Naar de inhoud

Geraardsbergen gaandeweg met Marleen De Smet

Geraardsbergse gedachten en gedichten
akke.beakke.be

Kerst met Wim


208845-e75c27b1338a80e6e4dd487b1fd93f71.gif 

 

Kerst Christ kroost

Christelijke Kerst

Kerstelijke kroost

Kroostrijke Kerst

 

Kerstboom en kribbe

Os en ezel

en blatende schapen

en slapende schapen

Wakende herders

en slapende Herder

De ezel de os

De Verlosser

 

Geboorte gebeurtenis

Opbeurende gebeurtenis

 

Mama Maria

De maagd behaagt

Het kleine kinneke

Van het fijne Kindeke

De Maagd

De mooie Maagd

De droom vervaagd

 

De Man de Maagd

De jonge Jozef

Mama Maria

Mamie en Papie

Vake en Make

 

De stille sterre

De adel van verre

Goud wierook en myrre

De Maagd behaagt

De hemel geschraagd

 

© Wim Paul De Clercq

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Van oud naar nieuw met Albert Schrever.

 

206651-74f98239aab6403557f90a457d63b4f8.jpg


Zalig en gelukkig Nieuwjaar aan alle lezers van de blog Geraardsbergen Gaandeweg met Marleen De Smet!

 

 

Echt geluk voor iedere mens!

 

 

Voor wie het nog niet wist:

weldra wordt dit jaar gekist.

Lang zal het niet meer duren:

we naderen de laatste uren.

 

Dit jaar werd licht om dragen:

het telt nog slecht enkele donkere dagen.

Wat mooi was koesteren we in ons hart

en we vergeten leed en smart.

 

Het daglicht blijft al langer duren.

We denken aan de lentevuren

aan de visjes en de wijn

en aan de warme zonneschijn.

 

Aan elkeen die dit versje leest:

een zalig kerst- en nieuwjaarsfeest!

Innig koesteren we slechts één wens:

echt geluk voor iedere mens!

 

© Albert Schrever

 

 


 
 

206651-8b758c45c663d1cc04729a81d7047205.gif


 

 

Gezond naar lichaam en geest!

 

 

Wie de overgang van oud naar nieuw

al meer dan zestig maal heeft meegemaakt

begint daar anders te gaan over denken...

 

Ontroerend zijn de kinderwensen

van voorspoed, vrede en geluk

en alles wat je hart maar wensen kan.

 

Te groot om nog nieuwjaarsbrief te schrijven

brengen we gesproken en soms spontane wensen

met steeds meer nadruk op het materiële goed.

 

De meeste mensen gaan steeds meer denken

dat alleen maar de materie telt

die alles in de schaduw stelt.

 

Gerijpt en getemperd door de jaren

spitsen we al die wensen toe

op het enige dat echt belangrijk is.

 

Gezondheid naar lichaam en naar geest

is het enige dat werkelijk telt

en alles in de schaduw stelt.

 

Wie gezond en creatief mag blijven

put steeds weer krachten om te leven

en kan zijn leven een bestemming geven.

 

© Albert Schrever

 

 

 

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Dank je, beste Rik, voor de romantiek .


202468-9baca1e67f29d577b0863f46f2a6c638.jpg 

In alle eenvoud genieten van een kerstgedicht. Genieten omdat het aanzet tot nadenken. En winter 2008 is zalig zacht als de geruisloze val van sneeuw. Dank je, beste Rik, voor de romantiek!

 

 

De goede herder

 

Een kerstboom wordt wakker,

steekt zijn lichtjes aan

om, al is het even maar,

die goede herder te zijn,

voor die kudde weerloze schapen,

die os, die ezel en het kind,

dat op die drukke kerstmarkt,

zijn weg zoekt ...en niet vindt.

 

© Rik Van Damme


 

 

202468-8b758c45c663d1cc04729a81d7047205.gif 
 


 

Winter 2008

 

Wanneer het straks weer

Kerst wordt en poeder-sneeuwt,

gaat een vermoeid jaar slapen,

warm toegedekt, zonder enig verweer:

dan komen de wintersterren eraan,

drijvend als zilveren oliedruppels,

olijk pinkend, op ons smeltend bestaan.

 

© Rik Van Damme

 

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Kerst- en nieuwsjaarswens van Dirk


201939-ea62566778380ae7d6818e05c6332da6.jpg

 

Hallo Leentje,

 

Deze “bedenking” is bestemd voor de weblog als kerstwens voor al diegenen die er aan meewerken of die er inzage in nemen.

 

Dirk

 


  

nieuwjaar

 

 

feestdagen, ze bestaan nog

Kerstmis, Nieuwjaar, fijne dagen

neen, ons hoor je niet klagen...

 

soms een moeilijke tijd

dierbaren die men nog meer mist, eenzaamheid...

voor sommigen een "fake" gedoe

maar echt gemeende wensen

die bestaan nog lieve mensen...

 

wij weten het zeker

die van ons zijn oprecht, geen dromen...

wij willen alleen

dat ze uit zouden komen,

maar helaas...!!!

 

en toch, onze wens is

voor ieder mens

voor hem en haar

een voorspoedig

en vooral gezond

Nieuwjaar...

