Naar de inhoud

Geraardsbergen gaandeweg met Marleen De Smet

Geraardsbergse gedachten en gedichten
akke.beakke.be

de erfzonde


de erfzonde

 

 

nog half onder narcose sleept

de ochtend lichtgroen kristal,

slaperig wrijft de stad haar ogen uit

 

vochtomvlaagt douchet de dag

en kamt zich in spieg’lende rivier,

de heuvel rijst te berge in aanslag

ten voeten uit en ik geniet als langs

hellende stoep de Erfzonde soelaas biedt

 

ze wenkt en wiekt deuren open,

ik snuif de sfeer en savoureer T

van tijd heeft tijd

terwijl een reuzenhoofd goeddunkend knikt

en een man met baard

groet met vrolijk gemoed

 

want hier wordt van oudsher en ver

elke hoogte, elke laagte gepeild,

gesjacherd en geklaagd om het weer

dat weer geen of wel een weer is,

hier lacht men gegrepen door een lach

hier neem ik afscheid tot weerzien

 

zelden ontstaat tussen mensen

een wereld als hier, dat is dan je thuis

het is nog enkel wachten

op de lange baard van de waard uiteraard

 

© Marleen De Smet

24 juni 2006

 

 

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Brillen met Chauffeurke


241514-4fcc8024a0b2f5e827d03c83176bbd4a.jpg



Brillen

 

 

Om de vijf jaar moet ik van mijn werkgever een medisch onderzoek ondergaan en vandaag was de eerste afspraak bij de oogarts.

Omdat ook mijn lief wat met haar ogen sukkelt besloten we maar de afspraak samen te nemen.

Als de ogen beginnen achteruit te gaan hoort men vaak zeggen dat het aan “den ouderdom” ligt.

Ja, het zou wel kunnen en dus zat ik met mijnen ouderdom in de wachtzaal naast mijn lief.

Na vijf minuten ging de deur open en riep een vriendelijke juffrouw ons naar binnen.

 

-Meneer chauffeurke en Mevrouw Yitse?

-Ja, dat zijn wij.

-Jullie mogen mij volgen.

 

Omdat het de eerste keer was dat we daar met onze ogen gingen vulde ze nog vlug het administratieve gedeelte in en mochten we elk op toer onzen uitleg doen.

Mijn lief liet haar ogen controleren om te zien of er geen correctie nodig was om mij goed te zien staan en ik was verplicht van naar mijn ogen te laten kijken omdat mijnen baas het wou.

De laatste jaren moet ik wel zeggen dat mijn zicht wat lezen betreft enorm achteruit ging en dat ik de kleine lettertjes niet meer kan lezen.

Ja, die mannen van de bank wrijven steeds in hun handen als ik daar iets onderteken en dus was het best om ook daar eens op te wijzen hé.

 

-U komt voor een oogtest voor uw rijbewijs?

-Ja madam

-rijdt u met een vrachtwagen?

-Euh… nee met gene camion hoor.

-Doet u aan personenvervoer?

-Euh… ja zo kunt ge dat noemen.

-Buschauffeur of taxichauffeur?

-Euh… geen van beiden ik zit dikwijls met nen boer op mijnen achterzetel.

-U zit in de landbouwsector dan?

-Euh… neenee, in de politiek.

-Ja, ik versta u al, natuurlijk moeten uw ogen goed zijn om met die mannen rond te rijden.

-Och… ik weet niet want ik moet nogal veel mijn ogen toedoen.

 

Allé na al mijnen uitleg hadden ze mijn lief al apart genomen om haar ogen te testen en kon ik beginnen aan mijn onderzoek.

Mijn zijzicht, hoogtezicht, laagtezicht en hoe gevoelig mijn ogen wel waren in het donker en in het licht.

Volgens haar had ik in het duister de ogen van een uil.

Euh… ge ziet dat mijn studies toch voor iets goed waren hé.

Daarna moest de druk op de ogen gecontroleerd worden en dat doen ze door in uw oog te blazen hé.

Ik moet zeggen dat het nu veel beter is.

Nu blazen ze met een toestel in uw oog, daar waar ze vroeger zo tussen hun lippen in uw oog bliezen en dat uw wenkbrauwen dan steeds vol look of andere kruiden hingen.

Toen al het oogblazen was afgelopen mochten we naar een ander lokaal waar ik letters en cijfers moest lezen.

