De drie stadsdichters

 

Mooie herinnering aan Freddy Duffeleer

  

Op zaterdag 5 februari 2011 woonde Dirk een concert bij ten voordele van Zimbabwekdis en de minderbedeelden in Geraardsbergen in het Arjaantheater. Hij werd geboeid en ontroerd door de innemende en aangename muziek van allerhande genres: klassiek, jazz, salondansen, tapdansen, en schreef een gedicht.

 

 

Concert

 

 

Als ik weer die klanken hoor

is mijn wezen alleen maar oor;

't samenspel van solist

en muzikanten

voert mij langs

muzikale diamanten.

 

Melodieën. als tere draden

met elkaar verweven

Ja......

mijn ziel komt weer tot leven.

 

Dit geluk is als een tere waterval

die naar verre oevers voert

en mij

tenslotte zeer beroert.

 

Bij het horen van al dat moois

verrijst heel mijn wezen,

zich voor een moment

 

Ziehier...

heel even,

stond de Hemel op een kier.

 

© Dirk

Eva De Cooman

wint de Geraardsbergse gedichtendagprijs 2011 - jeugd

Het gedicht ‘Nacht’ van de 12-jarige Eva De Cooman werd verkozen als beste gedicht tijdens de poëziewedstrijd Geraardsbergse gedichtendag 2011.

 

Nacht

Rug tegen gesloten deur.
Verlangen naar licht,
gordijnen dicht.
Buiten is het koud,
straks wordt de nacht oud.
Blik op donkere stadsmuur,
alleen zal ik vergaan.
Buiten ritselen kleine steentjes over de grond.
Ik kijk naar buiten naar de maan helemaal rond.
Deuren toe, ramen gesloten.
Ik heb de sleutel, de deuren de sloten.
Alleen of niet?
Ik weet het niet!
Niemand om me heen.
Helemaal alleen

Eva De Cooman 

 

De eerste regel van het winnende gedicht  Rug tegen gesloten deur is meteen raak en maakt de lezer uitermate nieuwsgierig.

De jury is van oordeel dat het spontaan en doorvoeld werd geschreven door iemand met gevoel voor fijnzinnigheid en oog voor detail. Ook het ritme is mooi en de eindrijm ongedwongen. Vermoedelijk, zonder het zelf te beseffen, schreef de winnares een gedicht dat een sterke sfeer uitstraalt en een boodschap draagt, nl. alleen op de kamer, alleen met zichzelf en alleen met nachtelijke geluiden zonder suggestief te willen zijn. Daardoor wordt de lezer het comfort geboden na te denken en het gedicht verder in te vullen. Eva gebruikt mooie beeldspraak waardoor het gedicht volwassen aanvoelt en de leeftijd van de jonge auteur moeilijk kan worden ingeschat. Ik geef een voorbeeld met de regel: Ik heb de sleutels, de deuren de sloten wat voor de jury duidt op ik kan alle kanten op of ik heb mijn toekomst in handen, wat doe ik er mee. Ook de manier waarop ze het gedicht voordroeg verbaasde de menigte: rustig met blik donkere stadsmuur (zie gedicht). Eva is een opkomend talent.
 

Geraardsbergse gedichtendag 2011

Bezieler en organisator: Jonny Lampens

Wivina Steenput



Fran



Annie De Vos



Arlette Vanderstocken



Marleen De Smet



Maurice Geeroms



Muzikale begeleiding: Smet à Porter

Galmaarden: de uitreiking van de Bronzen Urbanus 2010 en bekendmaking Dorpsdichter 2011.

(Opname video: Interactiefbosmans)

Dorpsdichter Galmaarden 2011

 

 

 

Tijdens de uitreiking van de Bronzen Urbanus aan Luc Ooghe voor zijn terechte muzikale verdienstelijkheden werd ik officiëel aangesteld als dorpsdichter Galmaarden 2011. Hiermee treed ik in de voetsporen van mijn grote broers Roland Bourguignon, Albert Schrever, Jan Heyvaert en Rik Wouters. De avond was tot in de puntjes verzorgd. Galmaarden weet van wanten!