 

© Dirk

 

 

 

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Vredelievende Kerst en geschenk van Arlette Delvoy


198475-9bf0db84816459b23586bd6b8b8da7f9.jpg



Vredelievende Kerst

 

 

stappen in de sneeuw

 

nagelaten sporen

verscholen onder dwarrelende

vlokken van hemelse manna

op een nostalgische

magische aarde

 

kerstmis nadert

vervulde harten

met immense wensen

blinkende kerstballen

schittering en glans

 

moge kerstmis vrede brengen

in ons hart

en onder alle mensen

in een wereld

zonder oorlogsgrenzen

 

© Arlette Delvoy


 

 
198475-8b758c45c663d1cc04729a81d7047205.gif 


Mijn geschenk

 

 

ik wil jullie geven

een nieuw jaar

als geschenk

verpakt in een omhulsel

van verwachting

 

gestrikt met verlangen

naar een betere toekomst

met warme hartjes papier

van vriendschap en liefde

 

zo’n geschenk

dat elkeen verlangt

wordt jullie op oudejaar

om middernacht gebracht

 

© Arlette Delvoy

 

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Twee Geraardsbergenaars bij de 50 Meesterdichters van de Lage Landen bij de zee



Het is zo ver!


De voorstelling van het eerste jaarboek van het Vlaams-Nederlands dichtersgenootschap "De 50 Meesterdichters van de Lage Landen bij de zee” was een groot succes tijdens de voorstelling in de kok-pit van het gemeentehuis te Koksijde. 
 

 

HOE DE DICHTER ZICH EEN WEG GESELT TEGEN WIND




194017-f98b5605d27a0f9b11ed1cab7fa53792.jpg


194017-302fde539aaf02246ce2361f868f51a8.jpg 


onder het voorzitterschap van dichter/schrijver Thierry Deleu

Zandzeggelaan 18-102

B-8670 Oostduinkerke (België)

GSM: 0478/745498

E-mail: thierry.deleu@skynet.be

http://www.geletterdemens.blogspot.com 



Toch even een overzicht

 


Aanvankelijk

 

“De 50 Meesterdichters van Vlaanderen” werd gesticht begin 2000 op initiatief van “The Order of the Razorblades” (“De Orde van de Scheermesjes”), de eerste online ridderorde in Vlaanderen en Nederland. Het idee kwam van enkele “geridderde” dichters.

Het initiatief beantwoordt aan de wens van talrijke dichters, die de essentiële waarden van hun creativiteit willen veilig stellen: de kwaliteit van hun gedichten, het respect voor elkaar en een welkome promotie van hun poëzie.

 

Daarna

 

Toen echter ook dichters uit Nederland belangstelling toonden voor het initiatief, werden er gesprekken gevoerd over de wenselijkheid van een uitbreiding tot “de Lage Landen bij de zee”. Na overleg werd deze optie genomen.



194017-8c0036001d5631e8ff54add33c4c0b85.JPG
 

 

Wie zijn de 50 Meesterdichters en wat zijn de modaliteiten

 

Het aantal werkende leden “Meesterdichters” werd vastgesteld op maximum 50 leden.

Het zijn (in alfabetische volgorde en niet volgens de datum van hun selectie):

 

Marcella Baete

Bert Bevers

John Brookhouse

Marc Bungeneers

Gunnar Callebaut

Martin Carrette

Greta Casier

Frans Claus

Jeannine Debbaut

Frans de Birk

Lidy De Brouwer

Pierre Declerck

Leni De Goeyse

Jenny Dejager

Marleen De Smet

Thierry Deleu

Luc Demiddele

Ferre Denis

Gwen Deprez

Astrid Dewancker

Germain Droogenbroodt

Fernand Florizoone

Ludo Geloen

Hejatomsma

Patricia Lasoen

Paul van Leeuwenkamp

Frédéric Leroy

Cathy Mara

Mark Meekers

Peter Motte

Edith Oeyen

Ruud Poppelaars

Eric Rosseel

Annmarie Sauer

Maurits Sterkenburg

Pien Storm van Leeuwen

Ina Stabergh

Annemieke Steenbergen

Jet van Swieten

Henri Thijs

Annette van den Bosch

Guy Vandendriessche

Yerna Van Den Driessche

Eric Vandenwyngaerden

Jozef Vandromme

Jan Van Loy

Dirk Vekemans

Katelijn Vijncke

Pom Wolff

Peter Wullen

 

Om tot “Meesterdichter” te kunnen worden benoemd dient er onherroepelijk een periode als “solliciterende Meesterdichter” te worden doorgemaakt. Die periode omhelst één jaar.

De titel van “solliciterende Meesterdichter” wordt verleend aan dichters die minstens drie gedichten hebben gepubliceerd in een tijdschrift/e-zine of bloemlezing, ofwel gelauwerd of geprijsd werden in de Lage Landen.

“Razor’s Edge Editions” stelt een jaarboek in het vooruitzicht, met als ondertitel “De 50 Meesterdichters van de Lage Landen bij de zee”. Vermits de “solliciterende Meesterdichters” pas en precies na één jaar “Meesterdichter” worden (de proefperiode), kon die bundel ten vroegste één jaar na de geselecteerde 50ste “solliciterende Meesterdichter” verschijnen, dus op 3 december 2008.


