Terug van weggeweest !

OK, vrienden, de sneeuw is gevallen... en wij kunnen vertrekken... richting Oostenrijk !!!
Ondertussen verwelken de laatste tuinrozen en staat de Hamamelis 'Jelena' volop in bloei...
Tot binnenkort !

Veronica wordt Ereprijs genoemd, en Veronicastrum virginicum Virginische Ereprijs.
Alle om ter mooist.  De Veronica's lager, Veronicastrum ruime anderhalve meters, een schitterend vertikaal accent in de border.  Gemakkelijke planten voor zon/halfschaduw.  De hoge Veronicastrum bloeit later dan de lage Veronica's.
Op de foto hierbij een zachtroze Veronicastrum.

Ik weet dat ik de laatste tijd nogal kort van stof ben in mijn uitleg over mijn planten.  Binnen enkele weken hoop ik dat stilaan goed te kunnen maken.  Het heeft al een heel drukke tijd geweest bij ons in de familie - schilderwerken - verhuis van de jongste dochter enz. enz.  Eind van deze maand gaan John en ik een weekje skiën in Oostenrijk (hopelijk keert het weer en valt er wat sneeuw !!).  Daarna hoop ik thuis opnieuw wat orde op zaken te stellen en dàn komt er waarschijnlijk toch weer wat tijd vrij voor het bloggen...  Ondertussen, veel 'winter'groetjes van Georgie !

Thalictrum of Ruit : vaste planten voor niet al te droge bodem, zon/halfschaduw, snijbloemen.  Mooie fijne bloempluimen.  Ik hou van alle Thalictrums in mijn bezit, maar ook van de mini T. kiusianum - hier op de foto - slechts 15 hoog maar o zo mooi van bloempje, een mooie verrassing als je ze ergens op tuinuitstap tegenkomt, weer eens wat anders dan die hoge strever 'Elin' ! T. kiusianum staat dus op mijn verlanglijst !
Tiarella of Schuimkaars : lage bodembedekker voor de schaduw, niet te droog, voorjaarsbloeiende kaarsjes.  T. cordifolia is de meest gekende, met fijne ondergrondse uitlopertjes.  Van T. wherryi 'Bronze Beauty', vrij nieuw, vond ik geen foto op het net; wel heb ik zelf ergens een foto die ik deze zomer nam - ik zoek ze terug op en ga ze inscannen, dan krijgen jullie ze ook te zien (één van de dagen dat ik het wat minder druk heb...  we zijn aan 't schilderen !).  Dit plantje is polvormend en bedekt dus niet zó vlug de grond als cordifolia, maar héél mooi van bladje, en een heel lange bloei.  Mooi te combineren kleuren (groen met roodpaars bladje, roomroze bloemkaarsjes).

Hierbij nog een mooie foto van deze vaste plant die ik jullie niet wilde onthouden.  Merk het kleurverschil op met de foto die je te zien krijgt wanneer je de naam van de plant aanklikt in het bericht hieronder...

Stachys (Andoorn of Betonie) : S. byzantina 'Silver Carpet' vind ik persoonlijk het mooist van de byzantina's, omdat ze niet bloeien ! Gekke reden zal je zeggen, maar ik vind de andere byzantina's maar niks, of je moet er ergens apart een echt geschikte combinatie mee maken, zoals bijv. Piet Oudolf het in zijn tuin heeft gedaan.  De 'Silver Carpet' heeft mooi zilvergrijs blad en combineert dus prima met heel wat kleuren.  Waar je wel rekening moet mee houden is dat deze houdt van zon en droge bodem en kalk. S. grandiflora 'Superba' heeft daarentegen wel een mooie bloei, mooi vooraan in de border.  Kan wat beter tegen vocht dan byzantina.
Strobilanthes (Kaapse petunia) : Minder gekende vaste plant, goed in halfschaduw, met blauwe lipbloemen.  Redelijk wild van uitzicht, maar wel decoratief.  Wordt ongeveer een meter hoog.  Bekijk even de foto hierbij - zouden jullie zeggen dat de Nederlandse naam 'Kaapse petunia' is ? Ik niet; in ieder geval, petunia's worden gekweekt als eenjarige balkonplanten, en deze Strobilanthes is duidelijk een vaste plant.
Symphytum (Smeerwortel) : Deze zijn helemaal beter voor de wat wildere border.  Houden van vocht.  Smeerwortel wordt in de fytotherapie gebruikt en is goed voor de huid.
Zachte bijna wintergroeten en tot bij de T !