 

De Galmaardse beek

 

De Mark

 

 

Gewiekst soms wulps soms wispelturig

slingert de markiezin in de greep van

haar oevers. Heerlijk hoe de lage zon

haar beloop verzilvert en goudlagen

legt in de kruinen. Een knotwilg kruist

de knokige takken voor de nesteling.

 

Luister, het land galmt waar water

stoeit zoals het stoeien moet met

de spiegeling van een wolkenstoet.

De aarzeling de razernij nabij klotst

en kringelt de ruigte tot lispelen.

En als een pianist bespeelt regen haar

golvende dijen. Welke slagvaardige waagt

de dans? De watermolen -van malen

moe- walst het troebele tot bruidsbruis.

Alles goed en wel, maar geradbraakt

blaast een vis een laatste bel. Rietkragen

buigen door de deining aangeslagen.

 

Tot wie dit leest:

water is drachtig van komen en gaan.

En wij, wij zijn of worden weer kinderen

starend naar later, naar waar het maanlicht

glinstert in haar nachtelijk geklater, naar

waar alle sterren op haar zijn gericht.

 

Marleen De Smet

Rik Wouters geeft het dorpsdichterschap door.



Alle Galmaardse dorpsdichters op een rij (van links naar rechts: Albert Schrever,
Roland Bourgoignie, ikzelf, Rik Wouters en Jan Heyvaert).



 Luc Luc Ooghe neemt de Bronzen Urbanus in ontvangst.

De stilte van Albert Schrever in kalligrafie

 

 

Nadat Albert Schrever tot dorpsdichter Galmaarden 2008 werd verkozen, werd de tekst van zijn winnend gedicht door zijn vriend Albert Godfroid, kalligraaf van de stad Geraardsbergen spontaan omgezet in een fraai lettertype (humanistisch cursief).

Volledigheidshalve wil Albert eraan toevoegen dat hij de werkwoordsvorm "ik denk" (begin laatste strofe) verving door "voel" wat veel juister is

Lees meer over de werken van Albert Schrever via een klik op zijn naam onder categorieën in de linkermarge van deze blog.

Geniet van een zeldzaam gedicht.

 
 

 

 

 

Heb jij dat ook

 

 

Dat we elkaar vaker moeten zien, 
Heb jij dat ook, 
Dat gevoel dat we missen misschien, 
Heb jij dat ook, 
Een beetje warmte op z’n tijd, 
Heb jij dat ook, 
En knuffel als ontbijt, 
Heb jij dat ook, 
Dat we samen moeten blijven, 
Heb jij dat ook, 
Als we elkaar niet zien dat we moeten schrijven, 
Heb jij dat ook, 
Het missen van een goed gesprek, 
Heb jij dat ook, 
Dat gebrek, 

 

© Dirk

 

 

 

 

Oleander

 

 

Een zure Noorderwind steekt op

roert in donkergrijze wolken

doet kalende takken breken;

nu er zeker nachtvorst komt

met 's ochtends witgestikte tapijten,

moet onze oleander binnen

om -goed geborgen- achter glas

aan zijn winterslaap te beginnen.

Een herfstbui slaat tegen 't raam,

vloeit parelend langs de ruiten

als zoveel juwelen zonder naam.

 

 

Winterlicht

 

Winterlicht sluipt behoedzaam binnen,

legt zich rond een koperen kruik

zoals sneeuw over de velden

en mijn hand op je buik.

We sluiten 't raam, het gordijn,

knippen alle lichten uit

om alleen met ons twee te zijn;

droog hout ontvlamt in de haard,

onze kater spint...

 

© Rik van Damme

 

 

Bladeren door de atlas van Frederick de Wit

 

 

In oktober 2010 kon de Nederlandse Koninklijke Bibliotheek in Den Haag een uniek ingekleurd exemplaar verwerven van het stedenboek van Frederick de Wit ofwel Perfecte aftekeningen der steden van de XVII Nederlandsche provincien in platte gronden. Amsterdam, ca. 1698. Het werk is een zogenaamd stedenboek, een genre dat populair was in de zestiende en zeventiende eeuw. In deze boeken zijn plattegronden opgenomen van belangrijke steden uit die tijd. Dergelijke boeken werden uitgegeven door de grote atlas-uitgevers van die dagen, in Nederland o.a. door Joan Blaeu en Johannes Janssonius. De Nederlandse graveur Frederik de Wit (Gouda 1630 - Amsterdam 1706) was de laatste die het genre uitgaf. Hiervoor gebruikte hij zowel platen van Blaeu als van Janssonius die hij na het opheffen van beide bedrijven gekocht had op veilingen in respectievelijk 1674 en 1694.