Een eerste aanpassing van "De 50 Meesterdichters" komt er aan voor de periode 2009-2010. Alleen bij overlijden, ontslag of klacht wordt een naam geschrapt en door een andere "Meesterdichter" vervangen.

Alle "Meesterdichters" moeten een goede reputatie hebben als mens en als dichter. Zij zijn de toekomst van het poëtich patrimonium van de Lage Landen bij de zee.

 

194017-623a8935871be4a6f63951394630dad6.JPG 

De kok-pit in het gemeentehuis van Koksijde.

 

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Tentoonstelling Kiezen voor Kunst


 


183168-4f3cc8d786e5505c9beaff8dd104c24a.JPG 
 

Burgemeester Freddy De Chou in het gezelschap
van Marleen De Smet, Wivina Steenput en Karel De Pelsemaeker 




Kiezen voor Kunst

 

curieus Geraardsbergen

 


presenteert

 

van 28 tot 30 november 2008

 

de groepstentoonstelling Kiezen voor Kunst

 


Op vrijdag 28 november 2008
 werd de vernissage ingeleid door Francine Van der Maelen

voorzitster Kiezen voor Kunst Geraardsbergen.

 

Burgemeester Freddy De Chou opende de tentoonstelling terwijl Karel De Pelsemaeker, Wivina Steenput en Marleen De Smet zorgden voor de poëtische omkadering.


De tentoonstelling is nog toegankelijk op zaterdag 29 november en op zondag 30 november 2008 telkens van 14 tot 18 uur in het
Koetshuis Sint-Adriaansabdij, Abdijstraat 10 te Geraardsbergen.
 


Deelnemende kunstenaars


Ann Adriaenssens  -Wim Adriaenssens

Bernadette Bauwens - Ivonne Bauwens

Geert Belet - Roland Bistoen

Jozef Buelens - Dirk Caers

Truus Debouvere - Frank De Clercq

Jean Denie - Karel De Pelsemaeker

Lieve De Pessemier - Kathleen De Rycke

Christine De Ro - Annie De Vos

Roland Durieux - Emi Everaert

Maurice Geeroms - Olav Geerts

Henri Victor - Anita Jacob-Impens

Ankelien Kindekens - Jenny Lemahieu

John Maes - Roland Meert

Kathy Potvlieghe - Yves Poelman

Greta Praet - Remi-Victor

Hilde Roels -Lutgarde Scheirlinkx

Bieke Steenhaut - Marie Rose Suys

Marina Temmerman - Huguette Vandemaele

Marleen Van de Mergel - Ive Vandenbossche

Jacqueline Vander Elst - Agnes Van der Goten

Marie Paule Van de Veire - Stijn Vergauwen

Eliane Waegeneer - Nadine Weyts.

Geschreven door Marleen De Smet om 13:13 Reageer op dit bericht

Sofie, zingen is meer dan zingen












Sofie Vander Heyden, mezzosopraan

 



Sofie, zingen is meer dan zingen

 

 

 

Sofie Vander Heyden is mezzosopraan en benadrukt dat er een duidelijk verschil bestaat tussen een sopraan en een mezzosopraan. Een mezzosopraan zingt even hoog als een sopraan maar heeft een warmere kleur en is minder fragiel én zo is Sofie.

Sofie is gepassioneerd door opera. Voor haar is opera niet enkel acteren en zingen. Als artiest en als luisteraar kan ze er ook haar gevoelens in kwijtraken of terugvinden. Dat doet me meteen denken aan de vibraties die zowel door het woord als door muziek worden opgewekt.

 

Het zangtalent van Sofie werd ontdekt in de Geraardsbergse muziekacademie waar zij klassieke zang volgde bij Angel Geerts en Bruno Dejonghe.

Vervolgens vatte ze haar studies aan bij Zeger Vandersteene aan de Hogeschool te Gent,  Departement Muziek en dramatische kunst, waar zij het diploma “Meester in de muziek, instrument/zang, optie zang” behaalde. Ook neemt zij deel aan Masterclasses in o.a. Brugge, Parijs... Oostenrijk, Duitsland en Nederland bij Yva Barthélémi, en Zeger Vandersteene. In Nederland nam ze deel aan de opera “The death of Klinghoffer” van John Adams te Rotterdam en de opera “Der Zwerg” van Alexander Zemlinsky te Amsterdam. Zij staat op de lijst van zangers van de Vlaamse Opera en werkt momenteel als freelancerkorist bij het Vlaams Radio Koor.

 

Sofie toont met furore dat Geraardsbergen, naast bekendheden in het populaire genre, ook sterk klassiek talent bezit. En terecht mogen we trots zijn als haar prachtig galmende stem, warm van kleur, ons kippenvel bezorgt.

