.

HET WAKKER WORDEN WAS GEWELDIG. O, HEER, MIJN BAAS IS TOCH ZO'N DOT. OMWILLE VAN DIE GROTE KRABBEL, KREEG IK EEN SUPER VLEESRIJK BOT.

NOU DACHT IK HEER, EEN KLEINE TECKEL, HEEFT VAST UW WELGEVALLIG OOG. 'K BEN ALTIJD LIEF, ALTIJD GEHOORZAAM. DE BAAS PRIJST IMMERS HEMELHOOG

ALS U EEN BEETJE MEE WILT WERKEN, UW SCHEPPINGSPLAN NOG EENS BEZIET, DENK DAN AAN KATTEN ZONDER NAGELS. DAT IS TOCH EERLIJKER ? OF NIET.

DIE IN ZIJN JEUGD HET PAD DER DEUGD HEEFT INGESLAGEN EN 'T GOEDE DOET

WACHT WELGEMOED ZIJN OUDE DAGEN 

NIET KLAGEN MAAR DRAGEN EN VRAGEN OM KRACHT

NIET ZORGEN VOOR MORGEN BIJ VALLENDE NACHT

NIET BEVEN VOOR 'T LEVEN GEGEVEN VAN GOD

MAAR 'T LEVEN BESTEDEN NAAR PLICHT EN GEBOD

NIET DRINGEN IN DINGEN DOOR NIEMAND BEVROED

TEVREDEN TE TREDEN BIJ 'T LICHT OP HET PAD

EN DE LAMP VOOR DE VOET

1892

WANNEER DE KINDREN GROOT ZIJN, MIJN LIEF, MIJN LEVENSLUST

DAN KOMT ER , NA EEN TIJD VAN ZORG, OOK WEER EEN TIJD VAN RUST

MIJN HAAR ZAL WEL WAT GRIJS ZIJN, UW VOORHOOFD NIET ZO GLAD

MAAR ALS HET HART NOG JONG IS, HOE WEINIG HINDERT DAT !

LEVEN IS HERINNERINGEN BEWAREN VOOR LATER, OM ZE DAN ECHT TE BELEVEN