Cherchez la femme

   Bij de aardbevingen in Turkije vraagt menigeen zich af waar dat Turkse leger bleef. Dat zou nl het grootste van de NAVO zijn na het Amerikaanse en heeft steeds een traditie gehad van in te grijpen als het in Turkije fout leek te gaan. Wel, dat Turks leger is ook niet meer wat het geweest is. Sinds de mislukte staatsgreep van 2016, die ze zelf zou gepland hebben – maar ook Erdogan zou dat kunnen gedaan hebben - zijn de gelederen er door diezelfde Erdogan grondig gezuiverd. Honderden vonden er de dood,  77.000 werden er gearresteerd, 125.000 verloren hun job in de ambtenarij en het onderwijs en 24.000 werden uit het leger ontslagen. De oppositie werd zo goed als monddood gemaakt en Erdogan heeft voor drie maanden de noodtoestand uitgeroepen. Zijn volgende slachtoffers worden waarschijnlijk de bouwpromotoren die niet verantwoordelijk zijn voor de aardbevingen zelf, maar waarschijnlijk wel voor de desastreuze gevolgen voor de bewoners. Als dat zo blijkt, zijn echter niet alleen zij, maar ook de instanties die de bouwtoelatingen gaven verantwoordelijk en dan komen we weer terecht bij Erdogan en zijn partij. En zo’n land als Turkije zou lid van de E.U. kunnen worden?

   Iedereen die schoolgaande kinderen heeft of gehad heeft, heeft het wel eens meegemaakt dat het soms moeilijk kan zijn – zowel voor de kinderen als de ouders – te beslissen welke schoolrichting te kiezen na het lager onderwijs. Elk jaar zijn er zo’n 18.000 leerlingen die van studierichting veranderen nadat gebleken was dat hun eerste keuze niet de juiste was. Om daaraan iets te doen, bestaan er hier en daar al initiatieven om de kinderen beter in te lichten. Daar bovenop komt nu een initiatief van VOKA (Vlaamse Ondernemers en Kamers van Koophandel, het vroegere VEV) met een experiment dat al enkele jaren loopt in Oostenrijk en daar zeer succesvol blijkt. Kandidaten worden er getest op taal, wiskunde, technisch inzicht, fijne motoriek en ruimtelijk inzicht. Na soms tot 45 uur te zijn getest,  krijgen de leerlingen een talentrapport met carrièreadvies.

   Na de paasvakantie kunnen de eerste leerlingen ook hier hun talenten en interesses testen in het Vlaams talentcentrum in Technopolis in Mechelen. Als dat lukt, gaat VOKA het ook elders in Vlaanderen doen.

    Het grote verschil met de reeds bestaande testen is, dat de  Oostenrijkse niet alleen op computer worden gemaakt - we worden al genoeg om de oren geslagen met AI, chatbot en consoorten -  maar ook op handmatige en technische vaardigheden, zodat ze zelf kunnen uitmaken wat hen het beste ligt.

   Niet iedereen wil nerd worden...

----

   Er heerst al enkele weken grote zenuwachtigheid in de Paarsgroen+ regering o.w.v. de pensioenhervorming. Als die er nl straks niet komt, riskeert onze nu al failliete federale coalitie nl meer dan 800 miljoen euro relancegeld van de EU niet te krijgen. De effectieve pensioenleeftijd is België is 60 jaar, lager dan in de meeste buurlanden. Dat zou op zich nog niet zo erg zijn, ware het niet dat men nu reeds weet dat de pensioenuitgaven tegen 2050 tot 13,5% van het bruto binnenlands product (bbp) zal uitmaken. Dat is hoger dan in diezelfde buurlanden en straks niet meer te betalen.

   Om dat te vermijden moeten er meer mensen aan het werk gehouden worden en moet het mes gezet worden in uitzonderingsregimes waarin dit land zo bedreven is.

   Wat de regering van Crootje, onder druk van de PS, tot dusver gedaan heeft, is ongeveer het tegenovergestelde. Ze heeft de minimumpensioenen opgetrokken zonder daar veel voorwaarden tegenover te stellen. Het voorstel van minister van Pensioenen Karine Lalieux (PS) om bedrijven te beboeten als ze niet méér 60-plussers aan het werk houden, is een lachertje. Het past helemaal in het verhaal over de ‘mop’ van haar voorzitter Magnette.

---

   Wat dat mopje van Magnette betreft herhaal ik even het verhaal van die mop uit de jaren 1960.