 

-Lees eens de bovenste rij chauffeurke.

-Euh… een 0

-Nee het is een O

-En dan zie ik een 1

-Nee het is een t, maar lees eens de volgende letters

-Een a

-Nee een e

-Euh… de volgende dat is zeker een n

-Nee een m

-Ha ge ziet dat ik er nooit ver naast ben hé.

 

Potverdekke mijn zicht was ferm achteruit gegaan de laatste jaren.

Nadat alle testen afgelopen waren kregen we ons papier en vond de oogarts het beter dat we zouden gaan kijken om alle twee een bril te dragen.

In feite hadden we nog geluk en stapten we de eerste de beste winkel binnen waar het nog solden waren.

 

-Dag mevrouw en meneer kan ik jullie helpen?

-Euh… verkoopt uw brillen?

-Euh… we verkopen niets anders meneer!

-Amai, ge ziet hoe slecht ik zie hé.

-Kijk maar gerust rond als u een montuur wilt kiezen, daar staan deze voor de dames en ginder deze voor de heren.

Potverdekke zeg azo een pak brillen dat daar hingen.

In feite moest ge al goeie ogen hebben om het juiste model te vinden.

 

-Euh… uffraake, dienen bril is dat hier min 70%

-Ja min 70% op uw montuur hé.

-Euh… dat is dan zonder glazen in?

-Ja, de glazen zijn apart meneer.

 

Ik keek even naar mijn lief… wat denkt ge zouden we nu de montuur kopen en binnen een paar maand de glazen?

 

-Zeg kieken, wat kunt ge nu doen met een bril zonder glazen?

-Euh… awel da spel gewoon worden op uwe neus en zonder glazen is dat makkelijker om in uw oog te wrijven hé.

 

Bijna een uur hebben we daar lopen zoeken achter een montuur en nadat mijn lief haar montuur bij deze van de mannen had gevonden vond ik toevallig mijn montuur tussen deze van de vrouwen.

Opgelet na het kiezen komt nog al het gedoe van de brilglazen hé.

Verkiezen jullie glazen of plastiek?

 

-Euh… door wat kunt ge het beste kijken?

-Dat blijft hetzelfde hoor maar glas breekt en de anderen zijn onbreekbaar, maar plastiek krast dan weer meer als u het droog reinigt.

-Euh… geef ons maar glas.

-En moeten ze geslepen zijn tegen het zonlicht?

-Euh… nee maar als ge er antivriesfolie en ruitenwissers kunt opzetten is het goed.

-Euh…

-’t Is maar om te lachen hoor.

Na een paar uur mochten we achter onze bril gaan en elk apart pasten we onze bril op onze neus.

Potverdekke zeg… na al dat passen keken we ineens naar elkaar en ’t was den eerste keer dat we elkaar zo goed zagen staan.

-Euh… wie zijt gij?

-Ha ik ben Yitse kieken ge ziet dat toch?

-Euh… maar ’t is den eerste keer dat ik u door een bril zie en nu zie ik pas hoe…

-Ja, nu ge het zegt ’t is ook den eerste keer dat ik u door een paar glazen zie en ik had mij u ook anders voorgesteld.

-Euh… amai azo schoon.

-Wie ikke?

-Euh… nee uwen bril… euh… maar gij ook hoor want nu zie ik u veel beter.

 

Potverdekke zeg dat was nogal een verandering.

Nu mijn lief mij achter glas zag zitten was ze ook wreed content.

Al een ganse dag zien we de dingen anders met een bril op en ik denk zelfs dat we straks gaan slapen met onzen bril op.

De oogarts had gelijk, het is beter een bril te dragen om onze ogen niet te vermoeien en met een bril wordt alles een beetje uitvergroot hé.

Allé, we zijn weer gesteld voor enige tijd en binnen een paar jaar moeten we even terug om een correctie te laten uitvoeren.

 

Ondertussen heb ik al een paar glazen wijn gedronken en ik moet zeggen dat wat ik nu dubbel zie veel zuiverder zie dan vroeger.

 

© chauffeurke

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Guy Sper zoekt naar het kind in zichzelf


241478-45d5e2e4d1973cd516d8f0226eaf85b3.JPG


Guy Sper
, Geraardsbergen




De soldaatjes


Waar is de gave gebleven,

waar is die kunst gebleven?