 

Marleen De Smet

Geschreven door Marleen De Smet om 13:18 2 reacties Reageer op dit bericht

voorpret


173113-56364f8ddcc2e6d012e1105c5f78e5c6.jpg 


 

voorpret

 

 

Nog voor de Sint zijn hielen heeft gelicht,

Toont de Kerstman zijn gezicht…

 

De voorpret voor het feest van onze herder

Rekt men zo steeds verder…

 

Of het ons nu wel of niet pleziert

De winkels worden steeds eerder groen versierd…

 

Wanneer wij zo steeds verder gaan

Komt de Kerstman straks in zwembroek aan…

 

Dit alles moet de voorpret verhogen

Daarna heeft de commercie haar schaapjes op het droge…

 

Men bespeelt de consument

En wil van hem zijn laatste cent…

 

Zo liggen al achter de ballen en de stallen

De attributen voor het knallen…

 

En ieder jaar weer

Verknalt men steeds weer meer…

 

Zo wordt de voorpret steeds gestimuleerd

En de consument gemotiveerd…

 

Het feest te vieren naar behoren

Of er nu wel of niet een kindeke is geboren…

 

© Dirk

  

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Uitgebazuind...

161278-f46594df3029e6fb9208b20a36a00571.jpg 
Foto: © Gaby Desmyter

 

 

Uitgebazuind…

 

 

Uitgebazuind het licht.

Twinkelgroen tot in de poriën

Van de parelknikkers.

 

In ons novembert

Het vuurrood van zomerzaligheden

Die winterwakkerblijven.

 

Als straks ook dat licht verdrinkt

In de langste nacht

Weet dan dat ik je

Tot klaarte wezen wil.

 

© Gaby Desmyter

 

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

De stilte van Albert Schrever is een zeldzaam kruid valt voor een tweede keer in de prijzen






(Bovenstaande foto van Albert Schrever is eigendom van fotograaf Marc Colpaert en mag dus niet zonder toelating worden gedownload. Een klik op de foto leidt naar www.editiepajot.com waar vervolgens de aankondiging van de Galmaardse dorpsdichter kan worden gelezen via de knop ‘Galmaarden’.)


 

Het gedicht "Stilte" waarmee de gemeente Galmaarden eerder dit jaar de titel "Dorpsdich­ter Galmaarden" toekende aan Albert Schrever, viel voor een tweede keer in de prijzen. Lees verder.


"De ouderen onder ons herinneren zich pater Hilarion Thans (Maastricht 1884-Lanaken 1963) als een begenadigd literator die bij menige jongeling in de eerst helft van de vorige eeuw de belangstelling voor de schone letteren deed groeien.

 

De Hilarion Thansprijs is een tweejaarlijkse wedstrijd voor poëzie die de gemeente Lanaken organiseert en die open­staat voor drie leeftijdsgroepen: jongeren tot 12 jaar, jonge­ren tot 18 jaar en volwassenen. In totaal werden 192 gedichten ingezonden uit heel Vlaanderen o.m. uit Bottelare, Brakel, Deinze, De Pin­te, Etik­hove, Gent, Heule, Kortrijk, Lotenhulle, Sint-Ni­klaas, West­kerke... Een achtkoppige jury nomineerde eerst 53 inzen­dingen waarna ze op 4 september uit elk van de drie groepen de drie laureaten aanduidde.


Toen Albert dit voorjaar het reglement van de wedstrijd op internet las besliste hij zijn gedicht "Stilte" in te zenden waarmee de gemeente Galmaarden hem eerder dit jaar de titel "Dorpsdich­ter Galmaarden" toekende.


De prijsuitreiking vond plaats dinsdagavond 28.10.08 in de welgevulde  Museumkerk van Oud-Rekem (Lanaken).

Minister Marino Keulen reikte de prijzen uit aan de volwassenen:
3. Vera De Brauwer (Etikhove),
2. Tineke Vande­broucke (Westkerke) en
1. Albert Schrever (Geraardsbergen).

Twee van de drie laureaten komen dus uit onze provincie; de derde uit West-Vlaanderen.


Onder de 53 genomineerden komen er een behoorlijk aantal (overwegend dames) uit onze provincie:
Y­erna Van Den Dries­sche (Bot­tela­re),
Lut Maes (Brakel), Martine Carrette (Deinze),
Wouter Steyaert (De Pin­te),
Erika De Sterc­ke (Gent),
Inge Schiete­catte (Gent),
Ann Langeraet (Lo­tenhul­le),
Ludo Colman (Sint-Nik­laas) en
Els Van Haute (Zwijn­drecht).


Albert werd schriftelijk op de hoogte gebracht dat hij tot de drie laureaten behoorde maar het was pas tijdens de prijsuitreiking dinsdagavond in de fraaie Museumkerk dat hij te horen kreeg dat zijn gedicht de eerste prijs haalde. Een saxofoonensemble luisterde de plechtigheid op. Gastspreker minister Keulen sprak zijn tevredenheid uit over de grote belangstelling van onze Vlaamse provinces voor de Hilarion Thanspoëziewedstrijd."

Nogmaals gefeliciteerd, Albert!



De stilte van Albert Schrever is een zeldzaam kruid

 


“Taalkundige, Albert Schrever, uit Geraardsbergen werd verkozen tot dorpsdichter van Galmaarden.


