Arizona en de NAVO-top

     Het was mijn  bedoeling dit blog te schrijven over de reeds lang aangekondigde NATO-vergadering in  Den Haag die vandaag plaats grijpt. Door de ontwikkeling van de oorlogssituatie in het Midden-Oosten heeft dat echter geen zin en is het beter eerst af te wachten wat daar nog zal gezegd en gedaan worden.

   Zelfs het drama in de Christelijke kerk in  Damascus, met tientallen doden en gewonden, zegt niets over wat er daar verder nog te gebeuren staat. Assad liet het beleven van de andere kerken toe, omdat zij een tegengewicht vormden in de verhouding van zijn  Sjiïetische Alawieten (12,5%) t.o.v. de Soenitische moslims (65%). Men kan alleen maar hopen dat dit een eenmalig incident is. Men zal maar christelijk zijn in het huidige Midden-Oosten

      Nadat de US tenslotte toch een tiental ‘bunker-buster’ bommen heeft gedropt op drie Iraanse centra waar plutonium werd aangemaakt die kon dienen voor het aanmaken  van atoombommen, zit het spel in het Midden-Oosten weer helemaal op de wagen. Hoe het verder zal verlopen is nog koffiedik kijken. Hier in Europa kunnen we alleen maar hopen dat ze het ginder blijven uitvechten en niet hier bij ons.

   Voor wie het interesseert, de officiële taal van Iran is het Perzisch (Farsi), een Indo-Europese taal. Het Farsi wordt in het Arabisch schrift geschreven, van rechts naar links. Het alfabet heeft tweeëndertig letters. Naast het Farsi worden er in Iran tal van andere talen gesproken zoals het Koerdisch, Azeri (Turks) en Turkmeens.

   Iran is een beetje een België in het groot: een multiculturele natie bestaande uit diverse etnische- en taalgroepen, waarvan de Perzen 61% uitmaken, de Azeri 16%, de Koerden 10% en de Lor 6%. De meesten zijn sjiitische moslims, een minderheid binnen de islam. De officiële taal is het Perzisch, een Indo-Europese taal.

--

   En dan nog dit:   In de discussie over de Amerikaanse interventie in Iran wordt regelmatig verwezen naar de fout die de USA maakten, toen ze Irak aanvielen met het excuus dat dat land massavernietigingswapens zou hebben gehad. Die oorlog, de zgz ‘tweede Golfoorlog’, zou niet nodig zijn geweest, hadden de USA het Iraakse leger,  eens verslagen  in Koeweit, hadden gevolgd naar Irak en er meteen komaf mee hadden gemaakt. Hopelijk gaan ze die fout niet herhalen in Iran.

   Ondanks het feit dat de hittegolf hier op radio en Tv voorspeld werd en er tevens gewaarschuwd werd voor verkeeropstoppingen aan de Kennedytunnel in Antwerpen,  wegens onderhoudswerkzaamheden, zaten duizenden automobilisten urenlang vast aan de konijnenpijp van de koekenstad. Moet men daar nog medelijden voor hebben?

   De mensen wordt aangeraden langs Brussel om te rijden, alhoewel er voor wie in het noorden van  Antwerpen of Limburg woont er ook een variant is door over Nederland (Noord-Brabant en Zeeland) om te rijden. Dat is ook een omweg, maar dan staat men tenminste geen uren stil in  de brandende hitte.

   Op het Graspop-festival in Dessel was het niet veel beter, maar daar moet men al van lotje getikt zijn om bij normaal weer tussen de tienduizenden metalfans te staan puffen. Ieder diertje zijn pleziertje, zeg maar.

     De algemene tendens in dit land is dat zowat iedereen er gefrustreerd bij loopt. Politie, gerecht, gevangenissen, onderwijs, overal vindt men zich tekort gedaan en meestal gaat het niet alleen over wat er al is, maar vooral over wat nog komen moet. Niemand vindt zich in de eisen die gesteld worden door Europa, de NATO en andere officiële instellingen. Om het nog even niet te hebben over The Donald.

   Niet dat ze allemaal ongelijk hebben, maar we wonen nu eenmaal in een land met een schuldenberg en een tekort op de begroting om U tegen te zeggen. Arizona probeert dan ook zowat alles op de lange baan te schuiven, tot na de volgende verkiezingen van 2029 of 2035. Na ons de zondvloed!