   Toen men in de jaren 1960 de autosnelweg Antwerpen – Luik aanlegde, kwamen de werken op een gegeven dag voorbij de taalgrens. De dag daarop stond er aan Waalse kant een groot plakkaat met daarop in even grote letters: ‘Ici on parle le français’. De volgende dag stond er ook zo’n plakkaat aan de Vlaamse kant, met daarop: ‘Hier wordt gewerkt’...

   De zevende aflevering van ‘Het Verhaal’ ging over de periode na de Bourgondiërs tot 1830, het ontstaan van België. Het waren geen leuke tijden. Onze streken werden achtereenvolgens bezet door de Spanjaarden, de Oostenrijkers, de Fransen en tenslotte zelfs geannexeerd door de Nederlanders, waardoor de Nederlanden weer (even) één werden. Dat gebeurde na de slag bij Waterloo, die – merkwaardig genoeg – niet vermeld werd. Mijn kritiek dat men in Het Verhaal wel geen leugens vertelt, maar niet alles zegt, sluit daar naadloos bij aan. In 2015 werd de 200ste verjaardag van die slag hier bij ons nog officieel herdacht met o.m. een speciale penning.

   Nieuw in die sombere tijden – en misschien juist daarom – was, dat de bevolking zelf er zich mee ging bemoeien. Er was de Boerenkrijg, waarbij in de aflevering ook weer geen namen werden vermeld; geen Rollier, Corbeel en andere Van Gansen, en de Brabantse Omwenteling waarbij wél namen werden vermeld: Vonck en Van der Noot. Geen van die twee opstanden was een succes, al diende de Brabantse Omwenteling wel als voorbeeld voor wat zich in 1830 in Brussel zou afspelen bij de vertoning van de opera ‘De Stomme van Portici’. Ze zorgde zelfs voor de kleuren van de nieuwe vlag: rood, geel en zwart

   En zo arriveert ‘Het Verhaal’ bij het ontstaan van het toen officieel Franstalige België en dit ondanks het feit dat ook toen de bevolking overwegend uit Nederlandssprekenden bestond. Zo’n land zou later nooit meer uitgevonden worden, zoals we ondertussen weten. Hoe ‘Het Verhaal’ dat gaat verkopen zien we volgende zondag!

   Over die zgz ‘mop’ van Magnette in Dag Allemaal, ‘dat de Vlamingen het hard werken in hun genen hebben en de Walen eerder levensgenieters zijn ‘, is het laatste woord nog niet gevallen. Dat bleek nog maar eens uit het debat dat gehouden werd in hotel De Basiliek in Edegem onder de auspiciën van de Debatclub. Debatters van dienst waren de economen Lode Vereeck (ex-LDD en co-auteur met Barbara Pas van het boek ‘Bodemloos’) en Rudy Aernoudt  (achtereenvolgens hoofdeconoom bij de Europese Commissie en kabinetschef van zowel Waals minister van economie Serge Kubla als van federaal en later Vlaams minister van economie Fientje Moerman). Thema: de Transfers.

    Volgens Aernoudt zijn de Walen niet lui, maar hebben ze door het huidig systeem geen ‘goesting’ om te werken. Vereeck daarentegen zegt dar de transfers niet de oplossing van de Waalse economische achterstand zijn , maar de oorzaak ervan.

   De waarheid zal wel ergens in het midden liggen, De oorzaken zijn veelvoudig: de mislukte industriële conversie van de Waalse steenkoolmijnen en staalfabrieken, het slechte (PS) beleid, met als gevolg daarvan het gebrek aan rotatie van de macht en het politiek cliëntelisme in Wallonië, waarbij alles wordt uitgedeeld, niet geïnvesteerd. Het eindresultaat blijft echter hetzelfde: de Waalse werkzaamheidsgraad zal er niet door stijgen en de 80% die door Europa wordt vooropgesteld tegen 2023 en al in enkele buurlanden en zelfs in enkele Vlaamse regio’s werd gehaald, zal in Wallonië wel een fata morgana blijven.

