VARENS

De laatste heesters van mijn lijst...  En Weigelia's zijn heel makkelijke heesters met een overdadige bloei in mei.  De lichtroze Weigelia vind ik niet zo fantastisch van kleur - nogal snoepjesroze, niet denderend - maar is persoonlijk hoor.  Maar de donkere vind ik wel heel mooi - ook heel mooi te combineren !

Heel wat soorten Viburnum ! En er zouden zelfs nog enkele bij kunnen...
Mijn favoriet om naar de bloemtakken te kijken in mei : plicatum 'Mariesii' ! Schitterend.  Ik vind het elk jaar zo spijtig als het weer voorbij is...  Toemaatje in de herfst is de bladverkleuring.
Favoriet voor de geur van de bloemen : x carlcephalum - heerlijke geur die ver draagt !
Favoriet voor het wintergroene blad, de lange bloei in de winter + bessen (als men na de bloei niet snoeit natuurlijk) : tinus.  Wordt hoog.  Altijd mooi (hier op foto).
Favoriet voor het bloemschikken met bessen : davidii - staalblauwe stevige trossen ! Ook groenblijvend, maar laag.
Aan plicatum 'Mariesii' knip ik niet voor het bloemschikken - zou zonde zijn van de prachtige horizontale takken, maar voor de rest allemaal heel bruikbaar in boeketten of bloemstukken...
Opulus 'Roseum' heeft van die leuke ronde witte iets hangende sneeuwballen, en in de herfst mooie herfstverkleuring, maar evenals de gewone opulus, wel heel wat last van luizen en rupsjes - het blad wordt tegen het einde van de bloei en kort erna sterk aangetast - spijtig.  Later krijgt de struik wel nieuw blad, maar sommige tuinliefhebbers bannen de opulus om die reden toch uit hun tuin.  Bij mij mogen ze nog wat blijven ! Sargentii 'Onondaga' heeft er ook last van - deze struik is sterk opgaand - wel mooie bloemen.

Teucrium (Gamander) : Teucriums zijn bijenplanten.  Eerder bij de vaste planten heb ik het al gehad over Teucrium hyrcanicum, een mooie vaste plant en lange bloeier, nog te weinig gebruikt.  Zo is het ook met dit kleine halfheestertje Teucrium x lucidrys met klein donkergroen blinkend blad.  Je kan het in het voorjaar een klein beetje snoeien om in vorm te houden en in de zomer bloeit hij met kleine lavendelroze bloempjes.  Als synoniem van T. x lucidrys wordt opgegeven T. chamaedrys.  Nochtans vind ik als info dat x lucidrys wat rechterop groeit dan chamaedrys en ook iets meer zilverig bladje heeft.  Als ik mijn plantje bekijk begin ik dan te denken dat ik eigenlijk chamaedrys in de tuin heb in plaats van x lycidrys...  Maar wie geeft daar wat om hé...  Het is wel zo dat ik al meermaals ondervonden heb dat wanneer je iets op een kwekerij koopt, het soms achteraf niet die juiste plant is, ofwel een andere hybr. of cultivar, andere kleur, of wat ik anderhalf jaar geleden ook heb voorgehad : een gele roos geleverd krijgen in plaats van een lavendelroze ! Maar je koopt in het najaar, na de bloei, je plant, en pas het jaar daarna merk je het ! Zo gaat het meermaals en dan ben je weer achteruit met de mooie combinatie die je in gedachten had...  Maar in het geval van deze Teucrium heeft het géén belang.  Voor vooraan in de border.  Je kan er ook een mini-haagje mee maken.
Voilà, dat is de enige T-(half)heester in onze tuin...