De kunst die leven kan geven,

leven naar je dromen toe.

 

Waar is toch die betovering?

Romeinen prachtig in ’t gelid

marcheerden vol verovering

naar ’t salon, barbaargebied.

 

Waar is de kunst gebleven

die mijn ridders’ zwaard liet schermen,

die hun pijlenboog liet beven,

die de paardenstorm deed zwermen?

 

Waar zit in mij die tovenaar

die d’apaches wild liet huilen,

die des legers trompet klaar

over prairies hulp kwam duiden?

 

Waar steekt toch al die toverkracht

die kanonkogels liet knallen?

soldaten schulden in de gracht

en de tank reed over wallen.

 

Waarom sterft die gaaf in mij?

Sterft tesaam met mijn soldaten.

Is het kind dan dood in mij,

heeft mijn leger mij verlaten?

 

© Guy Sper

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Arlette Vanderstocken schrijft de ziekte van haar dochter van zich af


241471-20874a49bd95a78f27e2b668c92b0eee.JPG

Arlette Vanderstocken, Moerbeke

 


 

Arlette Vanderstocken uit Moerbeke ging poëzie schrijven toen ze vernam dat haar dochter kanker had. Met verzen probeert Arlette haar gevoelens over deze vreselijke ziekte van zich af te schrijven. En dat lukt haar heel aardig.

 

 

Het verdict kwam heel hard aan, maar Arlette bleef niet bij de pakken zitten. Ze probeerde haar heftige gevoelens over de ziekte te kanaliseren. En poëzie bleek haar ideale uitlaatklep. 'Ik schrijf het van mij af.'

Het bleef bovendien niet bij gelegenheidsgedichten. Arlette bundelde haar verzen en die werden gepubliceerd, onder meer in het blad 'Raakpunt', een uitgave van het Kinderkankerfonds.

Onderstaand gedicht schreef Arlette toen ze op weg was naar de begrafenis van een kindje dat aan kanker overleed. 'In een opwelling', zegt ze zelf.



witte Roos


roos
witte roos
lieflijke witte roos,
zo rank
zo broos
je schoonheid zo puur
pas ontloken
in volle pracht
geknakt, gebroken,
gevochten tegen de regen
meewiegend op het ritme van de wind
door ziekte geveld
dauwdruppend bezielde tranen
beroeren de aarde
verwelkte bloemblaadjes
zoetgeurende herinneringen
dwarrelen omhoog
mijn hart door doornen omprangd

waarom

witte roos,

schone witte roos

waarom jij,

zo onschuldig en puur

niemand die het antwoord kent.

 

© Arlette Vanderstocken

 

(bron: Het Nieuwsblad – Jan Lion)
Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Tristan Van Tilborgh heeft het van de liefde


241049-e83641e6b873cc62d3d27a4dbd92a01b.JPG


Tristan Van Tilborgh
, Geraardsbergen

 


Op liefde staat geen naam


Op liefde staat geen naam of leeftijd.

Liefde heb je niet uit beleefdheid.

Het is het wonder van de kleine dingen

van mensen en gevoelens die ons omringen.

 

De funderingen van liefde zijn passioneel

gevoelens en heftige emoties die je deelt.

Het kan niet dat je leeft zonder verlangen

en zonder delen heb je nooit geleefd.

 

Het licht in mijn ogen wil spelen en

houden van het wonder van het leven.

Echte liefde is bevrijdend en dwingt tot niets.

Het is alles wat er is.


© Tristan Van Tilborgh

  

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Annie De Vos rijgt parels op een levensdraad


241044-8711da183325f80787f257863b4e6d3b.JPG


Annie De Vos
, Goeferdinge

 

 


Parelsnoer van gouden waarden


Als een rode draad-des-levens

Heeft ’t geloof zo vaak bezield.

Vertrouwd gevoel dat je doorzintert.

Hoe ook het leven soms verliep.

 

Daarop rijg ik een levensparel:

symbool van liefde en respect

voor al wat leeft en groeit op aarde

weze het gekoesterd, gekend, beschermd!

 

Tweede parel is de vriendschap.

’t Brengt mensen dichter bij elkaar.

Samen met de eerste parel:

het begin van een mooi sieraad!

 

’t Leven is rijk aan kleine dingen.