---    

   En dan nog een paar echte moppen:

-        weet je waarvoor PS staat? - ‘Partij van de Siësta’

-        De Waalse tegenhanger van De Lijn heet de TEC – ‘Transport En Congé’

  Zoals ik al geschreven heb, had ‘Het Verhaal van Vlaanderen’ vollediger kunnen zijn, maar het heeft er in elk geval voor gezorgd dat onze mensen er mee geconfronteerd en sommigen zelfs wakker geschud werden. De linkse partijen Vooruit, PvdA en Groen mogen dan al kritiek hebben op de subsidiëring ervan, maar dat heeft er grotendeels mee te maken dat ze allergisch zijn voor het woord ‘Vlaanderen’. Op menige andere projecten die al subsidies hebben gekregen, hadden ze nooit kritiek. Enkele voorbeelden daarvan vond ik terug in de Lezersrubriek van ‘t Pallieterke, waar lezer Swa Cauwenberg, uit Antwerpen, een eerste opsomming geeft:

-        ‘De Bedenkers’(675.644 euro) van VLD-minister Ceysens);

-        De telenovelle ‘Emma’(1.203.570 euro) van Vooruit-minister Katleen Van Brempt;

-        ‘Werk aan de winkel’(601.772 euro) en

-        ‘Kinderen van Dewindt’(756.3941 euro) beide van Kris Peeters (cd&v)

-        ‘Het Heizeldrama (300.000 euro)

-        ‘Billie vs Benjamin’ (1,300.000 euro)

   Daartegen werd door de linksen nooit geprotesteerd, waarschijnlijk, volgens Swa, omdat het woord ‘Vlaanderen’ niet in de titel stond.

      Behalve Het Verhaal van Vlaanderen’ zendt niet alleen de VRT, maar ook de RTBF de fictiereeks ‘1985’ uit, een verzonnen verhaal over de Bende van Nijvel. Er is een verschil: de VRT zendt er de zondagavond maar één aflevering van uit, de RTBF twee. Wie de Franstalige versie volgt krijgt het verhaal in het Frans met de Nederlandse teksten gedubd (in het Frans oversproken), want onze francofonen hebben blijkbaar een probleem met het lezen van ondertitels. Het voordeel van die twee afleveringen is wel dat men de ‘afloop’ van het verhaal een maand eerder kent.

   ‘Afloop’ hierboven tussen aanhalingstekens, want in werkelijkheid is die er in de echte wereld niet en zal die er meer dan waarschijnlijk nooit komen. Zoals ik al eens schreef en steeds vol blijf houden, zouden de CCC, de ‘Cellules Communistes Combattantes’ er wel een iets mee te maken kunnen hebben gehad. Maar dat werd nooit gecontroleerd. Zo’n idee paste niet in de complottheorie van de Belgische Staatsveiligheid, die zich liever bezig houdt met het schaduwen van rechts. Denk maar aan de zaak Jurgen Conings, toen zelfs buitenlandse NAVO-militairen werden ingeschakeld. Door het overbrengen van het Bende-dossier van Dendermonde naar Charleroi – waar het enkele jaren stof heeft liggen vergaren tot niemand er nog iets serieus in kon terugvinden – en het feit dat men niet eens de moeite heeft gedaan de betrokkenheid van de CCC erbij te onderzoeken – die wel degelijk staatsontwrichtend waren, maar links en francofoon, wat niet paste in het systeem van de Belgische Staatsveiligheid – is de ‘Bende van Twijfel’, zoals ik ze noem, nu gedevalueerd tot een fictiereeks...

---

   En dan nog iets heel anders. Onze familie doet, zoals ook de voorgaande jaren, niét mee met de ‘Tournée Minérale’. De reden daarvoor is dat we in dezelfde periode binnen de familie liefst vijf verjaardagen hebben. Die allemaal vieren met een glaasje water of fruitsap is niet doenbaar.

----

   N.a.v. een lezersbrief in ’t Pallieterke van deze week, stuurde ik het blad onderstaande mail:

  Beste Pallieterke,

   N.a.v. het artikel over de staatshervorming van Jurgen Ceder in uw blad van vorige week en de reactie daarop van lezer Jan Strynckx uit Zele over de uitspraak van professor Senelle, ben ik zo vrij u de tekst van de ‘Senelle doctrine’ te sturen, zoals die vermeld staat in het boek ‘De Ordelijke Opdeling van België’ door Gerolf Annemans en Steven Utsi (blz.165).

   ‘Als België onbestuurbaar zou worden, bv omdat er geen federale regering meer kan gevormd worden, dan moet het Vlaams Parlement Vlaanderen uitroepen tot deelstaat van het federale België, met als grenzen de bestaande grenzen van het Nederlandse taalgebied. Dat is weliswaar grondwettelijk niet volgens het boekje, maar democratisch volstrekt legitiem, want het Vlaams Parlement, verkozen om Vlaanderen te besturen, is de uitdrukking van het Vlaamse volk. En de wil van het soevereine volk is voor overtuigde democraten het enige wat telt’.

