Wat een weer... !!!

Een heel mooie boom, zowel van vorm, als van kleur, vorm van de blaadjes, en als je geluk hebt (zoals wij afgelopen zomer !) dan geeft hij je langwerpige trossen witte bloemen.  In sommige artikels staat te lezen dat deze Robinia zelden bloeit.  Nochtans hebben wij vrij arme grond waar deze boom staat, en we laten hem eigenlijk wel wat aan zijn lot over, hij wordt dus niet speciaal in de 'watten' of in de mest/compost gelegd, en toch hadden we vorige zomer heel wat bloemtrossen !  De twijgen hebben wel doornen, maar daar moet je je niet druk over maken, want er hoeft niet gesnoeid te worden, dus je hebt er geen last van.  Als je toch - bijv. wegens plaatsgebrek of voor de vorm - zou moeten snoeien, doe het dan in de herfst, niet te laat, voor het bloeden.  De eerste jaren groeit hij snel in de hoogte, na een jaar of 10 zo'n 8m hoog.  Pas na een aantal jaren begint hij ook meer uit te groeien in de breedte.  Hij krijgt van nature een mooie vorm.  Na misschien zo'n 20 jaar, zou hij toch ruim 12 meter hoogte bereiken.  Het blijft wel een luchtige boom vind ik.  Is wel wat windgevoelig en kan in een hevige storm al eens een takje kwijtraken. 

Een Magnolia wordt nogal dikwijls - ten onrechte - een Tulpenboom genoemd, omdat de vorm van de bloem op een tulp gelijkt.  Nochtans is de echte Nederlandse benaming voor Magnolia Beverboom (vraag me niet waarom - op een bever lijkt hij niet dacht ik zo, ook niet de bloem !).  De naam Tulpenboom wordt voorbehouden aan de Liriodendron tulipifera, waarvan het blad de vorm van een tulp heeft...
De bloei van de Magnolia duurt niet zo lang, maar is zo mooi.  Soulangeana bloeit wel heel vroeg, en soms kan het wel eens zijn dat de bloemen door een late vorst bevriezen en bruin worden zonder dat je er hebt kunnen van genieten.  Maar andere keren krijgt de bloemenmassa weer de gelegenheid haar volle schoonheid te tonen en krijg je als toemaatje na de bloei een romantisch tapijt onder de boom van lichtroze bloemblaadjes.  Een plaatje ! Sieboldii (hier op de foto) heeft het probleem van het bevriezen niet.  Deze bloei valt heel wat later, is niet zo overdadig als soulangeana, maar niettemin prachtig van bloem.
Magnolia's houden niet van kalk.  Ze gedijen goed op een zure grond.  Als je die niet hebt, verwen je Magnolia dan met een jaarlijkse gift turfmolm.

Hierbij op de foto een Liquidambar of Amberboom in herfstkleur.  Die herfstkleur kan heel wat verschillen, niet alleen naar gelang de boom in de volle zon of (half)schaduw staat, of in welk soort grond, maar ook gewoon van boom tot boom.  Sommige geven meer gelere herfsttinten, andere echt vlammend rood, weer andere paars.  Kies hem dus best in de herfst, wanneer je de echte herfstkleur kan zien.  Ik kan het weten - wij hebben dit niet gedaan en onze boom - die wel in halfschaduw staat (volle zon had beter geweest), geeft bijna geen herfstkleur, enkel bovenaan de top van de kruin en een beetje helemaal op het laatst.  Ze blijven wel zeer lang in blad.  Het is een mooi gevormde boom, pyramidaal, met mooi glanzend blad, en uitgesproken kurklijsten op de takken.
Uitleg over de andere bomen later...  Nog een prettige zondag !

Al onmiddellijk met de C begin ik hier over bomen in mijn tuin te vertellen - bomen waarvan de naam met A of B begint, bezit ik dus niet...
(Eigenlijk wel : Amelanchier lamarckii of Krentenboompje - eigenlijk een meerstammige grote struik, maar ik heb er ook op 1 stam, en dat maakt hen "bomen" - de details vermeldt ik wel bij de heesters...)
Maar wàt een C-bomen ! Alle om ter mooist !
(Sommige 'bomen' die ik hier of later vernoem, worden soms bij grote struiken / kleine bomen ingedeeld.  Later, wanneer ik het over de heesters ga hebben, bedoel ik echt die heesters die in onze tuin dienst doen als struikvorm.  De kleine bomen of grote heesters hier onder bomen vermeld, doen het bij ons meer als solitair, of in een gemengde border, maar dan wel als boomvorm bedoeld.)
Geniet alvast van de web-links bij bovenvernoemde bomen, ze zijn de moeite...
Op de foto de rijpe rode vruchten van de Cornus kousa, die zich na de schitterende witte bloei vormen.