Ontdek z’al in de ochtendstond.

Geluk is deze dag beleven,

En laten leven onder de zon.

 

Schoonheid begint diep in het hart.

Liefde onthult zoveel, alom.

Verwarmend kan vreugde wezen

voor wie deze parels rijgen kon.

 

© Annie De Vos

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Francine De Saeger verheerlijkt de mattentaart

 

240177-2efac78d0d734bcdbb6cfee495936ad5.JPG

Francine De Saeger, Geraardsbergen

 

 

GERAARDSBERGEN - Francine 'Fran' De Saeger uit Geraardsbergen publiceerde in 1992 haar eerste dichtbundel 'Koken met minne', een bijzondere combinatie van haar culinaire en poëtische interesses. Fran zette haar favoriete recepten toen op rijm. Intussen schreef ze een vervolg en zette ze haar ervaringen als stervensbegeleider om in verzen onder de titel 'Sterven met minne'.

 

 

De 'minne' of liefde, het staat heel centraal in de poëzie van Fran. Dus ook de liefde voor lekker eten. En daar rekent Fran zeker de mattentaart bij, het inmiddels met een Europees label bekroonde streekgebakje. Fran schrijft jaarlijks een ode aan de goudgele lekkernij, en draagt dat voor tijdens de kapittelzitting van de Broederschap van de Geraardsbergse Mattentaart.



Mattentaart


Och mattentaart!
Ge stond gij daar toch niet alleen om te pronken
omdat wij altijd al voor jou in bewondering stonden
zelfs lang voor Marleen ons op je 'tepelhofken' wees!

Ik heb nu weer lang naar jou staan kijken
en mij al dat moois laten welgevallen en...
je bent sexy...toegegeven!

Maar dat kijken alleen
kon mijn verlangen naar jou niet stillen.
Ik wou je strelen met mijn tong,
proeven!
dat zou ik willen!!!

 

en daarom heb ik je stiekem, maar met minne

vastgegrepen

en met volle mond in je Zaligheid gebeten.

 

© Fran

 

(bron: Het Nieuwsblad – Jan Lion)

 
Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Marleen De Smet uit gevoelens met weinig woorden



239706-e51ee4e989002eb7d0bc7dacdd19097d.JPG


Marleen De Smet, Zarlardinge

 

 

Marleen De Smet uit Zarlardinge noemt zichzelf een gevoelsmens. De liefde voor het geschreven woord kreeg ze van haar grootvader Charles De Clercq, de bekende Brakelse volksdichter. Kleindochter Marleen stapt in de voetsporen van opa Charles.

 

 

'Ik won als meisje heel regelmatig opstelwedstrijden en dat zette er mij toe aan om net als grootvader Charles te gaan schrijven. Ik noem mezelf een gevoelsmens. Daarom is poëzie voor mij het uiten van je diepste gevoelens en dat met heel weinig woorden. Het is het kunstzinnig benoemen van wat je zeggen wil, daar gaat het voor mij om. In mijn gedichten draag ik ook vaak een boodschap uit.'

Met onderstaand gedicht 'El Mariachi' roept Marleen vooral een broeierige zuiderse sfeer op en beschrijft ze de romantische gevoelens van een filmheld voor zijn geliefde Maria. Marleen schreef deze verzen na het zien van de film 'El Mariachi', een Mexicaanse cultklassieker.



El Mariachi



een verbazing later

dan zonsondergang

stroomt door de vingers,

trillend naar zijn hoofd

zijn lied, zijn leven,

zijn geluk, zijn verdriet

 

in de schaduw

van sombrero en tequila

zijn Marĩa, zijn guitarra

hij raspt reepjes poëzie

en melancholie

tot zijn melodie

 

mogelijk is zij ergens

als zeker vergeet zij

nergens het vuur

dat laait en tempert

zo kruipt hij zijn

hart uit het hare in

 

onder het balkon

zijn serenade

een lichtje brandt

de venster open

 

© Marleen De Smet

 

(bron: Het Nieuwsblad – Jan Lion)

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Wivina Steenput is geïnteresseerd in rand van de samenleving



239697-999a37f29ecb4a878997a1241ad4c7ee.JPG 


Wivina Steenput, Geraardsbergen

 


Wivina Steenput uit Geraardsbergen was altijd al geboeid door poezië, maar het was pas na haar scheiding en verhuis naar Geraardsbergen dat ze zelf ging dichten. De maatschappij en haar eigen leven zijn inspiratiebronnen.