   M.a.w. als we willen dat er nog iets terecht komt van onze regio, doen we er best aan er eerst voor te zorgen dat er bij de volgende regionale verkiezingen een Vlaamsnationale meerderheid komt in het eigen parlement, dan zien dat er geen federale regering meer kan gevormd worden en zo een eerste stap te zetten naar de eigen onafhankelijkheid via de zgz ‘Senelle doctrine’. En als Bart De Wever het daarmee oneens blijft, kunnen we niets anders dan de N-VA-kiezers, maar ook die van de andere, zgz centrum partijen, aanraden in 2024 tenminste regionaal voor het VB te stemmen, zodat die partij regionaal incontournable wordt en de Senelle doctrine kan worden uitgevoerd.

PS: Prof. Robert Senelle was (hij stierf in 2013) een – nota bene - Franstalige Brusselse grondwetspecialist.

Groetjes

Guido van Alphen

  In de laatste politieke peilingen hebben N-VA en VB  reeds een meerderheid in het Vlaamse parlement voor wat betreft de zetels, nog niet voor wat betreft de stemmen. In elk geval zal het er op aankomen dat er tegen de verkiezingen van volgend jaar nog wat stemmen zouden bijkomen, al was het maar om een meer soliede meerderheid te hebben. Die stemmen zal men niet bekomen doordat N-VA en VB elkaars kiezers zouden afsnoepen. Het totaal blijft dan hetzelfde. Er zouden dus ook kiezers moeten bij komen van de andere partijen. Met een cd&v in crisis en een Open VLD waar de leden de kopstukken niet meer vertrouwen, zit die mogelijkheid er wel in, als was het maar regionaal.

   Met deze zou ik dan ook alle N-VA’ers en VB’ers, die voluit voor Vlaanderen willen gaan, willen oproepen elkaar niet te veel de duivel aan te doen, ongeacht wat hun leiders daarover ook nog zullen uitkramen, maar in de eerste plaats te trachten liberale en christendemocratische kiezers aan te spreken. Als we die zover krijgen dat ze Vlaamsnationaal zouden stemmen, wordt de kans op een Vlaamsnationaal parlement een stuk groter.

---

   Er was dezer dagen veel ophef over een interview dat PS-voorzitter Paul Magnette gaf aan het weekblad Dag Allemaal door zijn uitspraak: ’Het zit Vlamingen in de genen om altijd hard te werken. Walen genieten liever van het leven. Et alors?’ Zijn woorden lokten heel wat verontwaardigde reacties uit, aan beide kanten van de taalgrens, maar de man is feitelijk brutaal eerlijk. Hij rekent erop dat de Vlamingen straks toch weer zullen toegeven en hem misschien nog premier maken.

   Aan ons om dat volgend jaar niet te laten gebeuren.

   De traditionele partijen en onze doorgaans linksgerichte media houden zich nog altijd uitgebreid bezig met ‘de zaak’ Van Langenhove. Hebben die echt niets anders te doen? Waarschijnlijk nog nooit gehoord van de financiële crisis, de migratiecrisis, de terreurcrisis, de stikstofcrisis, de klimaatcrisis, de zorgcrisis, de huisvesting- en  onderwijscrisis?

   En ondertussen stevent dit land af op een staatsschuld van 1.064,4 miljard euro (470,1 federaal en 584,3 regionaal) en daar zal dit jaar nog minstens 34 miljard bijkomen. Alleen al aan intresten op deze staatsschuld zal er dit jaar bijna 10 miljard euro*moeten worden uitgegeven. En dat alles in aanloop naar de verkiezingen van 2024, waarbij men ons weer de hemel op aarde zal beloven.

   In werkelijkheid gaat dit land failliet. Die staatsschuld zal niet vanzelf verdwijnen zoals Guy Mathot (PS) ooit stelde en zeker niet door de wijze waarop men ze de dag van vandaag bijna negeert door nog steeds Sinterklaas te spelen met geld dat er niet is. De hoofdschuldigen daarvoor zijn in de eerste plaats de traditionele partijen en de groenen, die het zover hebben laten komen. De N-VA heeft wel drie jaar daaraan meegedaan in de Zweedse coalitie, maar heeft die dan toch laten vallen over de migratiecrisis.

   Of het met rechts én extreemrechts slechter zal worden, moet nog bewezen worden. Geef ze eerst eens een kans, zoals al is gebeurd in Zweden, Oostenrijk en Italië, om nog te zwijgen van Polen en Hongarije. Het VB niet mee laten spelen, maar ze – zoals ons mateke - wel op voorhand al de schuld van alles geven, is belachelijk.

*Dat is meer dan de totale uitgaven voor politie, justitie en asielopvang samen...