 

Frederick de Wit gaf het werk tweemaal uit. Een eerste keer rond 1698, vier jaar nadat hij de platen van Janssonius had aangeschaft. De tweede editie volgde enige tijd later. Van de eerste uitgave waren tot nu toe wereldwijd slechts vier exemplaren bekend. En geen van deze vier is zo fantastisch ingekleurd als het exemplaar dat nu door de Nederlandse KB verworven is. Niet alleen de uitvoering, ook de samenstelling van een dergelijk stedenboek kon door de koper enigszins aan zijn eigen smaak aangepast worden. Daardoor komt het dat geen enkel exemplaar helemaal hetzelfde is als een ander. In dit exemplaar zijn op 112 bladen met plattegronden en 11 bladen met gravures in totaal 151 steden uit de Lage Landen afgebeeld. Daaronder ook Aalst en Geraardsbergen.

 
De Wit gebruikte de door hem aangekochte platen niet klakkeloos, maar verbeterde ze: hij zette er de naam van de stad en een schaal op en vulde bepaalde onderdelen aan. Dat gebeurde alleszins voor (bepaalde) Noord-Nederlandse steden. Of dat ook het geval is voor Aalst en/of Geraardsbergen kan stof zijn voor verder historisch onderzoek. Een schaal komt alvast niet voor bij de Dendersteden.

 

Het Stedenboek was tot 1 november 2010 'in het echt' te zien in De Verdieping van Nederland, de permanente tentoonstelling van topstukken van de Koninklijke Bibliotheek en het Nationaal Archief in Den  Haag (zeven dagen per week geopend, toegang gratis). Nu is het stedenboek in zijn geheel gedigitaliseerd en als bladerboek te bekijken op de website van de KB http://www.kb.nl/bladerboek/stedenboek/index.html. Hieronder de details voor Aalst en Geraardsbergen. De volledige plattegronden vind je op de website van de Nederlandse KB, waar je alles ook kan downloaden in een voor onderzoek meer dan behoorlijke resolutie.

 

Aalst




Geraardsbergen


Veel kijk- en studiegenot.

 

Georges Vande Winkel

redactielid Het Land van Aalst 

 

  
  

Een kortstondig eerherstel aan Guido Gezelle

door Albert Schrever

 

 
 

Met dank aan Johan Janssens voor de prachtige foto van het gedicht ‘Het zevengesternte’.

 

Een aanzienlijk aantal Geraardsbergenaars heeft dezer dagen de ellende van de watersnood aan den lijve ondervonden terwijl de media diezelfde ramp aan de lezers en via radio en tv bekend maakten. Geraardsbergen en zijn even erg geteisterde randgemeenten aan de Dender zullen de waterellende tijdens de trieste novemberdagen 2010 niet gauw vergeten.

 

Indien Guido Gezelle (1830-1899) nog zou leven dat zou hij beslist meevoelen met het leed van de Oudenbergstad. Terzelfdertijd echter zou hij -eindelijk- ook een beetje geluk en kortstondige waardering voelen: zijn gedicht "Het Zevengesternte" dat sinds mei 2007 nagenoeg onzichtbaar tegen de Denderbrug beneden de Brugstraat hangt en enkel te lezen valt als de brug is opgehaald, kan dezer dagen makkelijk worden gelezen omdat die brug sinds vorige vrijdag wegens de hoge waterstand zonder onderbreking opgehaald blijft.

 

Dat Guido Gezelle ooit de Oudenbergstad bezocht valt niet te bewijzen. Toch schreef hij een gedicht waarin hij de naam van onze stad vereeuwigde. Zijn "Zevengesternte", dat destijds door Gezellekenners (Aloïs Walgrave, Bernard Van Vlierden, Albert Westerlinck...) als "poésie pure" werd bestempeld, verscheen in 1862 als raadseldicht in zijn bundel "Kleengedichten" (II, 19). In de titel zit het antwoord op de raadselvraag: het gaat over de Pleiade, een sterrengroep die ook Zevengesternte heet.