 


Wivina geeft lessen Nederlands in een school in Ternat. Jongeren wegwijs maken in de wereld van de poëzie, ligt haar heel nauw aan het hart. Ze schrijft vaak gedichten over jongeren en hun leefwereld. 'Vooral wat zich aan de rand van de samenleving afspeelt spreekt mij aan. En ook Geraardsbergen.'

In het gedicht 'Generatie Wij?' schrijft Wivina over de tv-generatie die weinig sociale contacten heeft.



Generatie Wij?



Om 19 uur

             komt door een platte rechthoek
de wereld binnen
en daarna nog enkele soaps

             de handleiding zit niet in het bakje

             en buiten kan je ook niet uitschakelen

Zullen we dan zelf draagvlakken maken

                   netwerken haken

                   zintuigen ombuigen

                   om beter te zien en scherper te horen…

 

             geschreeuw, geroep, rake klappen in een hoek:

             waarom is dit kind geboren…

 

             als normen vervormen

             zijn wij verantwoordelijk, met z’n allen

             en anders laag gevallen

 

             als er digitaal soms niet veel meer door

             de ruimte zweeft dan seks en bloot

             gaat de liefde toch een beetje dood

 

             en zelfs de gevangen aap nog degelijk groepsgedrag vertoont

             waar zijn wij dan van gekloond?

 

Doe mee en zet weer stoeltjes tegen de muur

laat die voordeur nu eens open en praat met je buur,
ga niet lopen

Ga onze kinderen voor en vul hun lege handen

             met tederheid, warmte, respect en hoop

             wat zij zoeken is niet te koop

Maak de toekomst met wat de aarde nog biedt
maar doe het samen, alleen lukt het niet

Ware broederschap heerst enkel daar
waar men zonder voorwaarden

opkomt voor elkaar:

dé overlever is geen solitair


de overlever is solidair!

 

© Wivina Steenput

 

(bron: Het Nieuwsblad – Jan Lion)

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Gedichtendag 2009 op Parlandooooh...


Naar aanleiding van de Gedichtendag 2009 heeft "PARLANDO - meer sprekend dan zingend
poëzie in vlaanderen" de Dichters des Vaderland in kaart gebracht. Ruim honderd gedichten van Vlamingen verzameld in één blog. Voor onze regio zijn dat Albert Schrever uit Geraardsbergen over Geraardsbergen, Marleen De Smet uit Geraardsbergen met een gedicht over Brakel, Willie Verhegghe uit Ninove over Ninove en Jan Heyvaert, dorpsdichter van Galmaarden 2009 over zijn gemeente Galmaarden.


Lees de dichter in kaart http://www.dichtersdesvaderlands.be/ online.

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Nieuwjaarsbrief uit Moerbeke


213747-2f98d553daa8a2799523dbd077a7a695.JPG

 

 

 

Nieuwjaarsbrief uit Moerbeke

 


'Weer is een nieuw jaar aangebroken
’, een clichéopeningszin voor de ontelbare nieuwjaarsbrieven van weleer. Allicht zijn het nu andere zinnen, andere rijmpjes. Het zijn ook andere meters, andere peters, soms zelfs twee meters of twee peters. Sommige meters en peters moeten het stellen met een sms’je of een mailtje waarin het doopkindje als voetnoot het nummer van de pamperrekening nog eens herhaalt.

Andere tijden, andere gewoontes.

 

Toen internet nog geen gemeengoed was, kregen we vele kaartjes met gewoon ‘gelukkig nieuwjaar’ of ‘prettige feestdagen’. Nu de meeste mensen hun weg vinden op het wereldwijde web mogen we veel, stuk voor stuk prachtig geformuleerde wensen ontvangen. Dank daarvoor, want ik lees ze met genoegen en denk, neen, ik weet dat ze van harte zijn. 

Ze ontnemen me wel de inspiratie om zelf creatief met woorden aan de slag te gaan. Met andere woorden; ze maken me een beetje lui.