   De zesde aflevering van Het Verhaal van Vlaanderen ging bijna uitsluitend over de Beeldenstorm, die uiteindelijk leidde de 80-jarige oorlog en de splitsing der Nederlanden, met een calvinistisch noorden en een katholiek zuiden als gevolg. E.e.a. na een harde repressie door de Spaanse Habsburgers.

   Zoals ik al eens gesteld heb, worden er in  het Verhaal geen leugens verteld, maar wordt wel e.e.a. verzwegen. Zo werd de vijfde aflevering, die ging over de Bourgondiërs, afgesloten met de dood van Maria van Bourgondië die trouwde met de Habsburger Maximiliaan van Oostenrijk, terwijl er in aflevering zes geen enkele uitleg gegeven werd waarom ineens die Oostenrijkers verdwenen waren en men alleen nog sprak van Spaanse Habsburgers. Net zoals met Jan Breydel, is men Keizer Karel (Karel V) vergeten. Een woordje uitleg over de in Vlaanderen populaire vorst (denk maar aan ‘De Pot van Olen’), die geboren werd in Gent en de vader was van Philip II, was hier op zijn plaats geweest. Keizer Karel was de eerste vorst van bij ons die – na de ontdekking van Amerika – kon zeggen dat in zijn Rijk de zon niet onder ging. Ook een woordje over Willem I van Oranje-Nassau, bijgenaamd ‘De Zwijger’, had er mogen zijn. In tegenstelling tot de graven van Egmond en Hoorn ontsnapte Willem (door te zwijgen, alhoewel hij op de hoogte was) aan de arrestatie door Alva en was hij de grondlegger van het huidige Nederland. Zonder de door hem geleide en succesvolle  opstand in de noordelijke regio’s, zouden de Nederlanden er anders hebben kunnen uit zien. De blokkade van de haven van Antwerpen zorgde trouwens mee voor een uitvlucht van tienduizenden Vlamingen – reders, ambachtslui en kunstenaars - naar het noorden, die daar ook mee hun stempel zouden drukken op Nederlands gouden 17de eeuw.

  ‘Brussel is van ons!’ stond er in een lezersbrief van een brave man uit Scherpenheuvel-Zichem aan ‘t Pallieterke. Dat klopt niet (meer). Brussel ‘wás van ons’, maar we zijn de stad kwijt gespeeld. Met haar 186 nationaliteiten is ze zo verbeulemanst dat het niet meer logisch is ze nog langer te blijven beschouwen als de hoofdstad van Vlaanderen.

   Brussel is een waterhoofd geworden met honderden dubbele functies en onnodige ambten: ze is zowel stad als gewest, heeft 19 gemeenten, evenveel burgemeesters, schepencolleges, gemeenteraden, OCMW’s, 6 politiezones en levert de helft van de functies van de Franse Gemeenschap, de zgz ‘Fédération Bruxelles-Wallonie, waar geen Nederlandse Gemeenschap tegenover staat omdat die meteen geïntegreerd werd in het Vlaams Gewest.

     De stad zou even goed, misschien zelfs beter functioneren met één burgemeester, één schepencollege, één gemeenteraad, één OCMW en één politiezone. New-York, een stad met tienmaal meer inwoners, kan dat wél. Trouwens, de stad Brussel heeft maar één brandweer. Dat kan dan wél, maar de rest niet. Die overdaad aan overbodige postjes kost jaarlijks miljarden euro’s.

   Vlaanderen zou gek zijn Brussel nog langer als hoofdstad te houden, In elk geval moeten de Vlamingen in Brussel gesteund blijven op gebied van Cultuur en Onderwijs. Dat kost Vlaanderen geen extra geld, want dat gebeurt nu ook, terwijl het Nederlands op gelijke voet moet behandeld worden als het Frans en eventueel andere talen.

   Antwerpen kan de nieuwe hoofdstad van Vlaanderen worden. De Vlaamse regering zou gehuisvest kunnen worden in het pas gerenoveerde en vergrootte provinciehuis, waar plaats genoeg zal zijn, zeker als straks de nu al afgeslankte provincieraden helemaal zullen verdwijnen. Elke provincie zou nog wel een gouverneur houden met een kleine hofhouding die alleen nog verantwoordelijk zou zijn voor culturele aangelegenheden en coördinatie bij rampen.

   Het zijn maar een paar ideetjes, maar dat er iéts moet veranderen, is wel duidelijk.