 

Het Zevengesternte

 

Van Gent naar Geraardsbergen,

daar liggen zeven scherven,

zeven scherven, al even blank,

langs den wijden watergang:

niemand die ze geraken kan,

niemand die ze genaken kan:

raad, wat zijn me die scherven dan?

 

In mei 2007 nam de stad de Steegjesroute in gebruik, een wandeling door de nauwe straatjes met aan de muren of op  sokkels 33 gedichten van bekende en minder bekende poëten. Eén gedicht, het 34ste, maakt daarop een uitzondering: het hangt niet aan een of andere muur waar het dag en nacht door iedereen kan worden gelezen. In tegendeel: het kreeg een plaatsje tegen de zijkant van de Denderbrug en het is enkel zichtbaar wanneer de brug benden de Brugstraat wordt opgehaald. In betere tijden toen het vrachtvervoer op de Dender heel druk was ging de brug dagelijks meermaals naar omhoog. Ten huidigen dage gebeurt dat eerder zelden, meestal in de zomer voor riviertoeristen.

 

Gezelle: verbannen naar de diepte

 

Niemand begrijpt waarom precies het gedicht van Gezelle, nog steeds een prins van onze Vlaamse dichters, destijds verbannen werd naar de duisternis.

Toch denkt niet iedereen daar zo over. Zo schreef Xavier Roelens in juni 2007 in "Letterland" over de "hoogtepunten" in de Geraardsbergse Steegjesroute: "Een ander hoogtepunt is het gedicht Het Zevengesternte van Gezelle, niet zozeer vanwege zijn tekst maar wel door de locatie. Het gedicht is alleen leesbaar wanneer de brug over de Dender de hoogte ingaat. Een aangename verrassing voor wie in de auto staat te wachten."

 

Blijkbaar waart Benno Barnard hier rond...

Zou de man dat niet liever een "laagtepunt" hebben genoemd?

We vermoeden dat geen enkele dichter zich kandidaat zou stellen om zijn gedicht te laten ophangen aan de zijwand van een brug waar het hooguit enkele uren in één jaar tijds zichtbaar is.

En we geloven evenmin dat eigenaars hun kunstwerken zouden ophangen in een donkere kelder of in een of ander verlaten hoekje in hun woonst.

Voor zover we weten hangt het Lam Gods nog steeds in de Sint-Baafskathedraal in Gent.

 

 

Voor vele gezinnen in Geraardsbergen zal de dagenlange watersnood van november 2010 een moeilijk te helen wonde blijven, ondanks de moedige inzet van o.m. de politie, de brandweer, het Rood Kruis, de civiele bescherming en zovele anderen…

Door de grillige tussenkomst van de weergoden zullen diezelfde novemberdagen voor Guido Gezelle een kortstondige verlossing zijn uit zijn ondergrondse kille kerker en een verdiende, weliswaar beperkte, waardering betekenen voor een buitengemeen mooi gedicht.

Naar verluidt zal de Denderbrug beneden de Brugstraat wegens defect nog een tijdje buiten werking zijn tot meerdere ere en glorie van Guido Gezelle...

 

Albert Schrever

   

Kortverhalenwedstrijd Route 42

 

Peter Motte

 

 

HERZELE/GERAARDSBERGEN/SINT-LIEVENS-HOUTEM - Filip Van Den Steen uit Zottegem won met 'De Laatste Kamer' de kortverhaalwedstrijd van Route 42. De winnaar kreeg in Herzele zijn prijs uit handen van auteur Tom Lanoye. Andere winnaars waren Peter Motte uit Geraardsbergen, Dirk Bernaerts uit Herzele en Shauni De Gussem uit Sint-Lievens-Houtem. Zij wonnen elk een boekenbon van 50 euro.

 

hdr

 

Bron: Het Nieuwsblad 
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=TI317PM6&postcode=9500

 

 

Het gedicht zuivering werd door Fred Schywek naar het Duits vertaald en opgenomen in de verzamelbundel “Die Liebe in Holland und Flandern”. De voorstelling gebeurde tijdens het Klein festival van de Europese dichtkunst te Antwerpen.