 

Bovendien brengt mijn leeftijd me de wijsheid bij dat we elkaar niet slechts ‘geluk’ moeten toewensen. Want wat is geluk?? We hoeven niet het opperste geluk na te streven. Het feit dat we in het Westelijk halfrond geboren zijn, zou reeds moeten volstaan om ons gelukkig te achten. Een goede gezondheid, dat is eigenlijk het bijzonderste wat we mekaar moeten toewensen want voor het geluk van al die medemensen wie we geluk in het komende jaar toewensen, zijn we daar zelf niet een beetje verantwoordelijk voor? Als wij onze slechte karaktertrekken zoveel mogelijk trachten te onderdrukken, als we onszelf dienstbaar, liefdevol en verdraagzaam opstellen, zorgen we dan al niet voor een groot percentage van het geluksgehalte van onze naasten?

 

Ja toch?

 

Dus wens ik jullie toe dat u dit jaar omringd mag worden door heel veel goede en lieve mensen en de kracht hebben om er zelf een te zijn voor anderen.

 

© Erika

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

En dan... vuurwerk van Wivina Steenput


213726-7fe97899cacad57edd669db97b57b3cb.JPG 

 

 

’t Is midden winter

en dan stemt plasticglitter soms wat bitter

al die vluchtige overvloed met namaaksmaak

kan geen enkele klemtoon leggen

op wat

IK

je hier wil zeggen:

 

Mijn wens:

             echte lichtjes in je ogen

             een blij vlammetje in je blik

             hoopvol groen in je hart

             en een winterwarm haardgevoel, een thuis

             roodfluwelen vriendschap

             met gouddraad gestrikte aandacht en zorg

             blinkend gevouwen vertrouwen

             van iemand die naast je gaat

 

En dan…

                    kunnen alle ballen de boom in…

 

             terwijl we wachten op een nieuw begin

             in een twinkelnacht vol sterrenstof

             van de mensen van nu en voorbij

 

Vuurwerk!

 

             maar ook een beetje gewoon gelukkig zijn

             in dit woordgeschenkje

 

             voor jou van mij…

 

© Wivina Steenput

  

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Kerst met Wim


208845-e75c27b1338a80e6e4dd487b1fd93f71.gif 

 

Kerst Christ kroost

Christelijke Kerst

Kerstelijke kroost

Kroostrijke Kerst

 

Kerstboom en kribbe

Os en ezel

en blatende schapen

en slapende schapen

Wakende herders

en slapende Herder

De ezel de os

De Verlosser

 

Geboorte gebeurtenis

Opbeurende gebeurtenis

 

Mama Maria

De maagd behaagt

Het kleine kinneke

Van het fijne Kindeke

De Maagd

De mooie Maagd

De droom vervaagd

 

De Man de Maagd

De jonge Jozef

Mama Maria

Mamie en Papie

Vake en Make

 

De stille sterre

De adel van verre

Goud wierook en myrre

De Maagd behaagt

De hemel geschraagd

 

© Wim Paul De Clercq

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Van oud naar nieuw met Albert Schrever.

 

206651-74f98239aab6403557f90a457d63b4f8.jpg


Zalig en gelukkig Nieuwjaar aan alle lezers van de blog Geraardsbergen Gaandeweg met Marleen De Smet!

 

 

Echt geluk voor iedere mens!

 

 

Voor wie het nog niet wist:

weldra wordt dit jaar gekist.

Lang zal het niet meer duren:

we naderen de laatste uren.

 

Dit jaar werd licht om dragen:

het telt nog slecht enkele donkere dagen.

Wat mooi was koesteren we in ons hart

en we vergeten leed en smart.

 

Het daglicht blijft al langer duren.

We denken aan de lentevuren

aan de visjes en de wijn

en aan de warme zonneschijn.

 

Aan elkeen die dit versje leest:

een zalig kerst- en nieuwjaarsfeest!

Innig koesteren we slechts één wens:

echt geluk voor iedere mens!

 

© Albert Schrever

 

 


 
 

206651-8b758c45c663d1cc04729a81d7047205.gif


 

 

Gezond naar lichaam en geest!

 

 

Wie de overgang van oud naar nieuw

al meer dan zestig maal heeft meegemaakt

begint daar anders te gaan over denken...

 

Ontroerend zijn de kinderwensen

van voorspoed, vrede en geluk

en alles wat je hart maar wensen kan.

 

Te groot om nog nieuwjaarsbrief te schrijven

brengen we gesproken en soms spontane wensen

met steeds meer nadruk op het materiële goed.