  De beslissing van Dries Van Langenhove om zijn zitje als onafhankelijke binnen het VB in het parlement op te zeggen*, is een geslaagde politieke zet, te meer omdat Dries zegt buiten het parlement – op de (a)sociale media - op volle kracht verder te zullen gaan als activist voor de Vlaamse zaak. Het zal in elk geval die N-VA’ers, die nog twijfelden, een reden meer geven om voor het VB te stemmen, al was het maar alleen voor het Vlaams gewest. Dat laatste geldt trouwens ook voor Bart De Wever die, nota bene, als historicus in 2024 het risico loopt zijn afspraak met de geschiedenis te missen als hij blijft volharden in zijn acties tegen het VB. Bij een volgend Verhaal van Vlaanderen zal hem dat niet in dank worden afgenomen!

   De kans is groot dat er in feite weinig zal veranderen, al heeft het VB er wel voor gezorgd dat het politiek nieuws dit weekeinde wel bijna volledig in de schaduw werd gesteld van Dries’ beslissing.

   Van de gelegenheid kan ik lezer Walter vertellen dat ook ik een vriend heb die De Wever niet wil afvallen en waarbij ik me afvraag hoe het nu verder zal lopen.

*Zie je dat al een liberaal doen?

  De verkiezingscampagne voor 2024 lijkt al volop bezig. ‘Het vel van de beer verkopen vóór hij geschoten is’, zeg maar. De Wever hoopt geen rekening meer te moeten houden met Open VLD en cd&v en wil niet samenwerken met het VB, en Magnette wil niets meer weten van N-VA en de liberalen. De PS-voorzitter presenteert zichzelf al als nieuwe federale premier voor een volgende federale regering, omdat – zo zegt hij – ‘Het logisch is dat de grootste partij van een federale coalitie de eerste minister levert’. Als hij een beetje geloofwaardig wil overkomen, dan had hij dat bij de huidige meerderheidscoalitie ook moeten doen i.pl.v. het premierschap cadeau te doen aan de zevende en kleinste partij, het tegenovergestelde van wat hij nu zegt.

   De Wever, van zijn kant, weet niet eens of zijn partij straks in Vlaanderen als de grootste uit de bus zal komen. Meer dan waarschijnlijk zelfs niet. We kunnen alleen maar hopen dat genoeg N-VA-kiezers, die een jaar geleden in een peiling zegden wél te willen samenwerken met het VB als de twee Vlaamsnationale partijen in  het eigen parlement de meerderheid zouden behalen, hun woord zullen houden. Wie met zijn Vlaams geweten in het reine wil komen, doet er best aan in 2024 VB te stemmen, al was het alleen maar voor het eigen parlement. Alleen door het VB incontournable te maken in het regionaal parlement, kunnen we hopen dat er een einde komt aan het Belgische gesjacher, waarbij Vlaanderen elk jaar 12 miljard euro van zijn welvaart kwijt speelt. Een Vlaamse regering met N-VA en VB zal niet meteen de Vlaamse onafhankelijkheid kunnen uitroepen, maar er wel voor zorgen daarvoor een eerste stap te zetten en dat Vlaanderen voortaan daarbij au sérieux zal moeten genomen worden. Mochten de francofonen, zoals ze steeds zeggen, weigeren zelfs nog maar te praten met een Vlaamsnationale deelregering, dan houdt het sowieso met België op.

    Mijn militaire dienstplicht deed ik in het verre 1960. Ik had gesolliciteerd voor de Marine (‘Join the navy and see the world’), maar het werd tenslotte de Tankdivisie, waar ik kandidaat reserve-onderofficier kon worden (KROO). De opleiding van drie maanden begon in Stockem, bij Arlon, maar werd veranderd na drie weken verblijf aldaar. Men vond nl, terecht, dat een ‘wagenoverste’, zoals men een tank-commandant noemt, ook de taken van de chauffeur en de kanonnier moest kunnen overnemen. Dit betekende dat mijn lichting dat de rest van die eerste drie maanden in Leopoldsburg moest leren.

   Na drie maanden Leopoldsburg vertrok onze lichting naar Euskirchen, bij Bonn, waar we ingedeeld werden bij de Tweede Lansiers. Wie daar na weer eens drie maanden slaagde, kreeg zijn drie strepen van sergeant, die bij de Tanks – net als bij de toenmalige Rijkswacht – ‘Wachtmeester’ genoemd werd. Normaal was ik in Euskirchen gebleven, maar de Tweede Lansiers hadden ook nog een eenheid in het verre Kassel, toen aan het IJzeren Gordijn. Een van de jongens die daar naartoe moest, vertelde dat zijn ouders dat weekeinde hem kwamen bezoeken in Euskirchen, dat die thuis reeds vertrokken waren en hij hen niet kon bereiken (er waren toen nog geen gsm’s e.d.). Ik stelde voor in zijn plaats naar Kassel te gaan en dat werd toegestaan door Luitenant-Kolonel ’t Kindt de Rodebeke, een man van de adel, die later dat jaar ceremoniemeester zou zijn op het huwelijk van prins Albert en zijn Paola.