--

   En dan nog dit: volgens de PAL-nieuwsbrief zou Philippe de Laatste aan Bart De Wever gevraagd hebben de aankoop van de Brussels Airport aandelen door de Vlaamse deelregering tegen te houden. Nota bene: eindelijk eens een beslissing waarbij wat geld verdiend kan worden. Bart zal de volgende jaren werk zat hebben om het Belgiekske van Philippe van het bankroet te redden. Of dacht die misschien de aandelen beter aan Lorenzo Vastapane te geven?

   Het is niet altijd kommer en kwel op deze verloederende wereld. Mijn lezers weten dat ik een liefhebber ben van klassieke muziek. Die volg ik elke dag op Stingray Classica, een zender die op Telenet te zien en te horen is op nr 50, die 24 op 24 uur klassiek uitzendt. Die is niet altijd even goed, maar op donderdag 18 dezer maakte ik het mee dat ik op één dag liefst vijf meesterwerken te horen en zien kreeg:

-        Het begon ’s morgens met het afscheidsconcert van Vladimir Horowitz, beschouwd als een der beste pianisten ooit. Hij speelde vanuit New-York het derde pianoconcert van Rachmaninov, waarbij het orkest gedirigeerd werd door de toen nog jonge Zubin Mehta.

-        Wat later kreeg ik het eerste pianoconcert van Tsjaikovski vanuit Berlijn met de Berliner o.l.v. Simon Rattle en aan de piano Lang Lang.

-        Les Dissonances, een orkest uit Dijon dat speelt zonder dirigent en geleid wordt door de eerste violist, speelde de derde symfonie van Ludwig Van  Beethoven, de ‘Eroica’.

-        Nog later kreeg ik ook Van Beethovens vijfde symfonie (de zgz ‘Noodlot symfonie’) te horen en zien in de reeks ‘Exploring Masterpieces’, met tussendoor weer  de Berliner, nu geleid door Claudio Abbado.

-        Tenslotte was er de uitvoering van Tsjaikovski’s ‘Notenkraker’, door het nationaal ballet van Estland. Die uitvoering was iets minder, maar de muziek van Tsjaikovski maakte veel goed. Tsjaikovski is een van mijn voorkeurscomponisten, samen met Mozart en onze* ‘Van’  Beethoven.

*Ludwig Van Beethoven was de achterkleinzoon van een bakker uit Mechelen, werd in Bonn geboren waar zijn grootvader Louis zijn muzikale carrière beëindigde als Kapelmeister van het Keurvorstendom Keulen (Duitsland bestond toen nog niet als staat).

      Zoals ik reeds schreef in mijn blog van 3 dezer, wordt oorlog voeren steeds meer een computerspelletje. Na die tussen Oekraïne en Rusland is er nu die tussen Israël en Iran. We zitten erbij en kijken ernaar.

   In eigen land wordt het wachten op de NATO-top in Den Haag die er aankomt. België zou daarbij haar bijdrage moeten optrekken tot 5% van het bruto binnenlands product (bbp), een onmogelijk iets als men weet dat die 5% gelijk staat aan wat een Belgisch gezin gemiddeld per jaar uitgeeft voor zijn voeding (± 6.000 euro!). God weet wat ze allemaal nog zullen moeten uitvinden om de schone schijn te redden.

   Ondertussen is er toch al iéts positiefs gebeurd, nl de aandelenaankoop door Vlaanderen bij Brussels Airport die niet alleen politiek verantwoord was (tweede grootste werkgever in Vlaanderen), maar ook financieel (er zal op termijn geld mee worden verdiend). Een tweede zaak kan de afschaffing van de Senaat worden, al moeten een of meerdere oppositiepartijen daarmee akkoord gaan. Het argument dat België dat niet zou mogen doen, omdat dat nergens anders gebeurt, houdt geen steek. Als we willen doen zoals bijna overal anders, kan men België best afschaffen (zie mijn lijst ‘Only in  Belgium', bijna allemaal zaken die alleen bij ons en nergens anders gebeuren).

       Door overconsumptie van geneesmiddelen dreigt het budget voor gezondheidszorg in 2026 met een half miljard euro te ontsporen. De overconsumptie van enkele dure en massaal verkeerd gebruikte geneesmiddelen is de hoofdreden van de onvoorziene stijging van het budget.

   Bovenstaande komt niet van mij, maar van niemand minder dan Brouckie himself, federaal minister van Volksgezondheid.