Serratula seoanii of Zaagblad, is een vrij onbekend plantje, voor vooraan in de border, met zeer fijn gezaagd warrig donkergroen bladje, en een late lilakleurige bloei in oktober-november.  Het bloempje lijkt van vorm op een klein korenbloempje.  Goed voor zon of halfschaduw.  Eerste jaar goed verzorgen, eerste winter afdekken.  Verdraagt droogte.
Sisyrinchium of Bieslelie/Steriris is verre familie van de iris : S. bellum is een fijn laag plantje met grasachtig bladje en kleine eindstandige blauwe bloempjes.  S. striatum heeft meer zwaardvormig blad, als van een Iris germanica, is groter zowel van blad als van bloemstengel dan S. bellum, en heeft licht roomgele bloempjes over de ganse lengte van de stengel.  Striatum bloeit vroeger dan bellum.  Houden van zon en niet te natte grond.   Bij ons op de zandgrond doet deze S. striatum het zeer goed.  Laat enkele stengels in zaad komen, zodat het nageslacht verzekerd is.  Het kan al eens voorkomen dat je wat planten kwijtgeraakt in een winter wanneer het eerst heel nat is en vlak daarop een vorstperiode.  Eerste winters een beetje afdekken helpt.  Het blad blijft wintergroen, maar in het voorjaar wordt het oude blad zwart; knip het dan grotendeels weg om vers groen blad weer fris te laten opkomen.
Solidago of Guldenroede is heel wat bekender dan de beide vorige planten.  Er zijn soorten Solidago die hevig kunnen woekeren.  Maar de hier vermelde 'Fireworks' en 'Strahlenkrone' hebben deze ergerlijke eigenschap helemaal  niet en zijn beide hele mooie zomerbloeiers voor in de zonnige geel-oranje-rode border, ook samen met grassen.  Fireworks lijkt inderdaad op vuurwerk, met zeer fijne bloeiaren, terwijl Strahlenkrone meer platte grotere bloempluimen heeft.

Soleirolia soleirolii ('Aurea') of Slaapkamergeluk, is een groenblijvend bodem-bedekkertje dat harde randen aan paden kan verzachten.  Het groeit op elke bodem, liefst wat vochtig maar goed gedraineerd - is wel droogteresistent.  We kennen dit plantje al lang als kamerplantje, maar het verdraagt vorst tot -5 à -10°C en kan dus perfect in de tuin, waar het zich goed uitbreidt.  Ze doen het goed in halfschaduw of schaduw, maar indien een frisse bodem, dan kan het ook in de zon.  Bestaat in groen en in groengeel.  Leuk zijn de Engelse gebruiksnamen die je kan lezen op de site van de RHS (Royal Horticultural Society) als je bij de opsomming hierboven op de naam klikt - gebruiksnamen als 'Mind-your-own-business', of 'Bread and cheese', of 'Angel's Tears'... 

De foto hierbij is van Sedum spectabile 'Pink Chablis', eentje die ik niet heb in de tuin, maar die ik wel heel mooi vind !

Sedum : Vetkruid, of Hemelsleutel - die laatste naam klinkt zoveel mooier dan de eerste, niet ? We hebben het hier over een sterke laatzomer-/najaarsbloeier voor de zon, die heel wat vlinders, bijen en hommels aantrekt ! Heel leuk, en een echte blikvanger.  Ze verdragen droogte en houden van een beetje kalk.  De cauticola's zijn kleine liggende soorten (mooi in een rotstuintje), de andere hogere, maar alle mooi vooraan in de border.
Wanneer die hogere soorten het goed doen in je tuin en ze blijven enkele jaren op dezelfde plek staan, kan het zijn dat de pol zo groot wordt dat de stengels beginnen omvallen.  Hiervoor zijn er enkele oplossingen.  De eenvoudigste is : je kan bijvoorbeeld vóór de langste dag (ik doe dat rond begin juni, voor half juni) de stengels met ruim een derde inkorten.  Ze vertakken dan en geven meer, maar wat kleinere bloeischermen, die niet zo zwaar zijn en waardoor de stengels beter rechtop blijven.  Dat is niet veel werk en lukt heel goed, vooral de hoogste soorten hebben hier baat bij.  Andere oplossing is in het voorjaar de volledige pol uitgraven en wat dieper planten.  Persoonlijk vind ik dat je dan tegelijkertijd beter ineens de pol deelt in enkele stukken en die stukken gewoon opnieuw apart plant; eventueel - indien een heel oude plant - het oudste, minder bloeiende middendeel weggooien en enkel de buitenste jongere stukken behouden. 
De hoofdbloei van de sedums is nu wel goed voorbij, maar vooral de 'Herbstfreude' blijft nog heel lang mooi, de bloemschermen donkerbruin geworden maar nog steeds sterk aanwezig, de stengels lichtbruin verdord, een beetje 'vergane glorie', wat heel goed past bij de huidige periode van het jaar ! Laat deze dus gerust je tuin in stemming houden tot het voorjaar, en knip ze pas dan kort af tot tegen de grond, zodat de nieuw verschenen topjes weer aan een frisse groeistoot kunnen beginnen !