 

De meeste mensen gaan steeds meer denken

dat alleen maar de materie telt

die alles in de schaduw stelt.

 

Gerijpt en getemperd door de jaren

spitsen we al die wensen toe

op het enige dat echt belangrijk is.

 

Gezondheid naar lichaam en naar geest

is het enige dat werkelijk telt

en alles in de schaduw stelt.

 

Wie gezond en creatief mag blijven

put steeds weer krachten om te leven

en kan zijn leven een bestemming geven.

 

© Albert Schrever

 

 

 

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Dank je, beste Rik, voor de romantiek .


202468-9baca1e67f29d577b0863f46f2a6c638.jpg 

In alle eenvoud genieten van een kerstgedicht. Genieten omdat het aanzet tot nadenken. En winter 2008 is zalig zacht als de geruisloze val van sneeuw. Dank je, beste Rik, voor de romantiek!

 

 

De goede herder

 

Een kerstboom wordt wakker,

steekt zijn lichtjes aan

om, al is het even maar,

die goede herder te zijn,

voor die kudde weerloze schapen,

die os, die ezel en het kind,

dat op die drukke kerstmarkt,

zijn weg zoekt ...en niet vindt.

 

© Rik Van Damme


 

 

202468-8b758c45c663d1cc04729a81d7047205.gif 
 


 

Winter 2008

 

Wanneer het straks weer

Kerst wordt en poeder-sneeuwt,

gaat een vermoeid jaar slapen,

warm toegedekt, zonder enig verweer:

dan komen de wintersterren eraan,

drijvend als zilveren oliedruppels,

olijk pinkend, op ons smeltend bestaan.

 

© Rik Van Damme

 

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Kerst- en nieuwsjaarswens van Dirk


201939-ea62566778380ae7d6818e05c6332da6.jpg

 

Hallo Leentje,

 

Deze “bedenking” is bestemd voor de weblog als kerstwens voor al diegenen die er aan meewerken of die er inzage in nemen.

 

Dirk

 


  

nieuwjaar

 

 

feestdagen, ze bestaan nog

Kerstmis, Nieuwjaar, fijne dagen

neen, ons hoor je niet klagen...

 

soms een moeilijke tijd

dierbaren die men nog meer mist, eenzaamheid...

voor sommigen een "fake" gedoe

maar echt gemeende wensen

die bestaan nog lieve mensen...

 

wij weten het zeker

die van ons zijn oprecht, geen dromen...

wij willen alleen

dat ze uit zouden komen,

maar helaas...!!!

 

en toch, onze wens is

voor ieder mens

voor hem en haar

een voorspoedig

en vooral gezond

Nieuwjaar...

 

© Dirk

 

 

 

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Vredelievende Kerst en geschenk van Arlette Delvoy


198475-9bf0db84816459b23586bd6b8b8da7f9.jpg



Vredelievende Kerst

 

 

stappen in de sneeuw

 

nagelaten sporen

verscholen onder dwarrelende

vlokken van hemelse manna

op een nostalgische

magische aarde

 

kerstmis nadert

vervulde harten

met immense wensen

blinkende kerstballen

schittering en glans

 

moge kerstmis vrede brengen

in ons hart

en onder alle mensen

in een wereld

zonder oorlogsgrenzen

 

© Arlette Delvoy


 

 
198475-8b758c45c663d1cc04729a81d7047205.gif 


Mijn geschenk

 

 

ik wil jullie geven

een nieuw jaar

als geschenk

verpakt in een omhulsel

van verwachting

 

gestrikt met verlangen

naar een betere toekomst

met warme hartjes papier

van vriendschap en liefde

 

zo’n geschenk

dat elkeen verlangt

wordt jullie op oudejaar

om middernacht gebracht

 

© Arlette Delvoy

 

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Twee Geraardsbergenaars bij de 50 Meesterdichters van de Lage Landen bij de zee



Het is zo ver!


De voorstelling van het eerste jaarboek van het Vlaams-Nederlands dichtersgenootschap "De 50 Meesterdichters van de Lage Landen bij de zee” was een groot succes tijdens de voorstelling in de kok-pit van het gemeentehuis te Koksijde. 
 