---

   In Kassel hadden de Tweede Lansiers één eskadron in een kazerne van de lichte tanks, de zgn ‘Ritchies’. De hoogste in bevel bij de Lansiers was een kapitein Van Grieken uit Geel, die mijn heeroom Jan kende. Heeroom, onderpastoor en daarna godsdienstleraar, had diens vader in Geel aan een job geholpen als praktijkleraar in de vakschool!. Mijn kamergenoot gedurende de eerste drie maanden was een zekere Karl Hoet, zoon van een dokter, ook al uit Geel en – zoals later bleek – de broer van de latere zgn ‘Paus van de moderne kunst in Vlaanderen’, Jan Hoet van het SMAK in Gent.

---

   Deze lange inleiding om maar te zeggen dat het hele tankgebeuren mij is bijgebleven. Toen ik dan, bij het begin van de Russische aanval in Oekraïne, hoorde dat het Belgisch leger al járen geen tanks meer had, deed me dat toch iets. Zeker nu we vernamen dat er in een loods in Doornik zo’n 400 afgedankte tanks staan, waarvan 50 Leopard-1 (misschien nog enkele Pattons!), nog in goede staat en zelfs te moderniseren en te gebruiken. Ze werden destijds door een bedrijf uit Oudenaarde gekocht voor 15.000 euro het stuk - de prijs van oud ijzer, zeg maar - en zijn nu – mits de aanpassingen – een veelvoud ervan waard. Het bedrijf zelf staat bekend om zijn geavanceerde optische apparatuur. Het werkte zelfs mee aan de bouw van de nieuwste ruimtetelescoop, de James Webb, die de Hubble onlangs vervangen heeft.

 No tanks, no glory.

(Patton, Rommel, Montgomery)

  Dinsdagavond 31 januari werd de kernreactor Tihange 2 stilgelegd, dit alles volgens het plan uitgewerkt door Paarsgroen 1 onder Verhofstadt. Na Doel 2 is het de tweede die wordt uitgeschakeld. Daartegen was nogal wat protest vanwege de N-VA, wat normaal kan genoemd worden, maar ook van de MR, die mede in Verhofstadt 1 zat, ook nu de federale regering bekritiseert maar – als puntje bij paaltje komt – er toch voor zorgt dat deze anti-Vlaamse regering overleeft.

   Als er echter één partij is die in deze zaak groot gezichtsverlies lijdt, is het wel Groen, die de aanstoker was van de volledige kernuitstap maar daarna mede akkoord moest gaan om miljarden euro’s op tafel te leggen om enkele van die centrales langer open te houden. Paars, zowel rood als blauw, waren er echter ook bij en zijn dus mede verantwoordelijk dat alles zo stilaan in het honderd loopt.

   Daar houdt het echter niet bij op, want in de winter van 2025/26 dreigen we zelfs geen enkele werkende kerncentrale meer te zullen overhouden. Tihange 3 en Doel 4, wier levensduur zal verlengd worden,  zullen die winter ook nog stil liggen voor onderhoud en aanpassingen. De anderen zullen tegen die tijd al zijn stilgelegd...

   Als er tegen die tijd geen serieuze alternatieven zullen zijn, wordt het ‘fasten seatbelts.

  Een interview in de weekeindeditie van De Tijd van Bart De Wever deed tijdens het weekeinde nogal wat stof opwaaien. Reden daarvoor was dat Bart vertelde dat er in 2024 absoluut een volgende staatshervorming moet komen – waar zowat iedereen in Vlaanderen het over eens is – en dat dat desnoods maar buiten de wet om moest gebeuren.

    Zo nieuw blijkt dat echter niet te zijn. De techniek om dat te doen zou nl al eerder zijn toegepast bij o.m. de splitsing van Onderwijs en de Wapenexportvergunningen. De budgetten ervoor werden toen ‘functioneel gesplitst’. Voor een splitsing volstaat nl een normale meerderheid, voor een grondwetshervorming moet er een 2/3 meerderheid zijn.