Hierbij een close-up van een van mijn favorieten : Cephalaria gigantea.  Dit noemen we ook wel eens de Reuzenscabiosa ! Lijkt inderdaad wel de Scabiosa ochroleuca in reuzenuitvoering - tot wel een 2 m hoog, met een pol van bijna een meter doorsnede ! De kleur van S. ochroleuca is wel nog wat zachter dan die van deze Cephalaria, maar ik ben even gaan kijken onder mijn C-vaste planten-lijst, en de foto die daar verschijnt bij het aanklikken van de Cephalaria, is veel te fel van kleur, niet waarheidsgetrouw.  Maar deze hierbij is gewoon prachtig, vinden jullie ook niet ? Wat een bloem hé...
(Ik merkte juist dat ik blijkbaar bij de C-planten geen of bijna geen uitleg geschreven heb - dat moet ik wel eens rechtzetten - is voor binnenkort wel eens...)  Groetjes !

Hier nog even een mooiere foto van de zachtgele Scabiosa ochroleuca ! Klik erop om ze te vergroten en je zult, behalve de open bloem, ook enkele bloemen in knop, en heel wat zaaddozen te zien krijgen...

Eindelijk een volgend artikeltje, en wat een kleintje...  Heb helaas de laatste weken niet zoveel tijd om me met dit blog bezig te houden, maar beetje bij beetje gaat ook hé - niet teveel ineens willen ! Traag, maar zeker, komen we ooit wel aan het eind van het alfabet ! Al is het dan maar om weer van voren af opnieuw te beginnen, maar dan met bijv. grassen, of heesters, of zo...
Scabiosa's zijn heel mooie, fijne weefplanten, met platte ronde bloemhoofden, in blauw, lila, roze, wit, en zachtgeel.  'Butterfly Blue' spreekt voor zich - zeer mooi, zeer lang bloeiend.  Zet deze butterfly te kijk vooraan in de border.  S. ochroleuca (of S. columbaria var. ochroleuca), is de zachtgele.  Voor zon en kalk (maar doet het zonder die kalk ook wel goed - soms verlies ik er wel eens wat van, maar dan win ik weer ergens een zaailingetje bij...).  De meeste scabiosa's hebben ook mooie zaaddozen.
Scutellaria's zijn ook mooie, fijne planten, maar met opgaande aartjes met blauwe lipbloempjes.  S. altissima blijft laag - ongeveer een 50 cm, bloeit vroeg en zaait zich naarstig uit.  S. incana (op de foto hierboven) wordt wat hoger, en heeft een zéér mooie zachtblauwe kleur, waar ik jaar na jaar telkens opnieuw lang naar uitkijk, want de bloei valt wel vrij laat in de zomer, maar dan wordt het wachten beloond ! De bloemkleur past ook heel mooi bij het grijsgroene fijne blad.  Doet het wel wat trager aan dan altissima.  Ik hoop op uitbreiding...
Dat was het al weer...  Volgende keer zijn de Sedums aan de beurt ! Tot dan !