Met zijn gedicht “Stilte is een zeldzaam kruid” liet hij elf mededingende poëten achter zich. De gemeente Galmaarden verwacht van haar dorpsdichter dat hij vier gedichten per jaar schrijft over impressies die hij opdoet tijdens zijn wandeling door deze mooi glooiende plek in het "soete Brabant" die net over de grens van de provincie Oost-Vlaanderen ligt.
“ Dat meldt het weekblad van Zuid- Oost-Vlaanderen De Beiaard.

 

“Een gelegenheidsdichter ben ik,” antwoordde Albert Schrever,  nadat ik hem feliciteerde, “ik beschouw me als een poeta-faber: een dichter die echte arbeid verricht, die iets maakt, schept, creëert. Wist je dat het Griekse woord "poeiteis" (poëet) afkomstig is van het werkwoord "poein = maken". En in het Middelengels is het werk "Lament for the makaris" bekend, klacht om de maker (= de dichter)?”


Dat is straffen toebak. Het verraste mij vooral omdat ik voorheen nooit stilstond bij de afkomst of de betekenis van het woord poëet. 


Voor Albert Schrever is en blijft dichten een ambacht. Voor mij is Albert Schrever een stille, bescheiden dichter. Het gedachtegoed in zijn gedicht is het helend kruid dat door de zorgvuldig en toegankelijk gekozen woorden en met het ritme in de elegante eindrijm de lezers meteen aanspreekt.

 

De titel is origineel, zelfs prachtig. Stilte is een zeldzaam kruid als je bedenkt dat de meeste kruiden beschikken over geneeskrachtige eigenschappen.


Vanaf de beginregels neemt hij de lezer bij de lurven door een vraagstelling die tot nadenken stemt. Bestaat echte stilte (nog)? Zo ja, hoe luid is stilte? Is ze oorverdovend stil omdat je na heel wat poeha je eigen hart in je oren hoort bonzen? Of vereenzamend zwijgzaam of juist heel heilzaam? Stilte is een kruid dat voor elk individu en mits een aangepaste dosering voor opheldering zorgt in hoofd en hart en juist dat verduidelijkt Albert Schrever op een bescheiden manier in de slotregels. De allerlaatste regel is niet echt nodig, daar het enkel een herhaling is van wat in de laatste strofe wordt geschreven. Maar goed, hiermee werd een niet onbelangrijke klemtoon gelegd. En weer ben ik trots als een rots op een Geraardsbergenaar als hij.


Publicatie van Albert Schrever: “Geraardsbergen - zijn taalgebruik & taaleigen” - 2004. 

 
 

Laatst schreef ik:

 

Wat is het geluid van stilte?

 

Elk geluid ontstaan uit stilte verdwijnt er weer in

zoals bij dageraad en avondstond vanuit de verte

het geluid wegsterft van een maanblaffer, een hond.

 

© Marleen De Smet

 

 

Hieronder lees je –met toelating van Albert Schrever- zijn winnend gedicht.

 



 

Ohne Stille wäre das Leben ein Irrtum

(zonder muziek zou het leven een vergissing zijn)

naar F. Nietzsche 1844-1900

 

Stilte is een zeldzaam kruid

 

 

Al jaren stel ik me de vraag

of echte stilte wel bestaat.

En daarenboven wist ik graag:

Is daar wel iemand mee gebaat?

 

Ook zou ik willen weten

of stilte ergens hoorbaar is

en of je haar kan meten

en vatten in een beeltenis.

 

Moeten we haar slechts gaan zoeken

waar lawaai afwezig is?

Of schuilt ze in verlaten hoeken

tussen licht en duisternis?

 

Een antwoord op die vragen

kan niemand je ooit geven.

En wie dat toch wil wagen

zal zoeken... heel zijn leven.

 

Stilte is een zeldzaam kruid

dat nooit of nimmer zal vergaan.

Ze is muziek zonder geluid

en brengt zelfs rust in een orkaan.

 

Ik denk -maar kan 't bewijs niet geven-

dat stilte een sterk voedsel is

vol kracht en ook vol leven...

En daar ligt haar beteke­nis!

 

Stilte is een voedzaam kruid…

 

© Albert Schrever

Geraardsbergen - Galmaarden 21.11.07



Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Geraardsbergse kunstenaar Rudy Baeten samen met burgemeesters tegen alle vormen van geweld


 121310-dfb137c26696c59a0a11653ec1a6e656.JPG 

 

Rudy Baeten samen met burgemeesters
tegen alle vormen van geweld

 

 

Op 23 september 2008 werd in het stadhuis van Geraardsbergen officieel een gipsafdruk van een hand, beschilderd door kunstenaar Rudy Baeten, aan burgemeester De Chou overhandigd. Deze overhandiging kadert in de actie “70 burgemeesters tegen alle vormen van geweld”. Inmiddels groeide het aantal burgemeester tot maar liefst 85.

Dit project, een idee van de Merelbeekse kunstenaar Enca Caen, wil een halt toeroepen aan het zinloos geweld waarmee we elke dag worden geconfronteerd. Alle burgemeesters die het project steunen, krijgen van Caen een hand in gips die ze vervolgens door een plaatselijke kunstenaar laten bewerken.