En dan hebben we het nog niet gehad over het budget voor defensie, waar over miljarden gepraat wordt alsof we die teveel hebben, terwijl het land ondertussen zowat de grootste staatsschuld en het grootste tekort de begroting heeft van de hele E.U.  En dat terwijl iedereen zowat gefrustreerd is over de bersparingen i.v.m. de werkloosheid in de toekomst en de discussies over de meerwaardebelasting.

   Eén lichtpuntje: de federale regering is het erover eens geworden dat de overbodige senaat zal worden afgeschaft tegen 2029, tegen de volgende verkiezingen zeg maar. Om dat te verwezenlijken is er echter een twee-derde meerderheid nodig en zal minstens een deel van de oppositie het daarmee eens moeten zijn. Hopelijk gebeurt dat, want het zou een eerste stap kunnen zijn om de duizenden overbodige mandaten en de daarbij horende functies te schrappen. Dat iemand zoals Bert Anciaux het bestaan van die senaat blijft verdedigen is een  reden temeer om het wél te doen. Bertje was destijds de doodgraver van de Volksunie die tenslotte van armoe lid is geworden van de kaviaarsocialisten en nog steeds een voorbeeld is van hoe het niét moet.

      ‘De politiek van Poetin is absurde eisen stellen en daarna de tegenpartij de schuld geven omdat die ze niet wil nakomen, niets toegeven, heel de tijd het proces uitstellen, aanhoudend de verwachtingen uitstellen, wachten dat de anderen compromissen of toegevingen voorstellen en die daarna afwijzen als zwakten. Poetin zal niet stoppen tot iemand hém zal stoppen. Dat kan voorlopig alleen op financieel gebied en door de olie- en gas leveringen droog te leggen.’

   Bovenstaande is niet van mij, maar van Baiba Braze, minister van Buitenlandse Zaken van Letland. Zij weet waarover ze spreekt. Haar land was lang bezet door zowel de Duitsers als de Russen. Ik herinner me nog ooit een artikel gelezen te hebben van een Vlaams professor die nu les geeft aan de universiteit van Riga en schreef dat voor de Letten de Duitse bezetting van Letland ‘een verademing’ was t.o.v. de Russische. Dat geldt ook voor Estland, Litouwen én Polen die zich even erg zullen verzetten tegen elke Russische invasie als de Oekraïners het nu doen.

   Volgens een artikel in The Economist van 7 dezer – ‘Putin’s deathonomics’ - is de kans groot dat het Rusland van Poetin tegen eind dezer maand in Oekraïne een kwart miljoen (250.000) soldaten zal verloren hebben. Daarbovenop komt nog driekwart miljoen (750.000) gewonden. Voor elke gesneuvelde Oekraïner zijn er acht Russen gevallen. Het weekblad haalde deze gegevens niet alleen bij de  Oekraïense generale staf, maar ook bij Meduza en Mediazona, twee Russische onafhankelijke zenders (ja, die bestaan daar nog!). Rusland verloor in diezelfde drie jaar oorlog ook zo’n 11.000 tanks en 23.000 gepantserde voertuigen. Rusland produceert elk jaar zo’n 15.000 tanks.

   Hoe kan een land zoiets volhouden? Wel, dat gebeurt daar hoofdzakelijk op kosten van de economie, met de opbrengsten van gas en olie, waarbij rekruten zwaar overbetaald worden, wat ook gebeurt met families uit de armere streken, die met sterfgevallen te maken krijgen. En dat alles in een oorlog tegen een christelijk buurland dat Poetin beschouwt als neonazistisch omdat het niet langer bereid is onder de Russische knoet te blijven…

--

*’Deathonomics’ krijg ik niet letterlijk vertaald, maar betekent zoveel als een economisch systeem waarbij de economische groei van een land, tenminste gedeeltelijk, gevoed wordt door militaire uitgaven.

   Er is goed nieuws uit Zaventem, waar de Vlaamse deelregering haar aandeel in de luchthaven verhoogd heeft tot 39%, waardoor ze de grootste aandeelhouder wordt. De luchthaven mag dan officieel ‘Brussels Airport’ heten, ze ligt in Vlaanderen en is, na de Antwerpse haven, de tweede grootste werkgever van onze regio. Met daarbij ook nog de 25% van de federale regering zal de kans op verfransing niet veel meer betekenen. Wie op Brussels Airport komt werken en rechtstreeks met de klanten – de reizigers – te maken krijgt, werkt in Vlaanderen en moet meertalig zijn. E.e.a. houdt in dat Brusselaars hun kinderen dan best ook fatsoenlijk Nederlands leren spreken door hen bv in Brussel naar een Nederlandstalige school te sturen, waardoor ze later ook meer kans maken op een degelijk werk buiten Brussel.

