Hoe moet het verder ?
‘Ja, misschien wordt het morgen beter, maar het wordt nooit meer goed’, is de tekst van een liedje van de Nederlands-Zweedse troubadour Cornelis Vreeswijk. Ik vrees dat dat ook het geval zal zijn met dit land dat nooit meer zou worden uitgevonden. En daarbij verwijs ik een zoveelste keer naar de Senelle-doctrine* die zegt dat, als België onbestuurbaar zou worden, er eerst een meerderheid moet komen in het eigen Vlaamse parlement. Bij de laatste verkiezingen scheelde dat maar twee zetels, maar kwam daar bovenop de bevestiging van een interview van Bart De Wever bij VRT-reporter Wim De Vilder dat al dateerde van 2020, maar niet eerder bekend gemaakt mocht worden, dat Bart nooit met het Vlaams Belang zou samenwerken. Die Vlaamse meerderheid zal bij een volgende verkiezing dan moeten gevonden worden zonder Bart De Wever, desnoods zonder de N-VA, waarbij diens kiezers gevraagd zal worden te stemmen voor een andere partij die wél bereid zal zijn de Senelle-doctrine toe te passen als eerste stap naar meer onafhankelijkheid. Nood wettigt de middelen.
--
* Voor wie het zich nog steeds niet zou herinneren, de Senelle-doctrine luidt als volgt:
‘Als België onbestuurbaar zou worden, bv omdat er geen federale regering meer kan gevormd worden, dan moet het Vlaams parlement Vlaanderen uitroepen tot deelstaat van het federale België, met als grenzen de bestaande grenzen van het Nederlandse taalgebied. Dat is weliswaar grondwettelijk niet volgens het boekje, maar democratisch volstrekt legitiem, want het Vlaamse Parlement, verkozen om Vlaanderen te besturen, is de uitdrukking van het Vlaamse volk. En de wil van het soevereine volk is voor overtuigde democraten het enige wat telt.’