 

De eer viel dus te beurt aan de Geraardsbergse kunstschilder Rudy Baeten die me vervolgens uitnodigde daarover iets te schrijven. Na het observeren van het beeld puurde ik daaruit het thema ‘kindermishandeling’.

 

De bezieler, Enca Caen, wil naar de media toe echter op de achtergrond blijven. Daarom werd de internationaal gerenommeerde kunstenaar Martin Uvijn –geen onbekende voor zowel Rudy Baeten als voor mij- naar voor geschoven als ambassadeur van dit project. De eerste hand werd overigens door Martin Uvijn beschilderd voor de gemeente Merelbeke.

 

In april 2009 volgt er een grote tentoonstelling met ‘alle handen’ van de deelnemende gemeenten. Voorkomen dat de maatschappij zich niet meer druk maakt om geweld is het uitgangspunt voor het stadsbestuur van Ieper.

 

 

 

 

hoelang nog

 

 

ineengedoken

in een donkere hoek

zit een kind met armen

rond opgetrokken knieën

 

blauw

 

het wiegt zwellingen

uit de onderrug

het hoofd hamert tegen de muur

kaboem, kaboem

 

hier stopt

het afrossen en gegil

maar begint de wraakroep

stil in dezelfde koele hoek

 

huilen doet het niet

wil het niet meer

het vreest

de opgeheven hand

 

de stampende voet

die weer en meer

de wapens

trekken doet

 

steenrood

 

de val op de keldervloer

de dreunende deur

de fatale klik in het slot

het dovend licht en

 

neen, dat misselijk gevoel

van honger en haat

vergeet het niet

vergeet het nooit

 

hoelang nog

krijgt

het

geen naam

 


Geweld kwelt


 

U hebt twee handen, ik heb twee handen. Zij hebben rechten en plichten. Wat doen wij ermee?

Handen beminnen maar mishandelen evenzo en in het laatste geval groeit uit een onschuldige kinderhand een vuist, een hakbijl, een moordwapen. In sommige landen zijn kinderen geen kinderen meer, maar soldaten of wandelende bommen met de belofte dat ze de zevende hemel zullen zien. Oh jawel, ze zien het licht, maar dat is het explosieve vuur van de hel.

Andere kinderen sterven van ontbering of worden een slachtoffer in de klauwen van het prostitutienet. Er rijzen geen vragen meer rond rooddoorlopen ogen in vale gezichten. Ze kwijnen weg als straatvuil verdoken in een of andere gure buurt.

 

Er bestaat nochtans een verdrag dat handelt over de rechten van het kind. Daarin staat dat kinderen die in staat zijn hun eigen mening te vormen over zaken die hen aangaan, het recht hebben die mening te uiten zonder schrik of wantrouwen; dat elk kind recht heeft op zorg, op veiligheid en bescherming tegen uitbuiting en oorlogen. Door deel te nemen aan het project “zeventig handen voor vrede” helpt Rudy Baeten de verwaarlozing van kinderen onder de aandacht te brengen.  


Laat ons daarom samen met Rudy de bontgekleurde aardbol aan de kinderen opdat zij er minstens voor een dag mee spelen. Laat ze zorgeloos schateren ver weg van wat hen kwelt. Geef hen de kans dat te vergeten wat hen heeft geveld.
Onze handen zijn kelken waarin vingers als bloemblaadjes openbloeien. De strijd tegen elke vorm van geweld strijkt neer in onze handpalmen.

 

Wat doen wij ermee? Waarvoor beweegt een kinderhand zich?

 

De eerste hulpkreet viel al lang geleden maar het laatste wordt pas gehoord als het lijfje reeds is gebroken door de innerlijke schreeuw.

Die schreeuw moeten wij een stapje voor zijn. Dan hebben we een punt waarna een nieuwe zin begint: de zingeving aan de roep van een kind dat zich nu in de hemel bevindt.

 

MarLeen De Smet

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

De eerste de beste

 


137187-78ed2feb3389a103f1ed452f605be018.jpg 


 


 

De eerste de beste


 

 

Twee verliefde lievelingen

Van heel veel

Van zeer veel

Dievelingse genietingen

Twee verliefde zielen

Van heel veel

Van zeer veel

Schielijke genietingen

Lichtjes gestolen

Ook wat verholen

Lichtjes in d'ogen

Schijnen schitterend

Blinken glitterend

Stralen strelend

Strelen stralend

Haast helend

Herhalend verhalend

Wat geweest was

Niet min maar minnend

En

Veel te vroeg vervaagd

En

Veel te vaak belaagd

Door verleden leven

Door geleden leed

Door wreed geleden leed

Door wreed verleden leed

Door vreemd geleden leed

 

    ....en nu....