   En dan nog dit: de operatie wordt weliswaar voornamelijk betaald met schuld, maar vanaf 2028 zullen de dividenden-inkomsten groter zijn dan de rentekosten. Tegenover de schuld waarvan sprake, staan er dan  activa. Dit in tegenstelling tot het federale België en het Brussels gewest wier kredietwaardigheid deze week nog verlaagd werd door enkele ratingbureaus. Voor Brussel betekent dit zelfs de tweede verlaging op rij…

       De financiële problemen waarmee Brussel zit opgescheept nu het stadsgewest al een jaar niet meer aan een regering geraakt, zijn op te lossen, althans gedeeltelijk. De federale regering zou het ontbrekende geld bij kunnen schieten, maar dan op voorwaarde dat  Brussel en Wallonië eerst de ‘Fédération Bruxelles-Wallonie’ opdoeken. Dit extra gewest staat niet eens in de Belgische Grondwet en kan dus geschrapt worden zonder staatshervorming of grondwetsherziening. Het heeft geen eigen inkomsten en kost miljarden euro’s per jaar. De materies die het behandelt, in de eerste plaats cultuur en onderwijs, kunnen naadloos overgenomen worden door het Waalse- en Brusselse gewest, net zoals het Vlaams gewest dat al enkel decennia doet.

   ‘Simple comme bonjour’ om het zeggen in de taal die de meeste ketjes nog verstaan.

      Kevin De Bruyne heeft gisteren een contract voor twee jaar getekend bij Napoli, dat dit seizoen het Italiaans kampioenschap won. ‘Lo scudetto’ noemen ze dat daar, ‘het schildje’, dat ze het hele volgende kampioenschap op hun shirt mogen dragen. Het record van Driesje Mertens zal hij wel niet verbeterd krijgen op die twee jaar.

   Van ons verblijf in Italië in de jaren 1960 herinner ik me nog dat de doorsnee Napolitaan soms geen geld meer had om rond te komen, maar een abonnement op hun Napoli (toen 80.000 plaatsen) hadden ze allemaal. En dan moest Maradonna nog komen!

--

   En dan nog dit:   De tijd dat de Noord-Amerikanen ons voetbal, dat zij ‘soccer’ * noemen, maar niets vonden (‘It’s like kissing your sister’) lijkt wel stilaan voorbij te zijn. Voetbal is ook daar synoniem geworden van geldgewin en een voetbalploeg kopen is tegenwoordig een investering.

   Zo hebben we meegemaakt dat KV Oostende gekocht werd door een Amerikaan en nu ook RWDM, Racing White Daring Molenbeek, ook bekend als ‘Rassemblement Wallon de Meulebeek. Die ploeg is in het nieuws gekomen omdat de nieuwe Amerikaanse eigenaar vanaf volgend seizoen de naam van de club veranderd wil zien in ‘Daring Brussels’ (let op de laatste letter). De RWDM-supporters vinden het maar niks, maar ‘l’argent fait la guerre’.

--

* ‘Soccer’ is een Amerikanisme voor het Engelse woord ‘Football’.

      De tijd toen Amerika innoveerde, China imiteerde en Europa reguleerde lijkt voorbij. Tegen China concurreren zal moeilijk worden. Het is nog altijd een éénpartijstaat t.o.v. de Europese zoveel hoofden, zoveel zinnen. Hoe meer zielen, hoe groter kerkhof. Het gevolg daarvan zijn eindeloze discussies, zowel in de diverse landen als in Europees verband. Discussies die meer afleveringen krijgen dan Familie of Thuis. Denk maar aan de meerwaardebelasting of de werkloosheidsonderbreking en dat in landen zoals het onze (én Nederland), waar bedrijven nog altijd een groot tekort aan personeel hebben, terwijl er anderzijds steeds meer mensen binnenkomen die we niét nodig hebben..