Vele decoratieve heesters...
Hierbij een foto van Sarcococca hookeriana var. humilis.  Sarcococca wordt in het Nederlands wel 'Vleesbes' genoemd.  Na de bloei volgen er inderdaad bessen die eerst groen zijn en daarna zwart kleuren.
Sarcococca zou ik niet willen missen in mijn tuin.  Het is een laag dik groenblijvend heestertje met glanzend donkergroen blad.  We hebben er twee haagjes van, niet zo ver van het terras, langs weerszijden van onze teak bank.  De bloei valt wanneer er juist vrij weinig te beleven valt, nl. van januari tot maart.  Het zijn kleine weinig zeggende witte bloempjes, maar de geur... ! Het is een intense lekkere geur die zich tot ver verspreidt, en dat in die periode, dat is zeker meer dan welkom.  Alleen al voor die geur zou je op een grijze winterdag toch eens even door je tuin gaan.  Sarcococca is van de familie van de Buxaceae.  Snoeien doe je deze Sarco enkel als je het echt nodig vindt.  Kort na de bloei is het eigenlijk wat zonde omdat je dan geen bessen meer krijgt.  Maar heel laat op het seizoen is ook niet goed omdat er dan soms niet genoeg hergroei volgt voor de volgende bloei.  Als je maar een exemplaar - of enkele - hebt staan, dan kan je ze dus best rustig hun gang laten gaan, tot ongeveer een 50 cm hoog.  Als je de bessen laat rijpen, zaaien ze zich ook lichtjes uit.  Je moet wel lang wachten vooraleer je een kleine (traaggroeiende) nakomeling hebt, maar dat is het wel waard.
Verdere uitleg later ! Groetjes !

Hierbij een foto van de alombekende en makkelijke Ribes sanguineum.  Dit is een struik waarmee we vroeger als beginnende tuinier zowat eerst kennis maakten, samen met de Rhodo, Azalea, Hortensia, Forsythia - bij ons althans.  Allemaal makkelijke planten en leuke bloei.  Ik heb deze Ribes nog altijd, hoewel hij in vele tuinen al lang verdwenen is.  Hij staat niet meteen in het zicht, maar hij mag blijven, want ik gebruik hem tijdens de bloei om enkele takken in een vaas te zetten (hij kan goed tegen snoei), en later op het seizoen knip ik ervan omdat het blad mooi combineert in boeketten en bloemstukken, vooral in het najaar, samen met bessen enz.  Mag in volle zon of halfschaduw.
De Rhodo's zijn de eerste heesters die we in onze tuin aangeplant hebben, als afscheiding tussen ons en onze buur; voornamelijk de ponticum, toen omdat het eerst en vooral goedkoop was, maar ook zeker omdat hij redelijk vlug groeit.  Om er toch een ander kleurtje bij te voegen, kochten we twee groepjes van drie rozerode, nl. 'Diana Van Herzeele' en 'Germania'.  Ondertussen is blijkbaar 'Diana' niet meer zo verspreid, en ik vermoed dat het ook deze is waarvan er bij ons niet veel meer is overgebleven.  Ik heb ze zelf nooit uit elkaar kunnen houden en nu weet ik niet meer of we nog 'Germania' of 'Diana' hebben, maar aan de foto's van 'Germania' op het net te zien, denk ik deze laatste dus.  Het zijn niet bepaald mijn lievelingen.  Veel mooier vind ik de achteraf aangeschafte 'Cunningham's White'.  Lichtroze knop die wit openbloeit, met een vage roze schijn en met okergele vlekken in het hart.  Op deze bloemen zit ik wél ieder jaar te wachten.  Rhodo's doen het goed in halfschaduw; ook in zon, maar dan moet de bodem vochtig genoeg zijn.  De eerste paar jaar na aankoop van een kleine Rhodo, bij voorkeur de bloemknoppen uitnijpen ten voordele van een compacte groei van de plant.  Later ook na de bloei onmiddellijk de uitgebloeide bloemen voorzichtig uitbreken, zodat ze niet in zaad komen - dit ook weer ten voordele van de groei - opgepast dus voor de nieuwe kleine scheutjes die zich al vlug vormen naast de uitgebloeide bloemen.  Als je voor de bloei zwarte knoppen opmerkt, deze verwijderen en afvoeren, niet naar de composthoop, maar weg. 