 

De cirkel rond

Onze cirkel rond

Onze ronde cirkel rond

Doe 't de wereld kond

Hecht en heel die wond

 

De eerste en de beste

De eerste de beste

Mijn eerste de beste

Mijn eerste mijn beste

Mijn onvoltooide symfonie

Mijn allermooiste melodie

Mijn mooi getooide minne

Mijn minzame minne

Mijn mijmer

Mijn muze

Mijn orchidee

In mijn melopee

 

 

© Wim Paul De Clercq


  

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

herfst


136802-8bdebab9aba0801e489c85fc5759e3e5.jpg

 


herfst

 

 

vliegjes zwermen in

een windballade een luchtballet,

ik strek de armen, hef een hiel

en wentel in cirkels

van een pirouette

 

lage zon legt koperlagen

in kruinen, ik krijg vleugels

en in het wieken camoufleert

het volleerde goud

het grijs van de dagen

 

het spreekt voor zich

herfst legt niets uit

als zomer napraat

hij schakeert onkruid

tot stoepbloemen van de straat

 

© Marleen De Smet

 

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Dirk spreekt voor zich...


112634-56364f8ddcc2e6d012e1105c5f78e5c6.jpg  


 

Ik voel me goed

 

 

Mens ik leef,

Ik huppel en spring door de dag

Mijn ogen twinkelen

Een glimlach…

Ik steek het tranendal over

Ik zit vol vertrouwen

Laat verdriet achter me liggen

Ik kan liefhebben en houen…

 

De zon breekt elke dag door

Elke wolk heeft een gouden rand

Koester elke goede herinnering

Neem me vast, geef me een hand…

 

Hier sta ik op dit kleine stukje aarde

kijk naar de sterren, doe een wens

adem de lucht van de woeste zee

ik ben een gelukkig mens…

 

© Dirk

 

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Zoete zomerzoen


112627-5a6a207721d0ecb994f0ec37e286c816.JPG 
 

 

Zoete zomerzoen

 

 

Eilanden weilanden

Oneindige einder

Eindeloze droom

Tomeloze droom

Koude zee

Zilte zee

Zoute zee

 

Samen zinken     in de zilte zee

Samen zinken     in de kille zee

Samen zinken     in de kilte van de zilte zee

Samen zinken     in de wilde kilte van de zilte zee

Samen zinken     in de koelte van de zoute zee

Samen zinken     in de koelte van de koude zee

Samen zinken     in de zoete koelte van de zoute zee

 

Wandelen wil ik        met jou

Dwalen wil ik            met jou

Dwandelen wil ik       met jou

 

Op het strand

    Op het natte strand

        Op het natte zand

            Op het zanderig strand

 

Terug wil ik ons herrijzen uit die ijzige wijzige zee

 

De zee

            De zon

                        Isis en Osiris

 

't Strand als zand ademt de zee in

't Zand als strand ademt de zee uit

 

 

© Wim Paul De Clercq

 

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

De Onkerzeelse kerkhofmuur



106593-f38161ad829a754d1e5b242c25a2957a.jpg

(rij vooraan, van links naar rechts
: voorzitter Daniël De Ron en de winnaars
Mireille Berkenbosch, vertegenwoordiger van Christiane Desitter en Arlette Delvoy)




De Onkerzeelse kerkhofmuur

 

drie nieuwe gedichten sieren de kerkhofmuur van de Geraardsbergse deelgemeente Onkerzele

 

 

“De beroemde dichter Johann Wolfgang von Goethe zal nooit hebben geweten dat één van zijn gedichten ooit op de kerkhofmuur van Onkerzele zou prijken. Veel minder nog dat hij enkele jaren later daar het gezelschap zou krijgen van drie Oost-Vlaamse dichters,” schrijft Daniël De Ron (voorzitter van de Onkerzeelse kerkraad) in het voorwoord van de verzamelbundel van de deelnemende dichters. En hij gaat verder:

 

“Toen de kerkraad Sint-Martinus Onkerzele twee jaar geleden een gedichtenwedstrijd uitschreef, hadden wij geen flauw vermoeden hoeveel respons we zouden mogen verwachten. Groot was onze verbazing én tevredenheid dat we héél wat inzendingen mochten ontvangen.

 

De jurering was niet eenvoudig. De kerkraad liet zich daarom bijstaan door enkele mensen die zich beter thuis voelden in poëzie en Nederlandse taal. Uit hun selectie kozen we dan de drie gedichten die nauw verbonden waren met de onmiddellijke omgeving.”

 

De winnaars:

 

Christiane Desitter met “Rust”

Arlette Delvoy met “Stilte”

Mireille Berkenbosch met “Ode aan de lindebloom”.

 


Het is helaas niet mogelijk de gedichten zonder de toelating van de kerkfabriek op de blog te publiceren.

MarLeen

 

 

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

Urbain De Gelas schrijft zoals hij spreekt


87782-0ac71e1d59beb1ee3b60b825a798f501.jpg


In de schaduw van het dikke lover

van struiken en bomen

zitten de vogels over de voorbije

winter na te dromen.

 

 

 

Urbain De Gelas schrijft zoals hij spreekt

 

 

 

Urbain mag dan voor velen een onbekende zijn, voor mij is hij dat helemaal niet. 17 was ik toen ik voor het eerst de rustige man ontmoette. In zijn meubelzaak, die hij destijds runde aan de kerk te Deftinge, was iedereen welkom. Hij ontving je met een lach en bood je een pintje of een koffie aan.

 

Inmiddels verhuisde Urbain naar Geraardsbergen. Hij praat traag en graag en filosofeert. Geen mens die hem niet begrijpt. Hij geniet van elk moment en nog liefst van grappen en grollen. Nooit kon ik vermoeden dat achter zijn fruitige humor een portie dichterlijke ernst verscholen lag.

