
Wat een mooie maand september hé ! Gelukkig, dat compenseert een beetje die vieze maand augustus. De aangename temperaturen lokken je in de tuin om daar nog wat te presteren ! En er is nu genoeg te doen : gazon vertikuteren en kale plekken inzaaien, snoeiwerk, groenblijvende heesters verplaatsen, vaste planten scheuren en herplanten, nieuwe border aanleggen... John en ik zijn bezig met een allegaartje van dit alles ! Met die warmste maand september sinds het begin van de tellingen is de bodem nog zo warm dat we gerust nog een hele tijd kunnen doorgaan met planten en verplanten. Dat komt ons goed uit, want er zijn een heleboel vaste planten die gescheurd moeten worden. Na deze opknapbeurt kunnen ze dan opnieuw geplant worden op dezelfde plaats of in nieuwe combinaties... Leuk werk !
Nu dan toch even kijken naar de vaste planten in onze tuin waarvan de naam begint met He...
H
Helenium 'Kupferzwerg'
Helenium 'Moerheim Beauty'
Helenium 'Rubinzwerg'
Helenium 'Waltraut'
Helianthus 'Lemon Queen'
Helleborus argutifolius
Helleborus foetidus
Helleborus niger
Helleborus orientalis
Helleborus purpurascens
Helleborus torquatus 'Party Dress'
Helenium
of Zonnekruid is een plant die haast niet weg te denken is uit de late zomer-/najaarsborder. In combinatie met andere late bloeiers en grassen brengt dit Zonnekruid de zon en meteen opgewektheid in de border. Helenium houdt van de zon en van een niet al te droge bodem. De kleuren gaan van geel over oranje naar roest en donkerrood, allemaal warme kleuren. Ze hebben een lange bloei, zeker als je nu en dan wat verwelkte bloemen uitknipt. Sommige hebben wel behoefte aan wat steun.
Helianthus is een vaste Zonnebloem. H. 'Lemon Queen' houdt ook van zon en is een vlijtige groeier die in een ietwat vochtige bodem makkelijk een 2 m hoog wordt. Het is een makkelijke, niet veeleisende plant die vooral mooi is in een diepere border waar verschillende hoogtes van planten aan bod kunnen komen.
Helleborus (zie foto hierboven van H. orientalis) geeft dan weer eerder de voorkeur aan halfschaduw. Geef ze tegen de winter wat kalk, dat doet hen goed. Vooraleer ze aan te planten, denk na over de plaats die je ze gaat geven, want ze houden niet zo van verplanten. Ze kunnen jaren op dezelfde plaats blijven staan. Er zijn tegenwoordig zovele mooi gekleurde Helleborussen (de diversiteit in de H. orientalis alleen al), dat je ze best in bloei koopt, rond februari-maart, dan zie je de werkelijke kleur en kan je er ook op letten of de bloemen wel goed boven het blad uitkomen. De meeste hebben knikkende bloemen, je moet dan door je kniën om hen in het gezichtje te kunnen kijken, maar dat is de moeite waard ! Het zijn geen goede snijbloemen, bij sommige lukt het iets beter als je hen in zaad laat komen, maar een prima manier om er ook in de huiskamer wat van te genieten is enkele bloemen kort af te knippen en hen als drijfbloemen in een schaal met water te leggen samen met een of ander takje groen en enkele drijfkaarsjes... De Helleborus is de laatste jaren heel erg in trek en er komen steeds nieuwe cultivars bij. Ik denk dat een van hun sterkste punten is dat ze in de winter bloeien en trouwens een heel lange bloei hebben; ook in zaad blijven ze nog lang mooi, vele tot in het voorjaar. Ze zijn groenblijvend, maar bij het begin van de bloei is het blad vaak lelijk geworden; knip het dan weg, zodat je de bloemen beter ziet verschijnen, en ook om verspreiding van de bladvlekkenziekte tegen te gaan. Inderdaad, vooral H. niger (de witte Kerstroos) heeft daar last van. Verwijder het blad zoveel mogelijk, laat het niet liggen, het kan zo naburige H.-planten aantasten. De andere worden niet Kerstroos, maar Nieskruid genoemd, de H. foetidus zelfs Stinkend nieskruid ! (Heb ik zelf nog niet ondervonden !) De meeste Helleborussen blijven laag, maar argutifolius kan wel een ruime 60 cm hoog worden en krijgt dan best wat steun.