 

HOE DE DICHTER ZICH EEN WEG GESELT TEGEN WIND




194017-f98b5605d27a0f9b11ed1cab7fa53792.jpg


194017-302fde539aaf02246ce2361f868f51a8.jpg 


onder het voorzitterschap van dichter/schrijver Thierry Deleu

Zandzeggelaan 18-102

B-8670 Oostduinkerke (België)

GSM: 0478/745498

E-mail: thierry.deleu@skynet.be

http://www.geletterdemens.blogspot.com 



Toch even een overzicht

 


Aanvankelijk

 

“De 50 Meesterdichters van Vlaanderen” werd gesticht begin 2000 op initiatief van “The Order of the Razorblades” (“De Orde van de Scheermesjes”), de eerste online ridderorde in Vlaanderen en Nederland. Het idee kwam van enkele “geridderde” dichters.

Het initiatief beantwoordt aan de wens van talrijke dichters, die de essentiële waarden van hun creativiteit willen veilig stellen: de kwaliteit van hun gedichten, het respect voor elkaar en een welkome promotie van hun poëzie.

 

Daarna

 

Toen echter ook dichters uit Nederland belangstelling toonden voor het initiatief, werden er gesprekken gevoerd over de wenselijkheid van een uitbreiding tot “de Lage Landen bij de zee”. Na overleg werd deze optie genomen.



194017-8c0036001d5631e8ff54add33c4c0b85.JPG
 

 

Wie zijn de 50 Meesterdichters en wat zijn de modaliteiten

 

Het aantal werkende leden “Meesterdichters” werd vastgesteld op maximum 50 leden.

Het zijn (in alfabetische volgorde en niet volgens de datum van hun selectie):

 

Marcella Baete

Bert Bevers

John Brookhouse

Marc Bungeneers

Gunnar Callebaut

Martin Carrette

Greta Casier

Frans Claus

Jeannine Debbaut

Frans de Birk

Lidy De Brouwer

Pierre Declerck

Leni De Goeyse

Jenny Dejager

Marleen De Smet

Thierry Deleu

Luc Demiddele

Ferre Denis

Gwen Deprez

Astrid Dewancker

Germain Droogenbroodt

Fernand Florizoone

Ludo Geloen

Hejatomsma

Patricia Lasoen

Paul van Leeuwenkamp

Frédéric Leroy

Cathy Mara

Mark Meekers

Peter Motte

Edith Oeyen

Ruud Poppelaars

Eric Rosseel

Annmarie Sauer

Maurits Sterkenburg

Pien Storm van Leeuwen

Ina Stabergh

Annemieke Steenbergen

Jet van Swieten

Henri Thijs

Annette van den Bosch

Guy Vandendriessche

Yerna Van Den Driessche

Eric Vandenwyngaerden

Jozef Vandromme

Jan Van Loy

Dirk Vekemans

Katelijn Vijncke

Pom Wolff

Peter Wullen

 

Om tot “Meesterdichter” te kunnen worden benoemd dient er onherroepelijk een periode als “solliciterende Meesterdichter” te worden doorgemaakt. Die periode omhelst één jaar.

De titel van “solliciterende Meesterdichter” wordt verleend aan dichters die minstens drie gedichten hebben gepubliceerd in een tijdschrift/e-zine of bloemlezing, ofwel gelauwerd of geprijsd werden in de Lage Landen.

“Razor’s Edge Editions” stelt een jaarboek in het vooruitzicht, met als ondertitel “De 50 Meesterdichters van de Lage Landen bij de zee”. Vermits de “solliciterende Meesterdichters” pas en precies na één jaar “Meesterdichter” worden (de proefperiode), kon die bundel ten vroegste één jaar na de geselecteerde 50ste “solliciterende Meesterdichter” verschijnen, dus op 3 december 2008.


Een eerste aanpassing van "De 50 Meesterdichters" komt er aan voor de periode 2009-2010. Alleen bij overlijden, ontslag of klacht wordt een naam geschrapt en door een andere "Meesterdichter" vervangen.

Alle "Meesterdichters" moeten een goede reputatie hebben als mens en als dichter. Zij zijn de toekomst van het poëtich patrimonium van de Lage Landen bij de zee.

 

194017-623a8935871be4a6f63951394630dad6.JPG 

De kok-pit in het gemeentehuis van Koksijde.

 

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Geraardsbergen gaandeweg met Marleen De Smet

↑ Terug naar de berichten