     Om e.e.a. te bereiken speculeert De Wever erop dat cd&v en Open VLD – nota bene: de huidige coalitiepartners in de Vlaamse regering - de kiesdrempel niet meer zullen halen, waarna hij verder zou gaan met Vooruit. Niet omdat hij ons mateke zo leuk vindt, maar omdat het daarna wat gemakkelijker praten zou worden met diens zusterpartij, de PS. Zeg maar, minder toegeven...

    Als dit België onbestuurbaar zou worden en dan toch buiten de wet om hervormd moet worden, is er een veel eenvoudigere formule: zorg voor een Vlaamsnationale meerderheid in het eigen parlement die Vlaanderen uitroept tot deelstaat van het federale België, als eerste stap naar een Vlaamse onafhankelijkheid. De besprekingen tussen de gewesten, die daar dan het gevolg van zullen zijn, zullen voor Vlaanderen veel eenvoudiger verlopen als we daarvoor sterk genoeg staan en dat laatste kan alleen door een samenwerking van alle  Vlaamsnationalisten en liefst  zonder de traditionele partijen die verantwoordelijk zijn voor een land dat niet meer zou worden uitgevonden mocht het niet bestaan.

  De kans is trouwens groot dat onze francofonen helemaal niet meer met Vlaanderen zullen willen praten, mocht ook het VB in de nieuwe Vlaamse regering zetelen. Dat houdt het met België sowieso op.

  De vijfde aflevering van ‘Het verhaal van Vlaanderen’ was weer de moeite. Het enige wat men – al dan niet bewust – vergeten was, is dat de Bourgondiërs een van oorsprong Germaanse volk was dat oorspronkelijk leefde in centraal en Oost-Europa, waaruit het –  evenals de Vandalen – verdreven werd door de invallen van de Mongolen. De Bourgondische hertogen – in de eerste plaats Filips de Goede, die van Brussel zowaar zijn hoofdstad maakte - smeedden met veldslagen, huwelijken en hervormingen de versnipperde Lage Landen voor het eerst tot één geheel. De Nederlanden één. Het was het begin van een volgende bloeiperiode van onze regio, nota bene, na een verwoestende pestepidemie, waarin ook de onvergetelijke werken van de eerste Vlaamse primitieven zoals Jan van Eyck en Rogier van der Weyden ontstonden. Deze laatste, geboren in Doornik, heette feitelijk Roger de le Pasture, maar liet zijn naam vervlaamsen, wat nog eens duidelijk maakt dat Brussel toen een Vlaamse stad was. Vlaams zijn was toen ‘in’.

---

   Maria van Bourgondië, kleindochter van Filips de Goede en dochter van diens zoon Karel de Stoute, werd vorstin van het Bourgondische Rijk nadat haar vader op het slagveld zijn leven verloor. Ze was amper twintig en verongelukte vijf jaar later op een jachttornooi in Vlaanderen. Ze was ondertussen wel getrouwd met niemand minder dan de Habsburger Maximiliaan, keizer van Oostenrijk, die na haar dood de macht over de Nederlanden – of wat daar toen voor doorging – zou overnemen. Dat wordt dan de volgende aflevering: De Habsburgers.

   Er was recentelijk nogal wat heisa over het feit dat onze Vlaamse regionale luchthavens over gesubsidieerd zouden zijn. En dat dat geldt zowel voor die van Deurne als die van Oostende en Kortrijk-Wevelgem.

   Om de regionale luchthavens draaiende te houden, is Vlaanderen gul met subsidies. Egis, de uitbater van Deurne én Oostende, ontving sinds 2014 bijna 80 miljoen euro aan exploitatiesubsidies. Maar ook de federale overheid draagt een steentje bij en betaalt alle kosten van de luchtverkeersleiding op de Vlaamse luchthavens aan luchtverkeersleider Skeyes, het vroegere Belgocontrole. Tel je de Vlaamse en federale steun op, dan kom je aan 141 miljoen euro overheidssteun, aldus de kranten, die dat maar niets vinden.

   Toch kan men die luchthavens zo maar niet sluiten, al was het maar als back-up voor het geval er iets misloopt op Zaventem. Zeker voor een stad als Antwerpen, met de tweede grootste haven van Europa en tweede grootste chemie-cluster van de wereld, mag een eigen luchthaven wat kosten. Misschien zou het trouwens niet slecht zijn dat deze luchthaven ook per trein bereikbaar zou worden. Dat is geen utopie, want er loopt al een treinspoor langs, alleen is er (nog) geen station. Moest die er komen – en dat hoeft geen dure te zijn -  zou die tegelijkertijd ook voor minder verkeersdrukte en parkeerproblemen rond de luchthaven kunnen zorgen.