De enige M-struik in onze tuin is de Mahonie.  Een heel gemakkelijke struik, die je niet meteen combineert in een mooie vaste plantenborder, maar die op de geschikte plaats wel zijn nut kan hebben.  Hulstachtig blad, geurende gele bloemen en daarna blauwe bessen - een aantal kwaliteiten dus.  Niet iedereen is er totaal weg van, maar ik heb er meerdere van in een struikenborder met verschillende soorten witbloeiende Spiraea, lage laurier en Hypericum, en middenin dat vlak, een geelbladige boom, de Robinia pseudoacacia 'Frisia'.  Komt wel mooi uit.  Daarnaast staat dan nog een haag van rode beuk.  Hij verdraagt goed snoei.   Tegen de Kerst gebruik ik takken van de Mahonia ook vaak om te bloemschikken.  Die geven onmiddellijk een prima structuur in grote bloemstukken. 

Lavatera 'Barnsley' is de bekende witroze struikmalva met rozerood hartje.  (Op de foto hierbij weeft er zich een varenblad door de struik - dat is dus niet het blad van de Lavatera !)  Er bestaan ook eenjarige lavatera's, maar hier hebben we het over de struik- of bekermalva.  Hij wordt ook bij de vaste planten gerekend, maar het is eigenlijk weer zo'n halfheester (als bijv. Lavendel).  Hij wordt ruim 1m50 hoog en bloeit van juni/juli tot september/oktober.  Lavatera  houdt van zon en van een goed gedraineerde niet te zware, eerder zandige bodem, neutraal of wat alkalisch.  Stekjes kan je nu nemen, van mei tot juli.  In de winter kan Lavatera soms invriezen; plaats hem daarom bij voorkeur wat beschut, of dek het hart af met wat coniferengroen.  Deels terugsnoeien doe je pas in het voorjaar als hij opnieuw uitloopt, zodat je goed kan zien tot waar hij nog leeft.  Te vroeg terugsnoeien, bijv. voor de winter, kan nefast zijn.  De witroze bloemen kunnen verkleuren naar wat donkerderroze.  Maar wanneer er ganse takken teruglopen naar de oorspronkelijke roze (Rosea) kleur, dan moeten die helemaal weggeknipt worden, anders gaan deze de plant mettertijd overnemen. 
Lavatera 'Grey Barnsley', daarvan het ik onlangs een klein gestekt plantje gekregen van een lid van Tuinpunt.  Spijtig genoeg vind ik deze niet zo meteen terug - wel wat over 'Silver Barnsley' of 'Grey Beauty'.  In elk geval is het blad zilvergrijs, mooi te combineren in de border !
Leycesteria formosa is eveneens een soort halfheester - sommigen noemen deze ook wel 'grootmoeders oorringen' ! Mooie opgaande vorm met mooie hangende paarse 'oorringen' waaruit kleine witte bloempjes hangen, die later besjes vormen.  De oorringen hangen er nu al, de witte bloempjes zijn zich stilaan aan het openen.  Een lust voor het oog.  Makkelijke plant.  Indien hij te groot wordt in het voorjaar wel terugsnoeien (best om de bloei te bevorderen), maar pas op voor late vorst, want de stengels zijn hol en als het veel regent en daarop vriest, dan vriest de plant dood.
Lonicera nitida is de alom gekende Struikkamperfoelie.  Groenblijvend makkelijk plantje dat als laag haagje veel in de straten gebruikt wordt door de gemeente.  Makkelijk in vorm te snoeien.  Sommigen gebruiken hem ook ter vervanging van buxus, vooral ook voor vormsnoei.  Groeit vlugger dan buxus en ook makkelijk te snoeien. 
Lonicera nitida 'Red Tips' is dezelfde als hierboven maar inderdaad met rode topjes.  Heel decoratief en mooi te combineren met roodbladige planten.