   Zoals ik gisteren reeds schreef over mijn ‘Only in Belgium’ lijst, ziet het er voor dit land niet goed uit. De wereld is aan het verloederen en de problemen worden steeds talrijker op alle gebied. Om daaraan het hoofd te bieden heeft men meer nodig dat politiek as usual. Voor landen met een grote staatsschuld zoals België en een begrotingstekort dat men maar niet onder controle krijgt, zal het nٕóg moeilijker worden om daaraan veel te veranderen, zowel internationaal als nationaal, om bij ons nog te zwijgen over federaal en regionaal. Dat laatste geldt niet meteen voor Vlaanderen, maar wel voor Wallonië en zeker voor Brussel. Het probleem daarbij is dan dat een Vlaanderen met overschot zal mogen bijspringen om de door Wallonië en Brussel gemaakte putten te dichten. Dat is nooit anders geweest, maar kan ook niet eeuwig blijven duren.

   De reden waarom België er niet in slaagt haar staatsschuld en begrotingstekort onder controle te krijgen en alles duurder blijft worden, is omdat wij hier een reeks toestanden kennen die uniek zijn en men bijna nergens anders vindt. Een overzicht dat ik reeds enkele jaren bij hou:

 -           De automatische index (bestaat ook in Luxemburg, Malta en Cyprus, maar die kunnen we bezwaarlijk echte landen noemen).

-           De vastgelegde koopjesperiodes, met daaraan verbonden de sperperiode en de koppelverkoop.

-           De kiesplicht voor het federaal en Europees niveau (samen met Griekenland en Luxemburg).

-           De werkloosheidsuitkeringen zonder beperking in de tijd. Meer nog: tijdens de werkloosheid kan men in België pensioenrechten blijven opbouwen, de zo genoemde ‘gelijkgestelde periode(s)’.

-           Het bestaan van een kabinet voor elke minister, zowel federaal als regionaal en zelfs voor burgemeesters. In een normaal land heeft alleen de eerste minister een kabinet. Bij ons zijn er zelfs burgemeesters die er een hebben.

-           Het bestaan van een alternatieve gewestelijke regering, de Fédération Bruxelles-Wallonie, (zgz van de Franse Gemeenschap), die grondwettelijk niet eens bestaat, geen eigen inkomsten heeft maar wel een extra minister-president, een regering en een parlement die allemaal door de federale staat betaald worden.

-           Het recupereren van feestdagen die tijdens het weekeinde vallen.

-           Het verbod van opkomst voor onafhankelijken bij sociale- of bedrijfsverkiezingen (zoals bv de ondernemingsraden). Hier moet men daarvoor gesyndikeerd zijn .

-           Het cordon sanitair rond een politieke partij, die echter wel mag meedoen aan verkiezingen en zelfs subsidies krijgt in verhouding tot het aantal stemmen dat ze haalt, maar dfaar houdt het bij op.

-           De bedrijfswagens. Een vorm van gelegaliseerde belastingontduiking. Nergens rijden er meer en dit als compensatie voor loonsverhogingen die men niet geven kan wegens allerlei akkoorden tussen werkgevers en vakbonden i.v.m. de index en de loonnorm, het risico van verhoogde belastingen (we hebben al de hoogste ter wereld) en het verlies van concurrentiekracht  t.o.v. de buurlanden, volgens de loonwet van 1996..

-           Het afschaffen van de Rijkswacht, wat in geen enkel ander Europees land gebeurd is (gendarmes, marechaussees, guardia civil en carabinieri zijn blijven  bestaan), waardoor bij rampen en aanslagen bij ons geen Plan B meer voorhanden is, ook al omdat de dienstplicht eveneens werd afgeschaft.

-           De nationale sociale loonakkoorden (elders bestaan die ook, maar zijn ze sectoraal).

-           Het uitbetalen van de werkloosheidsvergoedingen via de vakbonden aan hun leden, niettegenstaande een Nationale Hulpkas die hetzelfde doet voor de niet gesyndikeerde leden,

-           Nog zoiets: Het Noordzeestrand is Vlaams, de zee blijft echter Belgische federale materie, waardoor de windparken in zee Belgisch zijn.

   En dan zijn er mensen die verwonderd zijn als een invloedrijk weekblad zoals The Economist ooit schreef dat dit land nooit meer zou worden uitgevonden.