Op de foto hierbij Viola 'Rebecca'...  (Ook een mooie, maar die heb ik niet in de tuin.)
Wie houdt er niet van viooltjes ? Zowat iedereen houdt er wel van, denk ik.  Het is dan ook een lieflijk plantje voor de rand van de border.  Zelfs de Engelse naam "Pansy" is lief.  Doet het prima in zon zowel als in halfschaduw, sommige ook in schaduw (V. labradorica, en ook wel odorata), in neutrale bodem, mag met wat kalk.  V. labradorica is een probleemloze vroegbloeier; de bloei is kort, maar het kleine donkere bladje is mooi te combineren en doet het ook goed als bodembedekker onder heesters - zaait zichzelf goed uit.  V. odorata heeft een wat groter blad, maar spijtig genoeg lekker voor de slakken - oppassen dus.  'Freckles' is een schattige gemakkelijke bloeier, draagt witte bloempjes met lilablauwe "sproeten".  Maar de lange bloei van de cornuta is niet te kloppen.  'Boughton Blue' is prachtig samen met andere lichtblauwe voorjaarsbloeiers.  'Blue Perfection' heeft een meer uitgesproken kleur, maar prachtig en zo'n lange bloei, houdt het heel lang vol tijdens de zomer.  Zaak is wel tijdig de lange uitgebloeide liggende takjes bij te knippen, en niet al teveel in zaad te laten komen, want dan gaat er teveel kracht verloren.  Nee, de kracht moet terug kunnen naar het plantje, om te kunnen overleven.  Viooltjes zijn al kortlevend, we moeten ze dus de nodige verzorging geven.  Blijkbaar ben ik daar soms toch nog niet goed genoeg in, want er sneuvelen nogal eens wat cornuta's...  Beter opletten dus en in de toekomst zorgen voor vocht, maar niet teveel, en voor wat bescherming in de winter; en ook maar wat zaaien voor nieuwe nakomelingen...  Voor de zekerheid.  Al deze viooltjes zijn de moeite !

Een mooie afsluiter voor mijn 'Vaste Planten'-rubriek ! (Wie via het aanklikken van een van de namen van mijn planten op de website van Spruyt terecht komt en graag weet wat juist de codes van grondsoort en habitat betekenen die zij hanteren, moet eens even terugkijken onder mijn 'Vaste Planten - Ac'-rubriek - daar heb ik die codes vernoemd...)
Onze rozen en vaste planten heb ik dus gehad (hier en daar moet ik nog wel wat uitleg bijvoegen, maar dat komt nu en dan wel tussenin).  Ik ben dus klaar om een van de komende dagen aan een van de volgende groepen te beginnen : de heesters in onze tuin, bomen, varens en grassen, bollen...  nog stof tot schrijven genoeg dus !
Ondertussen zou ik ook nog graag wat meer foto's van onze tuin inscannen en in de rechterkolom bijvoegen, zodat jullie de evolutie wat meer kunnen volgen die onze tuin het laatste decennium heeft doorgemaakt ! Vraagt wel wat tijd, maar kijken jullie nu en dan maar eens naar de zijkolommen; dan zorg ik ook nu en dan voor wat nieuws...
Groetjes !

Vinca : hier even over de grote en kleine Maagdenpalm (of 'Periwinkle', zoals de Engelsen hem noemen).  - Op de foto een Vinca major 'Variegata', met roomkleurige randen. -  Vinca is een groenblijvende voorjaarsbloeiende bodembedekker voor neutrale bodem, die het even goed doet in zon als schaduw, en zelfs goed tegen droogte kan.  Alleen bij een zeer droge en zware schaduw, moet de plant in het begin wat op dreef geholpen worden door de grond wat bij te voeden en regelmatig water te geven; eens goed aangeslagen, redt hij het vanzelf.  Het blad is mooi glanzend groen, bij de grote 'major' is het blad wel drie keer zo groot als bij de kleine 'minor', en ook de blauwe bloemen zijn heel wat groter.  Maagdenpalm is - vooral in kleinere tuinen - een prima vervanger voor klimop, die eveneens groenblijvend is, maar veel agressiever dan de Maagdenpalm.  Vinca verspreidt zich ook wel met uitlopers, de kleine tot ongeveer een halve meter lang, de grote tot ongeveer anderhalve meter.  Waar de takjes de grond raken, maken ze worteltjes waarmee ze zich vastzetten.  Je kan de uitbreidende plantjes makkelijk afsteken om ze in toom te houden of te vermeerderen.  Nu en dan kort knippen, vooral bij de V. minor, bevordert het maken van nieuwe scheuten en bloemen.  De V. major laat ik liever begaan - het ganse jaar mooi ! Mijn ondervinding is dat de witte soorten veel trager, bescheidener en wat moeilijker groeien en bloeien dan de wilde blauwe...