Ik heb hier de Lavendel nogmaals toegevoegd, hoewel ik hem al eerder bij de vaste planten genoteerd heb.  Waarom nu ? De vaste plantenkwekers verkopen eveneens lavendel, dus is hij dan een kruidachtige, vaste plant ? Eigenlijk is het een halfheestertje, d.w.z. dat de plant na de winter niet volledig bovengronds afsterft zoals een echte vaste plant waarvan je alle overblijfselen verwijdert wanneer de neusjes weer opnieuw de kop opsteken, maar dat er houterige resten blijven staan, die je slechts deels terugknipt (de eerste keer in augustus na de bloei de uitgebloeide stengels plus eventueel een klein stukje van de plant zodat hij netjes de winter kan ingaan, en een tweede keer in het voorjaar na de vorst korter, zodat hij de strakke vorm mooi behoudt en later niet gaat uiteen vallen).  Let er bij het snoeien wel op dat er aan de onderste delen van de plant die behouden blijven altijd wat groen - of liever grijs - blijft zitten.  Wanneer er dieper teruggeknipt wordt en men ziet nog enkel het hout, dan zal de lavendel niet meer uitschieten op deze verhoute delen (net zoals bij tijm, rozemarijn, salie, heide).
Zelf heb ik Munstead in de tuin gehad, een jaar of 12.  Toen was hij wel uitgeleefd.  Zelfs bij regelmatige snoei heeft lavendel op een 10 à 12 jaar zijn beste tijd wel gehad.  Je kan dan zorgen voor nakomelingen door tijdig bij de snoei wat stekken te bewaren en op te kweken zodat je vervangend materiaal voorradig hebt.  Dat had ik ook gedaan... maar : in de serre alles flink de winter doorgekomen, maar daarna, in het hete april, door teveel ander werk, het watergeven een beetje verwaarloosd, niet goed genoeg opgelet en... de stekjes hebben alle het loodje gelegd ! Dus... heb ik nieuwe aangeschaft : dit keer Hidcote.  Daarvan had ik vorig jaar al enkele gekocht voor op een andere plaats, en dat was heel goed meegevallen : Hidcote is mooi donker van kleur en bloeit naar mijn mening heel wat langer dan Munstead.  Ik ben er heel tevreden mee.  Hidcote bewaart trouwens ook zijn kleur bij het drogen.
De mediterrane lavendel houdt van zon, wat kalk en een goed gedraineerde grond, kan goed tegen droogte (de meeste grijsbladigen trouwens).
Bekijk maar eens de website van Bastin, die je onmiddellijk kan bezoeken als je op de foto hierboven klikt.  Daar vind je heel wat over lavendel, en ook over andere mediterrane planten, wat hun specialiteit is.
De rest van de L-heesters een volgende keer.  Groetjes ! Geniet van het mooie weer zolang het er is !

Heesters waarvan de naam met een I of een J begint, heb ik niet in de tuin staan...  Hier dus de K.
Kerria is heel leuk geel, soms bloeit die twee maal, je kan er gerust wat takken van knippen voor in de vaas, maar eigenlijk is het wel een woekeraar.  Je moet dus wel wat plaats hebben waar het er wat wild mag uitzien, zodat de Kerria wel wat mag verwilderen, want hij heeft ondergrondse uitlopers en wordt dus héél breed...  Regelmatig wat wortels afsteken en verwijderen helpt de onstuimigheid wat in te dijken.
Kolkwitzia is heel mooi zachtroze - de Engelse naam spreekt voor zich : 'Beauty Bush' ! Dit jaar was en is er een overdadige bloei - vroeger dan anders, meer en langer, dank zij de warme aprilzon waarschijnlijk.  Bij ons staat de Kolkwitzia nl. nogal schaduwrijk en eigenlijk heeft ie een voorliefde voor de zon, dus hoe meer zon erop valt, hoe beter.  Deze echte 'Beauty' heeft mooie overhangende takken met mooi tegenover elkaar staand blad.  Voorzichtig dus met snoeien - alleen indien nodig - en zorg dat de vorm van de struik zoveel mogelijk behouden blijft.  Kolkwitzia (op de kleine foto hierbij) is ook een makkelijke, licht geurende heester, breidt zich ook mooi uit, maar woekert helemaal niet zoals Kerria. 

Als foto hierbij een detail van de bloem van Hydrangea quercifolia 'Snow Flake' waarvan het synoniem H.q. 'Brido' is.  Schitterende dubbele bloem.  Misschien best om ze in bloei te kopen, want ik heb me er enkele jaren geleden een aangeschaft in het voorjaar en heb nog nooit een dubbele bloem gezien !
Van quercifolia is trouwens de bladverkleuring in de herfst schitterend !
Ik heb nog wel wat meer te vertellen over de Hydrangea's dan dit, ook over de snoei, maar dat moet een andere keer (al lang bezig geweest met de linken...).
Nog een vraagje van mij aan jullie : Hydrangea macr. 'Red Baron' heeft als synoniem 'Schöne Bautznerin'.  Weet iemand eigenlijk wat dit woord 'Bautznerin' betekent ?? Heb het opgezocht in mijn Duits woordenboek, maar vind het niet.  Nog niet verder gezocht, maar misschien weet iemand van jullie het ?
Tot nog eens en een fijne dag verder ! 