      Voor zover dat nog nodig was heeft Pierre Wunsch, de sympathieke* gouverneur van de Nationale Bank, nog maar eens alarm geslagen over het Belgisch begrotingstekort. Dat bedraagt momenteel 4,5% van het bruto binnenlands product (bbp), maar staat nu op 5,2% en niets laat vermoeden dat het niet erger zal worden, zeker i.v.m. de bijkomende kosten voor de Belgische defensie, die geen lachertje zijn. Bij een mogelijke recessie zou het dan zelfs 7% kunnen worden.

   Ondertussen geraakt men het nog steeds niet eens over de opschorting van de werkeloosheid na twee jaar, daar men die alleen nog langer zal krijgen als men genoeg jaren gewerkt heeft en telt de tijd dat men werkloos was daar niet meer bij – iets wat tot nu toe wél gebeurde, zoals ik vroeger reeds meldde in mijn lijst ‘Only in Belgium’** - noch wie wat straks zal moeten bijdragen om het defensiebudget aanvaardbaar te maken voor de NATO.

--

*De man is sympatiek. Men kan horen dat Nederlands zijn thuistaal niet is, maar hij spreekt het behoorlijk. Een voorbeeld voor zijn Brusselse medeburgers, wat ook telt voor het feit dat hij met de fiets naar zijn ‘werk’ komt.

** ‘De werkloosheidsuitkeringen zonder beperking in de tijd. Meer nog: tijdens de werkloosheid kan men in België pensioenrechten blijven opbouwen, de zo genoemde ‘gelijkgestelde periode(s)’.

   Zoals ik reeds schreef in mijn blog van 26 mei blijf ik me afvragen welk nut het nog heeft dat Hamas die laatste Israëlische gijzelaars – dood of levend – niet vrij laat. Misschien verandert het niets aan de onmenselijke situatie die zich nu in Gaza afspeelt, maar Israël zal dan een belangrijke eis minder kunnen stellen, ten minste t.o.v. de rest van deze wereld.

   Het probleem met de Islam en het Jodendom is, zoals ik ook al meermaals geschreven heb, dat die – in tegenstelling tot bv het Christendom - geen vergiffenis kennen. Het is daar ‘oog om oog, tand om tand. Dat is niets nieuw. In het Midden-Oosten vecht men al 5.000 jaar: Perzen, Egyptenaren, Hittieten, Grieken, Macedoniërs, Romeinen, Turken, Britten en Fransen. Er is daar geen eer meer te halen om wat ook op te lossen.

      Op federaal niveau heeft de Belgische regering nog maar eens uitstel gekregen om de maatregelen om het terugdringen van de staatsschuld, die bij de hoogste van Europa is, nog maar eens uit te stellen. Ondertussen blijft men op datzelfde  niveau maar bekvechten over punten en komma’s voor wie straks misschien wat langer zal moeten werken of al dan niet wat minder zal krijgen. Het doet zo’n beetje denken aan het einde van het Byzantijnse Rijk, toen men ook daar geen oog had voor de actualiteit – de Turken stonden  vóór de poorten van Constantinopel - en men in het parlement discussies voerde over het geslacht der engelen…

--

   En dan nog dit:

   Volgens de laatste cijfers hebben de Vlaamse steden en gemeenten – met de steun van de Vlaamse deelregering - de laatste jaren bijna voor 13.500 leefloners (zowat één op vijf) werk gevonden. Voor Wallonië en Brussel zijn er geen cijfers bekend, wat laat vermoeden dat het aantal daar wel eens rond de nul zou kunnen liggen. Volgens een uitspraak van Magnette hebben de Vlamingen immers hard werken in de genen. Zijn Walen blijkbaar niet…

    Er is de laatste week heel wat te doen geweest omtrent het drama dat zich heeft afgespeeld in Ganshoren, waar een knaap van 11, die met een elektrische step reed, is omgekomen nadat hij in een park werd aangereden door een politievoertuig dat hem achterna zat omdat hij niet wilde stoppen. Ik wil me in heel die discussie niet verder mengen, maar alleen vertellen dat dit fait divers, hoe erg ook, een zoveelste reden is om in Brussel tot één politiezone te komen. De zes die er nu zijn zorgen alleen maar voor versnippering, ook voor de dagelijkse routine. Het is daar overal wel wat.

   Van de gelegenheid maak ik gebruik nog eens te wijzen op het feit dat wij, Vlamingen, die de meerderheid vormen in dit land, in Brussel nog amper in onze eigen taal geholpen worden. Dat terwijl Brussel officieel nog steeds onze Vlaamse hoofdstad is. Hoelang nog?