Men maakt me de opmerking dat Vinca wel mooi is, maar dat het zo lastig is om het onkruid ertussenuit te wieden...  Ja, in het begin is dat ook zo, net als bij elke andere bodembedekker.  Maar ik vind het toch de moeite waard vol te houden...  Van zodra de bodem dicht staat, komt er nl. haast geen onkruid meer door, althans, zo is dat toch bij ons in de tuin !

Dag tuinvrienden ! Terug van skiverlof ! We hebben een schitterende skiweek gehad in Oostenrijk - prachtig weer en toch juist genoeg sneeuw om te kunnen skiën - we hebben genoten !  Een van de dagen ga ik dus wel terug aan de slag met mijn blog - tot dan !
Groetjes van een mooie Helleborus...

OK, vrienden, de sneeuw is gevallen... en wij kunnen vertrekken... richting Oostenrijk !!!
Ondertussen verwelken de laatste tuinrozen en staat de Hamamelis 'Jelena' volop in bloei...
Tot binnenkort !

Veronica wordt Ereprijs genoemd, en Veronicastrum virginicum Virginische Ereprijs.
Alle om ter mooist.  De Veronica's lager, Veronicastrum ruime anderhalve meters, een schitterend vertikaal accent in de border.  Gemakkelijke planten voor zon/halfschaduw.  De hoge Veronicastrum bloeit later dan de lage Veronica's.
Op de foto hierbij een zachtroze Veronicastrum.

Ik weet dat ik de laatste tijd nogal kort van stof ben in mijn uitleg over mijn planten.  Binnen enkele weken hoop ik dat stilaan goed te kunnen maken.  Het heeft al een heel drukke tijd geweest bij ons in de familie - schilderwerken - verhuis van de jongste dochter enz. enz.  Eind van deze maand gaan John en ik een weekje skiën in Oostenrijk (hopelijk keert het weer en valt er wat sneeuw !!).  Daarna hoop ik thuis opnieuw wat orde op zaken te stellen en dàn komt er waarschijnlijk toch weer wat tijd vrij voor het bloggen...  Ondertussen, veel 'winter'groetjes van Georgie !

Thalictrum of Ruit : vaste planten voor niet al te droge bodem, zon/halfschaduw, snijbloemen.  Mooie fijne bloempluimen.  Ik hou van alle Thalictrums in mijn bezit, maar ook van de mini T. kiusianum - hier op de foto - slechts 15 hoog maar o zo mooi van bloempje, een mooie verrassing als je ze ergens op tuinuitstap tegenkomt, weer eens wat anders dan die hoge strever 'Elin' ! T. kiusianum staat dus op mijn verlanglijst !
Tiarella of Schuimkaars : lage bodembedekker voor de schaduw, niet te droog, voorjaarsbloeiende kaarsjes.  T. cordifolia is de meest gekende, met fijne ondergrondse uitlopertjes.  Van T. wherryi 'Bronze Beauty', vrij nieuw, vond ik geen foto op het net; wel heb ik zelf ergens een foto die ik deze zomer nam - ik zoek ze terug op en ga ze inscannen, dan krijgen jullie ze ook te zien (één van de dagen dat ik het wat minder druk heb...  we zijn aan 't schilderen !).  Dit plantje is polvormend en bedekt dus niet zó vlug de grond als cordifolia, maar héél mooi van bladje, en een heel lange bloei.  Mooi te combineren kleuren (groen met roodpaars bladje, roomroze bloemkaarsjes).

Hierbij nog een mooie foto van deze vaste plant die ik jullie niet wilde onthouden.  Merk het kleurverschil op met de foto die je te zien krijgt wanneer je de naam van de plant aanklikt in het bericht hieronder...