 

Urbain geniet van wat hij schrijft. Neen, voor hem geen hoogdravende woorden noch het forceren van gedachten. Hij blijft zijn eenvoud trouw en schrijft zoals hij het je zou willen vertellen. Zo ook zijn streektaal. Let op de Vlaamse ‘ge’.

 

‘Urbain, ge zij ne crack, ‘k wiste kik nie da ge zo veelzijdig waart. En ’t is waar: wie weinig spreekt, zal ni zeveren. Een onuitgesproken woord draagt sowieso de kracht van een veelzeggende blik.’ 

 

 

De zon

 

 

’s Morgens als ge ontwaakt,

straalt de zon al door het raam.

Ze is al begonnen aan haar dagtaak,

ze doet gras en korenvelden groeien

en laat de rozen bloeien.

In de schaduw van het dikke lover

van struiken en bomen

zitten de vogels over de voorbije

winter na te dromen.

De fazant met haar kroost

zoekt miereneitjes aan de rand van het bos,

met een oog uitkijkend naar de vos.

Tegen de avond wordt de zon weer moe

en doet zoals de mens haar oogjes toe.

 

© Urbain De Gelas

Geschreven door Marleen De Smet om 00:00 Reageer op dit bericht

herinneringen tussen de oevers


76517-704f013d4462fdaf128e380d5ec876b5.jpg


herinneringen tussen de oevers

 

 

daar waar mijn herinneringen drijven

in kleine beken door mijn dorp

daar ging ik vroeger vissen

naar avontuur en rust

 

tussen beddingen met fluisterende populieren

hollen de jaren de oevers uit

en breed monden ze uit

in stromen vol verhalen

 

maar soms staan ze droog

en ziet men nog juist graten

wachtend naast dikkoppen

tot sluizen openen

 

niet wetend of ik halverwege ben

turend naar vroeger

waar het verleden nog helder stroomde

golvend rimpelend tot vandaag

 

© chauffeurke

Geschreven door Marleen De Smet om 22:04 Reageer op dit bericht

Freya's haren & Wim Paul De Clercq


74684-5a6a207721d0ecb994f0ec37e286c816.JPG

…

stille stad en natte nacht

Freya’s haren oh zo zacht.

…

 

© Wim Paul De Clercq

 


 

Freya’s haren…

 

 


“Adembenemende verschijning” titelt De Beiaard, het weekblad van Zuid-Oost-Vlaanderen.

 

“Jaren geleden kwam ik terug van een voorstelling in ’t stad,” mailde Wim mij.

“Het was winter, februari, koud en regenachtig. Ik was helemaal alleen, keerde huiswaarts doorheen de binnenstad. Ik was een verkleumd, een beetje eenzaam, een beetje overmand door dichterlijke tristesse tot van achter de straathoek plotseling een adembenemend verrukkelijke verschijning opdook. Een jonge dame met lange blonde haren: een magisch moment. Onze passen vertraagden en stil en traag kruisten onze wegen en heel even was er dat moment van intens en veelzeggend oogcontact. Heel even stonden we stil: geen woord werd gewisseld, geen daad gesteld. We vervolgden beide onze wegen.”

 

Thuis gekomen vatte Wim dit unieke, magische moment in volgende woorden:

 

 

kilte stapte stilte stad

tred betrapte trieste straat

stille stad en natte nacht

en doelloos lopen

want niemand op mij wacht

 

Freya’s haren oh zo zacht

bevangt mijn hart en onverwacht

zingt de wind en lacht de nacht

 

© Wim Paul De Clercq

 



 

Beste vriend Wim,
 
Tijdens een intens moment van schijnbare verlatenheid ontmoet poëzie haar zielsgenoten. Of is het: krijgt poëzie een ziel?

Freya was een vreemde en blijft een vreemd. Poëzie is vreemd en blijft vreemd. Freya werd poëzie.

 

Het gedicht is ritmisch en zingt door de alliteraties ‘kilte, stilte/tred, trieste straat, enz..., hoor de 'i' en de 't'.

 

Ik zou het op prijs stellen als je hierop reacties zou ontvangen. Ik werp een stok in het hoenderhok door me te wagen aan een pietluttige opmerking waardoor je gedicht geenszins aan kracht zal inboeten. In de eindregel van de eerste strofe wringt het ietwat: “want niemand op mij wacht”. Ik zou opteren voor:

want niemand die op mij wacht

 

of

 

want niemand wachtte op mij.

 

In het laatste geval blijft je eerste strofe in de verleden tijd (flashback) wat m.i. prima is.

 

De twee strofe mag heerlijk in de tegenwoordige tijd want die gedachte blijft hangen in het nu.


Vergeef me de opmerking. Wees verrast dat ik het doe want dat betekent dat ik hét de moeite waard is. Jij begrijpt het wel.


Mijn felicitaties, Wim!

 

MarLeen

Geschreven door Marleen De Smet om 08:25 2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Geraardsbergen gaandeweg met Marleen De Smet

↑ Terug naar de berichten