Hoi, ik ben even terug : heb uitleg over 'Bautznerin' (mijn vriendin-collega heeft helpen zoeken !) : Als je naar de volgende website gaat, dan vertellen ze je de historie van de naamgeving aan een aantal Hydrangea's en daar komt onze Schöne Bautznerin ook in voor en dat is één van de variëteiten die destijds zijn naam kregen in Bautzen (streek in Dresden/Duitsland), dus een vertaling in het woordenboek gaan we er niet voor vinden, het is gewoon de schone Bautznerin ! w.kamelienschloss.de/hortensien.html

Op de foto hierboven : Hypericum 'Hidcote', een heel mooie lange bloeier - wel geen bessen.

Sorry mensen, maar wegens gebrek aan 'blogtijd' komen de heester-details en commentaren later...  Al onze vrije tijd gaat deze periode nl. naar het effectieve werk in de tuin - we zijn delen van borders aan het herwerken enz.  En gezien het zeer droge warme weer, moet er extra aandacht besteed worden aan het water geven aan de aanplantingen...  Dat zullen jullie allemaal wel weten !
Het is al een heerlijke maand april geweest, maar voor onze tuin wenste ik toch dat we regen konden bestellen (vooral dan 's nachts - als we het toch voor het zeggen zouden hebben hé...).

De voornaamste heesters in onze tuin waarvan de naam met een H begint, zijn wel de Hydrangea's / Hortensia's.   Die verdienen dan ook een apart blogartikel.  Later dus !

Nog veel tuinplezier ! (Wij hebben in elk geval al ons best gedaan en genoten !!)

Nu in knop...  Vooral de tweede is héél mooi - wel een voorjaarsbloeier en geen speciale bladvorm of bladkleur, dus na de bloei een beetje saai (je kan na de bloei ook wat terugsnoeien indien gewenst).  Let dus op de combinatie in de border.

Wat een schitterend weer hé - ik verdwijn weer vlug in de tuin ! Groetjes !

Hallo allemaal.  Wel een tijdje geleden hé...  Over het slechte weer van toen spreken we al niet meer ! Uiteindelijk is het met onze Magnolia soulangeana nog goed gekomen - eigenlijk heeft hij twee maal gebloeid : de eerste keer voor die nachtvorst, en dan een aantal dagen later, toen het mooie weer er terug was, zijn de overige bloemen opengegaan.  Die verspreide bloei is nu bijna volledig voorbij, maar we hebben er gelukkig toch lang van kunnen genieten.
Vorig lang Paasweekend zijn we de hele tijd in de tuin en met 'tuinaangelegenheden' bezig geweest ! Fijn met het mooie weer...  Het weekend daarvoor hebben we met een bende een weekendje in de Ardennen doorgebracht - met een Dinant Adventure-dag - heel leuk !  Maar nu terug ter-tuin-zake.  John en ik zijn in onze tuin een aantal borders aan het veranderen.  Er moeten dringend een groot deel vaste planten gescheurd en herplant worden en tegelijkertijd wijzigingen aan de combinaties aangebracht worden.  Dat is een hele bedoening ! Een werk waar we eens goed onze tanden (of liever handen) kunnen inzetten.  Tijdrovend, maar voldoening gevend.  Ik ben ook naar een plantenruildag van Tuinpunt geweest, en binnen enkele weken nog naar een van de Vaste Planten Vereniging - daarna heb ik dan weer wat nieuws toe te voegen aan mijn lijst van vaste planten ! Maar nu eerst nog wat heesters in mijn blog brengen...
Op de foto bloemen van de laatzomerbloeiende Caryopteris clandonensis - een lust voor het oog !
Meer uitleg over deze heesters volgt later...