De Sanguisorba of Pimpernel doet het goed in zon en niet te droge bodem.  Bij ons hebben ze ook niet zo graag concurrentie van buurtplanten.  Hoewel, de kleine Tanna kruipt gestaag verder ! Die laat zich niet doen, vocht of geen vocht.  Schattige rode knoopjes ongeveer een 60-70 h uit boven het lage blad.  Prima weefplantje.  Dan de overhangende alba-pluimpjes aan de hoge stengels : heel sierlijk - spijtig van de vrij korte bloei (staat ie misschien weer wat te droog ?).  Mijn nieuwe aanwinst van dit jaar is de purpurea : prachtig ! Lange bloei, heel mooi - ik heb hem gecombineerd met een mooi gras met bijpassende kleur bloempluimen, nl. Miscanthus sinensis 'Malepartus', en met de prachtig donkerbladige Eupatorium rugosum 'Chocolate', waarvan het blad eerst donkerpaarsrood is, heel mooi met de donkerrode Sanguisorba, en later verkleurt naar groenrood, wanneer de roomkleurige bloemschermpjes verschijnen in de late zomer.  Een mooie drievuldigheid - waarvan ik spijtig genoeg nog geen foto's heb - gewoon vergeten te nemen op het hoogtepunt - is voor volgend jaar...  Op de foto hierboven een schitterend purpurea-pluimpje.  Als je dit aanklikt, verschijnt uitleg + foto over de Sanguisorba canadensis, ook een waardevolle witte, maar met rechtopstaande pluimpjes aan stevige stengels in plaats van de overhangende tenuifolia alba.
Saxifraga of steenbreek, is een laag plantje, sommige hebben gewone blaadjes, andere als vetplantjes, sommige bloeien vroeg, andere laat.  Ze worden veel gebruikt in rotstuintjes, of aan de rand van de border, makkelijk in halfschaduw.  Schattige makkelijke plantjes.  Het schildersverdriet groeit heel makkelijk en vlug, ook in onze arme zandgrond.  Herfststeenbreek is trager en heeft wat meer humus nodig, maar is wel zeker zo mooi van bladje.

Hier ben ik nog eens, met : Salvia of Salie... S. pratensis = veldsalie, S. verticillata = kranssalie.  Lage vaste planten voor de zon, vooraan in de border, met rechtopgaande bloeiaren vanaf de vroege zomer.  Wegknippen van uitgebloeide bloeiaren bevordert verdere bloei.  Houden van kalk.  De nemorosa's houden niet van een al te droge bodem, verticillata kan daar beter tegen.  De zijn alle aromatisch en snijbloemen.  Bij ons leven de Salvia's wel niet zo lang.  Ik verwen ze nu dan maar met een kalkgiftje ! (Bekalken doe je in het najaar - bemesten in het voorjaar.)  Als je wat tijd hebt, bekijk dan ook de website van de Nederlandse kwekerij Bastin eens, die zijn gespecialiseerd in mediterrane vaste planten, waaronder lavendel en ook salie - als je de S. pratensis 'Lapis Lazuli' aanklikt, opent de Bastin website.  Het fotootje bij dit bericht is er een van diezelfde 'Lapis Lazuli', die bij ons ook zo rozelila bloeit, heel mooi (lichter dan op de foto van Bastin).  'Lapis Lazuli' is eigenlijk een echt blauwe steen.  Daarom oppert Bastin of de kweker die de naam gaf, misschien kleurenblind was !  De 'Blauhügel' op de foto van Spruyt staat er dan weer ontzettend felblauw op - zó fel is die in werkelijkheid nu ook weer niet hoor...  De meeste salvia's zitten wel in het paars-blauwe kleurenschema en combineren goed.  Ook de Salvia sclarea var. turkestanica vind ik een heel mooie, maar dat is een tweejarige, geen vaste plant...

Rodgersia : mooie bladplanten voor de halfschaduw en wat vochtige bodem.
Van 'Pagode' vind ik nog zo direct geen foto op het net...  In de zomer had ik een foto van de roomwitte bloeipluim moeten nemen - die is heel mooi en fijner dan van de andere Rodgersia's, ook nog mooi in zaad na de bloei.
Rudbeckia fulgida 'Goldsturm' is een van mijn favorieten.  Geen pretentieuze plant, maar een heel gemakkelijke gele zonnehoed van een 60 cm hoog die héél lang bloeit en stevig op de stengel staat boven mooi donkergroen blad.  Doet het zelfs prima in onze droge zandgrond in de volle zon.
Allemaal een zonnig gezellig weekend in de mooie herfsttinten !