 

  

 

zuivering

 

 

het was de sprong in het water

het uitstervend geklater dat haar denken

deed aan het verdwijnpunt, de serene lichtstip

 

de beek sloeg met zachte heupslagen

de wildgroei langs haar oevers weg

 

en toen in vlinderslag haar lichaam

weelde werd, bleek de beek in de zon

haar spiegelpaleis, haar bron

 

© Marleen De Smet

 

 

 

Reinigung

es war der Sprung ins Wasser

das sterbende Plätschern das sie denken

ließ an den Fernpunkt, den heiteren Lichtklecks

 

der Bach schlug mit sachten Hüftschwüngen

den Wildwuchs an ihren Ufern weg

und einst im Schmetterlingsgeflatter ihr Körper

üppig wird, bleich der Bach in der Sonne

ihr Spiegelpalais, ihre Quelle

 

(vertaling: Fred Schywek)

 

Marleen De Smet


werd muzikaal begeleid door Sofie Vander Heyden

KLEIN FESTIVAL VAN DE EUROPESE DICHTKUNST  

met dichters uit Duitsland, Nederland, Bretagne & Vlaanderen.

Deze voorstelling kaderde in een internationaal  vertaalproject van Fred Schywek i.s.m. Cultuurhoofstad Europa, Ruhrgebiet 2010 (Duitsland). 

Auditorium Permeke Bibliotheek, De Coninckplein 25, 2060 Antwerpen. 

Dichters

Wilfried Bienek, Catharina Boer, Olivier Cousin, Marleen de Crée, Job Degenaar, Marleen De Smet, Frank De Vos, Paul Gellings, Peter Holvoet-Hanssen, Charles Kléber, Roger Nupie, Willem Persoon, Hilde Pinnoo, Annie Reniers, Tony Rombouts, Annmarie Sauer, Fred Schywek, Lucienne Stassaert, Bart Stouten, Rose Vandewalle & Lief Vleugels.

m.m.v. Patricia Van Nunen (zang), Jean Demey (muzikale omlijsting) & Lynn Peeterson (dans) en Sofie Vander Heyden (zang). 

Presentatie: Roger Nupie. 

Voor meer info en foto's zie: http://www.hetstillepand.be/seppion_dichtkunst_festival.htm

Heimwee

 

 

Ben heel vaak dwalend geweest

in de donkerste hoeken van mijn geest

zoekend naar erkenning

van hoe het ooit is geweest.

 

Wachtend op de glimp van een kind

voortdurende stemmen de stilte overtreffend

als het geblaat van een lam

de vooravond van de slacht.

 

Langs paden

omsingeld met herinneringen

bergen met eeuwige sneeuw

wit, wollig en zacht.

 

Maar binnen klinkt een schreeuw

meegevoerd door de wind

een gebed in de nacht

de roep

 

van een verloren kind.

 

© Dirk (12.09.2010)

Aankondiging dichtbundel

 

 

Gewoon lekker

 

 

Boekwebsite:

www.lulu.com/content/8598478

 

by Hannie Rouweler en andere dichters

 

PUBLICATIEDATUM: februari 2011.

 

Dichters:

Thierry Deleu, Mark Meekers, Roger Nupie, Theo van der Wacht, Ina Stabergh, Joris Iven, Marleen De Smet, Johan Van Cauwenberge, Job Degenaar, Rik Wouters, Hannie Rouweler, Guy van Hoof, Maria Sesselle, Erik Verstraete, Paul Gellings, Hilde Pinnoo, Tjarda Eskes, Lisette Waterschoot, Boudewijn Knevels, Tine Hertmans, Michiel van Kempen, Francis De Preter, Lupo Barca, Lief Vleugels, Frank Despriet, Patty Scholten en Bert Deben.

 

ISBN 978-1-4461-6487-7

Copyright all poets / alle dichters (Standard Copyright License)

Edition 2011

Publisher Demer Uitgeverij

Productinformatie: gebonden pocketuitgave, 72 blz.

23,5 x 16 cm.

Later meer info. 

 

Drukker: Lulu Drukkerij, Londen

Hannie Rouweler, Demer Uitgeverij, E Publisher www.demerpress.be

Samenstellers: Roger Nupie en Hannie Rouweler